АҚШ 48 тас жолы: Батыс Вирджиния мен Вирджиния штатарындағы құрылысы және географиясы

АҚШ-тағы US 48 тас жолы: Батыс Вирджиния мен Вирджинияны байланыстыратын 157 мильдік магистраль құрылысы, аяқталмаған бөлімдері, жаңарту жоспарлары.

23 мин оқу

100%

Дереккөз: U.S. Route 48 — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ-тағы 48 тас жолы (US 48), сонымен қатар Аппалачи даму тас жолы жүйесінің толық емескелген H дәлізі ретінде белгілі, Батыс Вирджиния штатының Вестон қаласындағы 79-шы мемлекетаралық (I 79) тас жолынан шығысқа қарай Аллегей тауларының қырлы бөлігі арқылы Вирджиния штатының Страсбург қаласындағы I 81 тас жолына дейін созылады. Ол Солтүстік-Батыс Вирджиниядан Батыс Вирджинияның орталық бөлігіне дейін 253 шақырымға (157 миль) дейін созу жоспарланған. Тас жол төрт жолақты, екі бағытқа бөлінген болып жоспарланған және бөліктермен салынды, олардың көпшілігі ашық. Вестоннан Лоренцке дейінгі ең батыс бөлігі 1970-ші жылдары салынды; Елкинске дейінгі шығысқа қарайғы кеңейту 1990-шы жылдардың басында салынды, ал Дэвис пен Уорденсвилл арасындағы бөлік 2002–2016 жылдары ашылған бөліктермен салынды. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, екі бөлік әлі жаңартылмаған және US 48 белгісін сақтап тұр: Керенс–Дэвис және Уорденсвилл–Страсбург. Батыс Вирджиниядағы H дәлізінің бөлігі өте таулы жерлерді, АҚШ-тың шығысындағы ең қиын өңірлерді және екі ірі өзенді кесіп өтеді. H дәлізінің 8 шақырамында (5 миль) 1000-нан астам тарихи құрылымдар, бес тарихи аудан, екі Азамат соғысының шайқас алаңдары және басқа археологиялық орындар орналасқан, сондай-ақ тас жол екі ұлттық орманнан өтеді. H дәлізінің зерттеу аймағында жойылу қаупі төніп тұрған түрлер туралы заңмен қорғалатын 50-ден астам өсімдік және жануарлар түрі, 150-ден астам жергілікті форель өзендері, мыңдаған гектар ылғалды жерлер мен биік таулы батпақтар, карсттық жерлер және тасталған көмір шахталары бар. Бұрынғы екі тас жолы US 48 деп белгіленген. Біріншісі Калифорнияда US 50 тас жолына біріктірілді; екіншісі, батыс Мэриленд пен Батыс Вирджинияда, Interstate 68 деп қайта тағайындалды.

Батыс Вирджиния

US 48 Вестон қаласының сыртындағы Interstate 79 тармағында төрт жолақты бөлінген тас жол ретінде басталады. Ол Стоункоул Крик аңғарымен және содан кейін Финк Рун арқылы өтеді, Бакханнон қаласында Бакханнон өзенін кесіп өтеді. Содан кейін ол Аллегени платосын кесіп өтеді, Рич-Маунтин мен Лорел-Маунтин арасындағы Тигарт аңғары өзенінің суайдынынан өтіп, Элкинс қаласына жетеді. Одан кейін ол Лидинг-Крик аңғарымен солтүстікке қарай жүреді. Керенс қаласында бөлінген тас жол аяқталады, ал US 48 белгілемесі US Route 219 бағытымен Лидинг Крикке дейін жалғасады, Хэддикс Рун арқылы шығысқа бұрылып төмен қарай жүреді, Парсонс қаласында Чит өзенін кесіп өтеді, содан кейін Томас қаласына дейін Аллегей тауларының жоталарын басып өтеді. Бұл жерде ол қысқа ғана уақытқа Батыс Вирджинияның 32-ші бағытын Дейвис қаласына дейін ұстанады, содан кейін қайтадан төрт жолақты бөлінген тас жолға айналады. US 48 Бобер сағасы бойымен жоғары көтеріліп, Маунт Сторм көлінің жанынан өтеді. Содан кейін US 48 Бисмарк маңындағы Аллегейни фронтынан төмен түседі. Одан кейін ол Паттерсон-Крик тауынан өтіп, Мурфилд қаласына жетеді, онда Потомак өзенінің оңтүстік саласын кесіп өтеді. Содан кейін ол Оңтүстік Бранч тауына көтеріледі, оның ішінде Клиффорд Холлоу көпірінен өтеді, содан кейін Бейкер қаласына түседі. Тас жол Lost River және Cacapon өзендерімен Уорденсвилл қаласына дейін төмендейді, онда төрт жолақты тас жол қайтадан аяқталады. Содан кейін ол Ұлы Солтүстік таудың қырлы жотасына көтеріліп, Вирджиния штатының шекарасын кесіп өтеді.

Вирджиния

48-ші АҚШ тас жолы қазіргі 55-ші мемлекеттік тас жолдың (Вирджиния SR 55) I-81-ден батысқа қарай созылған бөлігінде толыққанды белгіленген. Бұл маршрут Батыс Вирджиния штатының шекарасынан, Ұлы Солтүстік тауының ең биік нүктесінен басталады және Уорденсвиллден 48-ші АҚШ және 55-ші WV тас жолы ретінде көрсетілген. Вирджинияға кіргеннен кейін, 48-ші АҚШ тас жолы Джордж Вашингтон ұлттық орманнан екі жолақты Уорденсвилл Пайк арқылы солтүстік-шығысқа қарай жүріп, таудан Жұлдызды тоқымахана елді мекеніне дейін төмен түседі. Бұл тас жол Фредерик округінен Седар сайын арқылы өтіп шығады.

