Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай буддалық монахы және ғалымы (1906–2005)
Chinese Buddhist monk and scholar (1906–2005)
Инь Шунь (印順, Yìnshùn; 5 сәуір 1906 – 4 маусым 2005) – Қытай Махаяна буддизмі дәстүріндегі қытай буддалық монахы және ғалымы. Ол негізінен Үш трактат мектебінде білім алғанмен, барлық тіршілік иесі үшін Буддалық табиғаттың толық және жалпылама көрінісі ретінде Бір Көлік (немесе Экаяна) тұжырымын қолдады. Сондықтан ол Бес Көлік және Үш Көлік сияқты Будданың барлық мектептерін Махаянаның Бір Көлік ретіндегі мағынасына біріктірді. Инь Шуньнің зерттеулері «адамдық әлем» буддизмінің («гуманистік») идеалын қалыптастыруға көмектесті, бұл көптеген жақтастар зерттеп, қолдайтын буддизмнің басты философиялық ағымы. Оның еңбектері қытай буддалық қоғамында ұзақ уақыт назардан тыс қалған Агамдарға қызығушылықты қайта жақырды, ал оның идеяларын американдық теравадалық ұстаз Бхикху Бодхи де қолдады. Заманауи шебер ретінде ол Буддалық Цу Чи қайырымдылық қорының негізін қалаушы Ченг Йеннің ұстазы ретінде кеңінен танылды, сондай-ақ бірнеше басқа да көрнекті монахтарды тәрбиеледі. Инь Шунь Цу Чи қорымен тығыз байланысты болғанымен, Дхарма барабан тауының Шэнь Ені және Фу Гуаншаньның Хсин Юны сияқты гуманитарлық көмек, әлеуметтік жұмыс, қоршаған ортаны қорғау және академиялық зерттеулермен айналысқан буддизмнің жаңа буынына да зор ықпал етті. Ол Тайвань буддизмінің ең ықпалды тұлғаларының бірі саналады және қазіргі Тайваньның көптеген жетекші буддизм өкілдеріне әсер етті.
Yin Shun (印順, Yìnshùn; 5 April 1906 – 4 June 2005) was a Chinese Buddhist monk and scholar in the tradition of Chinese Mahayana Buddhism. Though he was particularly trained in the Three Treatise school, he was an advocate of the One Vehicle (or Ekayana) as the ultimate and universal perspective of Buddhahood for all, and as such included all schools of Buddha Dharma, including the Five Vehicles and the Three Vehicles, within the meaning of the Mahayana as the One Vehicle. Yin Shun's research helped bring forth the ideal of "Humanistic" (human realm) Buddhism, a leading mainstream Buddhist philosophy studied and upheld by many practitioners. His work also regenerated the interests in the long ignored Āgamas among Chinese Buddhist society and his ideas are echoed by the American Theravadin teacher Bhikkhu Bodhi. As a contemporary master, he was most popularly known as the mentor of Cheng Yen, the founder of Buddhist Tzu Chi Charity Foundation, as well as the teacher to several other prominent monastics. Although Yin Shun is closely associated with the Tzu Chi Foundation, he has had a decisive influence on others of the new generation of Buddhist monks such as Sheng yen of Dharma Drum Mountain and Hsing Yun of Fo Guang Shan, who were active in humanitarian aid, social work, environmentalism and academic research as well. He is considered to be one of the most influential figures of Taiwanese Buddhism, having influenced many of the leading Buddhist figures in modern Taiwan.
Өмірбаян
Инь Шунь 1906 жылы 5 сәуірде (дәстүрлі қытай күнтізбесі бойынша: 12 наурыз 丙午) Қытайдың Чжэцзян провинциясындағы ауылда дүниеге келді. Оның туған аты Чжан Луцин (Wade–Giles: Chang Luch'in) болды. Чжан дүниеге келген кезде Цинь әулетінің соңы болды. Туғаннан кейін он бір күн өткен соң Чжан ауыр сырқатқа шалдығып, жартылай өлімнен қайта келді. Ол жеті жасында мектепке баруды бастады. Оқу кезінде ол өлместік тақырыбымен кездесті – бұл тақырып Чжанға қызығушылық тудырды. Оның ата-анасы Чжанның осымен айналысуын ерекше деп санап, оны басқа мектептерде сабақ беруге мәжбүрледі. Чжан конфуциандық пен даосизмге бет бұрды, бірақ ешқайсысы оның рухани құштарлығын қанағаттандыра алмады. Бір кезде христиан діні оның қызығушылығын оятты, бірақ Чжан олардың ұстанымдарының мәнсіз екенін түсінді және екі жылдан кейін христиан дініне толыққандай беріле алмады. Бір күні Чжан оқуға нәрсе іздеп жүргенде, ол "Будда Дхармасы" деген сөздерге кез болып, жүрегінде рухани қызығушылықты сезінді және буддизмге қатысты барлық нәрсені ынтамен іздеуге кірісті.
