Кіріспе
Сидни Гиллиаттың 1946 жылғы британдық фильмі. «Жасыл қауіп» – Кристианна Брэндтің 1944 жылғы осы аттас детективтік романы негізінде түсірілген 1946 жылғы британдық триллер. Режиссері – Сидни Джиллиат, басты рөлдерде – Сали Грей, Тревор Ховард, Розамунд Джон, Лео Генн және Алястер Сим. Фильм Англиядағы Пайнвуд студиясында түсірілді. Атауы анестезиологтар қолданатын газ баллондарының түспен белгілену жүйесіне сілтеме жасайды.
Green for Danger is a 1946 British thriller film, based on the 1944 detective novel of the same name by Christianna Brand. It was directed by Sidney Gilliat and stars Sally Gray, Trevor Howard, Rosamund John, Leo Genn, and Alastair Sim. The film was shot at Pinewood Studios in England. The title is a reference to the colour coding used on the gas canisters used by anaesthetists.
Сюжет
Инспектор Кокрилл Скотланд-Ярд басшысына 1944 жылдың 17 тамызынан басталган "таңғажайып оқиғалар" туралы есеп жазып отыр. "Екі адам өледі, біреуі кісі өлтіреді". V1 зымырандары Лондондан алысқа бомба тастайды. Хиггинс күзетші болып жұмыс істейді, ал "дудлбуг" тиеді. Жарылыстан кейін, ағылшын әйелдің нацистік үгіт таратып жатқаны естіледі. Хиггинс ауруханаға есінен танып, жеке куәлігісіз түседі. Мистер Иден медбике Сансонға анасының өлімінен бері мазаламағанын айтады, бомбадан зардап шеккендермен жұмыс жасау еске салады. Медбике Линли Эденге доктор Барнспен, анестезиологпен, келісімін үзгенін айтады. Бір бомба жарылып, олар медбике Бейтстің қарауында сүйіседі. Бейтс жылап қашады. Сансон Хиггинсті таниды, ол оған анасын еске салады. Хирургия алдында Вудс оның есімін естігенін айтады. Хиггинс Вудстың дауысын естігенде алаңдайды. Барнс есінен танытады. Бірдеңе дұрыс емес. Толық оттегі көмектеспейді. "Олар ештеңеге немқұрайды қараған жоқ", - дейді Кокрилл. "Жозеф Хиггинс толық өлді".
The V 1 offensive sends flying bombs far from London. Higgins reports for duty as a warden, and a “doodlebug” hits. A wireless plays in the wreckage—an Englishwoman giving a Nazi propaganda broadcast. Higgins comes into the hospital unconscious, without identification. Mr. Eden commiserates with Nurse Sanson about the nightmares she has had since the death of her mother, suggesting the work with bombing victims is a reminder. Nurse Linley tells Eden that she has broken her engagement to Dr. Barnes, an anaesthetist. A bomb lands, and they kiss under the watchful eye of Sister Bates. Sister Bates runs away, hiding tears. Sanson recognises Higgins, who reminds her of her mother. Before surgery, Woods recognised the name. Higgins becomes distressed when he hears Woods' voice. Barnes administers the anaesthetic. Something is wrong. Full oxygen is of no help. “They neglected nothing,” Cockrill says. “Joseph Higgins was quite dead.”
At a big staff party, a bitter Bates warns Barnes that Eden is after Linley. She announces to the party that she has proof that Higgins was murdered. Leaving the party, she goes through the windy night to the operating theatre to retrieve her proof and is met by a gowned and masked figure holding a scalpel. Linley finds her body. Cockrill arrives and interviews the five suspects: Barnes, Eden, Linley, Sanson, and Woods. He reveals that Bates was stabbed to death, then dressed in a gown and stabbed a second time. Also, some poison pills are missing. Barnes shows Cockrill the anaesthesia setup. “There was the vital evidence,” Cockrill recalls, “Right under my nose It might have saved another life.” The investigation continues. Linley has suspicions, but the others advise her to talk to Cockrill. She goes to bed. Woods puts a shilling in the gas meter to heat a kettle. The gas fire in Linley's room is on but not lit. Sanson calls for help but falls, dropping Linley downstairs headfirst. The Inspector meets with the suspects. He reveals that Higgins recognised the voice of Woods' twin sister on the wireless. Linley has a skull fracture. A craniotomy is required, or she will not recover—and tell what she knows. Cockrill asks them to re enact the operation that killed Higgins. Eden is not a brain surgeon, so he will assist Mr. Purdy. Eden provokes Barnes, who socks him, and Cockrill enjoys the resulting brawl. His laughter brings the two men to their senses. In fact, Nurse Linley is recovering nicely. Cockrill has a plan to trap the murderer. He exits, saying that he thinks he knows who did it. Prepping for surgery, Woods installs a new oxygen bottle, as she did with Higgins. Linley is anaesthetized and soon shows signs of distress. She does not respond to pure oxygen. When the reserve oxygen bottle is connected, she recovers. Cockrill scratches black paint off the original "oxygen" bottle, revealing the green surface signalling carbon dioxide. Bates was wearing a gown with a piece of it cut out and hidden by the knife, which Linley noticed. Cockrill points to the fresh black paint on Woods' gown. The murderer concealed a corresponding stain by stabbing Bates. Cockrill's questioning focuses on Sanson. Eden surreptitiously prepares a hypodermic, then warns the inspector to back off. Sanson runs into the next room. Eden follows with the hypodermic and locks the door. Cockrill breaks in, smashes it, and arrests Sanson. Sanson's mother was buried in an air raid. Higgins, who was leading the rescue effort in his capacity as a warden, dug for three days before giving up. She was found alive the next day, but died an hour later. According to Eden, she transferred her guilt to Higgins, and then she had to protect herself. Sanson collapses, dead. The Inspector accuses Eden, who reveals that he was trying to give her the antidote to the poison tablets. Cockrill is speechless. He concludes his letter to his superior by offering his resignation, “in the confident hope that you will not accept it.”