Тарих

1965 жылғы Аппалачи аймақтық даму актісі Аппалачидің ауылдық аймақтарында экономикалық өсуді ынталандыру мақсатында қабылданды. Акті бойынша Аппалачи аймақтық комиссиясы (ARC) құрылды, сонымен қатар ARC-ге Аппалачи даму тас жолы жүйесін (ADHS) құруға уәкілеттік берілді. Актіде белгіленгендей, Аппалачи аймағы Миссисипиден Нью-Йоркке дейін созылады. Конгресс оны «Аппалачи аймағындағы қалааралық жүйемен және басқа да федералды көмек автокөлік жолдарымен бірлесіп, жеткілікті қолжетімділік болмағандықтан сауда мен байланысқа кедергі келтірілген аймақты немесе аймақтарды ашатын автомобиль жолдары жүйесін қамтамасыз ету» деп анықтады. ADHS аясында 23 көлік дәлізін дамыту жоспарланған, ал 1965 жылы H дәлізі белгіленді. H дәлізінің тарихы ерекше даулы болды, себебі консерваторлар мен экологиялық қорғаушылар федералдық агенттермен, құрылыс салушылармен және бизнес қауымдастығымен бірнеше баламалардың ішіндегі ең экологиялық сезімтал бағытты анықтау үшін күресті. H дәлізінің қазіргі атауы AASHTO нөмірлеу схемасына сәйкес келмейді, ол континенттік АҚШ бойынша оңтүстікке қарай шығыс-батыс АҚШ маршруттарын сандық ретпен орналастырады. Қазіргі маршрут АҚШ 50-ден оңтүстікке және АҚШ 60-тан солтүстікке орналасқан, сондықтан оның нөмірі 50-ші сандарда болуы керек. Алайда, АҚШ 52, АҚШ 54, АҚШ 56 және АҚШ 58 болғандықтан 50-ші сандарда қолданылмаған жұп сандар жоқ. H дәлізі бастапқыда Батыс Вирджиния штатының Вестон қаласынан Вирджиния штатының Стресбург немесе Нью-Маркет қалаларына дейін, Батыс Вирджиния штатының Элкинс қаласы арқылы өтетін Аппалачи аймақтық даму (ARD) дәлізі ретінде жоспарланған. Бұл төрт жолақты магистраль тез арада Батыс Вирджиния штатындағы ең даулы APD дәліз магистральдарының біріне айналды, бұл штат ішінде көптеген құқықтық (және саяси) шайқастарға әкелді. Штат көптеген экологиялық және экономикалық мәселелерді шешуге мәжбүр болды, бұл күрес 40 жылға созылды.

Сот іс-әрекеттері мен келісімдер

Corridor H Alternatives (CHA) 1996 жылдың қараша айында АҚШ-тың аудандық сотына 100 миль (161 км) Corridor H жобасының шешіміне қарсы сотқа шағым түсірді. Сотта Федералдық автомобиль жолдары басқармасы (FHWA) "жағдайға сай жолдың жақсартылған нұсқасын (IRA) қарастырмағандығы және Корриктің Форд Битлфилдінің орналасуын өзгертудің салдарына қатысты қосымша ЭҚБ (Экологиялық салдарын бағалау) дайындамағандығы арқылы" Ұлттық қоршаған ортаны қорғау заңын (NEPA) бұзғаны айтылды. Сотта FHWA "тарихи құрылыстар мен жерлерге тигізетін әсерін бағалауды аяқтамай, шешімді тіркегені үшін заңды бұзғаны" да көрсетілді. 1997 жылы талаптар берілді және ауызша дәлелдер тыңдалды. Қазан айында АҚШ-тың аудандық соты барлық айыптаулар бойынша Федералдық автомобиль жолдары басқармасы мен Батыс Вирджиния көлік департаментінің пайдасына шешім шығарды, бірақ CHA бұл шешімге АҚШ-тың апелляциялық сотына шағымдануға тырысты. 1998 жылы тағы да талаптар берілді және жыл бойы ауызша дәлелдер тыңдалды. Қыркүйек айында CHA екінші сот ісін қозғап, FHWA-ның екі мүліктің "құрылысқа жарамсыздығы" туралы қорытындысына қарсылық білдірді. Сол жылдың қараша айында сот жүйесі Көлік департаментіне Элькинс маңындағы 6 км-лік бөліктен басқа Corridor H құрылысын тоқтатуды бұйырды. 1999 жылы АҚШ-тың апелляциялық соты бірінші сот ісі бойынша FHWA және Батыс Вирджинияның көлік департаментінің пайдасына шешім шығарды. Екінші сот ісі бойынша сот CHA-ның пайдасына шешім шығарып, "құрылыс басталмас бұрын тарихи мүліктерді зерттеу жұмыстары аяқталуы тиіс" деді. Наурыз айында сот екінші талапты қараусыз қалдырып, CHA-ға FHWA және Батыс Вирджинияның көлік департаментінің шешімдеріне қарсы жаңа талап беруге рұқсат берді, бірақ 106-бап/4(f)-бап толыққаннан кейін ғана. Мамыр айында сот FHWA-ға 106-бап бойынша рәсімдерді аяқтағанға дейін және шешімді өзгерту туралы жазбаны шығарғанға дейін Corridor H құрылысын жалғастыруға тыйым салатын қаулы шығарды. Алайда, екі ерекшелік болды: "Солтүстік Элькинс айналма жолында" жұмыс жүргізуге және жобалау жұмыстарын жүргізуге рұқсат берілді. Бұл Элькинс пен Керенс арасындағы 9 км-лік Corridor H бөлігі, яғни І кезеңі болды. 1999 жылдың желтоқсан айында келісімге қол жеткізілді. Corridor H жобасы Батыс Вирджиния штатының Элькинс қаласынан Вирджиния штатының шекарасына дейінгі тоғыз бөлек жобаға бөлінетін болды. Келісімде Коррикс Форд/Шаверс Форк Вэлли және Блэкуотер Каньон маңындағы әсерлерден аулақ болу, жүргізіліп жатқан зерттеулерді аяқтау және Уорденсвилл (Батыс Вирджиния) пен Вирджиния штатының шекарасы арасындағы бөлікті соңғы жобалау және жерді сатып алу шарттары орындалғанға дейін 20 жылдан аспайтын мерзімге кейінге қалдыру көзделді. Егер Вирджиния Батыс Вирджиния штатының шекарасы мен 81 мемлекетаралық автокөлік жолы арасындағы Corridor H-тың 14 мильдік (23 км) бөлігін мақұлдаса, WV 55-те Уорденсвилл мен штаттық шекара арасындағы қозғалыс айтарлықтай ұлғайса немесе Аппалачи тас жолының дәлізін қаржыландыру үшін талап етілсе, бұл кешіктіру қысқартылуы мүмкін. Келісімде дауларды шешудің баламалы тәсілдері де белгіленді және талапкерлер FHWA мен Батыс Вирджинияның Көлік департаментіне қарсы болашақтағы сот ісін қозғау құқығынан бас тартуға міндеттелді, бұл Corridor H-ты үздіксіз төрт жолақты автомобиль жолы ретінде аяқтауды қамтымайтын кез-келген баламаны қосымша зерттеуді талап етеді. Сонымен қатар, Бейкер Батыс Вирджинияның автомобиль жолдары департаментімен және Федералдық автомобиль жолдары басқармасымен бірлесіп, "100+ мильдік жобаның барлық вегетациялық, су сапасы, қышқыл дренажы және жануарлар дүниесі мәселелерін жеңілдетудің кешенді жоспарын" әзірледі. Майкл Бейкер корпорациясының ғалымдары жойылып бара жатқан өсімдіктер мен жануарлар түрлерін зерттеуді толық аяқтады. 1972 ж. 19.62-ден 20.61-ге дейінгі аралық жолдар қозғалысқа ашылды. Бұл Льюис округінің 79-шы автокөлік жолының қиылысында болды. 1975: Corridor H шығысқа қарай 20.61 мильдік бекеттен 23.62 мильдік бекетке дейін кеңейтілді. 1976: Льюис округіне қарасты Хорнер және Каунти-роудтың 23.62 шақырымдық бекетінен Апшур округінің сызығына (MP 27.04) және Лоренцке жақын Апшур округінің 0-ден 1.22 шақырымдық бекетіне дейін қозғалыс үшін алты миль (10 км) бөлігі ашылды. Сонымен қатар, Элькинстен шығысқа қарай, Канфилдтен Боуденге дейінгі "жарыс жолы" бөлігі аяқталды. Элькинстің солтүстік айналма жолы "жарыс жолын" қаланың батысындағы Corridor H бөліктеріне жалғастыруға тиіс еді. Бұл айналма жол ешқашан салынбады. 1979: Үш мильдік жол Upshur округінде Лоренцке жақын 1.22-ден 4.35-ке дейін аяқталды. 1991: Үш мильдік (5 км) бөлік жол Upshur округінде Лоренцке жақын 4.35-тен Бакханнон қаласындағы 8.31-ге дейін ашылды. 1994: Weston қаласынан Элькинс қаласына дейінгі Corridor H-тың ең ұзын бөлігі ашылды, ол Upshur округінде 8.31-ден 15.40-қа дейін, Barbour округінде 0-ден 4.43-ке дейін және Randolph округінде 0-ден 4.17-ге дейін созылды. Weston-нан Элькинсқа дейінгі соңғы бөліктің жалпы ұзындығы 15.69 миль (25 км) құрады. Weston қаласынан Элькинс қаласына дейін шамамен 40 миль (64 км) аяқталды.

