Кіріспе
Киевтегі православие христиан соборы, Украина
Володимир соборы (Володимирський собор) Киевтің орталығында орналасқан. Бұл қаланың маңызды ескерткіштерінің бірі және Украина Православ шіркеуі – Киев Патриархатының аналық соборы болып саналды, Украинаның Шығыс православие шіркеулерінің бірігу кеңесіне дейін.
Тарих және сипаттама
1852 жылы Мәскеу митрополиті Филарет Киев Русінің князі Владимир Ұлының қадірлі соғымынан өткеніне 900 жыл толуына орай Киевте үлкен собор салуды ұсынды. Осы мақсатта бүкіл Ресей империясынан адамдар садақа беруге бастады, сондықтан 1859 жылы собор қоры 100 000 рубль жинады. Киев Печерск лаврасы (Мас қазбалар монастыры) бір миллион кірпіш жасап, соборға сыйлады. Жоба алғашқыда архитекторлар И. Штром, П. Спарро, Р. Бемхардт, К. Маевский, В. Николаевтың қатысуымен нео-византия стилінде орындалды. Жобаның соңғы нұсқасы Александр Викентьевич Береттиге тиесілі. Бұл дәстүрлі алты тіректі, үш апсидті, жеті күмбезден тұратын ғибадатхана. Собордың әсем ішкі көрінісі ерекше таң қалдырады. Оның мозаикасын Венециядан келген шеберлер жасаған. Фрескалар профессор Адриан Праховтың басшылығымен белгілі суретшілер тобымен жасалды: Вильгельм Котарбинский, Михаил Нестеров, Николай Пымоненко, Павел Сведомский, Виктор Васнецов, Михаил Врубель, Виктор Замирайло (1868–1939) және басқалар. Собордың алтарлық апсидіндегі Құдай анасының суреті Васнецовтың өнерімен өте әсем әрі қадірлі. Кіреберіс есігі көк түсті фонда Роберт Бах мүсіндеген Киевтің Ольгасы мен Г. Займан мүсіндеген Владимир Святойдың рельефті қола мүсіндерімен әшекейленген. Иконостас Каррарадан әкелінген ақ мәрмәрдан ойылған. Собор 1882 жылы аяқталды, бірақ суреттер 1896 жылы ғана толыққанды аяқталды. 1920 жылы поляк-совет соғысы кезінде собор зақымдану қаупіне ұшырады. Кеңес кезеңінде соборды бұзудан құтқаруға мүмкіндік болды, бірақ жабылмады. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол дін және атеизм мұражайы ретінде қызмет етті. 3-ші ғасырдағы мартир әйел, әулие Варвараның қасиетті қалдықтары большевиктер бұзып жібергенге дейін Санкт-Михаил алтын күмбезді монастырынан Владимир соборіна көшірілді және содан бері сол жерде сақталып келеді. Соғыстан кейін собор қайта ашылды және содан бері үздіксіз ашық. Ол Украина Экзархатының Киев митрополиясының басты шіркеуі болды. Собор КСРО-да жұмыс істеп тұрған православие шіркеуіне ашық түрде келуге мүмкіндік берген сирек орындардың бірі болды. 1988 жылы православие дінінің қайта жаңғыруына куә болды, Рустың қадірлі соғымының мыңжылдық мерекесі Кеңес үкіметінің дінге қатысты саясатындағы өзгерістің белгісі болды. Кеңес Одағы тарағаннан кейін, Владимир соборының меншігі екі діни ұйым арасында дау тудырды, екеуі де украин православие христиандығын ұстанатынын мәлімдеді – Мәскеу патриархатының құрамындағы автономия статусына ие Украин православие шіркеуі және жаңадан құрылған Киев патриархатының Украин православие шіркеуі, соңғысы собордың бақылауын жеңіп алды. Киев патриархатының Украин православие шіркеуінің рухани лидерлері Владимир соборінде діни қызметтер мен дұғаларды жалғастыруда. Барлық рәсімдер украин тілінде өткізіледі, діни мерекелерде собор хорымен бірге, оған көбінесе опера әншілері қосылады.
The colourful interior of the cathedral is particularly striking. Its mosaics were executed by masters from Venice. The frescoes were created under the guidance of Professor Adrian Prakhov by a group of famous painters: Wilhelm Kotarbiński, Mikhail Nesterov, Mykola Pymonenko, Pavel Svedomsky, Viktor Vasnetsov, Mikhail Vrubel, Viktor Zamyraylo (1868–1939), and others. The painting of the Holy Mother of God by Vasnetsov in the altar apse of the cathedral impresses by its austere beauty. The entrance door is adorned with relief bronze sculptures of Olha of Kyiv by sculptor Robert Bakh and St. Volodymyr (sculptor H. Zaieman) against a blue background. The iconostasis is carved from the white marble brought from Carrara. The cathedral was completed in 1882, however, the paintings were fully completed only in 1896. The cathedral risked damage during the Polish–Soviet War in 1920. During the Soviet period, the cathedral narrowly escaped demolition, but not closure. Until the Second World War, it served as a museum of religion and atheism. The relics of Saint Barbara, a martyr of the 3rd century AD, were transferred to St Volodymyr's from the St. Michael's Golden Domed Monastery before it was destroyed by the Bolsheviks, and have remained there since. After the war, the cathedral was reopened and has since remained continually open. It was then the main church of the Kyiv Metropolitan See of the Ukrainian Exarchate. The cathedral was one of the few places in the USSR where tourists could openly visit a working Orthodox Church. It saw the revival of Orthodox religion in 1988 when the millennium celebration of the Baptism of Rus' marked a late change in Soviet policy on religion. After the dissolution of the Soviet Union, St Volodymyr's Cathedral ownership became an issue of controversy between two denominations that both claim to represent Ukrainian Orthodox Christianity – the Ukrainian Orthodox Church, a church with an autonomous status that was, at the time, under the Moscow Patriarchate, and the newly established Ukrainian Orthodox Church – Kyiv Patriarchate, which, ultimately, won the control over the cathedral. Spiritual leaders of the Ukrainian Orthodox Church of Kyiv Patriarchate continue to conduct religious services and prayers in St. Volodymyr's Cathedral. All the ceremonies are conducted in Ukrainian, accompanied during religious holidays by the Cathedral choir, which is often joined by opera singers.
Виктор Васнецовтың собордағы жұмыстары
Владимир кафедралық соборы