Кіріспе

Тринидад және Тобагоның Заң шығарушы кеңесі 1831 жылдан 1962 жылғы тәуелсіздікке дейін британдық үкімшілік астындағы Тринидад және Тобагода губернаторға кеңесші комиссия ретінде қызмет етті. Заң шығарушы кеңес тағайындалған және сайланған мүшелерден тұрды. 1925 жылы сайланған өкілдік енгізілгеннен кейін кеңес 13 "бейресми" мүшеден (кеңесте лауазым бойынша қызмет ететін мемлекеттік қызметшілер емес), жеті сайланған және алты тағайындалған мүшеден құралды. Уақыт өте келе сайланған және тағайындалған мүшелер арасындағы арақатынас өзгерді. 1956 жылы кеңес 24 сайланған және 7 тағайындалған бейресми мүшеден тұрды. 1950 жылдан бастап кеңес бірпалаталы заң шығарушы орган ретінде жұмыс істеді.

Өмірбаян

1797-1925 жылдар аралығында Тринидад Ұлыбританияның тәждік колониясы ретінде тікелей басқарылды, сайланған өкілдер болған жоқ. Бұл Британдық Батыс Индияның қалған бөлігінен ерекшеленді, онда сайланған Ассамблея қалыпты жағдай болды. Кеңес беру кеңесі болды, кейін Үкімет кеңесі, ал содан кейін Атқару және Заң шығару кеңесі құрылды, бірақ бұл органдардың барлығы тек кеңес беруші ғана болды және сайланбады. 1921 жылдың 13 желтоқсаны мен 1922 жылдың 14 ақпаны аралығында Кариб аймалына майор Э. Ф. Л. Вудтың (Колониялар жөніндегі парламенттік мемлекеттік хатшының орынбасары) сапарынан кейін сайланған мүшелерді қосу туралы ұсыныс жасалды. 1797 жылғы 18 ақпандағы Капитуляция шарты бойынша испандық басқарудағы Тринидадтың билігі британдықтарға берілді. Шартта халықтың меншік құқығы қорғалды және "бос түсті адамдар өз бостандықтарында, жеке басында және мүліктерінде басқа тұрғындармен бірдей қорғалатынына" кепілдік берілді. 1801 жылы алғашқы британдық губернатор сэр Томас Пиктон Кеңес кеңесін құрды, ол 1803 жылы Оның Әміршілігінің Кеңесі деп аталды. 1831 жылы бұл кеңесші кеңес бірінші заң шығару кеңесімен алмастырылды.