Corridor H Alternatives (CHA) filed a lawsuit, the first for the project since its realignment, in U. S. District Court in November 1996 challenging the Record of Decision for the entire 100 mile (161 km) Corridor H project. The lawsuit stated that the Federal Highway Administration (FHWA) violated the National Environmental Policy Act (NEPA) by "failing to consider an improved roadway alternative (IRA) and by failing to prepare a Supplemental EIS to consider the impacts of the Corrick's Ford Battlefield alignment shift." The lawsuit further states that the FHWA "violated laws by issuing a Record of Decision prior to completing the evaluation of Corridor H's impacts" on historic structures and lands. In 1997, briefs were filed and oral arguments took place. In October, the U. S. District Court ruled in favor of the Federal Highway Administration and the West Virginia Department of Transportation on all counts, however, CHA appealed the ruling to the U. S. Court of Appeals. Briefs were once again filed in 1998 and oral arguments were presented throughout the year. In September, the CHA filed a second lawsuit that challenged the FHWA's findings of "no constructive" use for two properties. In November of that year, the Court system ordered the Department of Transportation to halt construction of Corridor H except for a 3.5 mile (6 km) section near Elkins. In 1999, the U. S. Court of Appeals ruled in favor of the FHWA and the West Virginia Department of Transportation on the first lawsuit. On the second lawsuit, the court ruled in favor of CHA, stating that "all studies of historic properties must be completed before construction proceeds." In March, the Court dismissed the second lawsuit without prejudice, and allowed the CHA to file a new lawsuit challenging the decisions of the FHWA and the West Virginia Department of Transportation when Section 106/section 4(f) is complete for the entire Corridor H project. In May, a court order was produced that prohibited the FHWA from proceeding further with Corridor H until they have completed the Section 106 process and issued an amended Record of Decision. There were two exceptions to this however: work was allowed to proceed on the "Northern Elkins Bypass" and design work was allowed to proceed. This was the 5.5 mile (9 km) segment of Corridor H between Elkins and Kerens, or Phase I. In December 1999, an agreement was reached. The Corridor H project was to be divided into nine separate projects from Elkins, West Virginia, to the Virginia state line. As stated in the agreement, impacts were to be avoided near Corricks Ford/Shavers Fork Valley and Blackwater Canyon; the completion of ongoing studies; and the deferment of the Wardensville, West Virginia, to Virginia state line segment with final design and right of way acquisition restricted until specific conditions are met not to exceed 20 years. This delay could be shortened if Virginia approves their 14 mile (23 km) section of Corridor H (US 48) between the West Virginia state line and Interstate 81, if traffic increases significantly on WV 55 between Wardensville and the state line, or if it is required to ensue eligibility for Appalachian highway corridor funding. The agreement also established alternative dispute resolution procedures and that the plaintiffs were to waive the right to bring future lawsuits against the FHWA and the West Virginia Department of Transportation that would seek any further study of any alternative that does not include completing Corridor H as a continuous four lane highway. In addition, Baker, in conjunction with the West Virginia Department of Highways and the Federal Highway Administration, developed a "comprehensive mitigation plan for vegetative, water quality, acid drainage and wildlife issues for the entire 100+ mile long project." Michael Baker Corporation's scientists also completed extensive surveys for endangered plant and animal species. 1972: Milepost 19.62 to 20.61 opened to traffic. This was at the Interstate 79 interchange in Lewis County. 1975: Corridor H was extended further east from milepost 20.61 to 23.62 at Horner and County Route 15 in Lewis County. 1976: A six mile (10 km) segment was opened to traffic from milepost 23.62 at Horner and County Route 15 in Lewis County to the Upshur County line (MP 27.04), and from milepost 0 to 1.22 in Upshur County near Lorentz. Also completed was the "racetrack" portion of Corridor H east of Elkins, from Canfield to Bowden. A northern bypass of Elkins was to connect the "racetrack" to portions of Corridor H west of the city. This bypass was never constructed. 1979: Three miles were completed in Upshur County from milepost 1.22 to 4.35 near Lorentz. 1991: A three mile (5 km) section of highway opened from milepost 4.35 near Lorentz to 8.31 at Buckhannon in Upshur County. 1994: The longest section of Corridor H from Weston to Elkins opened from milepost 8.31 to 15.40 in Upshur County, continuing into Barbour County from mileposts 0 to 4.43, and into Randolph county from mileposts 0 to 4.17. The total mileage for the final Weston to Elkins segment came in at 15.69 mile (25 km). Approximately 40 mile (64 km) was completed from Interstate 79 at Weston to Elkins.

