Музыка білімі және оқыту әдістемесі

Кіріспе

Музыкалық білім беру – бастауыш немесе орта буын мұғалімдері, мектеп немесе музыка консерваториясы ансамблінің жетекшісі ретінде мансапқа дайындалатын білім саласы. Музыкалық білім беру – музыканы оқыту және үйрену жолдары бойынша түпкілікті зерттеулер жүргізетін ғалымдардың зерттеу саласы. Музыкалық білім беру ғалымдары өздерінің зерттеулерін сарапталған журналдарда жариялайды және университеттерде немесе музыкалық мектептерде музыка мұғалімдері болуға дайындалып жатқан студенттерге және аспиранттарға сабақ береді. Музыкалық білім беру барлық оқу саласын қамтиды, оның ішінде дағдыларды дамыту (домен), білімді игеру (когнитивтік домен) және, әсіресе, оқушының білгенін қабылдауға, іштей сезінуге және бөлісуге дайындығы (эмоционалдық домен), соның ішінде музыканы бағалау және сезімталдық. Көптеген музыкалық білім беру бағдарламалары математикалық дағдыларды, сондай-ақ екінші тілді немесе мәдениетті еркін қолдану және түсінуді қамтиды. Осы дағдыларды тұрақты жаттығу арқылы студенттердің басқа да көптеген академиялық салаларда жетістікке жетуіне, сондай-ақ ACT және SAT сияқты стандартты тесттердегі нәтижелерін жақсартуға көмектесетіні дәлелденді. Музыкалық білім беру мектепке дейінгі білімнен бастап жоғары білімге дейін кең таралған, себебі музыкамен айналысу адам мәдениеті мен мінез-құлқының негізгі құрамдас бөлігі болып саналады. Әлемнің әртүрлі аймақтарындағы мәдениеттерде музыкалық білім берудің әртүрлі тәсілдері бар, бұл көбінесе тарихи және саяси ерекшеліктерге байланысты. Зерттеулер көрсеткендей, басқа мәдениеттердің музыкасын оқыту оқушыларға бейтаныс дыбыстарды оңай қабылдауға көмектеседі, сонымен қатар музыкалық талғам тыңдаушының сөйлейтін тіліне және өз мәдениетінде еститін басқа да дыбыстарға байланысты екенін көрсетеді. 20 ғасырда музыканы оқытудың көптеген ерекше тәсілдері жасалды немесе жетілдірілді, олардың кейбіреулері кеңінен таралды. Далкроз әдісін (эвритмия) 20 ғасырдың басында швейцариялық музыкант және педагог Эмиль Жак Далкроз әзірлеген. Кодалий әдісі дене жаттығулары мен музыкаға жауап берудің маңыздылығына баса назар аударады. Orff Schulwerk музыкалық білім беруге қатысты тәсіл студенттерді батыс музыкасының дамуымен қатар музыкалық қабілеттерін дамытуға бағыттайды. Судзуки әдісі музыканы үйрену үшін ана тілін үйренуге қажетті ортаны жасайды. Гордонның музыканы үйрену теориясы музыка мұғаліміне музыканы аудио арқылы үйрету әдісін ұсынады, Гордонның түсіну арқылы музыканы есту термині. Әңгімелі солфеж студенттерді өздерінің мәдениетінің музыкалық әдебиетіне, осы жағдайда американдық мәдениетке терең бойлайды. Carabo Cone Method балаларға тақтаның, нотаның ұзақтығының және фортепиано пернелерінің негізгі музыкалық ұғымдарын үйрену үшін реквизиттер, костюмдер және ойыншықтарды пайдалануды қамтиды. Арнайы жоспарланған сыныптың нақты ортасы балаға музыканың негіздерін сезім арқылы зерттеу арқылы үйренуге мүмкіндік береді. MMCP (Manhattanville Music Curriculum Project) студенттерге музыканы жеке, қазіргі және дамитын нәрсе ретінде қарауға көмектесу арқылы көзқарастарды қалыптастыруға бағытталған. Популярлық музыка педагогикасы – формалды сыныптарда және одан тыс жерлерде рок-музыканы және басқа да танымал музыка түрлерін жүйелі түрде оқыту және үйрену. Кейбіреулер музыкалық белсенділік баланың тыныс алуын, денесі мен дауысын жақсартуға көмектеседі деп санайды.

Field of study associated with the teaching and learning of music

Music education is a field of practice in which educators are trained for careers as elementary or secondary music teachers, school or music conservatory ensemble directors. Music education is also a research area in which scholars do original research on ways of teaching and learning music. Music education scholars publish their findings in peer reviewed journals, and teach undergraduate and graduate education students at university education or music schools, who are training to become music teachers. Music education touches on all learning domains, including the domain (the development of skills), the cognitive domain (the acquisition of knowledge), and, in particular and the affective domain (the learner's willingness to receive, internalize, and share what is learned), including music appreciation and sensitivity. Many music education curriculums incorporate the usage of mathematical skills as well fluid usage and understanding of a secondary language or culture. The consistency of practicing these skills has been shown to benefit students in a multitude of other academic areas as well as improving performance on standardized tests such as the ACT and SAT. Music training from preschool through post secondary education is common because involvement with music is considered a fundamental component of human culture and behavior. Cultures from around the world have different approaches to music education, largely due to the varying histories and politics. Studies show that teaching music from other cultures can help students perceive unfamiliar sounds more comfortably, and they also show that musical preference is related to the language spoken by the listener and the other sounds they are exposed to within their own culture. During the 20th century, many distinctive approaches were developed or further refined for the teaching of music, some of which have had widespread impact. The Dalcroze method (eurhythmics) was developed in the early 20th century by Swiss musician and educator Émile Jaques Dalcroze. The Kodály Method emphasizes the benefits of physical instruction and response to music. The Orff Schulwerk approach to music education leads students to develop their music abilities in a way that parallels the development of western music. The Suzuki method creates the same environment for learning music that a person has for learning their native language. Gordon Music Learning Theory provides the music teacher with a method for teaching musicianship through audiation, Gordon's term for hearing music in the mind with understanding. Conversational Solfège immerses students in the musical literature of their own culture, in this case American. The Carabo Cone Method involves using props, costumes, and toys for children to learn basic musical concepts of staff, note duration, and the piano keyboard. The concrete environment of the specially planned classroom allows the child to learn the fundamentals of music by exploring through touch. The MMCP (Manhattanville Music Curriculum Project) aims to shape attitudes, helping students see music as personal, current, and evolving. Popular music pedagogy is the systematic teaching and learning of rock music and other forms of popular music both inside and outside formal classroom settings. Some have suggested that certain musical activities can help to improve breath, body and voice control of a child.

