Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қытайдағы үнділік дәрігер (1910–1942)
Indian doctor in China during WWII (1910–1942)
Двараканат Шантарам Котнис (10 қазан 1910 жылы Үндістанда дүниеге келген – 9 желтоқсан 1942 жылы қайтыс болған), сондай-ақ қытайша аты Ке Дихуамен белгілі, 1938 жылы Екінші қытай-жапон соғысы кезінде медициналық көмек көрсету үшін Қытайға жіберілген бес үнділік дәрігердің бірі болды. Өзінің адалдығы мен табандылығымен танылған ол, Қытай-Үндістан достығы мен ынтымақтастығының символы ретінде есептеледі. Канадалық дәрігер Норман Бетюнмен бірге, ол қытай халқының шейіттерді еске алу күні – Цинмин фестивалінде жыл сайын құрметпен еске алынады.
Dwarakanath Shantaram Kotnis (10 October 1910 in India – 9 December 1942), also known by his Chinese name Ke Dihua , was one of the five Indian physicians dispatched to China to provide medical assistance during the Second Sino Japanese War in 1938. Known for his dedication and perseverance, he has been regarded as an example for Sino Indian friendship and collaboration. Along with the Canadian Dr. Norman Bethune, he continues to be revered every year by the Chinese people during the Qingming Festival, a day used by the Chinese to commemorate the martyrs.
Ерте өмір
Двараканатх Котнис Махараштра штатының Солапур қаласында орташа табысты маратхи Дешастха Ригведи брахман отбасында дүниеге келді. Оның екі бауыры және бес қарындасы болған. Ол Бомбей университетінің Сет Г. С. Медициналық колледжінде медицина білімін алды.
Dwarakanath Kotnis was born to a middle class Marathi Deshastha Rigvedi Brahmin family in Solapur, Maharashtra, he had two brothers and five sisters. He studied medicine at the Seth G. S. Medical College of the University of Bombay.
Үндістанның медициналық миссиясы
1938 жылы Қытайға жапон басқыншылығынан кейін коммунист генерал Чжу Де Жавахарлал Неруден Қытайға дәрігерлер жіберуін сұрады. 1938 жылдың 30 маусымында Үндістан Ұлттық Конгресінің президенті Нетажи Субхаш Чандра Бос баспасөз мәлімдемесі арқылы халыққа үндеу жасады. Ол 7-9 шілдеде өтетін Бүкіл Үндістан Қытай күні мен Қытай қоры күндерінде 22 000 рупий жинап, ерікті дәрігерлер тобы мен жедел жәрдем көлігін жіберуге мүмкіндік жасады. Нетажи Субхаш Чандра Бос "Modern Review" журналында Жапонияның Қиыр Шығыстағы рөлі туралы мақала жазып, Қытайға жасалған шабуылды жариялады. Бұл миссияның ең маңызды ерекшелігі – өзінің бостандығы үшін күресіп жатқан бір ұлттың, басқа да бостандығы үшін күресіп жатқан ұлтқа көрсеткен көмегі болды. Бұл миссия 1939 жылы Нерудың Қытайға сапарымен нығайтылды. Дварканат Котнис 1910 жылдың 10 қазанында Шолапурдағы орта таптық махараштриян отбасында дүниеге келді. Ол Бомбейдің Сет Г.С. Медициналық колледжін бітіріп, аспирантураға дайындалып жатқан кезде, шетелде қызмет етуге ерікті болу үшін отбасысынан рұқсат сұрады. Дварканаттың кіші қарындасы Манорама ағасының әлемді аралап, әртүрлі жерлерде дәрігерлік тәжірибе жинауды армандағанын еске алады. Ол "сол кезде отбасы мүшелерінің көпшілігі Қытай туралы көп білмеді. Біз тек қытай жібегін сату үшін адамдар келіп тұратынын білдік" деді. Әкесі Шантарам жас Дварканатты сыртқа шығуға ынталандырса, анасы оның соншалықты алысқа, тіпті соғыс аймағына баруына қатты ренжіді. 