Элькинс Вирджиния штатының шекарасына дейін

Тағы бір 7 мильдік (11 км) бөлік Канфилдтен Боуденге дейін, Элькинстің шығысында аяқталды және бұрынғы бағыттан айтарлықтай жақсаруы мен басқа төрт жолақты тас жолдардан оқшауланғандығы үшін "жарыс жолы" деп аталды. Элькинстің солтүстік айналма жолы H дәлізінің екі бөлігін қосуы тиіс болған, бірақ ол ешқашан салынбады, себебі Боуденнің шығысындағы бөліктерге қарсылық күшті болды. Осы уақытта, 33-ші АҚШ тас жолымен Сенека Роксқа дейін, содан кейін WV 55/VA 55 арқылы Вирджиния штатының Страсбург қаласына дейін бағытталған жол Батыс Вирджиния Көлік департаменті үшін басымдыққа ие болды. 1981 жылы Батыс Вирджиния Көлік департаменті Боуденнің шығысында 33-ші АҚШ тас жолы және WV 55/VA 55 бойымен жаңа бағытты жоспарлауды бастады. Қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы есеп жобасы (DEIS) жарияланды. Бірақ қаржыландыру мәселелері салдарынан жоба 1990 жылға дейін тоқтап қалды. Қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы соңғы есептер немесе шешімдер тіркелмеді. 1990 жылы жоба қайта жандандырылды және Боуденнің шығысындағы H дәлізінің қайта бағалануы жүргізілді. Бұл төрт жолақты тас жолдың бөлігі CR 11-ден батысқа қарай Элькинстен CR 7-ге дейін, Керенс маңында орналасқан және жобада АҚШ-тың 219-шы тас жолы үшін бір қосылыс бар. Бұл жоба 87,6 миллион долларлық жалпы сомамен алты келісімшарт бойынша аяқталды. Сол кездегі губернатор Боб Уайз сенатор Роберт Си Берд және Көлік министрі Фред ВанКиркпен бірге тарихи ашылуды тойлады. 19 тамызда CR 1-ден CR 23/4-ке дейінгі үш мильдік (5 км) бөлік, екі келісімшарт бойынша, жалпы құны 24,1 миллион долларға салынды. Осымен 14 шақырымдық бірінші кезең аяқталды.

2-кезең: Кереннен Парсонсқа дейін

H дәлізінің бұл 22 км (13,5 миль) бөлігі Рэндольф және Такер округтері арқылы өтеді; нақтырақ айтқанда, Керенс маңындағы 7-аудандық жолдан Парсонстан шығысқа қарай шамамен 2 шақырым жердегі болашақ 219-АҚШ тас жолымен тоғысатын жерге дейін. 7-аудандық жолдан солтүстікке қарай жүргенде, ол Уилмут-Ран және 3-аудандық жолымен кесіседі. Содан кейін бағыт солтүстік-шығысқа бұрылып, Мононгахела ұлттық орманға кіреді, Хаддикс Рунның оңтүстік саласы және 219-АҚШ тас жолын кесіп өтеді. 219/4-аудандық жолында аяқталуға дейін Чит өзенінде соңғы су өткелі бар. 2000 жылдың 26 қыркүйегінде Парсонс қаласында халыққа ақпарат беру кездесуі өтті. Бағыттар зерттелді және Келісім шарты Харди және Рэндольф округтеріндегі бөліктерде құрылыс жұмыстарын жалғастыруға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, Коррикс Форд шайқасы алаңынан қашықтау үшін таңдалды. Бағдарлама үшін "DF" альтернативасы таңдалды және 2001 жылдың қазанында Федералдық тас жолдар басқармасы экологиялық әсерді бағалаудың қосымша жобасына рұқсат берді. 2002 жылдың сәуірінде қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы федералдық есеп аяқталды, ал шешім протоколы сол жылдың маусым айында бекітілді. Тас жол департаменті 2002 жылдың қазанында қосымша экологиялық әсерді бағалау есебін мақұлдады. Пікір білдіру мерзімі 60 күнге, 2003 жылдың 25 ақпанына дейін ұзартылды. Өзгертілген шешім протоколы 2003 жылдың 12 мамырында бекітілді. Керенстен Парсонсқа дейінгі H дәлізінің 22 км (13,5 миль) бөлігінің соңғы жобасын жасау үшін алты консультант тартылды. 2015 жылға қарай соңғы жобалау аяқталған жоқ, Керенстен Рэндольф округі/Такер округі шекарасының солтүстігіне дейінгі бөліктің құрылысы (бірақ Парсонсқа дейін емес) 2016 жылдың ортасында басталуы жоспарланған. Бөлік бойындағы көпірлердің құрылысы 2018 жылы басталды. 2020 жылдың маусым айында АҚШ Көлік департаменті Керенс-Парсонс бөлігіне қаржы бөлді. 2021 жылдың басында асфальттау келісімшарты жасалды және бөліктің 2023 жылдың соңында аяқталуы күтілуде.

