F мажорлы 12-ші струнный квартет, Op. 96, «Америкалық квартет» деп аталды, және Антонин Дворжак жазған он екінші кылды квартет болып табылады. Ол 1893 жылы, Дворжак АҚШ-та болғанда жазылған. Бұл квартет камералық музыка репертуарындағы ең танымал квартеттердің бірі.
The String Quartet No. 12 in F major, Op. 96, nicknamed the American Quartet, is the twelfth string quartet composed by Antonín Dvořák. It was written in 1893, during Dvořák's time in the United States. The quartet is one of the most popular in the chamber music repertoire.
Құрамы
Дворжак квартетті 1893 жылы Нью-Йорктегі Ұлттық консерваторияның директоры (1892–1895) лауазымынан жазғы демалыс кезінде жазды. Ол демалысын Айова штатының Спилвилл қаласында өткізді, онда чех иммигранттарының қауымдастығы болды. Дворжак Спилвиллге Йозеф Ян Коварик арқылы барды. Коварик Прага консерваториясында скрипканы оқып бітіріп, АҚШ-тағы үйіне – Спилвиллге оралуға дайындалып жатқанда, Дворжак оған хатшылық қызметін ұсынды. Йозеф Ян келіскен соң, Дворжак отбасымен бірге Нью-Йоркке көшіп кетті. Ол Дворжакқа Спилвилл туралы айтты, онда оның әкесі Ян Йозеф мектеп мұғалімі болған, соның арқасында Дворжак 1893 жылдың жазын сол жерде өткізді. Дворжак Спилвиллде өзін өте жайлы сезінді. Досына жазған хатында ол Нью-Йорктің қаусақ-соқтығынан алыс, өзінің көңіл күйін былай сипаттады: "3 маусымнан бері Чехияның Спилвилл ауылында демалысқа шықтым және қыркүйектің екінші жартысына дейін Нью-Йоркке қайтпаймын. Балалар Еуропадан аман-есен келді, бәріміз бірге бақыттымыз. Бізге бұл жерде өте ұнайды және, Құдайға шүкір, көп жұмыс істеп жатырмын, денсаулығым жақсы, көңілім де көтеріңкі". Ол квартетті "Жаңа әлем" симфониясынан кейін, бірақ осы шығарма орындалмас бұрын жазды. Дворжак квартетті үш күнде эскизбен бейнеледі және оны тағы он үш күнде аяқтады, ноталарға "Құдайға шүкір! Қанағаттандым. Жылдам болды" деген түсініктемені қосты. Дворжак симфониясына "Жаңа әлемнен" деген атау берді. Ал квартетке қосымша атау бермеді, бірақ "Америкада жазылған екінші шығарма" деген жазба бар.
Dvořák composed the quartet in 1893 during a summer vacation from his position as director (1892–1895) of the National Conservatory in New York City. He spent his vacation in the town of Spillville, Iowa, which was home to a Czech immigrant community. Dvořák went to Spillville through Josef Jan Kovařík. Kovařík had finished violin studies at the Prague Conservatory and was about to return to Spillville—his home in the United States—when Dvořák offered him a position as secretary. When Josef Jan accepted, he went to live with the Dvořák family in New York. He told Dvořák about Spillville, where his father Jan Josef was a schoolmaster, leading Dvořák to spend the summer of 1893 there. Dvořák felt very much at ease in Spillville. Writing to a friend he described his state of mind, away from hectic New York: "I have been on vacation since 3 June here in the Czech village of Spillville and I won't be returning to New York until the latter half of September. The children arrived safely from Europe and we're all happy together. We like it very much here and, thank God, I am working hard and I'm healthy and in good spirits." He composed the quartet shortly after the New World Symphony, before that work had been performed. Dvořák sketched the quartet in three days and completed it in thirteen more days, finishing the score with the comment "Thank God! I am content. It was fast." Dvořák gave the subtitle for his symphony as, "From the New World". To the quartet he gave no subtitle, but there is the comment "The second composition written in America."