1938 жылдың қыркүйегінде бес дәрігерден (Аллахабадтан М.Атал – миссия жетекшісі, Нагпурдан М.Чолкар, Шолапурдан Д.Котнис, Калькуттадан Б.К.Басу және Дебеш Мукерджи) тұратын медициналық топ Индия медициналық миссиясы ретінде жіберілді. Доктор Котнис болмаса, барлығы Үндістанға қауіпсіз оралды. Топ алғаш рет Қытайға Ухань қаласының Ханкоу портына келді. Содан кейін олар 1939 жылы революциялық база болған Яньаньға жіберілді, онда Мао Цзэдун, Чжу Де және Қытай Коммунистік партиясының басқа да жетекшілері оларды жылы қарсы алды, өйткені олар Азияның басқа елінен келген алғашқы медициналық топ болды. 28 жастағы дәрігер бес адамнан тұратын топтың бір бөлігі ретінде Қытайға келді және жараланған сарбаздарды емдеу үшін мобильді клиникаларда жұмыс істеп, шамамен 5 жыл Қытайда болды. 1939 жылы доктор Котнис Қытайдың солтүстік айманындағы барлық күш-жігерін жұмсағаннан кейін, Вутай тауының маңындағы Цзинь Ча Цзи шекарасында Мао Цзэдун басқарған Сегізінші жол армиясына қосылды. Майдан дәрігері ретіндегі жұмысы өте қиын болды, дәрі-дәрмектердің жетіспеушілігі үнемі байқалды. 1940 жылы жапон әскерлеріне қарсы ұзаққа созылған шайқаста доктор Котнис 72 сағат бойы ұйықтамай операция жасады. Ол шайқас кезінде 800-ден астам жараланған сарбазды емдеді. Кейін ол атақты канадалық хирург Норман Бетуннің есімімен аталатын Доктор Бетун халықаралық бейбітшілік ауруханасының директоры болып тағайындалды. 1940 жылы доктор Котнис Бетун ауруханасының медбикесі Гуо Циньланмен танысты. Олар алғаш рет доктор Норман Бетуннің қабірінің ашылуында кездесті, Гуо бірден үнділік дәрігерге қызықты. Ол қытай тілінде сөйлеп, жаза білгендігіне таң қалды. Олар 1941 жылдың желтоқсан айында үйленді. 1942 жылдың 23 тамызында олардың Ньи Ронгженнің ұсынысы бойынша Иньхуа деген ұлы болды – бұл атау Үндістан (Инь) және Қытайды (Хуа) білдіреді. Доктор Котнис отбасына үнемі хат жазатын. "Ол хаттарда өте қуанышты болды. Адамдар оған көмек көрсеткені үшін алғыс айту үшін келіп тұратын. Ол жақсы жақтарын айтып отырды", - дейді Манорама. Қытайдағы кез келген жерге барғанда, ол үйге жазған хаттарында оны егжей-тегжейлі сипаттаған. Отбасының барлығы осы хаттарды қызықты деп тапты, өйткені ол сипаттаған өмір Үндістандағы өмірден мүлдем өзгеше болды. Майдан дәрігері ретіндегі қиын жұмыстың ауыртпалығы ақырында оның денсаулығына кері әсер етті. Инхуа дүниеге келгеннен кейін үш ай өткенде доктор Котнис эпилепсияға шалдықты. 1942 жылдың 9 желтоқсанында эпилепсиялық ұстамалар салдарынан қайтыс болды, артында жесірі Гуо Циньлан мен кішкентай ұлын қалдырды. Доктор Котнис Нанкуан ауылының Батырлар ауласына жерленді. Сол кезде Мао Цзэдун оның өлімін жоқтап: "Армия көмекші қолын, ұлт досын жоғалтты. Оның интернационалистік рухын әрдайым есте сақтайық" деді. Ол 1942 жылдың 7 шілдесінде, өлімінен аз уақыт бұрын Қытай Коммунистік партиясына кірген деген қауесет бар, бірақ бұл расталған жоқ. Миссия кезінде ол Цзиньчжахи (晉察冀) әскери командасының Доктор Бетун гигиена мектебінде оқытушы және Яньаньдағы Доктор Бетун халықаралық бейбітшілік ауруханасының директоры болды.