This 13.5 mile (22 km) segment of Corridor H travels through Randolph and Tucker counties; more specifically from County Route 7 near Kerens to a future U. S. Highway 219 interchange approximately two miles east of Parsons. Proceeding northward from County Route 7, it would have a span at Wilmouth Run and County Route 3. The alignment then turns more northeastward, entering the Monongahela National Forest, crossing the South Branch of Haddix Run Road and U. S. Highway 219. It has one final water crossing at Cheat River before concluding at County Route 219/4. In Parsons, a public informational meeting was held on September 26, 2000. Alignments were studied and a Settlement Agreement allowed construction to continue on segments in Hardy and Randolph counties. It was also chosen to avoid the Corricks Ford Battlefield. Alternative "DF" was chosen as the preferred alternative for the highway and in October 2001, the Federal Highway Administration gave the go ahead for the Supplemental Draft Environmental Impact Statement. The Federal Environment Impact Statement was completed in April 2002 with the Record of Decision approved in June of that year. The Department of Highways received approval for the Supplemental Final Environmental Impact Statement in October 2002. The commenting period was extended 60 days to February 25, 2003. The Amended Record of Decision was approved on May 12, 2003. Six consultants were hired to provide the final design for the 13.5 mile (22 km) segment of Corridor H from Kerens to Parsons. As of 2015, final design had not yet been completed, with construction of the segment from Kerens to a point north of the Randolph County/Tucker County border (but not all the way to Parsons) scheduled to begin in mid 2016. Work on bridges along the segment began in 2018. In June 2020, the U. S. Department of Transportation awarded funding for the Kerens–Parsons section. In early 2021, a paving contract was awarded, and completion of the segment was expected in late 2023.

3-кезең: Парсонс - Дэвис

III кезең – Парсонстан шығысқа қарай 2 миль (3 км), ал Дэвистен шығысқа қарай Текер округіндегі Батыс Вирджинияның 93 тас жолы бойында 9 миль (14 км) сапарындағы жылдам бағыт. 2002 жылдың 4 желтоқсанында қосымша экологиялық зерттеулер аяқталғаннан кейін, толықтырылған экологиялық бағалау мақұлданды. Қосымша талдаудың себебі – аймақта табылған, федералды түрлерге жататын және құрып бара жатқан Батыс Вирджинияның солтүстік ұшатын құмырсқасы болды. 2003 жылдың 6 ақпанында Дэвистегі Блэкуотер лоджасында халыққа ашық тыңдау өтті, сондай-ақ, осы жиынға қатысты пікірлер 22 сәуірге дейін тапсырылды. Томас Дэвис қалалық кеңесі 19 маусымға дейін жағдайды қарауға тиіс болды. 2005 жылдың маусым айында осы сегмент бойынша толықтырылған экологиялық бағалау мақұлданбақ, ал FHWA 2005 жылдың тамызында шешімнің өзгертілген тізіміне қол қояды деп күтілді. Алайда, Батыс Вирджинияның солтүстік ұшатын құмырсқасының табылуы жобаны кешіктірді; WVDOH қосымша экологиялық зерттеулер жүргізуге мәжбүр болды. Толықтырылған экологиялық бағалау есебі (SFEIS) 2007 жылы мақұлданды. Дегенмен, SFEIS қайта қаралып жатыр, әсіресе құрып бара жатқан түрлер туралы жаңартылған зерттеулер бойынша. Өзгертілген шешімнің тізімін (AROD) беру мерзімі әлі анықталған жоқ. Жобалау жұмысы 2025 жылы басталуы күтілуде, ал құрылыс 2031 жылы бастау жоспарлануда.

4-кезең: Дэвис - Бисмарк

Бұл 27 шақырымдық H дәлізінің бөлігі Таккер және Грант округтері арқылы өтеді. Трасса Батыс Вирджинияның 93-жолынан, Батыс Вирджинияның 32-жолынан шамамен 1 километр (0,7 миль) шығысқа қарай, Дейвис қаласының жанынан басталып, Батыс Вирджинияның 42-жолы мен Батыс Вирджинияның 93-жолының қиылысы жанындағы Бисмарк қаласына дейін созылады. 2001 жылдың 23 наурызында Федералдық тас жол басқармасы осы бөлімнің жобалауын, жер сатып алуын және құрылысын жүргізуге рұқсат беретін шешім қабылдады. 2010 жылдың желтоқсанында Trumbull Corporation компаниясына Грант округіндегі Бисмарк қаласынан басталып, Таккер округіндегі Маунт Стормдағы WV 93 қосылысына дейінгі H дәлізінің 6,2 миліне (10 км) құрылыс салуға келісімшарт берілді; бұл бөлік 2014 жылдың қарашасына дейін пайдалануға берілді. 2012 жылдың тамызында JF Allen компаниясына WV 32-ден Маунт Стормдағы WV 93 қосылысына дейінгі, Дейвис пен Бисмарк аралығындағы қалған 9,9 мильдік (16 км) бөлігін салуға келісімшарт берілді, және бұл бөлік 2016 жылдың қарашасында пайдалануға берілді.

5-кезең: Бисмарктан Форманға дейін

Бұл аяқталған бөлім Грант округінде 14 миль (23 км) құрайды. Шешім 2001 жылдың шілдесінде қабылданды. Алғашқы жоспар бойынша, жол құрылысына қажетті жер 2003 жылдың маусымында сатып алынып, 2004 жылдың тамызында тендерлер жарияланып, құрылыс жұмыстары 2004 жылдың қыркүйегінде басталып, 2006 жылдың қыркүйегінде аяқталуы тиіс болған. Алайда, Гренланд Gap активістері Gap аймағының азамат соғысы тарихын және табиғи ерекшеліктерін зерттеп, Батыс Вирджиния Автомобиль жолдары департаментін Gap-тан 1/4 миль қашықтыққа жылжуға көндірді. Бұл шара көрші ауылдағы бірнеше үйді сақтап қалуға және жолдың Gap-қа тигізер әсерін азайтуға мүмкіндік берді. Гренландия ауылы мен Батыс Вирджинияның 93-ші бағдарламалық жолы арасындағы 1 мильдік (1,6 км) қосымша жол жойылды, ал Гренландия мен Батыс Вирджинияның 93-ші бағдарламалық жолы арасындағы торап Шеррден солтүстікке қарай 2 мильге (3 км) жылжытылды. Құрылыс 2007 жылдың көктемінде басталып, 2013 жылдың қарашасында аяқталды. 3-аудандық жолдың Форман және Мурфилдке дейінгі бөлігі 2010 жылдың қазан айында пайдалануға берілді. WV 93-тен CR 3-ке дейінгі кезең 2012 жылдың 23 қазанында ашылды. Ал соңғы бөлігі, WV 93-тен (Шерр маңында) Бисмарктегі WV 42 қосылысына дейін, 2013 жылдың 22 қарашасында ашылды.

