Кіріспе
Реймонд Постгейттің "Он екі қазының үкімі" кітабы – Реймонд Постгейттің 1940 жылы тұңғыш рет жарық көрген романы. Бұл кітапта сотқа қатысқан он екі қазының көзқарасынан, олар айғақтарды тыңдап, "Кінәлі" немесе "Кінәсіз" деген бірауызды шешімге келуге тырысатын сот процесі бейнеленген. "Он екі қазының үкімі" 1930 жылдардың аяғындағы Англияда өтеді (Гитлер, нацизм және әсіресе антисемитизм бірнеше рет еске алынады). Романның соңғы беттеріне дейін, сот аяқталғанша, оқырман күдікпен қаралатын – кісі өлтіруге айыпталған орта жастағы әйелдің – кінәлі ме, кінәсіз бе екенін білмейді.
Verdict of Twelve is a novel by Raymond Postgate first published in 1940 about a trial by jury seen through the eyes of each of the twelve jurors as they listen to the evidence and try to reach a unanimous verdict of either "Guilty" or "Not guilty". Verdict of Twelve is set in England in the late 1930s (Hitler, Nazism and in particular anti Semitism are referred to several times). Up to the final pages of the novel, till after the trial is over, the reader does not know if the defendant—a middle aged woman charged with murder—is innocent or not.
Іс
Розали ван Бер - жесір, баласыз әйел, күйеуінің барлық туыстары күтпеген жерден ұшақ апатынан қайтыс болған кезде ақшаға ие болады. Отбасының жалғыз тірі қалған мүшесі оның 11 жасар немере інісі Филипп, ал ван Биер өзін өзінің "табиғи қамқоршысы" деп санайды. Ол Девонға қайын атасы салған үйге көшіп келеді және сол жерде Филиппен тыныш өмір сүреді, ол ауру бала үшін жеке ұстаз алады. Үйді бұрынғы жұмыс берушілеріне адал болған, бірақ Розали ван Биерді ұнатпайтын және оған опасыздық жасайтын қарт жұбайлар басқарады. Көп ұзамай Филиптің қиын бала екені және әпкесімен мүлдем келіспейтыны анықталады. Вальс Бер Филиптің үй жануарлары ретінде ұстаған қоянды алып кетеді, оны Средни Ваштар деп атайды (Сакидің қысқа әңгімесіндегі қарақшының аты, ол қатыгез әпкесін өлтіреді) және оны ас үйде газбен өртеп жібереді. Көп ұзамай бала ауырып қалады, ескі ауыл дәрігері оның ауруын дұрыс диагноздай алмайды, ал Филип басқа дәрігермен кеңескенге дейін қайтыс болады. Баланың құсуында улы зат табылған кезде полицияға хабарланады. Содан кейін Филиптің мұғалімі полицияға келіп, кітапханадағы кітаптардың бірінде дәл осындай улану туралы газеттің үзіндісін көргенін айтады. Розали ван Бер отбасылық байлықты мұра етіп алуы мүмкін, оның ниеті айқын көрінеді, және ол кісі өлтірумен айыпталады. Алғашында, қазылар алқасы қазылар залына оралғанда, олардың жартысы, оның ішінде екі әйел де, айыпталушыны кінәлі деп санайды. Алайда уақыт өте келе, олардың барлығы Розали ван Бердің алдын ала ойластырылған кісі өлтіруі туралы негізді күмән бар екеніне басқалар сендіре алады. Ақырында, олардың үкімі - ақталу. Тек қонақ үйге қайтып бара жатқанда ғана ван Биер өзінің адвокаты мен адвокатына шын мәнінде не болғанын айтады, бұл ол барлық уақытта білетін нәрсе.
Негізгі тақырыптар
Постгейттің негізгі ойы Маркстің ойымен саяды, ол "адамдардың санасы олардың өмір тіршілігін анықтамайды, керісінше, олардың әлеуметтік өмір тіршілігі олардың санасын анықтайды" дейді. Сәйкесінше, ол романды әрбір қазының қысқаша өмірбаянды беруден бастайды, онда олардың жеке тәжірибесі, әлеуметтік және қаржылық жағдайы, уақыт өте келе әрқайсысының қалыптасқан өмірге деген көзқарасы, сондай-ақ басқаларды қатал бағалауға бейімділігі сипатталады. Постгейт осы факторлардың барлығын көрсету үшін ұсынады, олар қазылардың куәліктерді объективті түрде қарастыруына кедергі келтіреді және олар іске шынайы емес, эмоциялық тұрғыдан жауап береді.
Телефильмнің бейімделуі
Америкалық Playhouse 90 телесериалының (1958 жылғы 2-серия, 31-бөлім) эпизодында осы оқиғаның 90 минуттық нұсқасы "Үштің шешімі" деген атпен көрсетілді, ол талқылауды бағадарлайтын үш қазыға баса назар аударды.