In 1938, after the Japanese invasion of China, the communist General Zhu De requested Jawaharlal Nehru to send some physicians to China. Netaji Subhash Chandra Bose, the President of the Indian National Congress, made an appeal to the people through a press statement on 30 June 1938. He arranged to send a team of volunteer doctors and an ambulance by collecting a fund of Rs 22,000 on the All Indian China Day and China Fund days on 7–9 July. Netaji Subhash Chandra Bose also wrote an article in Modern Review on Japan's role in the Far East and announced the assault on China. The key aspect of this mission was that it was a helping hand from a nation itself struggling for freedom, to another nation also struggling for its freedom. The mission was reinforced with Nehru's visit to China in 1939. Dwarkanath Kotnis, born in a middle class Maharashtrian family from Sholapur on 10 October 1910, had then graduated from the Seth G S Medical College, Bombay and was preparing for post graduation. He asked permission of his family to volunteer for service abroad. Dwarkanath's younger sister Manorama recalls that her brother wanted to travel around the world and practice medicine at different places. She said "most members of the family knew little about China at that time. We only knew that people used to come and sell Chinese silk," While his father Shantaram encouraged young Dwarkanath to venture out, his mother was very sad because he was going that far and worse, in a war zone. A medical team of five doctors (Drs. M. Atal from Allahabad (who was also the leader of the mission), M. Cholkar from Nagpore, D. Kotnis from Sholapur, B. K. Basu and Debesh Mukherjee from Calcutta) was dispatched as the Indian Medical Mission Team in September 1938. All, except Dr. Kotnis, returned to India safely. The team first arrived in China at the port of Hankou, Wuhan. They were then sent to Yan'an, the revolutionary base at the time in 1939, where they were warmly welcomed by Mao Zedong, Zhu De and other top leaders of the Chinese Communist Party (CCP), as they were the first medical team to come from another Asian country. The 28 year old Doctor came as a part of the five member team and stayed in China for almost 5 years working in mobile clinics to treat wounded soldiers. In 1939, Dr. Kotnis joined the Eighth Route Army (led by Mao Zedong) at the Jin Cha Ji border near the Wutai Mountain Area, after his efforts all across the northern China region. His job as a battlefront doctor was stressful, where there was always an acute shortage of medicines. In one long drawn out battle against Japanese troops in 1940, Dr. Kotnis performed operations for up to 72 hours, without getting any sleep. He treated more than 800 wounded soldiers during the battle. He was eventually appointed as the Director of the Dr. Bethune International Peace Hospital named after the famous Canadian surgeon Norman Bethune. In 1940, Dr. Kotnis met Guo Qinglan, a nurse at the Bethune Hospital. They first met at the inauguration of Dr. Norman Bethune's tomb and Guo was immediately attracted to the Indian doctor. Kotnis could write and speak Chinese, which amazed her. The couple got married in December 1941. They had a son on 23 August 1942, who was named Yinhua – meaning India (Yin) and China (Hua), at the suggestion of Nie Rongzhen. Dr. Kotnis wrote letters to his family regularly. "He sounded very happy in the letters. People used to come to thank him for his help. He was telling the good part," says Manorama. Every place he went in China, he described it in detail in his letters home. The whole family found them to be great fun because what he described was so different from the life in India. The hardship of the stressful job as a front line doctor finally started to take its toll on him and severely affected his health. Only three months after the birth of Yinhua, epilepsy struck Dr. Kotnis. A series of epileptic seizures killed him on 9 December 1942, leaving behind his widow Guo Qinglan, and the baby son. Dr. Kotnis was buried in the Heroes Courtyard in Nanquan Village. At that time, Mao Zedong mourned his death by observing that "The army has lost a helping hand, the nation has lost a friend. Let us always bear in mind his internationalist spirit." It is said that he joined the Chinese Communist Party on 7 July 1942, just before his death, but could not be verified. During his mission, he was also a lecturer at the Dr. Bethune Hygiene School of the Jinchaji (晉察冀) Military Command, and the first director of the Dr. Bethune International Peace Hospital, Yan'an.