6-кезең: Форманнан Мурфилдке дейін

H дәлізінің тоғызыншы кезеңі Елкинстен штаттық шекараға дейін Грант және Харди округтері арқылы жалпы ұзындығы 16 миль (26 км) өтеді. Бұл кезең сонымен қатар Мурфилдтен шығысқа қарай US 220-ден WV 55-ке дейінгі 3 миль (5 км) жаңартылған автомобиль жолын қамтиды; H дәлізінің негізгі желілері 13,8 миль (22 км). Бұл кезеңнің ашылатын алғашқы бөлігі 2005 жылдың қарашасында US 220-ден WV 55 алмастыруына дейінгі үш миль (5 км) төрт жолақты автомобиль жолы болды. 2005 жылдың тамызында Потомак өзенінің оңтүстік тармағының екі жағында екі сорттау және су ағызу жұмыстарына келісімшарттар жасалды, ал құрылыс сол жылдың қыркүйек айында басталды. Екі келісімшарт бойынша құрылыс 2007 жылдың көктемінде аяқталды. 2006 жылдың шілдесінде Потомак өзенінің оңтүстік тармағының батысында екі сорттау және су ағызу жұмыстарына келісімшарттар жасалды. 2006 жылдың 8 тамызында 3 шақырым жерді тас төсеу үшін 23 747 933 АҚШ долларына бағаланатыны жарияланды. Бұл сегменттің құрылысы қыркүйекте басталып, 2008 жылдың тамызында аяқталды. Сол айда Потомак өзенінің оңтүстік тармағы арқылы көпір салуға келісімшарт жасалды. Мурфилдтен солтүстікке қарай орналасқан 30 884 656 долларлық келісімшартта Потомақтың оңтүстік тармағы арқылы 651 метрлік болаттан жасалған сегіз бағаналы көпір және оған іргелес су тасқыны аймағы арқылы жеті бағаналы өткел салу көзделген. Көпірдің құрылысына 4300 тонна болат қажет болды. Құрылыс жұмыстары қыркүйек айында басталып, 2009 жылдың 1 тамызына дейін аяқталуға жоспарланған. Форманның батысындағы Мурфилдтен Кнобли Роудқа дейінгі бөлім 2010 жылдың қазан айының соңында ашылды. 2000 жылдың 1 маусымында Тарихи ескерткіштерді сақтау жөніндегі консультативтік кеңес (ACHP) "Батыс Вирджиния автомобиль жолдары бөліміне Мурфилдке жақын H дәлізінің баламалы бағытының тарихи ескерткіштерге тигізер әсерін анықтады" деп хабарлады. Көлік департаменті хатшысының міндетін атқарушы Сэм Бевередж Медоуз және П. В. Инкип үйі H дәлізі үшін таңдалған бағытқа сәйкес келетінін, бірақ оларға әсер етпейтінін мәлімдеді. 2000 жылдың 5 маусымы Харди округінде екі сегменттің басталу күні болды. Бірінші сегменттегі жартылай бақыланатын кіру тас жолының 1.62 милі (3 км), жалпы құны 20 746 510 доллар болды, оның ішінде 2 810 416 текше метр (2 148 717 м³) қазба, фермаларға үш кіру жолы, екі құрылымдық пластиналы дренаж құбыры және алты аралықтағы Лик Руны және CR 6 үстіндегі бетон арқалық көпір салу көзделген. Тағы бір сегментке 12 499 009 АҚШ доллары жұмсалып, құрылыс жұмыстарына берілді. 3 км автокөлік жолы 7-ші кезеңнің бірінші бөлігін Бейкер алмасуының оңтүстігіне дейін ұзартады. Ол CR 23/4-тен CR 8-ге дейін созылып, құны 11,4 миллион долларды құрады. 2000 жылдың 28 қыркүйегінде Көлік департаменті Батыс Вирджинияның 55-ші бағытын Клиффорд Холлоу көпіріне жалғастыратын төрт жолақты ішінара бақыланатын автокөлік жолын салу екі көпір мен 4 шақырым жол салуды қамтитынын мәлімдеді. Бұл сегменттің құны 29,6 миллион долларды құрады. Екінші жоба Клиффорд Холлоу көпірін 1-ші округтік жолға жалғастыратын және 15,2 миллион долларға созылатын 3 шақырымдық құрылысты қамтиды. 2000 жылдың 18 қазанында 2 шақырым жолдың бір бөлігі 9 864 718 АҚШ долларына жалға берілді. Бұл сегмент CR 23/4-тен CR 8-ге дейін созылған. 7-ші кезеңнің соңғы бөлігі 2000 жылдың 2 қарашасында 17,8 миллион доллар құнға Клиффорд Холлоу көпірі үшін құрылысқа берілді. Ол 2003 жылдың қазан айында аяқталды. 2002 жылдың тамызында 1-ші округтік жолдан 23/9 округтік жолға дейінгі үш миль (5 км) тас жолдың бөлігі жол қозғалысына ашылды. 2002 жылдың 17 қарашасында 8 шақырымдық жолдың 23/9 округінің жолынан Бейкер айрылысына дейін ашылды. 2003 жылдың қазанында Клиффорд Холлоу көпірінің аяқталуымен Харди округінің 14 мильдік (23 км) бөлігі Мурфилд пен Бейкер арасындағы Харди округінің арқылы жол қозғалысына ашылды.