Ірі штаб кешінде ашулы Бейтс Барнске Эден Линлидің соңынан келе жатқанын ескертеді. Ол Хиггинс өлтірілгенін дәлелдейтін дәлелі бар екенін жариялайды. Кештен шығып, желді түнді операциялық бөлмеге дәлелін алуға барады, ал ол скальпель ұстаған маскалы адаммен кездеседі. Линли оның денесін табады. Кокрилл келіп, Барнс, Иден, Линли, Сансон және Вудспен сұхбаттасады. Бейтс пышақтан өлтірілгенін, содан кейін киім кигізіліп, екінші рет пышақталғанын айтады. Сондай-ақ, бірнеше у таблеткалары жоғалып кеткен. Барнс Кокриллге анестезия құрылғысын көрсетеді. "Онда маңызды дәлел болды", - деп еске алады Кокрилл. "Менің мұрнымның алдында, ол басқа бір өмірді құтқаруға мүмкін еді". Линли күдікпен қараса, қалғандары Кокриллмен сөйлесуге кеңес береді. Ол ұйықтап жатыр. Вудс газды қыздыру үшін газ есептегішке шиллинг салады. Линлидің бөлмесіндегі газ жанған, бірақ отты жақпаған. Сансон көмек шақырып, Линлиді баспалдақтан баспен төмен құлатып алады. Инспектор күдіктілермен кездеседі. Ол Хиггинстің Вудстың егіз әпкесінің дауысын танығанын айтады. Линлидің бас сүйегі сынық. Ол үшін бас сүйегін кесу керек, әйтпесе ол жазылмайды және білгенін айта алмайды. Кокрилл олардан Хиггинсті өлтірген операцияны қайта жасауды сұрайды. Эден ми хирургі емес, сондықтан ол Пурди мырзаға көмектеседі. Эден Барнсты ашуландырады, ол оны ұрып жібереді, ал Кокрилл осы төбелес күлкісін көреді. Оның күлкісі екеуін де ақылға келтіреді. Шындығында, медбике Линли жақсы жазылып жатыр. Кокрилл қылмыскерді ұстау жоспары бар. Ол кімнің өлтіргенін білетінін айтып, шығып кетеді. Операцияға дайындалған Вудс Хиггинске жасағандай жаңа оттегі баллонын орнатады. Линли есінен танып, көп ұзамай қиналғандығын көрсетеді. Ол таза оттегіге жауап бермейді. Қосалқы оттегі баллоны қосылғанда, ол жазылады. Кокрилл бастапқы "оттегі" баллонынан қара бояуды сылып, көмірқышқыл газын білдіретін жасыл бетті көрсетеді. Бейтс киімінің бір бөлігін кесіп алып, пышақпен жасырған, оны Линли байқаған. Кокрилл Вудстың көйлегіндегі жаңа боялған қара бояуға назар аударады. Қылмыскер Бейтске шабуыл жасап, сәйкес келетін дақты жасырған. Кокрилдің сұрақтары Сансонға бағытталған. Эден жасырын түрде гиподермалық шприц дайындап, инспекторға кері шегінуді ескертеді. Сансон келесі бөлмеге жүгіреді. Эден гиподермалық шприцпен ілесіп, есікті құлыптайды. Кокрилл есікті бұзып кіріп, Сансонды тұтқындайды. Сансонның анасы әуе шабуылы кезінде жерленген. Хиггинс, күзетші ретінде құтқару жұмыстарын басқарған, үш күн қазып, кейін бас тартқан. Ол келесі күні тірі табылған, бірақ бір сағаттан кейін қайтыс болған. Эденнің айтуынша, ол өзінің кінәсін Хиггинске аударған, содан кейін өзін қорғауға мәжбүр болған. Сансон құлап, өлді. Инспектор Эденді айыптайды, ол оған у таблеткаларына қарсы дәрі беруге тырысқанын айтады. Кокрилл сөйлеуге таңданып қалады. Ол басшысына хатты өзінің отставкасын ұсынумен аяқтайды, "сіз оны қабылдамайсыз деп сеніммен үміттенемін".
