Кіріспе

Уортинг, Батыс Сассекс, Англияның маңындағы тарихқа дейінгі ескерткіштер

Сисбери сақинасы – Сассекс округындағы ең ірі төбелік бекініс, Англиядағы екінші және жалпы Еуропадағы ең ірі бекіністердің бірі, ауданы шамамен 60 акр (24 гектар). Бекіністі құрайтын жер қазбалары орта темір дәуірінің басында, шамамен б.з.д. 250 жылы салынған, бірақ б.з.д. 50 – б.з. 50 жылдары қолданудан тоқтатылған. Бекініс орналасқан жерде неолиттік кеніш бар, ол Ұлыбританиядағы ең алғашқы кремний кеніштерінің бірі. Сисбери төбесінде шамамен 300 жыл бойы 270-ке жуық шахта қазылып, пайдаланылған. Шахталардың тереңдігіне дейін, беткі диаметрі болған. Шахталардың түбінен сегіз галерея бой көтеріп, көбінесе бір-бірімен байланысқан. Бұл жер заңсыз металл іздеу арқылы зақымдалған.

Құрылымы

Қазандар мен жағалаулар – жерді қоршаған қорғаныс қабырғасының қалдықтары; қабырғаның ішкі шеңбері бір мильден асады. Қазандар үш метрге дейін тереңдікке жетеді деп айтылады және олар босаңсыған бормен толтырылып, ағаш қоршаумен жабылған. 184 метрлік төбеге әркім бара алады. Төбеден батысқа қарай Селси, Чичестер соборы, Спинекер мұнарасы және Уайт аралы көрінеді. Шығысқа қарай Брайтон, Жеті қарындас және Бичи Хед көрінеді. Сисбери рингі – Вортинг ауданындағы ең биік нүкте.

Тарих

Бірнеше қола дәуіріне жататын обалар Cissbury Ring-тің сыртында табылған. Римдік-британдық кезеңде шаруалар төбедегі бекіністің қабырғалары ішінде қоныстанды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Cissbury Ring Нормандияға шабуылға дайындалу үшін 2-ші Аргилл және Сазерленд жоғары таулы әскерлерінің лагері ретінде пайдаланылды. Осы кезде бекіністің көп бөлігі азық-түлікпен қамтамасыз ету мақсатында жыртылды. Оқу кезінде танктер бекіністің солтүстік жағындағы нәр алмайтын көлді қиратты. Англия арналындағы кемелерге оқ ату үшін қабырғада жарық жасалды. Этельред II (978-1016) тұсындағы күміс тиындар Британ мұражайында сақталуда.

Этимология

Сисбери атауы дәстүрлі түрде Цезарь бекінісін (Юлий Цезарьдан кейін) немесе Цисса бекінісін (Оңтүстік Саксон королі Эльдің ұлы Циссадан кейін) білдіретін болған, бірақ екі теория да қабылданбады. Он бірінші ғасырдың басында Әтілредтің билік құрған кезінде Сисбери Сит(m)естебурх деп аталды, бұл «соңғы немесе ең соңғы бекініс» деген мағынаны білдіреді. Бұл Сисбери, Бёрфэмдегідей басқа жақын маңдағы бекініс қайта нығайтылғаннан кейін соңғы болып нығайтылған бекініс болған дегенді білдіруі мүмкін.