The sixth phase in Corridor H's completion from Elkins to the state line, it travels through Grant and Hardy counties for a total length of 16 mile (26 km). This phase also includes 3 mile (5 km) of upgraded highway from US 220 to WV 55 just east of Moorefield; the mainlines for Corridor H are 13.8 mile (22 km). The first section of this phase to open was a three mile (5 km) four lane highway from US 220 to the WV 55 interchange in November 2005. In August 2005, two grade and drain contracts were awarded on both sides of the South Branch Potomac River, with construction beginning that September. Construction completed on both contracts on the spring of 2007. In July 2006, two grade and drain contracts were awarded west of the South Branch Potomac River. On August 8, 2006, it was announced that 1.75 mile (3 km) were to be graded for paving at a cost of $23,747,933. This segment began construction in September and was completed in August 2008. During the same month, South Branch Potomac River Bridge contract was awarded. The $30,884,656 contract, located just north of Moorefield, will contain a single eight span 2135 feet (651 m) steel girder bridge over the South Branch of the Potomac and a seven span crossing over the adjacent floodplain. The bridge will utilize 4,300 tons of steel. Construction began in September with a completion date set for August 1, 2009. The section from Moorefield to Knobley Road, west of Forman, was opened in late October 2010. On June 1, 2000, the Advisory Council on Historic Preservation (ACHP) informed the "West Virginia Division of Highways that it has made a determination of the effects of an alternative alignment of Corridor H near Moorefield on historic properties." Sam Beverage, acting Secretary for the Department of Transportation, stated that the Meadows and the P. W. Inkeep House were both to the alignment chosen for Corridor H but would not be impacted. June 5, 2000, was the starting date for two segments in Hardy county. 1.62 mile (3 km) of partial controlled access highway in the first segment, totaling $20,746,510 included 2,810,416 cubic yards (2,148,717 m³) of excavation, three access roads to farms, two structural plate drainage pipes and a six span prestressed concrete beam bridge over Lick Run and CR 6. Another segment at a cost of $12,499,009 was let to construction as well. 1.7 mile (3 km) of highway would extend the first segment of Phase 7 to just south of the Baker interchange. It stretched from CR 23/4 to CR 8 and had a price tag of $11.4 million. On September 28, 2000, the Department of Transportation announced that the construction of a four lane partial controlled access highway connecting West Virginia Route 55 to the Clifford Hollow Bridge would involve the construction of two bridges and 2.21 mile (4 km) of roadway. The cost for this segment was $29.6 million. A second project would connect the Clifford Hollow Bridge to county route 1 and involve 1.96 mile (3 km) of construction at a cost of $15.2 million. A 1.09 mile (2 km) segment of roadway was let to construction on October 18, 2000, at a cost of $9,864,718. This segment stretched from CR 23/4 to CR 8. The final segment of Phase 7 was let to construction on November 2, 2000, for the Clifford Hollow Bridge at a cost of $17.8 million. It was completed in October 2003. A three mile (5 km) segment of highway from County Route 1 to County Route 23/9 opened to traffic in August 2002. On November 17, 2002, a five mile (8 km) section of roadway opened from County Route 23/9 to the Baker interchange. With the completion of the Clifford Hollow Bridge in October 2003, the 14 mile (23 km) segment of Corridor H through Hardy county between Moorefield and Baker was opened to traffic.

8-кезең: Бейкерден Уорденсвиллге дейін

2000 жылдың желтоқсан айында Федералды тас жолдар басқармасы H дәлізінің осы 6,7 мильдік (11 км) бөлігі бойынша шешім қабылдады.

2001 жылдың 1 қазанында Харди окруғындағы Хангинг Роктан 23/8 округтік тас жолына дейінгі 8-ші кезеңнің бір бөлігін салу бойынша құрылыс шарты жасалды. Бұл бөлім Макколи маңындағы Лотт-Ривер көпірінің шығысында орналасқан және құны 12 891 522 долларға бағаланды. 2001 жылдың 5 желтоқсанында тағы бір келісімшартқа қол қойылды, оның жалпы сомасы 18 549 091 доллар болды. Ол H дәлізінің 2,68 милінен (4 км) 23/8 округтік тас жолынан бастап Лотт-Ривер көпірінің батыс жағына дейін салуға бағытталған. Жер жұмыстары мен дренаж жүйесі үшін 3,3 миллион куб метр (2 500 000 м³) жер өңдеу қажет болды, оның ішінде 1 миллион куб метрден астам (800 000 м³) «алыну» материалы және кішкентай арналарды жолдың астынан өткізу үшін бірнеше құбырлар қолданылды. Сауеркраут-Ран арқылы төрт қатарлы бөлінген тас жолды өткізу үшін үш қанатты жиналмалы болаттан жасалған көпір салынды. 2001 жылдың 21 желтоқсаны да маңызды күн болды, себебі 1,45 мильдік (2 км) бөлім 25 019 472 долларға бағаланған келісімшартқа ие болды. Ол Бейкер түйіскен жерінен басталып, Харди окруғындағы Лотт-Ривер арқылы өтетін көпірдің батыс жағына дейін созылды. Бейкер түйіскен жеріндегі қалған екі аяқталмаған пандус толықтырылды. 2002 жылдың 4 наурызында Тас жолдар департаменті 1,08 мильдік (2 км) H дәлізінің бөлігін салу бойынша келісімшарт жасады, оның құны 15 858 045 долларға бағаланды. Бұл бөлім Лотт-Ривер шұңқылынан 23/12 округтік тас жолына дейін созылды. Сонымен қатар, құрылыс жұмыстарының аясында тарихи Хотт үйінің ландшафтық дизайны жасалды және қазіргі Батыс Вирджинияның 55-тас жолына қосылыс құрылды. Бұл бөлімге 4,3 миллион куб метр (3 200 000 м³) жер өңдеу, дренаж, асфальттау, жол белгілері мен жол маркасы қою жұмыстары кірді. Ол 2003 жылдың күзінде аяқталды. Макколидегі Лотт-Ривер көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін 8-ші кезеңнің жұмысы да аяқталды. Бұл бөлім 2006 жылдың қазан айының ортасында қозғалысқа ашылды.

9-кезең: Уорденсвиллден Вирджиния штатының шекарасына дейін

H дәлізінің (US 48) бұл 9 км (5.5 миль) бөлігі Уорденсвиллден Вирджиния штатының шекарасына дейінгі Батыс Вирджинияның 55-ші бағдарламалық жолына дейін созылады. Келісімнің шарттарына сәйкес, Федералдық тас жол басқармасы және Батыс Вирджиния көлік департаменті Уорденсвилл мен Вирджиния штатының шекарасы арасындағы 9 км (5.5 миль) жол учаскесіндегі құрылысты, сондай-ақ жобалауды аяқтауды және жерді сатып алуды 20 жылға дейін кейінге шегеруге келісім берді. Егер Вирджиния Батыс Вирджиния штатының шекарасы мен 81-ші мемлекетаралық тас жолы арасындағы H дәлізінің (US 48) 23 км (14 миль) бөлігін мақұлдаса, Батыс Вирджинияның 55-ші бағдарламалық жолындағы Уорденсвилл мен штаттық шекара арасындағы қозғалыс күрт өссе немесе Аппалачи тас жолының дәлізін қаржыландыруға қатысу үшін қажет болса, бұл кешігу қысқартылуы мүмкін. Өзгертілген шешімнің тізімі 2003 жылдың 16 мамырында бекітілді.