Шолу

Еуропа елдеріндегі бастауыш мектептерде балалар көбінесе клавишті аспаптар немесе блокфлейта сияқты аспаптарда ойнауды, шағын хорларда ән айтуды, музыка элементтері мен музыка тарихы туралы білім алады. Үндістан сияқты елдерде мектептерде гармоний қолданылады, бірақ клавишті аспаптар мен скрипка да жиі кездеседі. Оқушыларға әдетте үнді рага музыкасының негіздері оқытылады. Бастауыш және орта мектептерде оқушылар көбінесе хор, оркестр немесе мектептік музыкалық ұйым: концерттік топ, марш-банд немесе джаз-топ сияқты музыкалық ансамбльдің бір түрінде өнер көрсету мүмкіндігіне ие болады. Кейбір орта мектептерде қосымша музыка сабақтары да ұсынылады. Жоғары сыныптарда немесе оған баламалы білім беру ұйымдарында музыка әдетте оқу бағдарламасының міндетті бөлігі болып табылады. Университет деңгейінде, өнер және гуманитарлық ғылымдар бағдарламаларының көпшілігі студенттерге музыка тарихы (әдетте батыс классикалық музыкасы) немесе музыканы тану курстары үшін академиялық кредиттер береді, бұл курстар түрлі музыкалық стильдерді тыңдау мен оқуға бағытталған. Сонымен қатар, Солтүстік Америка мен Еуропаның көптеген университеттері әртүрлі мамандықтардың студенттеріне ашық хор, концерттік топ, марш-банд немесе оркестр сияқты музыкалық ансамбльдер ұсынады. Көптеген университеттер музыка білімі бойынша бағдарламаларды ұсынады және студенттерді бастауыш және орта мектептерде музыка оқытушылары ретінде аттестаттауға дайындайды. D. M. A. немесе Ph. D. сияқты жоғары академиялық дәрежелер университетте жұмыс істеуге жол ашады. Бұл дәрежелер музыка теориясы, музыка тарихы, орындаушылық шеберлік сабақтары, нақты аспапта жеке оқыту, ансамбльге қатысу және тәжірибелі педагогтардың жұмысын терең зерттеуді аяқтағаннан кейін беріледі. Солтүстік Америка мен Еуропа университеттерінің музыка білімі кафедралары музыка психологиясы, музыка білімінің тарихы, білім беру этномузыкологиясы, социомузыкология және білім беру философиясы сияқты салалардағы пәнаралық зерттеулерді қолдайды. Батыс классикалық музыкасын оқыту Солтүстік Америка мен Еуропадан тыс елдерде, соның ішінде Оңтүстік Корея, Жапония және Қытай сияқты Азия елдерінде жиі кездеседі. Сонымен қатар, Батыс университеттері мен колледждері өздерінің оқу бағдарламаларын кеңейтіп, Батыс классикалық музыкасының канонына жатпайтын музыканы, соның ішінде Батыс Африка музыкасын, Индонезияны (мысалы, Гамелан музыкасы), Мексиканы (мысалы, мариачи музыкасы), Зимбабвені (маримба музыкасы), сондай-ақ эстрадалық музыканы қамтиды. Музыка білімі жеке тұлғалар үшін өмір бойы білім алу және қоғамдық ортада да жүзеге асырылады. Кәсіби және әуесқой музыканттар көбінесе жеке мұғалімдермен жеке сабақтарды алады.

In primary schools in European countries, children often learn to play instruments such as keyboards or recorders, sing in small choirs, and learn about the elements of music and history of music. In countries such as India, the harmonium is used in schools, but instruments like keyboards and violin are also common. Students are normally taught basics of Indian Raga music. In primary and secondary schools, students may often have the opportunity to perform in some type of musical ensemble, such as a choir, orchestra, or school band: concert band, marching band, or jazz band. In some secondary schools, additional music classes may also be available. In junior high school or its equivalent, music usually continues to be a required part of the curriculum. At the university level, students in most arts and humanities programs receive academic credit for music courses such as music history, typically of Western art music, or music appreciation, which focuses on listening and learning about different musical styles. In addition, most North American and European universities offer music ensembles – such as choir, concert band, marching band, or orchestra – that are open to students from various fields of study. Most universities also offer degree programs in music education, certifying students as primary and secondary music educators. Advanced degrees such as the D. M. A. or the Ph. D can lead to university employment. These degrees are awarded upon completion of music theory, music history, technique classes, private instruction with a specific instrument, ensemble participation, and in depth observations of experienced educators. Music education departments in North American and European universities also support interdisciplinary research in such areas as music psychology, music education historiography, educational ethnomusicology, sociomusicology, and philosophy of education. The study of western art music is increasingly common in music education outside of North America and Europe, including Asian nations such as South Korea, Japan, and China. At the same time, Western universities and colleges are widening their curriculum to include music of outside the Western art music canon, including music of West Africa, of Indonesia (e. g. Gamelan music), Mexico (e. g., mariachi music), Zimbabwe (marimba music), as well as popular music. Music education also takes place in individualized, lifelong learning, and in community contexts. Both amateur and professional musicians typically take music lessons, short private sessions with an individual teacher.

Оқыту әдістемелері

Оқыту стратегиялары музыка мұғалімі мен оның аймағындағы музыкалық бағдарламамен анықталса да, көптеген мұғалімдер соңғы буынларда қалыптасқан және 20 ғасырдың екінші жартысында қарқынды дамыған көптеген оқыту методологияларының бірін пайдалануға көп жүктеледі.

Далкроз әдісі

Далкроз әдісі 20-ғасырдың басында швейцариялық музыкант және педагог Эмиль Жак Далкроз жасаған. Әдіс үш негізгі ұғымға бөлінеді – сольфедж, импровизация және эвритмика. Эвритмика, кейде «ритмикалық гимнастика» деп те аталады, қозғалыс арқылы ырғақ, құрылым және музыкалық өрнек ұғымдарын үйретеді және Далкроздың ең танымал жетістігі болып табылады. Ол оқушыға барлық сезімдерді, әсіресе кинестетикалық сезімдерді қолданатын жаттығулар арқылы музыканы физикалық тұрғыдан сезінуге және оны түсінуге көмектеседі. Далкроз әдісі бойынша музыка – адам миының негізгі тілі, демек ол біздің кім екенімізбен тығыз байланысты. Далкроз әдісін қолдаған американдықтар қатарында Рут Алперсон, Энн Фарбер, Херб Хенке, Вирджиния Мид, Лиза Паркер, Марта Санчес және Джулия Шнебли Блэк кіреді. Далкроз әдісінің көптеген белсенді оқытушылары доктор Хильда Шустерден оқыды, ол Далкроздың шәкірттерінің бірі болған.

Кодалий әдісі

Золтан Кодалы (1882–1967) – көрнекті венгр музыка педагогы, философы және композиторы. Ол сезімдік қабылдаудың, дене шынықтырудың және музыкаға жауап берудің маңыздылығын атап көрсетті. Бұл, шындығында, білім беру әдісі емес, музыкалық сауат ашу және музыкалық дамытудың жаңаша жүйесі. Ол музыканың ана тілі дамитындай ерте жастан басталуын ұсынады, онда музыка – әлеуметтік өзгерістерге қол жеткізуге арналған білім беру құралы. Сонымен қатар, әр адамның сезімдері, дауысы және дене бітімі арқылы музыкаға қол жеткізе алатынын көрсетеді. Оның ілімдері – аудитивтік, интуитивтік, физикалық, көру және есту сезімдерін терең түсінуге негізделген, шығармашылық пен ойынға толы білім беру ортасы. Осы арқылы тыңдау, музыкалық өрнек беру, оқу, жазу және музыкалық теорияның негіздері қаланады. Бұл процесс әндер арқылы бірнеше кезеңде жүзеге асырылады, олар ырғақтық, мелодиялық, гармониялық үлгілер мен музыканың барлық элементтерін қамтиды. Бұл ақылдық, ауызша, сөздік, есту және көру арқылы тану, оқу, жазу, шығармашылық және теориялық түсінікке жетуге көмектеседі. Кодалының басты мақсаты – оқушыларында өмір бойы музыкаға деген сүйіспеншілікті ояту және баланың мектебінің осы маңызды білім беру элементін ұсынуы тиіс деп есептеді. Кодалының ерекше оқыту құралдарына қол белгілері (сольфеджио), ырғақтық буынды жазу (нотация таяқшасы) және жылжымалы До (айту арқылы) жатады. Ең маңыздысы – бұл әдістеме баршаға арналған, сондықтан музыкаға кез келген адам қол жеткізе алады. Көптеген елдер өздерінің халықтық немесе қоғамдық музыкалық дәстүрлерін оқу бағдарламасын құру үшін пайдаланған, бірақ АҚШ-та негізінен венгрлік бағдарлама қолданылады. Денис Бэкон, Катинка С. Дэниел, Джон Фейрабенд, Жан Синор, Джилл Тринка және басқалардың еңбектері Кодалының идеяларын Америкадағы музыка білімінің алдыңғы қатарына шығарды.