Yin Shun was born on 5 April 1906 (The traditional Chinese calendar: 12 March 丙午) in a village in Zhejiang Province, China. His birth name was Zhang Luqin (Wade–Giles: Chang Luch'in). At the time of Zhang's birth, it was the end of the Qing Dynasty. Eleven days after his birth, Zhang was critically ill and nearly died. He began school at age seven. In his studies, he stumbled upon the subject of immortality—a subject that Zhang found interesting. His parents found what Zhang was doing to be very unusual, so they required him to teach at other schools. Zhang turned his attention to Confucianism and Taoism, but neither of these philosophies satisfied his spiritual yearning. At one point, Christianity aroused his interest but Zhang realised the irrelevance in their doctrine and after two years could not commit himself to Christianity. One day, Zhang was looking for something to read. He stumbled onto the words "the Buddha Dharma". This immediately sparked spiritual interest in his heart, and Zhang zealously looked for anything that had to do with Buddhism.
Дхарманы іздеу
1930 жылы Чжан Пекиндегі буддалық колледжге түсуге өтініш берді. Ол көп күн бойы үйінен Пекинге үлкен үмітпен сапар шекті. Қабылдауға ол кеш келді. Жанг енді қайда баратынын ойлап отырғанда, "Тяньтоң ғибадатханасы" деген ғибадатхана есіміне келді. Содан кейін Чжан Путуо тауына барды, онда Ван есімді жас жігітпен кездесті. Екеуі де Будда дхармасын оқып үйренуге болатын жер іздеді. Ақырында олар жақсы білімді абыздың болған шағын орынды тапты. Олар одан оқуға рұхсат сұрады. Аға монах Чжан мен Ванды олар тұрған жерден жарты мильдей қашықтықта орналасқан Фучжун монастырына (福泉庵) жолдады. Екеуі Фучжун монастырына асықты. Кейін, 1930 жылдың 11 қазанында, абыз Чиньньян (清念和尚) Чжан Лукиннің басын қырқып, оған Инь Шунь (印順) деген дхарма есімін берді.
In 1930, Zhang applied to a Buddhist college in Beijing. For many days he had travelled from his home to Beijing, with high hopes. He arrived too late for acceptance. While pondering where he could go next, Zhang thought of a temple called "Tiantong Temple". Zhang then went to Mount Putuo, where he met a young man named Wang. Both searched for an abode where they could study the Buddha Dharma. They eventually found a small place where they could do so, where their abbot who was well cultivated. They asked to study under him. The elder monk then referred Zhang and Wang to another place called Fuzhun Monastery (福泉庵), less than a half mile from where they were. The two hurried to Fuzhun Monastery. Later, on October 11, 1930, the abbot, Master Qingnian (清念和尚), shaved Zhang Luqin's head and gave him the Dharma name of Yin Shun (印順).
Махаянаның үш жүйесі
Тайсу 太虛 (1890–1947) ұстазы Махаяна буддизмін үш түрге бөлді. Олар: шүнйата және праджня мектебі (法性空慧宗, Мадхьямака), дхармалаксана және виджняптиматра мектебі (法相唯識宗) және дхарма дхату және толық ағарту мектебі (法界圓覺宗). Одан әрі, ол дхарма дхатудың ең жоғары деңгейде, толық және соңғы дхарма екенін айтады. Мадхьямака және Виджняптиматра келесі деңгейлерде орналасқан. Алайда, Тайсудың шәкірті Иншун 印順 (1906–2005) ұстазының бағытынан өзгеше жол таңдады. Ол Махаяна буддизмін үш жүйеге бөлуге болады деп санайды. Олар: шүнйата және тек атау мектебі (性空唯名系, Мадхьямака), иллюзия және Виджняптиматра мектебі (虛妄唯識系, Виджняптиматра) және нағыз және тұрақты сана мектебі (真常唯心系, Татагатта гарбха). Оның пікірінше, ерте Махаяна буддизмі Нагарджунаның 龍樹 праджняпарамита ойларымен ерекшеленеді. Махаяна буддизмінің орта шағы Асанга мен Васубандху қолдаған Виджняптиматрамен сипатталады. Кейінгі Махаяна буддизмі негізінен Татагатта гарбха ойларымен ерекшеленеді. Осылайша, Иншун ұстазының ұстанымынан алшақтағаны анық.