Дворжактың әсері
Лондондық "Жаңа әлем" симфониясының премьерасы кезінде Дворжак былай деп жазды: "Менің ойымша, бұл елдің ықпалы (негро, үнді, ирланд және т.б. сияқты халық әндері) көрінеді, және бұл және Америкада жазылған басқа барлық шығармаларым бұрынғы туындыларымнан мінез бен бояуы жағынан да өте өзгеше."
For the London premiere of his New World symphony, Dvořák wrote: "As to my opinion I think that the influence of this country (it means the folk songs as are Negro, Indian, Irish, etc.) is to be seen, and that this and all other works (written in America) differ very much from my other works as well as in couleur as in character, "
Дворжак афроамерикалық музыканы бағалағаны құжатталған: Гарри Т. Берли, баритон және кейін композитор, ол Ұлттық консерваторияда студент кезінде Дворжакты білген, "Мен оған біздің негр әндерін жиі орындап бердім, ал ол өзінің тақырыптарын жазғанға дейін, ескі Рухани әндердің рухымен толысты" деді. Дворжак былай деді: "Америкадағы негр әуендерінде мен үлкен және асыл музыка мектебіне қажеттінің бәрін табамын." Африкалық америкалық музыкамен байланысты деп саналғандықтан, квартет "Америка квартеті" деп аталмас бұрын "Негро" және "Ниггер" сияқты лақап аттармен аталып келді. Композицияға жағымсыз коннотациясы жоқ ескі лақаптар 1950 жылдан кейін қолданудан шығарылды. Дворжак (квартетті құрастырғаннан кейін көп ұзамай Америкадан жіберген хатында) былай деп жазды: "Менің жаңа симфонияма, F мажорлы скрипка квартетіне және квинтетке (осында Спилвиллде құрастырылған) қатысты: егер мен Американы көрмеген болсам, мен бұл шығармаларды осылай жазбас едім." Тыңдаушылар квартеттегі нақты американдық мотивтерді анықтауға тырысты. Кейбіреулер екінші бөлімнің тақырыбы афроамерикалық рухани ән немесе, мүмкін, Дворжак Спилвиллде болған кезде естіген Кикапу әуеніне негізделген деп мәлімдеді. Квартеттің біртұтастығын қамтамасыз ететін ерекше элемент – пентатоникалық гамманы қолдану. Бұл гамма квартеттің бәріне ашық, қарапайым мінез береді, бұл мінез көбінесе американдық халық музыкасымен байланыстырылады. Алайда, пентатоникалық гамма әлемдегі көптеген этникалық музыкаларда кездеседі, ал Америкаға келгенге дейін Дворжак пентатоникалық музыканы жазған, өйткені ол мұндай славян халық музыкасының үлгілерімен таныс болған. Нақты американдық ықпал күмәнді: "Шын мәнінде, бұл шығарманың жалғыз американдық жағы – ол сол жерде жазылғандығы", – деп жазады Пол Гриффитс. "Деп аталатын "Америкалық" квартеттің нақты американдық ерекшеліктерін анықтау оңай емес", – деп жазады Люси Миллер, – "Квартетке берілген атауды Дворжақтың Америкалық турнесі кезінде жазылғандықтан ғана қарастыру керек." Кейбіреулер соңғы бөлімде Дворжақтың теміржолға деген құштарлығын еске түсіретін локомотивтің дыбысын естиді. Дворжак үшінші бөлімде 21–24 тактідерде Айовада естіген құстың әнін келтірді. Ән бірінші скрипкада жоғары, үзіліспен келтіріледі. Дворжак құстың тынышсыз шақыруына ашуланып, оның әнін дәптеріне жазып алды. 1950 жылдары ағылшын музыкотанушы құсты қызыл танагер деп анықтады, бұл мәлімдеме содан бері кітаптарда қайталанып келеді. Алайда, американдық орнитолог Тед Флойд 2016 жылы Дворжак келтірген құс қызыл танагер емес екенін көрсетті; оның орнына құс, мүмкін, қызыл көзді вирео, тағы бір американдық әнші құс болған.
