Кіріспе

Ақын, драматург (1887–1959)

Павел Голия (10 сәуір 1887 – 15 тамыз 1959) – словен ақыны және драматургі.

Өмір

Павел Голия Требьеде салыстырмалы түрде бай отбасында дүниеге келген. 1907-1915 жылдары ол Австрия-Мажарстан армиясында офицер болып қызмет етті. 1918 жылы Мәскеуде журналист болды. Кейіннен Льюблянадағы (1920–46, екі жылдық үзіліспен), Осиектегі және Белградтағы ұлттық театрлардың драматургы немесе директоры болып жұмыс істеді. Ол Люблянада қайтыс болды.

Жұмыс

Голия өзінің алғашқы өлеңдер жинағын 1908 жылы "Алкоголь" ("Alkohol") деп атады. Ол тек 1914 жылы жарық көрді. Ол шамамен 40 жыл бойы өлең жазды. Әдебиет тарихшысы Игорь Гридинаның айтуынша, Голия – алкоголизм, проституция және маргиналды жандар туралы жазған жеке өмірге бейім ақын. Оның поэзиясындағы эмоциялар терең емес. Ол Отон Жупанчичтің ықпалында болды, бірақ кейде көркемдікке жақын өзінің жеке стилін дамытты. Голия пьесалары үшін, әсіресе балаларға арналған пьесалары үшін мақтауға ие болды. Ол өзінің алғашқы пьесасын 1923 жылы "Peterčkove poslednje sanje: božična povest v štirih slikah s prologom" ("Петрдің соңғы армандары: Прологпен төрт суреттегі Рождестволық әңгіме") деген атпен жариялады. Оның ең танымал балалар пьесалары: "Принцеска и пастирче" ("Принцесса және шопан"), "Юрчек" ("Кішкентай Юрек"), "Срце играк" ("Ойыншықтардың жүрегі"), "Убога Анчка" ("Кедей Анчка") және "Снегульчица" ("Аққар"). Словения жастар әдебиеті саласындағы сарапшы Игорь Саксида оны словениялық балалар драматургиясының ең үздік өкілдерінің бірі деп атады.

Еске алу

Требье муниципалитеті 10 сәуірді Павел Голияны еске алу күні ретінде тойлайды. Требнедегі кітапхана оның атымен аталады.