Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық миссионер (1833–1895)
British missionary (1833–1895)
Фрэнсис Маккензи – Плимут ағайындыларының назареттік тобының шотланд мүшесі, Сербия княздығының халқы арасында діни сенімді нығайту мақсатымен Британдық және шетелдік Киелі кітап қоғамы үшін жұмыс істеу үшін Белградқа келді. Ол 1876 жылдан 1895 жылға дейін Белградта тұрды.
Francis Mackenzie, was a Scottish member of the Plymouth Brethren Nazarene group, who travelled to Belgrade to start work for the British and Foreign Bible Society to foster religious observance among the people of Principality of Serbia. He stayed in Belgrade from 1876 till 1895.
Өмірбаян
Түрік әскері кеткеннен кейін ол да, көптеген австриялықтар, немістер, чехтар мен итальяндықтар да сол жерге қоныстанды. Ол Белград қоғамының көрнекті тұлғасы және Сербияның сыртқы істер министрі болған Чедомилж Миятович сияқты көптеген серб саясаткерлерінің досы болды. Маккензи өте бай және ықпалды болды және Белградтың қала шекарасы шығысқа қарай кеңейеді деп дұрыс болжады. 1879 жылы ол Сербия Парламент Кеңесінің президенті/төрағасы Стоян Симичтің ұлынан 7500 дукатқа (алтын монета) "Симич Мажуры" деп аталатын егістік және батпақты жерді сатып алды. Ол оны сату үшін жер телімдеріне бөлді және ол тапқан ақшаға саяси шаралар үшін танымал болған үлкен Бейбітшілік залын (Сала Мира) салдырды. Ол сондай-ақ өзінің жерінде мейрамханаларға рұқсат бермеу және барлық қоғамдық орындарда темекі тартуға тыйым салу сияқты саясаттарымен танымал болды, олар көпшілікке ұнамай, ақырында сәтсіз аяқталды. Маккензи өзінің жерінің сегіз мың шаршы метрін Сент-Сава ғибадатханасының құрылысына жұмсады. Оның және оның мұрагерлерінің есімдері Ұлы қайырымдастар тізіміне патша отбасының мүшелері мен жоғары лауазымды шіркеу қызметкерлерінен кейін жазылды. Врачардағы көшеге оның есімі берілді: Фрэнсис Маккензи көшесі (немесе Макензиева).
He settled there when the Turks left, as did many Austrians, Germans, Czechs, and Italians. He was a prominent figure in Belgrade society and a friend of many Serbian politicians including Čedomilj Mijatović, who was the Serbian Foreign Minister. Mackenzie became very wealthy and influential and correctly predicted that Belgrade's city limits would spread eastwards. In 1879, he bought a large piece of agricultural and swampy land named “Simić’s Majur” from the son of president/chairman of Serbian Parliament Council Stojan Simić for 7500 Dukats (gold coins). He parceled it out into lots for selling and sold them much later when out of the money he earned, he built a large Peace Hall (Sala Mira) which was renowned for political events. He was also known for policies such as not allowing restaurants on his land and forbidding smoking in all public places, which were generally disliked and eventually failed. Mackenzie contributed around eight thousand square meters of his land for the construction of the Temple of Saint Sava His and the names of his heirs were inscribed in the list of Great Benefactors, right after the members of the royal family and senior church dignitaries. A street in Vračar was named after him: Francis Mackenzie Street ( or Makenzijeva).