Dvořák's appreciation of African American music is documented: Harry T. Burleigh, a baritone and later a composer, who knew Dvořák while a student at the National Conservatory, said, "I sang our Negro songs for him very often, and before he wrote his own themes, he filled himself with the spirit of the old Spirituals." Dvořák said: "In the Negro melodies of America I discover all that is needed for a great and noble school of music." For its presumed association with African American music, the quartet was referred to with nicknames such as Negro and Nigger, before being called the American Quartet. The older nicknames, without negative connotations for the composition, were abandoned after the 1950s. Dvořák wrote (in a letter he sent from America shortly after composing the quartet): "As for my new Symphony, the F major String Quartet and the Quintet (composed here in Spillville) – I should never have written these works 'just so' if I hadn't seen America." Listeners have tried to identify specific American motifs in the quartet. Some have claimed that the theme of the second movement is based on an African American spiritual, or perhaps on a Kickapoo tune that Dvořák heard during his sojourn at Spillville. A characteristic, unifying element throughout the quartet is the use of the pentatonic scale. This scale gives the whole quartet its open, simple character, a character that is frequently identified with American folk music. However, the pentatonic scale is common in many ethnic musics worldwide, and before coming to America Dvořák had composed pentatonic music, being familiar with such Slavonic folk music examples. Specific American influences have been doubted: "In fact the only American thing about the work is that it was written there", writes Paul Griffiths. "The specific American qualities of the so called "American" Quartet are not easily identifiable, writes Lucy Miller, " Better to look upon the subtitle as simply one assigned because of its composition during Dvořák's American tour." Some have heard suggestions of a locomotive in the last movement, recalling Dvořák's love of railroads. Dvořák quoted in the third movement, measures 21–24, a bird that he heard in Iowa. The song appears as a high, interrupting strain in the first violin part. Dvořák was annoyed by this bird's insistent chattering, and transcribed its song in his notebook. In the 1950s, an English musicologist identified the bird as a scarlet tanager a claim that has been repeated in books ever since. However, American ornithologist Ted Floyd showed in 2016 that the bird quoted by Dvořák likely was not a scarlet tanager; instead, the bird was probably a red eyed vireo, another American songbird.
Құрылымы
Квартет әдеттегі құрамында екі скрипка, альт және виолончельден тұрады, және төрт бөлімнен құралған. Осы туындының орташа орындалуы 26-30 минутқа созылады.
The quartet is scored for the usual complement of two violins, viola, and cello, and comprises four movements: A typical performance of the work lasts 26 to 30 minutes.
I. Аллегро ма нон тросфо
Квартеттің ашылу тақырыбы таза пентатоникалық, оны виола орындайды, ал қосымша аспаптарда F мажор аккорды тартылады. Осы F мажор аккорды шығарманың алғашқы он екі такт бойында өзгеріссіз жалғасады. Содан кейін, бөлім дамуға өтеді, гармониялық тұрғыдан дамиды, бірақ ашық, кең және қарапайым сезімін сақтайды. Екінші тақырып, А мажорда, де негізінен пентатоникалық, бірақ ромдық немесе чех музыкасын еске түсіретін мелизматикалық әшекейлермен безендірілген. Бөлім тығыз гармониялық және тембр мен темп жағынан күшті даму бөліміне өтеді. Даму фугато бөлімімен аяқталады, ол рекапитуляцияға жетелейді. Рекапитуляцияда бірінші тақырып қайтадан орындалғаннан кейін, екінші тақырыпқа көпір құратын виолончель соли бар.
The opening theme of the quartet is purely pentatonic, played by the viola, with a rippling F major chord in the accompanying instruments. This same F major chord continues without harmonic change throughout the first twelve measures of the piece. The movement then goes into a bridge, developing harmonically, but still with the open, triadic sense of openness and simplicity. The second theme, in A major, is also primarily pentatonic, but ornamented with melismatic elements reminiscent of Romani or Czech music. The movement moves to a development section that is much denser harmonically and much more dramatic in tempo and color. The development ends with a fugato section that leads into the recapitulation. After the first theme is restated in the recapitulation, there is a cello solo that bridges to the second theme.