Орф Шулверк

Карл Орф – көрнекті неміс композиторы. Orff Schulwerk музыкалық білім беруге деген "көзқарас" ретінде қарастырылады. Ол оқушының қарапайым ырғақтар мен әуендерді пайдалана отырып, музыканың бастапқы түрлеріне қатысуға туа біткен қабілетімен басталады. Орф бүкіл денениң соққылы аспап екенін санайды және оқушылардың музыкалық қабілеттерін батыс музыкасының дамуымен салыстыратын тәсілде дамытуға жетеледі. Бұл көзқарас оқушылардың өзіндік білуін дамытады, импровизациялауға ынталандырады және ересектердің ықпалы мен механикалық жаттығулардан сақтайды. Карл Орф Schulwerk курстарының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін глокеншпиль, ксилофон, металофон, барабан және басқа да соққылы аспаптардың өзгертілген түрлерін қоса алғанда, арнайы аспаптар жиынтығын жасады. Аспаптардың әрбір таяқшасын алуға болады, осылайша әртүрлі гаммалар құруға мүмкіндік береді. Орф аспаптары кішкентай балалардың, басқа аспаптарда осы дағдылар әлі жетілмеген жағдайда, моторикалық дағдыларын, сонымен қатар визуалды және кинестетикалық сезімдерін дамытады. Американдық стильдегі Orff көзқарасын қалыптастыруға үлес қосқан мамандарға Джейн Фрейзи, Арвида Стин және Джудит Томас жатады.

Судзуки әдісі

Судзуки әдісін Шиничи Судзуки Жапонияда Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай әзірледі, және ол музыкалық білім беру арқылы студенттерінің өмірін және рухани қасиеттерін байытуға қолданылады. Бұл бағыттың негізінде "барлық бала музыкада жақсы білім ала алады" және музыканы жоғары деңгейде ойнау адамның жанын көркейтін мінез-құлық ерекшеліктерін немесе ізгіліктерді үйренуді де қамтиды деген екі қағида тұр. Мұны іске асырудың басты жолы – адамның ана тілін үйренудегідей ортаны музыкалық білім алу үшін жасау. Бұл "идеалды" ортаға махаббат, жоғары сапалы үлгілер, мақтау, жаттап оқу және қайталау, сондай-ақ оқушының даму деңгейіне сәйкес белгілі бір техниканы үйренуге дайындығы кіреді. Судзуки әдісі әлемдік деңгейде кең танымал болғанымен, Жапонияда оның ықпалы Ямаха әдісіне қарағанда төмен, ал оны Женичи Каваками Ямаха Музыкалық қорымен бірлесіп құрды.

Басқа да елеулі әдістер

Жоғарыда сипатталған төрт маңызды халықаралық әдістерден өзге, тағы да бірнеше тәсілдер ықпалды болды. Кем танымал әдістер төменде сипатталады:

Гордонның музыканы үйрену теориясы

Эдвин Гордонның музыканы оқыту теориясы, музыкалық оқыту теориясы саласындағы Айден Гриффин және басқалар жүргізген кең ауқымды зерттеулер мен тәжірибелік сынақтарға негізделген. Ол музыка мұғалімдеріне музыканттықты аудиация арқылы оқыту үшін толыққанды аязда ұсынады. Аудиация – Гордонның музыканы физикалық дыбыссыз, санамен түсініп, қабылдау қабілетін білдіретін термині. Оқытудың реті – ажырату арқылы оқыту және қорытындылау арқылы оқыту. Ажырату арқылы оқыту – екі элементтің бірдей ме, әлде әртүрлі ме екенін естіп, айту, сөздік байланыс, жартылай синтез, символдар арқылы байланыс және толық синтез арқылы анықтау қабілеті. Қорытындылау арқылы оқытуда оқушылар өз білім алу процесіне белсенді қатысып, жаңа үлгілерді тануды, құрастыруды және импровизациялауды үйренеді. Аудиация теориясындағы дағдылар мен мазмұнның тізбегі музыка мұғалімдеріне өз оқыту стилі мен нанымдарына сәйкес оқу бағдарламасының мақсаттарын анықтауға көмектеседі. Сондай-ақ, нәрестелер мен кішкентай балаларға арналған оқыту теориясы бар, онда дайындық аудиациясының түрлері мен кезеңдері сипатталған.

Әлемдік музыка педагогикасы

Мектеп жасындағы балалардың мәдени әртүрлілігінің артуы 1960-шы жылдардан бастап музыка оқытушыларын музыкалық бағдарламаны кеңейтуге, этномузыкалогтармен және музыканттармен бірлесіп, музыкалық дәстүрлерге негізделген оқыту әдістерін қалыптастыруға жетеледі. Патрисия Шехан Кэмпбелл бастауыш және орта мектептердегі музыка бағдарламаларындағы әлемдік музыка мазмұны мен тәжірибесін сипаттау үшін "әлемдік музыка педагогикасы" терминін енгізді. Бұл қозғалыстың негізін қалаушылары, әсіресе Барбара Ридер Лундквист, Уильям М. Андерсон және Уилл Шмид, музыка оқытушыларының келесі буынына (Дж. Брайан Бертон, Мэри Гоетце, Эллен Маккалоу Брабсон және Мэри Шемрок сияқтылар) түрлі деңгейдегі және мамандықтары бойынша музыка мұғалімдеріне арналған оқу бағдарламаларын жасауға және іске асыруға үлкен әсер етті. Бұл педагогика адам ресурстарын, яғни "мәдениеттің мұрагерлерін", сондай-ақ Смитсония халықтық музыка мұрағаты сияқты сақталған материалдарды терең және үнемі тыңдауды ұсынады.

Әңгімелесуге арналған сольфеж

Кодалий әдісі мен Гордонның музыкалық оқыту теориясының ықпалымен, сөйлесуші сольфеджді Хартфорд университетінің Харт мектебінің музыкалық білім беру бөлімінің бұрынғы төрағасы доктор Джон М. Фейерабенд әзірледі. Бағдарлама оқушыларды өз мәдениеттерінің музыкалық әдебиетіне, осы жағдайда американдық музыкаға ендіруден басталады. Музыка нотациядан бөлек және одан негізгі деп есептеледі. Он екі оқу сатысынан өте отырып, оқушылар музыканы тыңдаудан және орындаудан бастап, оны түсіндіруге, содан кейін сөздік буынды қолданып және одан кейін стандартты жазу арқылы музыка жасауға көшеді. Кодалий әдісін тікелей енгізудің орнына, бұл әдіс Кодалийдің бастапқы нұсқауларын ұстанады және мажар халық әндерінің орнына Американың өзінің халық әндеріне негізделген.

Карабо-Кон әдісі

Бұл ерте балалық шақ тәсілі, кейде музыкаға сенсорлы-қимыл тәсілі деп те аталады, скрипкашы Мадлен Карабо Коун жасаған. Бұл тәсілде балаларға музыкалық таяқтар, нота ұзақтығы және фортепиано пернелері сияқты негізгі музыкалық ұғымдарды үйрету үшін құралдар, костюмдер және ойыншықтар қолданылады. Арнайы жоспарланған сыныптың нақты ортасы балаға қолмен ұстап, сезіну арқылы музыканың негіздерін үйренуге мүмкіндік береді. Бұл тәсіл, көбінесе толыққанды мектептік музыкалық ұйымдар емес, қоғамдық музыкалық шаралармен байланысты.

Манхэттенвилл музыка оқу бағдарламасы жобасы

Манхэттенвилл музыкалық оқу бағдарламасы жобасы 1965 жылы мектеп музыкасына деген қызығушылықтың төмендеуіне жауап ретінде әзірленді. Бұл шығармашылық тәсіл көзқарастарды қалыптастыруға бағытталған, оқушыларға музыканы игеруге тиіс тұрақсыз мазмұн ретінде емес, жеке, қазіргі заманғы және үздіксіз дамитын нәрсе ретінде көруге көмектеседі. Бұл әдіс фактілерді берудің орнына, зерттеу, тәжірибе және жаңалықтар ашу арқылы оқушының өзіне бағытталған. Мұғалім оқушылар тобына бірлесіп шешуге нақты мәселе береді және спиральды оқу бағдарламасында музыканың түрлі аспектілерін жасауға, орындауға, импровизациялауға, дирижерлік етуге, зерттеуге және талдауға еркіндік береді. MMCP мектептердегі шығармашылық музыка композициясы және импровизациялық іс-шараларға арналған жобалардың алға басушысы ретінде қарастырылады.