The V 1 offensive sends flying bombs far from London. Higgins reports for duty as a warden, and a “doodlebug” hits. A wireless plays in the wreckage—an Englishwoman giving a Nazi propaganda broadcast. Higgins comes into the hospital unconscious, without identification. Mr. Eden commiserates with Nurse Sanson about the nightmares she has had since the death of her mother, suggesting the work with bombing victims is a reminder. Nurse Linley tells Eden that she has broken her engagement to Dr. Barnes, an anaesthetist. A bomb lands, and they kiss under the watchful eye of Sister Bates. Sister Bates runs away, hiding tears. Sanson recognises Higgins, who reminds her of her mother. Before surgery, Woods recognised the name. Higgins becomes distressed when he hears Woods' voice. Barnes administers the anaesthetic. Something is wrong. Full oxygen is of no help. “They neglected nothing,” Cockrill says. “Joseph Higgins was quite dead.”
At a big staff party, a bitter Bates warns Barnes that Eden is after Linley. She announces to the party that she has proof that Higgins was murdered. Leaving the party, she goes through the windy night to the operating theatre to retrieve her proof and is met by a gowned and masked figure holding a scalpel. Linley finds her body. Cockrill arrives and interviews the five suspects: Barnes, Eden, Linley, Sanson, and Woods. He reveals that Bates was stabbed to death, then dressed in a gown and stabbed a second time. Also, some poison pills are missing. Barnes shows Cockrill the anaesthesia setup. “There was the vital evidence,” Cockrill recalls, “Right under my nose It might have saved another life.” The investigation continues. Linley has suspicions, but the others advise her to talk to Cockrill. She goes to bed. Woods puts a shilling in the gas meter to heat a kettle. The gas fire in Linley's room is on but not lit. Sanson calls for help but falls, dropping Linley downstairs headfirst. The Inspector meets with the suspects. He reveals that Higgins recognised the voice of Woods' twin sister on the wireless. Linley has a skull fracture. A craniotomy is required, or she will not recover—and tell what she knows. Cockrill asks them to re enact the operation that killed Higgins. Eden is not a brain surgeon, so he will assist Mr. Purdy. Eden provokes Barnes, who socks him, and Cockrill enjoys the resulting brawl. His laughter brings the two men to their senses. In fact, Nurse Linley is recovering nicely. Cockrill has a plan to trap the murderer. He exits, saying that he thinks he knows who did it. Prepping for surgery, Woods installs a new oxygen bottle, as she did with Higgins. Linley is anaesthetized and soon shows signs of distress. She does not respond to pure oxygen. When the reserve oxygen bottle is connected, she recovers. Cockrill scratches black paint off the original "oxygen" bottle, revealing the green surface signalling carbon dioxide. Bates was wearing a gown with a piece of it cut out and hidden by the knife, which Linley noticed. Cockrill points to the fresh black paint on Woods' gown. The murderer concealed a corresponding stain by stabbing Bates. Cockrill's questioning focuses on Sanson. Eden surreptitiously prepares a hypodermic, then warns the inspector to back off. Sanson runs into the next room. Eden follows with the hypodermic and locks the door. Cockrill breaks in, smashes it, and arrests Sanson. Sanson's mother was buried in an air raid. Higgins, who was leading the rescue effort in his capacity as a warden, dug for three days before giving up. She was found alive the next day, but died an hour later. According to Eden, she transferred her guilt to Higgins, and then she had to protect herself. Sanson collapses, dead. The Inspector accuses Eden, who reveals that he was trying to give her the antidote to the poison tablets. Cockrill is speechless. He concludes his letter to his superior by offering his resignation, “in the confident hope that you will not accept it.”