II. Жақындату
Екінші бөлімнің тақырыбы – интерпретаторлар ең көп көбінесе негр рухани әндерімен немесе американдық үнділер әуенімен байланыстыруға тырысқан тақырып. Екінші скрипка мен альттің пульстік серіктес әуенімен бірге қарапайым мелодия шын мәнінде рухани әндерді немесе үнді ритуалдық музыкасын еске түсіреді. Ол бірінші бөлімдегідей пентатоникалық гаммада жазылған, бірақ мажордың орнына минорда (D миноры). Тақырып бірінші скрипкада ұсынылып, виолончельде қайталанады. Дворжак осы тақырыптық материалды кеңейтілген орталық бөлімде дамытады, содан кейін тақырыпты виолончельде одан да жіңішке серіктеспен қайталайды, ол кезекпен иіліп, пиццикатомен орындалады.
The theme of the second movement is the one that interpreters have most tried to associate with a Negro spiritual or with an American Indian tune. The simple melody, with the pulsing accompaniment in second violin and viola, does indeed recall spirituals or Indian ritual music. It is written using the same pentatonic scale as the first movement, but in the minor (D minor) rather than the major. The theme is introduced in the first violin, and repeated in the cello. Dvořák develops this thematic material in an extended middle section, then repeats the theme in the cello with an even thinner accompaniment that is alternately bowed and pizzicato.
Орындау және ықпал ету
Квартеттің алғашқы жеке орындалысы 1893 жылғы маусымда Спилвиллде болды. Дворжак бірінші скрипкада, Ян Йозеф Коварик екінші скрипкада, қызы Сецилия Коварикова альтта, ал ұлы Йозеф Ян Коварик виолончельде орындады. Бургхаузер екі қаладағы баспасөз хабарламаларын айтады, біріншісі – 1893 жылғы 18 желтоқсандағы «Нью-Йорк Геральд» газетінде жарияланған. Квартетте американдық халық әндерінің әсері тікелей байқалмаса да, Дворжак квартетінің кейінгі американдық шығармаларға тигізген әсері анық. Дворжактан кейін Джон Ноулз Пэйн, Хорацио Паркер, Джордж Уайтфилд Чадвик және Артур Фут сияқты көптеген американдық композиторлар өздерін струнный квартет жанрына бұрды. Баттерворт былай деп жазады: «20 ғасырдағы американдық музыкада халық әндерін кеңінен пайдалану және "батыстың кең далалары" атмосферасы, "батыс" фильмдерінің музыкалық сүйемелдемесінде кем дегенде бір қызығушылықтың бастауы болуы мүмкін». Бұл ән Грета Гервигтің «Кішкентай әйелдер» фильмінде де қолданылады, оның ішінде Лори мен Джо алғаш рет билейтін маңызды сахнада.
In a first private performance of the quartet, in Spillville, June 1893, Dvořák played first violin, Jan Josef Kovařík second violin, daughter Cecilie Kovaříková viola, and son Josef Jan Kovařík the cello. Burghauser mentions press notices in both cities, the first in the New York Herald, 18 December 1893. While the influence of American folk song is not explicit in the quartet, the impact of Dvořák's quartet on later American compositions is clear. Following Dvořák, a number of American composers turned their hands to the string quartet genre, including John Knowles Paine, Horatio Parker, George Whitefield Chadwick, and Arthur Foote. "The extensive use of folk songs in 20th century American music and the 'wide open spaces' atmosphere of 'Western' film scores may have at least some of their origins" in Dvořák's new American style, writes Butterworth. The song is also used in the score for the Greta Gerwig film Little Women, for a pivotal scene in which Laurie and Jo dance for the first time.