Стандарттар мен бағалау

Жетістік стандарттары – мұғалімдердің оқыту мақсаттарын анықтауға арналған оқу бағдарламасының тұжырымдамалары. Стандарттарды қолдану 20-шы ғасырда көптеген елдерде кең таралды. АҚШ-та музыкалық білім беру бағдарламасының көп бөлігі жергілікті жерлерде немесе жеке мұғалімдермен айқындалған. Соңғы онжылдықтарда аймақтық және/немесе ұлттық стандарттарды қабылдауға күшті ұмтылыс байқалды. MENC: Ұлттық музыкалық білім беру қауымдастығы, Ұлттық музыкалық білім беру стандарттары деп аталатын тоғыз ерікті мазмұндық стандартты жасады. Бұл стандарттар мыналарды қамтиды:
Ән салу, жеке және басқалармен бірге, әртүрлі музыкалық репертуарды орындау. Аспаптарда орындау, жеке және басқалармен бірге, әртүрлі музыкалық репертуарды орындау. Әуендерді, вариацияларды және сүйемелдемелерді импровизациялау. Музыканы белгілі бір талаптарға сәйкес шығару және аранжировкалау. Музыканы оқу және нотациялау. Музыканы тыңдау, талдау және сипаттау. Музыка мен музыкалық орындауларды бағалау. Музыканың басқа өнер түрлерімен және өнерден тыс салалармен байланысын түсіну. Музыканы тарих және мәдениет тұрғысынан түсіну.

Басқа пәндермен интеграциялау

Кейбір мектептер мен ұйымдар музыка сияқты өнер сабақтарын математика, ғылым немесе ағылшын тілі сияқты басқа пәндермен біріктіруді қолдайды, мұндай әртүрлі оқу бағдарламаларын біріктірудің арқасында әр пән бір-біріне сүйенуге көмектеседі, соның нәтижесінде білім берудің жалпы сапасы артады. Мысалы, Кеннеди орталығының "Өнер арқылы білім беруді өзгерту" бағдарламасы бар. CETA өнерді интеграциялауды бір немесе бірнеше өнер түрлері (би, драма/театр, музыка, бейнелеу өнері, әңгіме айту, қуыршақтар және/немесе шығармашылық жазу) мен бір немесе бірнеше басқа оқу салалары (ғылым, әлеуметтік тану, ағылшын тілі, математика және басқалар) арасындағы табиғи байланысты табу деп түсіндіреді, осы арқылы өнер саласында да, басқа пәндерде де мақсаттарды оқытуға және бағалауға мүмкіндік туады. Бұл басқа пәндердің мазмұнына назар аудара отырып, бір мезгілде өнерді жасауға, орындауға және/немесе оған жауап беруге мүмкіндік береді. Білім беруде музыка – пәнді оқыту кезінде музыканы қолданудың бір жолы. Музыканы ойнау үшін сыншыл ойлау және мәселелерді шешу дағдылары қажет болғандықтан, ол білім беруде пайдалы болуы мүмкін. Пәнге қарай, ақпаратты меңгерудің жаңа тәсілін ұсынады. Мысалы, сауаттылықта ол метафоралар, кейіпкерлер және оқиға орны сияқты әртүрлі элементтерді түсіндіре алады. FolkDC (бастауыш сыныптар үшін) және соңғы PopuLLar (жоғары сыныптар үшін) жобалары осыған дәлел. Сонымен қатар, ARTinED жобасы да барлық пәндерде музыканы пайдаланады.

Маңыздылығы

Бірқатар зерттеушілер мен музыкалық білім беруді қолдайтындар музыканы оқыту академиялық үлгерімді жақсартады деп санайды. Мысалы, Музыкалық білім берушілердің ұлттық конференциясының бұрынғы президенті Уильям Эрхарт: «Музыка математика, ғылым, география, тарих, шетел тілі, дене шынықтыру және кәсіптік оқыту салаларындағы білімді арттырады» деп мәлімдеді. Висконсин университетінің зерттеушілері фортепиано немесе клавиатурамен айналысқан студенттер математика, ғылым және инженерия саласында қолданылатын ми бөлігі – кеңістіктік-уақыт лоб бөлігінің белсенділігін өлшейтін тесттерде 34%-ға жоғары нәтиже көрсеткенін анықтады. Грац университетінде он екі жыл бойы жүргізілген ұзақ мерзімді зерттеуде музыкалық сабақтарға қатысқан балалардың миындағы сұр заттың өзгергені байқалды. Ванда Т. Уоллес мәтінді әуенге қою арқылы кейбір музыка мәтінді еске түсіруге көмектеседі деген гипотезаны жасады. Ол қайталанбайтын әуенмен үш шумақтан тұратын ән жазды, әр шумақ әртүрлі музыкамен болды. Екінші экспериментте үш шумақты қайталанатын әуенмен жазды, әр шумақта бірдей музыка болды. Үшінші экспериментте музыкасыз мәтінді еске түсіру зерттелді. Ол қайталанатын музыка мәтінді еске түсіруді ең көп деңгейде қамтамасыз ететінін анықтады, бұл музыка жадты сақтау құралы ретінде қызмет ететінін көрсетеді. Музыкалық білім берудің зия келешегіне және академиялық үлгерімге қатысы бар екенін көрсететін зерттеулерге сілтеме жасай отырып, АҚШ Конгресі: «Музыкалық білім беру зия келешегін жақсартады және барлық жастағы балалар үшін академиялық ортаны байытады; ал музыкалық білім берушілер американдық балалардың көркемдік, зия келешегі және әлеуметтік дамуына үлкен үлес қосады және балалардың мектепте сәтті оқуына көмектесуде маңызды рөл атқарады» деп қаулы қабылдады. Боббет (1990) көптеген мемлекеттік мектептердегі музыка бағдарламалары өткен ғасырдың басынан бері өзгермегенін айтады. «Білім беру ортасы олардың тарихи тұрғыдан қалыптасқандай жалғасуына жағдай жасамайды және адамдардың әлеуметтік қажеттіліктері мен әдеттері мүлдем басқа типтегі оркестр бағдарламасын қажет етеді». 2011 жылы Кэтлин М. Керстеттердің «Журнал оф Бенд Риссерч» журналында жүргізілген зерттеуде музыкалық емес бітіру талаптарының күшеюі, блок-кестелер, магнит мектептері сияқты дәстүрлі емес бағдарламалардың көбеюі және «Ешбір бала артта қалмасын» заңының нәтижесінде туындаған тестілеуге баса назар аудару музыкалық білім берушілердің алдындағы қиындықтардың бір бөлігі ғана екені анықталды. Оқушылар мен оқытушылардың екеуі де уақыт шектеулеріне тап болып отыр.