Солапурдағы ескерткіш, Махараштра
2012 жылдың 1 қаңтарында Солапурда Дварканат Шантарам Котнистің туған жерінде оған ескерткіш орнатылды. Ескерткіш, оның бұрынғы тұрғын үйінде, сол кездегі Одақтың Энергетика министрі болған Сушилкумар Шинде бастаған Солапур қалалық әкімдігінің күш-жігерімен салынды. Салтанатты шараға Махараштра штатының бас министрі Притвирадж Чаван қатысты.
A memorial of Dwarkanath Shantaram Kotnis is installed in his birthplace in Solapur on 1 January 2012. The memorial, at his old residence, has been built by Solapur Municipal Corporation with efforts of Sushilkumar Shinde, who was Union Power Minister during the installation ceremony. Maharashtra Chief Minister Prithviraj Chavan was present at the function.
Отбасы
1941 жылдың қарашасында, қайтыс болғанға дейін бір жылдай уақыт қалғанда, Котнис Гуо Циньланға үйленді (15 қыркүйек 1916 ж. Фэнян ауданы, Шаньси провинциясы туған), ол Бетюн Халықаралық Бейбітшілік Ауруханасында медбике болып жұмыс істеген. Котнис пен Гуо 1942 жылдың 23 тамызында ұл тапты. Ней Ронгженнің ұсынысымен олар баланы "Иньхуа" деп атады, бұл атау Үндістанды білдіретін "Инь" (印) және Қытайды білдіретін "Хуа" (华) қытай таңбаларын біріктіреді. Иньхуа 1967 жылы, медициналық колледжді бітіруге аздай қалғанда 24 жасында қайтыс болды. Оның өлімі медициналық қателікке байланысты деп есептеледі. 1949 жылы Гуо тағы бір қытай адамына үйленді, одан олар ұл мен қыз дүниеге келді.
In November 1941, about a year before his death, Kotnis married Guo Qinglan, (, born 15 September 1916 in Fenyang County, Shanxi Province) a nurse at the Bethune International Peace Hospital. Kotnis and Guo had a son on 23 August 1942. At the suggestion of Nie Rongzhen they named the boy "Yinhua" combining the Chinese characters for "Yin" (印) for India and "Hua" (华) for China. Yinhua died aged 24 in 1967 shortly before he was to graduate from medical college. His death has been attributed to medical negligence. In 1949, Guo remarried to a Chinese man with whom she had a son and a daughter.
Фильмде
Оның өмірбаяны «Доктор Котнистің өлмейтін тарихы» (1946, ағылшын тілінде: Dr. Kotnis Ki Amar Kahani) атты хинди фильмінің сюжетіне алынды, сценарийін Хваджа Ахмад Аббас жазды, ал режиссер В. Шантарам болды, ол фильмде Котнистің өзінің рөлін сомдады. Оның өмірі сондай-ақ «Кэ Ди Хуа Даи Фу» (1982, доктор Д. С. Котнис) атты қытай фильмінің негізінде түсірілді, сценарийін Хуан Цонцзян жазды.
The story of his life was the subject of a Hindi film with the title Dr. Kotnis Ki Amar Kahani (1946, English: The Immortal Story of Dr. Kotnis), scripted by Khwaja Ahmad Abbas, and directed by V. Shantaram, who also portrayed Kotnis in the film. His life was also the subject of a Chinese film Kē Dì Huá Dài Fū (1982, Dr. D. S. Kotnis), with a screenplay by Huang Zongjiang.