Master Taixu 太虛 (1890–1947) divided Mahayana Buddhism into three types. They are: School of śūnyatā and prajña ( 法性空慧宗, Madhyamaka), School of dharmalaksana and vijnaptimatra ( 法相唯識宗) and School of dharma dhatu and perfect enlightenment ( 法界圓覺宗). Furthermore, he states that dharma dhatu is on the highest level, complete and the final dharma. On the following levels are Madhyamaka and Vijnaptimatra. By contrast, Yinshun 印順 (1906–2005), Tiaxu's disciple, took a different direction from that of his teacher. He claims that Mahayana Buddhism can be divided into three systems. They are: School of śūnyatā and name only (xingkong 性空唯名系, Madhyamaka), School of illusion and Vijñapti mātra (weishi 虛妄唯識系, Vijñapti mātra) and School of genuine and permanent mind (zhenchang 真常唯心系, Tathāgata garbha). For him, early Mahayana Buddhism is characterized by Nāgārjuna's 龍樹 prajñapāramitā thought. Mahayana Buddhism, in its middle stage, is characterized by Vijñapti mātra which was upheld by Asanga and Vasubandhu. Later Mahayana Buddhism is mainly characterized by Tathāgata garbha thought 如來藏思想. Therefore, it is clear that Yinshun distanced himself from his teacher's position.
Жетістіктер
2004 жылғы наурыз айында Тайваньда буддизмді қайта жандандыруға қосқан үлесі үшін екінші дәрежелі «Мүмкіндік бұлттары» орденімен марапатталды.
In March 2004, he was awarded the Order of Propitious Clouds Second Class, for his contributions to the revitalization of Buddhism in Taiwan.
Өлім және жерлеу
2005 жылғы 4 маусымда Инь Шунь 1954 жылдан бері асқынған өкпе туберкулезінен қайтыс болды. Ол 100 жасында Хуалиен Цу Чи ауруханасында көз жұмды. Цу Чи және Инь Шуньнің ықпалында болған басқа буддалық ұйымдар мен монастырлар оның жаназасына сегіз күн бойы аза тұтты. Бұл рәсімге Тайвань президенті Чэнь Шуйбянь, Қытай Республикасы премьер-министрі Фрэнк Сие және басқа да заң шығарушылар қатысты. Әлемнің көптеген елдерінен, көбінесе АҚШ-тан келген бірнеше монахтар да Инь Шуньнің жаназасына қатысты. Инь Шуньнің шәкірттері болған монахтар да қатысты, олардың ішінде Цу Чи делегациясын басқарған Ченг Йен де болды. Инь Шунь өмірінің соңғы күндерін қарапайым және қанағатпен өткізді, сондықтан оның шәкірттері оның жаназасын қарапайым, бірақ салтанатты түрде өткізуге шешім қабылдады. Оның жаназасы Хсинчудағы Фу Ян вихарасында өтті, онда ол көп жылдар бойы тұрған және қайтыс болған. Инь Шунь 10 маусымда кремацияланды, оның күлі мен суреті Фу Янның басқа да монастырлық түлектерінің қалдықтарымен бірге залға қойылды.
On 4 June 2005, Yin Shun died after suffering from complications pulmonary tuberculosis since 1954. He died in Hualien Tzu Chi Hospital at the age of 100. Tzu Chi, along with other Buddhist organizations and monasteries influenced by Yin Shun, joined in mourning for eight days, the length of his funeral. Among those attending the services were Taiwanese President Chen Shui bian, ROC Premier Frank Hsieh, and other legislators. Several monastics from many parts of the world, predominantly the United States, also attended Yin Shun's funeral. Monastics who were disciples of Yin Shun also attended the funeral, including Cheng Yen, who led the Tzu Chi delegation. Yin Shun had a simple and spartan lifestyle in the last days of his life, so his disciples decided to keep his funeral simple but solemn. His funeral was held at Fu Yan Vihara in Hsinchu, where he had lived for many years until his death. Yin Shun was later cremated on 10 June and his ashes and portrait were placed inside a hall alongside the remains of other monastic alumni of Fu Yan.