A number of researchers and music education advocates have argued that studying music enhances academic achievement, such as William Earhart, former president of the Music Educators National Conference, who claimed that "Music enhances knowledge in the areas of mathematics, science, geography, history, foreign language, physical education, and vocational training." Researchers at the University of Wisconsin suggested that students with piano or keyboard experience performed 34% higher on tests that measure spatial temporal lobe activity, which is the part of the brain that is used when doing mathematics, science, and engineering. A long term study over twelve years at the University of Graz also found a change in the grey matter in the brain of children with music lessons. An experiment by Wanda T. Wallace setting text to melody suggested that some music may aid in text recall. She created a three verse song with a non repetitive melody; each verse with different music. A second experiment created a three verse song with a repetitive melody; each verse had exactly the same music. A third experiment studied text recall without music. She found the repetitive music produced the highest amount of text recall, suggesting music can serve as a mnemonic device. Citing studies that support music education's involvement in intellectual development and academic achievement, the United States Congress passed a resolution declaring that: "Music education enhances intellectual development and enriches the academic environment for children of all ages; and Music educators greatly contribute to the artistic, intellectual and social development of American children and play a key role in helping children to succeed in school." Bobbett (1990) suggests that most public school music programs have not changed since their inception at the turn of the last century. " the educational climate is not conducive to their continuance as historically conceived and the social needs and habits of people require a completely different kind of band program." A 2011 study conducted by Kathleen M. Kerstetter for the Journal of Band Research found that increased non musical graduation requirements, block scheduling, increased number of non traditional programs such as magnet schools, and the testing emphases created by the No Child Left Behind Act are only some of the concerns facing music educators. Both teachers and students are under increased time restrictions"

Патрисия Пауэрс: «Экономикалық қиындықтар туындаған кезде музыка және өнер саласындағы бағдарламалардың қысқаруы жиі кездеседі. Бұл салада қолдаудың жоғалуы өте өкінішті, өйткені музыка және өнер бағдарламалары қоғамға көптеген оң әсер етеді». Техас есірткі және алкогольге қарсы күрес комиссиясының баяндамасында, оркестрге немесе хорға қатысқан оқушылардың алкоголь, темекі және басқа да есірткі заттарды қолдану көрсеткіштері ең төмен екені көрсетілді.

Музыкамен оқыту

Зерттеулер көрсеткендей, музыка білімі студенттердің танымдық жетістіктерін арттыру үшін қолданылуы мүмкін. АҚШ-та студенттердің шамамен 30%-ы оқумен күреседі, ал 17%-ы оқуға байланысты нақты оқу қиындығынан зардап шегеді. Музыкалық оқу бағдарламасын қарқынды түрде пайдалану, оны қалыпты сабақтармен бірге қолдану арқылы зерттеулер көрсеткендей, музыкалық бағдарламаға қатысқан студенттердің оқуды түсіну, сөздік қоры, сөздерді есінде сақтау және сөздерді жазу қабілеттері жақсарады. Ұлттық музыка білім беру қауымдастығының 2012 жылғы зерттеуіне сәйкес, музыкамен айналысқандар SAT емтиханында жоғары ұпай жинаған. Бұл студенттер оқу және жазу пәнінен орташа есеппен 31 ұпайға, ал математикадан 23 ұпайға жоғары баға алған. Студент мәтінмен бірге әуен орындағанда, миының бірнеше аймағы бірнеше тапсырманы атқару үшін жұмыстың бөлігін өз мойнына алады. Музыка тіл дамуына әсер етеді, IQ-ны арттырады, кеңістіктік-уақыт дағдыларын жақсартады және емтихан нәтижелерін көтереді. Музыка білімі дислексиясы бар балалардың дағдыларын да жақсартады, бұл бұрын айтылғандай, көру, есту және ұсақ моторика дағдыларына назар аудару арқылы олардың қиындықтарымен күресуге көмектеседі. Бұл саладағы зерттеулер жеткіліксіз болғандықтан, біз осы тұжырымдардың дұрыс екенін сенімді түрде айта алмаймыз, бірақ жүргізілген зерттеулердің нәтижелері оқу қиындықтары бар және диагнозы қойылмаған студенттерге де оң әсер ететінін көрсетеді. Әрі қарай зерттеулер қажет, бірақ музыканы сыныпқа енгізудің оң және қызықты жолын ұмытуға болмайды, және студенттер көбінесе осы оқыту түріне жағымды реакция көрсетеді. Музыка білімінің жалпы IQ-ны, әсіресе балалардың дамудың шарықталу кезеңінде, арттыруға қабілетті екені де байқалады. Музыкалық біліммен бірге кеңістіктік қабілет, сөздік жад, оқу және математикалық қабілеттер де жақсарады (әсіресе музыкалық аспаптарды ойнау арқылы). Джаз бен концерттік топтар сияқты топтарда ойнау арқылы студенттер әлеуметтенуге үйренеді, бұл олардың эмоционалдық және психикалық денсаулығына оң әсер етеді. Чилиде жасөспірімдер оркестрлеріне қатысудың оқу жетістіктері мен төзімділікке оң әсері туралы мәліметтер бар. Халықаралық білім беру жетістіктерін бағалау қауымдастығының (IAEEA) мәліметіне сәйкес, "әлемдегі ең жоғары білімді елдер музыка біліміне үлкен мән береді. Венгрия, Нидерланды және Жапонияда ондаған жылдар бойы бастауыш және орта мектептерде музыкалық білім беру міндетті болды, бұл вокалдық және аспаптық білімді қамтиды". Бұрынғы тәжірибелік зерттеулерден айырмашылығы, 2020 жылы жарияланған мета-талдау балалардың танымдық дағдылары мен академиялық жетістіктеріне музыкалық оқытудың оң әсерін қолдайтын дәлелдердің жетіспеушілігін көрсетті, авторлар "зерттеушілердің музыкалық оқытудың пайдасы туралы оптимизмі эмпирикалық түрде негізделмеген және эмпирикалық деректерді дұрыс түсінбеуден және, мүмкін, растауға бейімділіктен туындайды" деген қорытындыға келді.

Studies have shown that music education can be used to enhance cognitive achievement in students. In the United States an estimated 30% of students struggle with reading, while 17% are reported as having a specific learning disability linked to reading. Using intensive music curriculum as an intervention paired alongside regular classroom activities, research shows that students involved with the music curriculum show increases in reading comprehension, word knowledge, vocabulary recall, and word decoding. According to the National Association for Music Education, in a study done in 2012, those who participated in musical activities scored higher on the SAT. These students scored an average of 31 points higher in reading and writing, and 23 points higher in math. When a student is singing a melody with text, they are using multiple areas of their brain to multitask. Music effects language development, increases IQ, spatial temporal skills, and improves test scores. Music education has also shown to improve the skills of dyslexic children in similar areas as mentioned earlier by focusing on visual auditory and fine motor skills as strategies to combat their disability. Since research in this area is sparse, we cannot convincingly conclude these findings to be true, however the results from research done do show a positive impact on both students with learning difficulties and those who are not diagnosed. Further research will need to be done, but the positive engaging way of bringing music into the classroom cannot be forgotten, and the students generally show a positive reaction to this form of instruction. Music education has also been noted to have the ability to increase someone's overall IQ, especially in children during peak development years. Spatial ability, verbal memory, reading and mathematic ability are seen to be increased alongside music education (primarily through the learning of an instrument). Through social interactions of playing in groups like jazz and concert bands, students learn to socialize and this can be linked to emotional and mental well being. There is evidence of positive impacts of participation in youth orchestras and academic achievement and resilience in Chile. According to the International Association for the Evaluation of Educational Achievement (IAEEA), "the world's top academic countries place a high value on music education. Hungary, Netherlands, and Japan have required music training at the elementary and middle school levels, both instrumental and vocal, for several decades." In contrast to previous experimental studies, a meta analysis published in 2020 found a lack of evidence to support the claim that musical training positively impacts children’s cognitive skills and academic achievements, with the authors concluding that "researchers’ optimism about the benefits of music training is empirically unjustified and stems from misinterpretation of the empirical data and, possibly, confirmation bias."

