Кіріспе

Еврей әндері

Земмирот немесе З'мирос (zemîrôt, жекеше: zimrah, бірақ көбінесе еркекше zemer деп аталады) – еврей әндері, әдетте еврей немесе арамей тілдерінде орындалады, бірақ кейде шабат күні мен еврей мерекелерінде идиш немесе ладино тілдерінде де айтылады. Ғасырлар бойы қалыптасқан дәстүрге сәйкес, әлдебір қауымдық өзгерістер болғанымен, әрбір земмирот шабаттың үш міндетті тамағының бірімен байланыстырылған: жұма күні кешкі ас, сенбі күнігі ас және сенбі күні күн батқанға дейін басталатын үшінші шабат тағамы. Яһуди дұға кітабының (сидур) кейбір нұсқаларында осы әндердің сөздері әр тамақтан кейінгі (кидуштан) соң берілген. «Земмирот» термині шабат дастарқанында орындалатын әндерді сипаттау үшін қолданылатын көптеген терминдердің бірі болып табылады және бұл термин әсіресе ашкеназдық еврейлердің арасында кең таралған. Испан және португалдық еврейлерде «земмирот» таңғы құлшылықтағы псалмдар тізбегін білдіреді, ол басқа қауымдарда Талмудтағы «п’суке д’зимра» деген атаумен белгілі. Сефард қауымдары өздерінің қосымша діни, үй әндері дәстүрін сипаттау үшін көбінесе «пизмоним» терминін қолданады, бірақ бұл әндер көбінесе шабаттан басқа уақытта орындалады. Идиш тілінде «zemerl» (көпше: zmires) түрі де қолданылады.

Сөздері мен ән мәтіні

Көптеген земирот ерте орта ғасырларда әртүрлі раввиндер мен ғалымдар жазған өлеңдер жинағынан туындаған, кейін олар музыкаға қойылған. Олардың кейбіреулері земирот сияқты паралитургиялық мақсаттарға, ал басқалары пиютим сияқты литургиялық қолдануға бейімделген. 11-12 ғасырларда земиротты үй жағдайында ән салу дәстүрі еврей практикасында кеңінен таралды. Әсіресе 16 ғасырда, Сафед және Италия қалаларындағы Исаак Лурия және Израиль Наджара сияқты каббалистер, оларды сенбі күні әндері ретінде пайдалану ниетімен мәтіндер жазды, сол кездегі еврей ой-санасындағы мистикалық жаңаруға ықпал етті. Бұл земироттар, Левант және Түркия аймандарының беймәлім музыкалық үлгілерін немесе стильдерін пайдаланып, кейде олардың метафоралық тәсілдерін де қолданып, оларға тәуелді болған ықпалды мистикалық идеологиялар сияқты, еврей әлеміне кеңінен тарады. Басқа земироттар, мүмкін, ұрпақтан-ұрпаққа жеткен анонимді халық әндері болған. Мазмұны жағынан земирот көбінесе сенбі күнінің немесе атап өтіліп жатқан мерекенің тақырыптарына назар аударады, сонымен қатар Киелі кітап, "Сефер Йецира" сияқты мистикалық еңбектер, Мидраш немесе Талмуд және заң әдебиеті сияқты алуан түрлі еврей канонына сілтемелер жасайды, бұл көркемдік немесе экспрессивтік мақсаттарға қызмет етеді. Кейбір әндер негізінен дидактикалық сипатта болып, сенбі күнгі тыйымдарды тізімдейді және ізгілікке шақырады, сонымен қатар Шаббаттың құнды қазына және келісім екенін атап көрсетеді. Көбінесе, лирикалық байланыс Шаббатпен тек жанама түрде болады. Уақыт өте келе, әртүрлі әндер, Шаббат туралы тікелей айтылмаса да, құтқарылу және еврей халқының таңдалуы сияқты Шаббат метафораларын қамтығандықтан, сенбі күнімен немесе мерекелермен байланыстырылды. Бұл күшейтілген тақырыптар Шаббатты сақтаудың рухани мақсаттарын нығайтады.

Әндері

Земирот әуендері бір яһуди қауымынан екіншісіне қатты өзгешеді, бұл яһуди діни мазмұнының жергілікті әуендерге және/немесе яһуди емес халық арасындағы музыкалық стильдерге бейімделуінің нәтижесі. Сондықтан, репертуарлар олардың пайда болған жер аударған яһуди қауымдастықтарында әртүрлі болады. Кейбір еуропалық орталықтарда земирот әуендері, кең қатысуды қамтамасыз ету үшін, неміс халық әндерінің әуендік үлгілеріне жақын, әдейі жеңіл жасалды. Земирот өзінің қарапайымдылығымен кантиорлық синагог діни музыкасының күрделілігіне қарсы салмақ ретінде жиі танылды. Дегенмен, земирот кейде көрнекті кантиорлық фразаларды қосуға мүмкіндік берді, осылайша земиротты яһуди еместердің халық репертуарынан ерекшелендіріп, оларды еврей музыкалық дамуымен байланыстырды. Бірақ, кем дегенде кейбір ашкеназ әуендері, әсіресе өлең ұзындығы әртүрлі әндер үшін (яғни, земироттың әдеттегі құрылымынан – рефрен мен белгілі ұзындықтағы өлеңдердің кезектесуінен) виртуоздық стильде солистерге арналған. Ал сефард әуендері көбінесе әсемдеулі болады. Бір танымал әнұран, Адон Олам («Әлемнің Иесі»), өте бейімделгіш екенін дәлелдеді және көптеген әуендерге қойылды. Бүгінгі күнге дейін сол ежелгі мәтіндерге жаңа әуендер жазылуда. Алайда, қазіргі уақытта жаңа діни емес мәтіндердің жазылуы сирек, тек сефард және мизрахи яһуди қауымдастықтарында (мысалы, Аарон Амрам, Ашер Мизрахи және т.б.) пизмонимдер жазылуда.

Тарих

Земирот Шаббат үстелімен ажырасып жатыр, бұл – қатысушылардың құлшынысын білдіретін, үйде оқылатын литургияның бір түрі және синагогтағы әнмен тең дәрежеде. Шаббат мерекесінде әндерді тағамдық рәсімдерге қосу, яһуди дінінің үйдегі дастарқанды ғибадатханадағы құрбандық тақтасының бейнесіне айналдыру арқылы мақсатына жетуге көмектеседі деп саналады. Земирот әнін орындау туралы алғашқы мәліметтер 13 ғасырдың басында жазылған Machzor Vitry атты солтүстік француз қолжазбасында кездеседі. Ғалым Альберт Кохнның сөзіне сәйкес, Machzor Vitry-ға күндізгі және кешкі тамаққа арналған әндердің тұрақты тізімі енгізілген. Бұл раббилердің бастамасы болып табылады, олар осы оқиғаға арналған күрделі мәтінді әндермен толыққан, үйдегі литургияны жасауға тырысқан, әсіресе Ибн Эзра және басқа да шеберлердің поэзиясынан алынған. Рабби Елеазар Вормстың айтуынша, земирот әр түрлі мақсаттарда қолданылуы мүмкін, Шаббат түскі асы мен үшінші астың міндетті уақыттарын бөлу немесе тамақтан кейінгі дұғаның орнына қолданылатын рәсімдік мүмкіндіктерге айналған.