Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Актерлік өнерде алмастыру – кейіпкердің өміріндегі элементтерді өз өміріндегі элементтермен салыстыру арқылы түсіну. Мысалы, егер актер шантажға ұшыраған кейіпкерді сомдаса, ол өзінің ұятты немесе жеке қалған жайттарын еске түсіріп, сол сезімді кейіпкердің құпиясына ауыстыра алады. Ута Хаген «Оқиғаға құрметпен қарау» кітабында актерлікті қиялға салумен салыстырып, былай дейді: «Менің актерлік күшім – қиялға деген сенімімде болды. Мен ойнауға рұқсат алған кейіпкерлерге және олардың өміріне, пьесадағы оқиғаларға сендіре алдым». Ал кітаптың кейінірек жазылған бөлімінде: «Мен алмастыруды сөзбе-сөз "сендіру" мағынасында қолданамын – өзімді сендіру үшін, мені сахнадағы жаңа таңдалған жаңа өзімнің сәттен сәтке өрбитін спонтанды әрекеттеріне бастау үшін». Хагеннің айтуынша, алмастыру актерлерді кейіпкерлерімен және пьесаның іс-қимылдарымен одан да жақын байланыстыруға мүмкіндік береді, мысалы, жас шығарғаннан гөрі. «Алмастыру – өзіндік мақсат емес, тек өзіңді араластыру үшін жасалмайды, содан кейін іс-қимыл болмайды. Егер біреулеріңіз дұрыс түсінбеген болсаңыз, айтайын, алмастыру – мінезді жасау кезіндегі сенімді және шындық сезімін күшейтетін жұмыстың бір бөлігі. Бұл – жеке мінезді негіздеуге көмектесетін тәсіл». Хаген сонымен қатар, қандай да бір ауыр жағдайларды тікелей бастан өткеруге қарсы ескертеді, оны тиімсіз деп санайды. «Кейбір мұғалімдер актерлерді жасырын жайттармен (ата-анасының өліміне немесе жаман оқиғаның салдарынан туған жарақатқа) айналысуға мәжбүрлейді. Мұның салдары истерия немесе одан да жаман нәрсе болуы мүмкін, менің ойымша, бұл өнерге қарсы. Біз психотерапиямен айналыспаймыз. Егер сіз психикалық ауру сезіп, көмекке мұқтаж болсаңыз, міндетті түрде тәжірибелі дәрігерге немесе терапевтке жүгініңіз, бірақ актерлік шеберге емес».
In acting, substitution is the understanding of elements in the life of one's character by comparing them to elements in one's own life. For example, if an actor is portraying a character who is being blackmailed, they could think back to some embarrassing or private fact about their own life, and mentally superimpose that onto the character's secret. In Respect for Acting, Uta Hagen compares acting to make believe, saying, "My strength as an actor rested in the unshakable faith I had in make believe. I made myself believe the characters I was allowed to play and the circumstances of the characters' lives in the events of the play." And later in the book, "I use substitution in order to 'make believe' in its literal sense to make me believe [ ], in order to send me into the moment to moment spontaneous action of my newly selected self on stage." Hagen is clear that substitution is a means to further connect actors to their characters and the actions of the play, as opposed to, for instance, bringing on tears. "Substitution is not an end in itself, not an end to involve you for self involvement's sake without consequent action. Let me state strongly, in case any of you have misunderstood, that substitution is the aspect of the work which strengthens your faith and your sense of reality in each stage of the total work on character. It is a way of bringing about justified, personal character actions." Hagen also warns against confronting any traumatic experiences, believing it to be unhelpful. "There are teachers who actually force actors into dealing with something buried (their response to a death of a parent, or the trauma of a bad accident). What results is hysteria or worse, and is, in my opinion, anti art. We are not pursuing psychotherapy. If you feel mentally sick or disturbed and in need of it, by all means go to a trained doctor or therapist, but not to an acting teacher."