Музыкалық үгіт-насихат

Кейбір қоғамдарда – тіпті бүкіл ұлттық білім беру жүйелерінде – музыка академиялық пән ретінде аз қолдауға ие, ал музыка мұғалімдері музыка білімін заңды оқу пәні ретінде мойындату үшін қоғамдық қолдауды белсенді түрде іздеуге мәжбүр деп санайды. Қоғамдық пікірді өзгерту қажеттілігі деп есептелген бұл талап, "музыканы қолдау" деп аталатын түрлі тәсілдердің дамуына әкелді. Музыканы қолдаудың көптеген формалары бар, олардың кейбіреуі негізді ғылыми аргументтер мен ғылыми зерттеулерге, ал кейбіреуі эмоцияларға, әңгімелерге немесе сенімсіз деректерге сүйенеді. Жақында кең танылған музыканы қолдау жобаларының қатарында "Моцарт әсері", Ұлттық әнұран жобасы және Дүниежүзілік музыка педагогикасы (Музыка біліміндегі мәдени алуан түрлілік деп те аталады) бар. Бұл қозғалыс студенттердің нәсіліне, ұлтына немесе әлеуметтік-экономикалық жағдайына қарамастан, тең педагогикалық тәсілдерді табуға бағытталған. "Моцарт әсері" әсіресе даулы, себебі бастапқы зерттеуде Моцартты тыңдау кеңістіктік-уақыттық ойлауға оң әсер етеді деп болжанған, бірақ кейінгі зерттеулер нәтижелерді қайталай алмады, IQ немесе кеңістіктік қабілетке әсері жоқ екенін көрсетті, немесе балалар ұнататын кез келген музыка Моцарт музыкасын "құмарлықты ояту" арқылы алмастырылуы мүмкін екенін ұсынды. Тағы бір зерттеуде Моцартты тыңдау студенттің кеңістіктік-уақыттық қабілеттерін уақытша жақсартса да, музыкалық аспапта ойнауды үйрену студенттің үлгерімі мен жетістіктерін арттыруға көбірек мүмкіндік береді. Білім берушілер Ұлттық әнұран жобасын музыканы музыкалық емес мақсаттарға құрал ретінде пайдалануын қолдағаны үшін ғана емес, сонымен қатар ұлтшылдық пен милитаризммен байланысы үшін де сынады. Қазіргі заманғы музыка ғалымдары тиімді музыканы қолдау саяси мотивация мен жеке мүдделерден асып түсетін, нақты деректерге негізделген аргументтерді пайдалану керектігін айтады. Музыка біліміндегі философтар Беннетт Раймер, Эстелл Йоргенсен, Дэвид Дж. Эллиотт, Джон Пейнтер және Кит Суонвик осы көзқарасқа қолдау білдіреді, бірақ көптеген музыка мұғалімдері, музыка ұйымдары мен мектептері бұл ойды музыканы қолдау аргументтеріне қолданбайды. Элен Виннер сияқты зерттеушілер өнерді қолдаушылар музыканы зерттеуді қорғауға зиян келтіретін жалған мәлімдемелер жасады деген қорытындыға келді, оның зерттеулері, мысалы, музыка білімі математиканы жақсартады деген пікірді жоққа шығарды. Зерттеушілер Гленн Шелленберг пен Евгения Коста Гиоми де корреляцияны себеппен жаңылыстыратын жақтаушыларды сынға алады, Гиоми "музыкалық қатысу мен академиялық жетістік арасында мықты байланыс бар, бірақ бұл байланыстың себептік сипаты күмәнді" екенін атап өтті. Философтар Дэвид Эллиотт және Марисса Сильверман тиімді қолдау үшін "қарапайымдау" құндылықтар мен мақсаттарды ұрандар мен бұрмалаушы деректер арқылы жасырудан аулақ болу керектігін, ал энергияны әлеуетті жақтаушыларды белсенді музыка жасау мен музыкалық сезімдік тәжірибелерге тартуға жұмсаған дұрыс екенін ұсынады, себебі бұл әрекеттер музыка мен музыка жасаудың адам мәдениеті мен мінез-құлқының бөлігі екенін мойындайды, адамды басқа түрлерден ерекшелейді. Сонымен қатар, табысы мен әлеуметтік жағдайы әртүрлі болғанмен, музыка білімінің маңыздылығын қолдауға баса назар аудару қажет. Вудро Вильсон: "Біз адамдардың бір тобының толыққанды білім алуын қалаймыз, ал біз адамдардың басқа тобының, әр қоғамда қажеттіліктің әлдеқайда үлкен тобының толыққанды білім алу мүмкіндігінен бас тартып, өзін белгілі бір қиын қолмен жұмыс істеуге дайындауы керекпіз" деді.

In some communities – and even entire national education systems – music is provided little support as an academic subject area, and music teachers feel that they must actively seek greater public endorsement for music education as a legitimate subject of study. This perceived need to change public opinion has resulted in the development of a variety of approaches commonly called "music advocacy". Music advocacy comes in many forms, some of which are based upon legitimate scholarly arguments and scientific findings, while other examples controversially rely on emotion, anecdotes, or unconvincing data. Recent high profile music advocacy projects include the "Mozart Effect", the National Anthem Project, and the movement in World Music Pedagogy (also known as Cultural Diversity in Music Education) which seeks out means of equitable pedagogy across students regardless of their race, ethnicity, or socioeconomic circumstance. The Mozart effect is particularly controversial as while the initial study suggested listening to Mozart positively impacts spatial temporal reasoning, later studies either failed to replicate the results, suggested no effect on IQ or spatial ability, or suggested the music of Mozart could be substituted for any music children enjoy in a term called "enjoyment arousal." Another study suggested that even if listening to Mozart may temporarily enhance a student's spatial temporal abilities, learning to play an instrument is much more likely to improve student performance and achievement. Educators similarly criticized the National Anthem Project not only for promoting the educational use of music as a tool for non musical goals, but also for its links to nationalism and militarism. Contemporary music scholars assert that effective music advocacy uses empirically sound arguments that transcend political motivations and personal agendas. Music education philosophers such as Bennett Reimer, Estelle Jorgensen, David J. Elliott, John Paynter, and Keith Swanwick support this view, yet many music teachers and music organizations and schools do not apply this line of reasoning into their music advocacy arguments. Researchers such as Ellen Winner conclude that arts advocates have made bogus claims to the detriment of defending the study of music, her research debunking claims that music education improves math, for example. Researchers Glenn Schellenberg and Eugenia Costa Giomi also criticize advocates incorrectly associating correlation with causation, Giomi pointing out that while there is a "strong relationship between music participation and academic achievement, the causal nature of the relationship is questionable." Philosophers David Elliott and Marissa Silverman suggest that more effective advocacy involves shying away from "dumbing down" values and aims through slogans and misleading data, energy being better focused into engaging potential supporters in active music making and musical affective experiences, these actions recognizing that music and music making are inherent to human culture and behavior, distinguishing humans from other species. The focus is also on advocacy of music education as important, despite disparities in income and social status. Woodrow Wilson said "We want one class of persons to have a liberal education, and we want another class of persons, a very much larger class of necessity in every society, to forgo the privilege of a liberal education and fit themselves to perform specific difficult manual tasks."

Мәдениеттер аралық музыкалық білім беру

Өз мәдениеттеріміздегі музыка, тілдер мен дыбыстар біздің музыкаға деген талғамды қалыптастырады және басқа мәдениеттердің музыкасын қабылдау әдісімізге әсер етеді. Көптеген зерттеулер әлемдегі музыканттардың қабілеттері мен музыкалық талғамдарында айқын ерекшеліктер бар екенін көрсетті. Бір зерттеу ағылшын және жапон тілінде сөйлейтіндердің музыкалық талғамдары арасындағы айырмашылықтарды қарастыруға тырысты, екі топқа да бірдей дыбыстар мен ырғақтар ұсынды. Осыған ұқсас зерттеу ағылшын және француз тілінде сөйлейтін адамдар үшін де жүргізілді. Екі зерттеу де тыңдаушының сөйлеген тілі, олардың тілінің интонациясы мен табиғи ырғақ үлгілеріне сәйкес, қандай дыбыстар мен ырғақтардың көбірек ұнайтынын анықтады. Тағы бір зерттеуде еуропалықтар мен африкалықтардан белгілі бір ырғаққа икемделу сұралды. Еуропалық ырғақтар тұрақты және қарапайым пропорцияларға негізделген, ал африкалық ырғақтар көбінесе тепе-тең емес пропорцияларға негізделген. Екі топ та еуропалық сипаттағы ырғақтарды орындай білді, бірақ еуропалықтар африкалық ырғақтармен күресті. Бұл африкалық мәдениеттегі күрделі полиритмнің кең таралғандығымен және олардың осыған ұқсас дыбыстарға үйренгендігімен байланысты.

