Кіріспе

Грекиялық православиелік монастырь және Түркиядағы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізуге үміткер нысан – Сумела монастыры (Μονή Παναγίας Σουμελά, Moní Panagías Soumelá; Sümela Manastırı) – қазіргі Түркиядағы Трабзон провинциясының Мачка ауданындағы Понтий тауларындағы Караджа (Су Мела) жерінде орналасқан, Марияға арналған грек православиелік монастыры. Алтындар аңғарына қарайтын, шамамен биіктіктегі тік жартасқа жайласқан бұл орын зор тарихи және мәдени маңызға ие, сонымен қатар Алтындар ұлттық паркіндегі маңызды туристік орындардың бірі болып табылады. Тас құлау қаупінің артуына байланысты, 2015 жылдың 22 қыркүйегінде монастырь қауіпсіздік шаралары ретінде, мәселені шешу үшін бір жылға жабылды; кейін бұл мерзім үш жылға ұзартылды. 2019 жылдың 25 мамырында туристерге қайта ашылды. Монастырь Трабзонның ең маңызды тарихи және туристік орындарының бірі.

Этимология

Соумела грек тіліндегі "Су Мела" сөзінен келген, "қара (тау)" деген мағынаны білдіреді (қарсы жатқан қара/қоңыр тау сияқты).

Тарих

Монастырь қашан құрылғаны белгісіз, бірақ Түркияның Мәдениет және туризм министрлігі оны император Феодосий I (375-395 жж.) тұсында шамамен 386 жылы салынған деп санайды. Уильям Миллердің сөзіне сәйкес, бұл монастырды афиналық екі монах – Барнаба мен Софроний құрған. Ол Панагия Горгоэпекоос деп аталатын Құдай анасының иконасымен әйгілі болды, оның апостол Лұқа салғандығы айтылады. Ұзақ тарихында монастырь бірнеше рет қирап, түрлі императорлар оны қайта жаңартып келген. 6-шы ғасырда император Юстинианның бұйрығымен византиялық генерал Белисарий оны қалпына келтіріп, кеңейтті. Алексий III-тің ұлы Мануил III және одан кейінгі билеушілер тұсында Сумела императорлық үсыныстар арқасында одан да байыды. 1461 жылы Османлы сұлтаны Мехмед II жаулап алғаннан кейін, монастырь сұлтанның қорғауына алынып, келесі сұлтандар жаңартқан құқықтар мен жеңілдіктер берілді. Монастырь жылдар бойы монахтар мен саяхатшылар үшін танымал орын болып қала берді. 1682 жылы және одан кейінгі онжылдықтарда монастырьда Трапезунд Пронтистерионы орналасқан, ол аймақтағы белгілі грек білім беру мекемесі еді.

Қазіргі заман

Ресейдің Трабзонды басып алуына дейін (1916–1918 жылдар), Сумела монастыры жұмыс істеп тұрды және оған монахтар, сондай-ақ христиан және мұсылман паломниктері келіп тұратын. 1923 жылы Осман империясы құлап, Ұлттық Азаттық соғысынан кейін Ататүрік тәуелсіз Түрік Республикасын құрды. 1923 жылдан кейін Сумела монастыры, Лозанна шартында белгіленген Грекия мен Түркия арасындағы халық алмасу салдарынан тасталып қалды. 1930 жылы көшіп келгендер Грекияның Македония аймағындағы Верия қаласына жақын Кастания ауылының жанында Вермион тауының етегінде жаңа Панагия Сумела монастырын құрды. Ескі Сумела монастырының бір бөлігі Грекиядағы жаңа монастырға жеткізілді. 1930 жылы Сумела монастырының ағаш бөліктері өртеніп кетті, ал одан кейінгі жылдары монастырьдің басқа бөліктері зақымданды және қазына іздеушілер тонады. 2019 жылдың 25 мамырынан бастап, 2012 жылдан бері түрік үкіметі қайта құру жұмыстарын қаржыландырып келеді, ал монастырь Грекия, Грузия және Ресейден келетін паломниктердің қызығушылығын қайта жаңғыртуда. Монастырьдің басты қызметі – туристік орталық ретінде танылуы. Оның орналасқан жері орман мен өзендерге қарап тұрады, сондықтан ол әсемдігімен қатар мәдени және діни маңызымен де танымал. 2010 жылдың 15 тамызында монастырь аумағында православиелік діни қызмет өткізуге рұқсат берілді. Тәңір анасының ұйықтауы немесе Көкке көтерілу мерекесі күні, яғни 15 тамызда діни қызмет өткізілген кезде Константинопольдің Экуменикалық Патриархатынан арнайы рұқсат алу қажет. Монастырьға 450-500 адамға дейін кіруге рұқсат етіледі, ал жақын жердегі кафеде оқиғаны көру үшін кең экранды теледидарлар орнатылған. 2015 жылдың 22 қыркүйегінде монастырь үш жылға жабылды, себебі қалпына келтіру және далалық жұмыстар жүргізілуі тиіс болды. Ол 2019 жылдың 18 мамырында қайта ашылды. 2022 жылы түсірілген видеода заманауи музыка мен би көрсетілді. Тарихи монастырь би клубына айналды деген интернеттегі наразылықтарға жауап ретінде, бұл туризмді дамыту мақсатында жасалғаны түсіндірілді.

Құрылыс және ғимараттар

Монастырь кешенінің негізгі элементтері – Тас шіркеуі, бірнеше шағын шіркеулер, ас үйлер, студенттер бөлмелері, қонақ үй, кітапхана және Шығыс православие христиандары құрметтейтін қасиетті бұлақ. Монастырды сумен қамтамасыз еткен кіреберістегі үлкен суарнасы, жартастың бетіне салынған. Суарнасында көптеген аркалар бар, олардың көпшілігі қайта жаңартылған. Монастырға кіреберіс ұзын және тар баспалдақпен жоғары көтеріледі. Кіреберістің жанында күзет бөлмесі орналасқан. Баспалдақ сол жерден төмен ішкі аулаға түседі. Сол жақта, үңгірдің алдында бірнеше монастырь ғимараттары бар. Ғибадатханаға айналған үңгір монастырьдың орталық бөлігін құрайды. Кітапхана оң жақта орналасқан. Жартастың алдыңғы бөлігінде балконмен салынған үлкен ғимарат монахтардың ұялары және қонақтарды орналастыру үшін пайдаланылған. Ол 1840 жылы салынған. Тас шіркеуінің ішкі және сыртқы қабырғалары, сондай-ақ жақын орналасқан шағын шіркеудің қабырғалары фрескалармен әсемделген. Трапезундтық Алексий III дәуірінен бастап Тас шіркеуінің аулаға қараған ішкі қабырғасын фрескалар жапқан. Шағын шіркеудің үш деңгейде үш түрлі кезеңде салынған фрескалары 18 ғасырдың басына жатады. Төменгі қатардағы фрескалар ең жоғары сапалы. Монастырь фрескалары вандализм салдарынан қатты зақымдалған. Фрескалардың негізгі тақырыбы – Иса мен Марияның өмірінен алынған Киелі кітап көріністері. 2015–2017 жылдарғы реставрация жұмыстары кезінде құпия туннель табылды, ол христиандар үшін ғибадатхана немесе шағын шіркеу ретінде пайдаланылған деп есептеледі. Сонымен қатар, жұртқа бұрын көрінбеген, көк пен тозақты, өмір мен өлімді бейнелейтін фрескалар да табылды.