Кіріспе

Музыкалық шкала және негізгі қолтаңба

До-диез мажоры (немесе До-диез кілті) – До нотасына негізделген, До, Ре, Ми, Фа, Соль, Ля және Си ноталарынан тұратын мажор шкаласы. Бұл Ре-бемоль мажорымен энармониялық түрде теңдес. Оның негізгі белгісінде жеті диез бар. Оның қатысты миноры – Ля-диез миноры (немесе энармониялық түрде Си-бемоль миноры), ал параллель миноры – До-диез миноры. До-диез мажор шкаласы:

До-диез мажорына күйленген арфаның барлық педальдары ең төменгі жағдайда болады. Барлық ішектер қысылып, қысқартылғандықтан, бұл аспап үшін ең аз дыбыс беруші кілт.

Композициялар

Көптеген композиторлар энгармониялық эквивалентті D♭ мажорды пайдалануды қалайды, себебі онда C♯ мажордың жеті диезіне қарағанда бес бемоль бар. Дегенмен, Иоганн Себастьян Бах «Жақсы темперленген клавир» екі кітабындағы Прелюдия мен Фуга №3 үшін C♯ мажорды таңдады. Венгр рапсодиясы №6-да Франц Лист шығарманың басында D♭ мажордан C♯ мажорға, содан кейін қайта B♭ минорына өтеді. Морис Равел өзінің «Gaspard de la nuit» фортепиано сюитасынан «Ondine» үшін C♯ мажорды тоникалық тоналдық ретінде таңдады. Эрих Вольфганг Корнгольд сол қолға арналған фортепиано концертін, Op. 17, C♯ мажорда жазды. Испан композиторы Энрике Гранадостың «Allegro de concierto» шығармасы C♯ мажорда жазылған. Канадалық композитор және пианист Фрэнк Миллс өзінің «Music Box Dancer» инструменталды хитін бастапқыда C♯ мажорда жазып орындады; алайда, қазіргі фортепиано басылымдарының көпшілігінде бұл шығарма C мажорда жазылған. Луи Виерне өзінің C♯ минорындағы «Messe solennelle» атты шығармасының «Agnus Dei» бөлімінен «Dona nobis pacem» үшін C♯ мажорды қолданды.