Өндіріс
Фильм Кристианна Брэндтің романы негізінде түсірілген. Ол әскери госпитальға тағайындалған хирургқа үйленген. Ол операцияны тамашалауға барды, ал анестезиолог оған қалай кісі өлтіруге болатынын айтты. Ол осы оқиғаны триллерге айналдыруды жоспарлады, бірақ мас адам бомбадан қорғаныш үйінде болған оқиғаны айтқанға дейін себебін таба алмады. Ол 1941 жылы кітапты жазды. "Нью-Йорк Таймс" оны "өте күрделі" деп сипаттады. Сидни Гиллиат Виктория станциясынан пойызға оқу үшін романның бір данасын сатып алғанын айтты. Детективтік сюжет немесе аурухана ортасы оған қызығушылық тудырмағанмен, ол былай деді: "Маған анестезия ұнады – пациентті шығарудан бастап, оны ұйықтату және осы күйде ұстау (осы жағдайда, мәңгілік), ағын өлшегіштер, сыбырлаған газ, баллондар, соққыға түсетін резеңке қаптар және басқа да құралдардың қиылысу мүмкіндіктері, тіпті жарылыс кезінде де." 1945 жылдың желтоқсанында фильм Гиллиат пен Франк Лаундердің Individual Pictures компаниясының жобасы ретінде жарияланды. 1946 жылдың қаңтар айында Роберт Морли басты рөлде ойнайтыны хабарланды. Бірақ Морлидің орнына Алястер Сим тартылды. Бұл Pinewood студиясында түсірілген алғашқы фильм болды. Pinewood үш компанияның құрылуына негіз болды: Individual, Cineguild және Archers.
Қабылдау
Фильм бастапқыда ауруханаларға деген сенімді күйретеді деген қорқынышпен тыйым салынған. Бұл шешім қайта қаралып, фильм бір шағын түзетумен рұхсат алды. Өкінішке орай, 1949 жылдың 24 желтоқсанына дейін £26,600 (қазіргі ақшамен) шығынға ұшырады. Сыншылар да фильмді жоғары бағалады. "Айлық кино бюллетені" былай деп жазды: "Оқиға салқынқанды түрде қарастырылғанда көптеген сәйкессіздіктерге ие болғанымен, бұл триллер экранда көрерменді қызықтырады. Аластер Сим өзін қинағанды ұнататын, бірақ өзінің сенімділігіне қарамастан, ішінара сәтсіздікке ұшыраған маңызды детектив рөлінде өте әдемі ойын көрсеткен". Лесли Хэлливелл бұл фильді "классикалық комедиялық триллер, қатаң детективтік іздестірулерді тамаша әзілдермен және актерлік шеберлікпен үйлестірген" деп атады. Франсуа Трюффо кейінірек фильм "толыққанды шықпағанын" айтты. "Нью-Йорк Таймс" газеті былай деп мәлімдеді: "Сидни Гиллиат пен Фрэнк Ландер кісі өлтіру тақырыбына шеберлікпен әзіл-қалжыңмен қарады. Олар көрерменді көңіл көтеріп, күлдіріп отырғанда да, құпия фильмнің басты мақсатын – көрерменді қызықтырып, дүрсілтіп отыруды естен шығармады. Тағы не керек? "Жасыл қауіп" фильмі үшін шешімнің негіздемесін сәл көбірек талап етуге болады, шындығында, ол түсініксіз". "Бруклин Игл" газеті фильмді "күлкілі оқиғалар, кісі өлтіру және әзіл-қалжыңның шеберлікпен үйлесімді қоспасы" деп мақтады. Бұл сонымен қатар Аластер Симнің талантын көрсетуге мүмкіндік береді, ол әзіл-қалжыңға құштар жаңа типтегі детектив. Ол ауруханаға айналған ескі ағылшын үйі туралы мелодрамада оңай көзге түседі. Оқиға Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өтеді және онда жасырын жұмыс жүріп жатыр. Екі кісі өлтірілді, біреуіне қастандық жасалды, тағы біреуі трагикалық өлімге ұшырады. Ағылшындардың юморы жоқ деп кім айтты? "Жасыл қауіп" оларды керісінше сендіреді. Сонымен қатар, оларды қызықтырады". "Буффало Курьер Экспресс" үшін фильм "амбициялы, жоғары деңгейдегі, шеберлікпен ойналған және ақылды режиссураланған қылмыстық мелодрама, музыкалық қосымшасы үлкен артықшылық" болды.
Үйдегі бейнефильмдер
The Criterion Collection 1993 жылы «Green for Danger» фильмін лазерлік дискіде шығарды, Брюс Эдердің қосымша аудио түсіндірмесімен бірге. Home Vision Cinema оны VHS форматында сол кезде шығарды. Criterion 2007 жылы фильмді DVD форматында Эдердің түсіндірмесімен және Хизер Шоу түсірген «Гефф Браун – «Green for Danger» туралы» (Браун – Гиллиат пен Лаудердің еңбектері туралы кітаптың авторы) деректі фильмімен қайта шығарды. DVD-ге сондай-ақ Джеффри О'Брайеннің фильм туралы эссесі бар буклет және Гиллиаттың 1960 жылдардағы қайта көрсетілімдегі бағдарламалық ескертуі де кіреді.