Әйелдердің рөлі

Музыкалық сыншылар 1880 жылдары "биологиялық бейімділік" салдарынан "әйелдерге жақсы музыка құрастыруға туа біткен шығармашылық қабілеті жетіспейді" деп айтқан болса, кейінірек әйелдердің музыка білімінде рөлі болатыны қабылданды және олар осы салаға "19 ғасырдың соңғы жартысында және 20 ғасырға дейін әйелдер музыка білімінде басымдық танытқан" дәрежеде қатысты. Бұл топ жетекшілерінен және басшылардан өзге, әйелдер музыка білімінде көптеген рөлдерді атқарды: "үйлерде, қауымдастықтарда, шіркеулерде, мемлекеттік мектептерде және мұғалімдерді даярлау оқу орындарында", сондай-ақ "жазушылар, демеушілер ретінде және ұйымдардағы ерікті жұмыстары арқылы". Музыканы оқытушы әйелдер жалпы музыка, хор, жеке сабақтар және клавишті аспаптарды оқытуда "еркектерден екі есе көп" болды. Ацтектердің барлық әлеуметтік топтарының білімі calmecac, telpochcalli және cuicacalli деп аталатын мектептерде жүргізілді және бұл барлық адам үшін міндетті болды. Бұл ацтектердің өмірінде музыка мен бидің маңызды рөл атқарғанын көрсетеді. Испания және Португалияның отарлауымен бірге музыкаға еуропалық идеялар мен принциптердің әсері күшейді. Католик шіркеуі жергілікті халыққа христиан дінін тарату үшін музыка білімін пайдаланды. Алғашқы педагогтардың бірі – Эстебан Салас, ол Кубада туған алғашқы көркем музыка композиторы саналады және Сантьяго-де-Кубаны елдегі музыкалық өнердің орталығына айналдырды. Салинастың кубалық музыканың дамуына қосқан үлесі 100-ден астам музыкалық шығармалардың жинағын қамтиды, ол оны кубалық өнер музыкасының негізін қалаушы ретінде таныстырды. Музыканы ауызша үйрету кең таралғандықтан, 19 және 20 ғасырларға дейін музыкалық аспаптарды ойнайтындардан басқа, өте аз адам ғана музыка оқи білді.

Бүгін

Қазіргі кезде Латын Америкасында музыка білімі халық музыкасына, мессаларға және оркестрлік музыкаға ерекше мән береді. Көптеген мектептер хорларын өз ана тілінде де, ағылшын тілінде де ән айтуға үйретеді. Латын Америкасының бірнеше мектебі, әсіресе Пуэрто-Рико мен Гаитиде, музыканы маңызды пән деп санайды және бағдарламаларын кеңейту жөнінде жұмыс істеп жатыр. Пуэрто-Рикода ерте жастағы музыкалық білім беруді реттейтін ресми саясат жоқ. Мектептен тыс көптеген қауымдар өздерінің музыкалық топтарын құрып, ұйымдастырады, олардың өнер көрсетулері жергілікті көрермендердің арасында өте танымал. Мексиканың "El Coro de Madrigalistas" сияқты бірнеше танымал Латын Америкасы хорлары бар. Бұл әйгілі хор Мексика бойынша гастрольдік сапарлар жасап, елдің студенттеріне кәсіби хордың қалай естілетінін көрсетеді. Чилиде жастар оркестрлеріне қатысудың оқу жетістіктері мен жандануға оң әсер ететіні туралы да деректер бар. Музыка білімі балалардың оқу нәтижелерін жақсартуға көмектеседі. Колумбияда Медельин музыка мектебінің желісі екі он жылдан бері қызмет етеді. Осы бағдарламаға қатысқан оқушылардың оқу үлгерімі жақсырақ және зорлық-зомбылыққа бейімділігі төмен екені дәлелденген. Музыкалық бағдарламаға қатысушылардың мектепті бітіру мүмкіндігі артады.

Музыкалық білім беру және жергілікті мәдениеттер

Дәстүрлі хор музыкасынан өзгеше, жас латын америкалық әртістер қазір хип-хопты түпкілікті тілдерді қайта жандандыру және испан жаулап алудан бұрын пайда болған дәстүрлерді мерекелеу құралы ретінде пайдалануда. Латын Америкасындағы хип-хоп енді құғынға ұшырағандардың дауысы болып табылады, бұл музыка түрін әлеуметтік төңкерістің өрнегі ретінде бекітеді. Латын Америкасының жас түпкілікті суретшілері қазір кедейлік пен әділетсіздікке қарсы күресін білдіру үшін хип-хопты қолдануда. Чилиден Жас Неуэннің "Inche Kay Che" әні түпкілікті мәдениетті қорғауға шақырады. Бразилиялық Brô MC’s тобының "Koangagu" әнінде түпкілікті және қазіргі заманғы бразилиялық мәдениеттер музыкада қалай үйлесе алатыны зерттеледі. "Presente y Combativo" әні, Parce MC, Mugre Sur, Sapín орындауында, 2009 жылы қаза тапқан боливиялық рэпердің өмірін тойлайды. Музыка басқа мектеп округтерінде де оқу пәні ретінде тарала бастады. Ұзақ өтпей музыка барлық сыныптарға енгізілді, музыкалық жазуды оқыту жақсартылды, нәтижесінде музыкалық бағдарлама музыкалық жазудан өзге де бірнеше іс-шараларды қамтыды. 1864 жылдың соңына қарай мемлекеттік мектептердегі музыка бүкіл елге тарады.

Қазіргі

Музыкалық курстар мен тіпті онлайн музыкалық білім берудің толыққанды бағдарламалары 21-ші ғасырдың басында әртүрлі оқу орындарында дамыды, сондай-ақ әлемдік музыка педагогикасы мен эстрадалық музыка педагогикасы да едәуір кеңейді. 20-шы ғасырдың соңы мен 21-ші ғасырдың басында музыканы оқыту мен үйренудің әлеуметтік жақтары ерекше маңызға ие болды. Бұл практикалық музыкалық білім беру, сындық теория және феминистік теория ретінде көрініс берді. MayDay Group-тың ғылыми конференциялары мен журналдары маңызды рөл атқарады, ол "музыкалық білім берудегі тиімді тәжірибе мен сыни ойлауға кедерілтін кәсіби қызметтің қалыпты үлгілерін, әдістемелік және философиялық дауларды, білім беру саясатын және қоғамдық қысымды анықтау, талдау және өзгертуді мақсат ететін халықаралық сарапшылар тобы". Музыкалық білім берудің әлеуметтік жақтарына жаңа назар аударылған ғалымдар музыка мен нәсіл, гендер, әлеуметтік топ, институттық жақындық және тұрақтылық сияқты маңызды мәселелерді зерттеді.

Еуропа

Музыка көптеген ғасырлар бойы Еуропаның мектептерінде және басқа да оқу орындарында маңызды пән болып келді. Сикстин капелласының хоры және Вена балалар хоры сияқты алғашқы мекемелер хор өнерін оқытудың маңызды үлгілерін ұсынды, ал Париж консерваториясы кейіннен үрмелі аспаптарды оқытуда ықпалды болды. Еуропада бірнеше оқу әдістемелері дамыды, олар кейіннен әлемнің басқа бөліктеріне әсер етті, мысалы, Золтан Кодалы, Карл Орф, Эмиль Жак Далкроз және ABRSM-мен байланысты әдістемелер. Қазіргі таңда континенттегі белгілі кәсіби ұйымдардың қатарында Халықаралық музыка білім беру қоғамының Еуропалық филиалы және Еуропа консерваториялары қауымдастығы бар. Соңғы онжылдықтарда Орталық, Оңтүстік және Шығыс Еуропа классикалық музыка мұрасын сәтті дамытуға бейімделген, ал Скандинавия елдері мектептерде халық музыкасын ерекше түрде насихаттады.