Батыс Вирджиния штатының 81-ші мемлекетаралық автокөлік жолының Вирджиниядағы шекарасы

"H" дәлізінің осы бөлігінде әлі ешқандай жұмыс не жоспарлау жүргізілген жоқ. 2003 жылдың сәуір айында Вирджиния штатындағы 55-ші мемлекеттік тас жол бойында жаңа 48-ші АҚШ белгілері орнатылды. 55-ші мемлекеттік тас жол осы аймақтағы "H" дәлізінің соңғы бағыты болмаса да, Батыс Вирджиния штаттық шекараға дейінгі бөліктерін аяқтағанға дейін уақытша көшуге мүмкіндік береді. Вирджиния сонымен қатар 55-ші мемлекеттік маршрутты Вирджинияның көрнекті жолы деп жариялады. VDOT-пен бірлесіп, ағымдағы нысанды сақтап, жер-жерде жақсарту жұмыстарын жүргізу жоспарлануда.

Рельстерден трассаларға

Батыс Вирджинияның шығыс бөлігін аралап өтетін бұрынғы Батыс Мэриленд темір жолы 2003 жылы ашылды, бірақ пойыз вагондарын тасымалдаудың орнына, ол жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге арналған. Бұл "темір жолдан жолға" жобасы Х дәлізінің құрылысымен бірге салынды. Оған тұрақтар, дәретханалар және жаяу серуендеу жолдары кіреді. Бұл жобалардың жалпы ұзындығы шамамен 20 миль (32 км) болып, құны 1,5 миллион долларға жуық. 2001 жылдың 20 ақпанында Парсонстан Монтрозға және Монтроздан Элкинске дейінгі екі бөлігі құрылысқа тапсырылды. Ол Аллегейни тау жотасы деп аталды.

Қоршаған ортаға қатысты шаралар

Автожолдар бөлімі 2001 жылы Федералдық автожол басқармасының мәдени ресурстар санатындағы экологиялық сыйлығын алды. Бұл сыйлық Х дәлізіндегі Рид шаруашылығының археологиялық қазбаларына негізделген оқу құралдары мен веб-сайттар үшін берілді. Мемлекеттік автожол инженері Джо Денеолт 200 жылдық шаруашылық табылған кезде Автожолдар бөлімінің Харди округіндегі отбасының үйін қалай ашу және сақтау процесін бөліскім келгенін түсіндірді. "Біз бұл процесті жұртшылықпен бөліскімiз келді", - деді Денеолт. "Рид шаруашылығы – таңғажайып жаңалық еді, сондықтан осы ауқымды археологиялық қазбаны жергілікті тұрғындармен бөлісудің ең жақсы жолы видео және веб-сайттар екеніне келістік. Жоба дамыған сайын, бұл студенттер үшін де маңызды білім беру құралы болатыны анық болды." WVDOH-тың анықтау және сақтау процедураларының қадамдық үрдісін көрсететін оқу бейнесі жасалды. Видео 60 күн бойы Corridor H веб-сайтында көрсетілді, ал видеокассеталар штаттағы 8-12 сыныптарды оқытатын барлық мектептерге жіберілді. WVDOH сонымен қатар жобаға негізделген екі веб-сайтты әзірледі: біреуі шаруашылықтың тарихы мен қазба туралы мәліметтер ұсынады, екіншісі – балаларға арналған интерактивті сайт. Сыйлық WVDOH-қа және осы жобада жұмыс істеген екі консультант – Майкл Бейкер Инкорпорейтед және Чарльз Райан Ассошиэйтс компанияларына 20 сәуірде Вашингтон қаласында өткен салтанатты шарада табыс етілді.

Қосылатын тас жол

Мэриленд және Батыс Вирджиния штаттары 220-шы АҚШ тас жолын жаңартуды жоспарлауды бастады, бұл мүмкін, О дәлізінің кеңейтілуі ретінде, H дәлізін Мэриленд штатының Камберленд қаласы маңындағы 68-ші қалааралық тас жолымен байланыстыруға арналған. Камберленд, Кейзер және Мурфилд қалаларында осы тас жолды талқылау үшін комитеттер құрылды, және қазірге дейін бірнеше жоспар жасалды, бірақ нақты бір жоспар әлі таңдалған жоқ.

Атаудың бұрын қолданылуы

US 48 – 2002 жылы қолданысқа енгізілген АҚШ нөмірленген тас жолдары жүйесінің ең жаңа қосымшаларының бірі. Бұл атау берілгенге дейін, Батыс Вирджиния штатының Мурфилд қаласынан шығысқа қарай I 81 дейінгі учаскелер Батыс Вирджиния штатының SR 55 және SR 55 болып белгіленген, ал Батыс Вирджиния штатының Элкинс қаласынан солтүстікке қарай US 219 деп аталған. Батыс Вирджиния штатының шекарасында жоспарланған тас жолдың жақсартылмаған бөліктерінде US 48 сирек кездеседі. US 48 – үш түрлі тас жол үшін үш рет қолданылған АҚШ маршруттарының санатындағы сирек нөмірлердің бірі. US 48 алғаш рет 1920 жылдары Солтүстік Калифорнияда қолданылған, кейін US 50-ге қосылған. Алғашқы "US 48" – АҚШ нөмірленген тас жолдары жүйесіндегі бастапқы маршруттардың бірі. 1926 жылы тағайындалған ол US 99 (Француз лагері, Калифорния, Стоктоннан тыс) және US 101 (Сан-Хосе, Калифорния) арасында өтті. Бірақ 1931 жылы бұл маршрут жойылды. Кейіннен маршруттың көп бөлігі US 50-нің құрамына кірді. US 48 – Калифорнияда жойылған алғашқы АҚШ тас жолы. Содан кейін US 48 атауы қазіргі I 68 тас жолына берілді, ол мемлекетаралық тас жолдар жүйесіне енбес бұрын. АДШ-ның E дәлізі АҚШ 40 тас жолының ескі бөлігін алмастыру мақсатымен салынды, ол 1965 жылы құрылыс басталғанда US 48 деп нөмірленді; 1991 жылы ол мемлекетаралық тас жол ретінде қайта тағайындалды.