Үндістан

Колониалды Үндістанда Рабиндранат Тагор Вишва Бхарати университетін құрғаннан кейін институционалды музыкалық білім беруді бастады. Қазіргі уақытта көптеген университеттерде музыка факультеті бар, ал кейбір университеттер әдебиет пен өнерге арналған, мысалы Индира Кала Сангит университеті, Свати Тирунал музыка колледжі, Праяг Сангит Самити немесе Рабиндра Бхарати университеті. Үнді классикалық музыкасы Гуру-Шишья парампарасы жүйесіне негізделген. Мұғалім, Гуру, музыкалық білімді шәкіртіне, Шишьяға береді. Бұл әлі күнге дейін Үндістанда музыкалық білімді таратудың басты жүйесі болып табылады. Еуропалық өнер музыкасы жиырмасыншы ғасырда әлемнің көптеген аймақтарында (Шығыс Азия, Латын Америкасы, Океания, Африка) мектептерде кең таралғанмен, Үндістан Еуропалық емес жергілікті музыка дәстүрлеріне салыстырмалы түрде үлкен мән берген, халық саны көп азаматтардың бірі болып қала береді. Дегенмен, Болливуд фильмдерінің музыкалық қосымшаларында батыстың әсері бар екені сөзсіз.

Индонезия

Индонезияның Ява аралы геймелан музыкасына негізделген бай музыка мәдениетімен танымал. Он екінші ғасырға жататын геймелан аспаптарының ең көне екі жиынтығы Йогьякарта мен Суракарта қалаларындағы кратондарда (сарайларда) сақталады. Геймелан музыкасы явандық мәдениеттің ажырамас бөлігі болып табылады: ол діни рәсімдерде, тойларда, жерлеу рәсімдерінде, сарайдағы шараларда, ұлттық мерекелерде және жергілікті қоғамдық жиындарда орындалады. Соңғы жылдары геймеланмен байланысты туризм нарығы кеңейді: бірнеше компания геймеланға қатысуға және оны үйренуге ниетті туристер үшін сапарларды ұйымдастырады. Геймелан музыкасының ерекше педагогикалық тәсілі бар. «Магуру панггул» термині, аудармада «соққымен оқыту» деген мағынаны білдіреді, музыканы оқыту кезінде жиі қолданылатын ұстаз-оқушы әдісін сипаттайды. Ұстаз бірден музыканың ұзақ бөліктерін орындайды, батыстық музыка педагогикасындағыдай, оқушының түсінгенін тексеру үшін тоқтамайды. Ұстаз бен оқушы көбінесе барабан немесе соққылы аспаптың қарама-қарсы жағында отырады, осылайша екеуі де ойнай алады. Бұл ұстазға оңай демонстрация жасауға, ал оқушыға оның қимылдарына зерттеп үйренуге және еліктеуге мүмкіндік береді. Ұстаз ансамбль жетекшісі – кенданг ойнаушысын тәрбиелейді. Олармен жеке-жеке жұмыс істейді және әуеннің ритмі мен стилі дұрыс болғанша, қажет болғанша қайталай береді. Кенданг ойнаушы кейде музыканы өзге геймелан мүшелеріне жеткізуге жауапты болады.

Африка

Оңтүстік Африканың Білім беру департаменті мен ILAM Music Heritage Project SA африкалық музыканы батыс музыкалық құрылымын қолдана отырып оқытады. ILAM-ның 11–14 жас аралығындағы оқушыларға арналған «Listen and Learn» бағдарламасы дәстүрлі африкалық музыканың жазбаларын пайдалана отырып, батыс музыкасының оқу бағдарламасы талаптарын оқытуда "ерекше". Африка отарланған кезден бастап 1994 жылға дейін мектептердегі жергілікті музыка мен өнердің оқытылуы сирек кездесетін жағдай болатын. Африка Ұлттық Конгресі (АҰК) жергілікті білімді елемеушілікті және мектептерде жазбаша музыкалық сауаттылыққа артық көңіл бөлуді түзетуге тырысты. Жергілікті музыканы оқытудың батыс "формалды" оқытудан өзгеше философиясы мен оқыту тәсілі бар екені көпке белгісіз. Бұл бүкіл қауымды қамтиды, себебі жергілікті әндер халықтың тарихы туралы айтады. Африка отарланғаннан кейін музыка христиандық сенімдер мен еуропалық халық әндеріне көбірек ден қойды, ал бұрынғыдай еркін және импровизацияланған жергілікті музыкаға қарағанда оларға басымдық берілді. 1994 жылдан 2004 жылға дейінгі білім берудегі үлкен өзгерістерге дейін, демократиялық үкіметтің алғашқы он жылдығында мұғалімдер сынып мұғалімдері ретінде дайындалды және оларға музыканы басқа пәндерге енгізу керектігі ескертілді. Аспаптарды оқыту бағдарламалары бар аздаған колледждер музыка теориясына, батыс музыкасының тарихына, батыс музыкалық нотациясына көбірек мән берді, ал музыка жасауға аз көңіл бөлді. 1999 жылға дейін көптеген колледждердің оқу жоспарларына Оңтүстік Африканың жергілікті музыкасы бойынша оқыту кірген жоқ. Африка мәдениетінде музыка – қауымдық тәжірибе ретінде қарастырылады және әлеуметтік және діни шараларда қолданылады. Балалар музыканы немесе музыкалық аспапты ойнай алатынын көрсеткен кезде, оларға қауымның ересек мүшелерімен бірге музыкалық іс-шараларға қатысуға рұқсат етіледі. Көптеген адамдар үшін дәстүрлі әндер маңызды, себебі олар жергілікті халықтардың тарихын баяндайды.

Австралия

Мектептердегі ұлттық оқу бағдарламасының өнер саласына музыка енгізілгенімен, 2005 және 2020 жылдары жарияланған зерттеулер оның штаттар мен мектептер арасында кең ауқымда өзгеретінін көрсетті, ал кейбір оқушылар мүлдем музыкалық білім алмайды. Штаттар және аумақтар бойынша: Квинсленд штатының мемлекеттік бастауыш мектептері 1980 жылдан бері жақсы музыка бағдарламаларымен қамтамасыз етілген; Оңтүстік Австралияда музыкалық білім беру стратегиясы мен қоры 2019 жылы құрылды; Викторияда ең жақсы тәжірибелердің үлгісі бар; Тасмания, Батыс Австралия және АКТ-дегі кейбір бастауыш мектептерде мамандандырылған мұғалімдер жұмыс істейді; Жаңа Оңтүстік Уэльсте жалпы білім беретін мұғалімдер мемлекеттік мектептерде бастауыш сыныптардың барлық оқу бағдарламасын оқытуға жауапты. 2018 жылдың қараша айында ABC телеарнасы «Don't Stop The Music» атты үш бөлімдік телесериалды көрсетті, ол Батыс Австралиядағы Перт қаласының әлеуметтік жағдайы нашар ауданындағы бастауыш мектептегі музыкалық бағдарламаның басталуын және дамуын көрсетеді. Сериал бағдарламаның оқушылар мен олардың отбасыларына, сондай-ақ мұғалімдерге тигізген оң әсерін көрсетті. Үлкен жоба азаматтарды мұқтаж мектептерге музыкалық аспаптар сыйлауға шақырды, нәтижесінде Musica Viva Australia 4500-нен астам аспап алды. Сериалда танымал музыкант Гай Себастьян және зерттеуші, музыка педагогы Анита Коллинз қатысты, сонымен қатар Құтқару армиясы да қолдау көрсетті.