Констанд Вильjoen: Оңтүстік Африка саяхатшысы және әскери қолбасшысы
Constand Viljoen
Генерал Констанд Вильjoen (1933-2020) – ОАЖ әскери қолбасшысы, саясаткер. Afrikaner Volksfront және Freedom Front құрылтайшысы. Апартеідтен кейінгі қақтығыстарды болдырмаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африканың әскери офицері және саясаткері (1933–2020)
South African military officer and politician (1933–2020)
Генерал Констанд Лаубшер Вильюен (28 қазан 1933 – 3 сәуір 2020) – Оңтүстік Африканың әскери қолбасшысы және саясаткері. Ол Afrikaner Volksfront (Африканер халық фронты) партиясын бірлесіп құрды, кейіннен Freedom Front (2004 жылғы сайлаулардан бұрын Freedom Front Plus партиясына бірікті) құрды. Апартеідтен кейінгі жалпы сайлауға дейін наразы ақ Оңтүстік Африкалықтардың қарулы қақтығысын болдырмауға көмектескені үшін оған үлкен еңбек сіңген.
General Constand Laubscher Viljoen (28 October 19333 April 2020) was a South African military commander and politician. He co founded the Afrikaner Volksfront (Afrikaner People's Front) and later founded the Freedom Front (which in turn merged into the Freedom Front Plus before the 2004 election). He is partly credited with having prevented the outbreak of armed violence by disaffected white South Africans prior to post apartheid general elections.
Әскери қызмет
Вильюен 1951 жылы Стендертон орта мектебін бітірді. Ол Оңтүстік Африка Республикасы құрылғанға дейінгі Біріккен Қорғаныс Күштеріне Воретреккерхогтедегі Әскери Гимназияда тұрақты күш кадет курсына қатысты және 1952 жылы "Ең үздік студент" атағын жеңіп алды. 1953 жылдан бастап Әскери Академияда оқыды және 1955 жылы Претория университетінде әскери ғылымдар бакалавры дәрежесін алып, үздік студент ретінде тәмамдады. 1984 жылы "Мастер-Гуннер" белгісімен марапатталды.
Viljoen matriculated at Standerton High School in 1951. He joined South Africa's pre republic Union Defence Force at the Military Gymnasium in Voortrekkerhoogte for the Permanent Force Cadet Course of which he won the "Best Student" in 1952. He studied at the Military Academy from 1953 and graduated as Best Student in 1955 receiving a degree in military science at the University of Pretoria. He was awarded the Master Gunner badge (crossed barrels) in 1984.
Ангола қызметі
Вильюен 1975 жылы «Саванна» операциясын басқарған ОАР Қарулы күштерінің (САДФ) аға әскери шенеунігі болды. Ол сонымен қатар Оңтүстік Африка әскери тарихындағы алғашқы ірі әуе десанттық шабуылын, «Кассинга» шайқасын – SWAPO көтерілісшілеріне қарсы жүргізілген рейдті жоспарлаған. Шенін ескермей, Вильюен шайқаста қатысты, ол майдан желіндегі «ерлікпен көзге түсетін» басшылықты көрсетіп, көптеген әріптес сарбаздардың құрметіне ие болды.
Viljoen was the senior SADF military officer directing Operation Savannah in 1975. He is also credited with having planned the first major airborne assault in South African military history, the Battle of Cassinga, a raid carried out against SWAPO insurgents. Despite his rank, Viljoen was present during the battle, offering what was described as a "swashbuckling" front line leadership, which won him the respect of many fellow soldiers.
Саяси мансап
Вильюен кейбіреулермен бірге оңтүстік африкалықтардың жалпы сайлау құқығын және еркін сайлауды қабылдауына ықпал еткен бастамалар жасады. Мысалы, Вуртрекерхогтедегі Бродербондтың жылдық жиналысындағы танымал сөйлеген сөзінде ол әскеріндегі қара нәсілді оңтүстік африкалықтар туралы: "As hulle kan veg vir Suid Afrika, kan hulle stem vir Suid Afrika!" (Африкаанс тілінде: "Егер олар Оңтүстік Африка үшін күресе алса, онда олар Оңтүстік Африка үшін дауыс бере алады!") деді. 1993 жылы Вильюен және зейнеткер генералдар консервативті африкандардың бірлескен ұйымы – Африканер халық фронтын (Африканерлік халық фронты) құрды. Дегенмен, Вильюеннің басқа оңшыл партиялардың жетекшілерімен қарым-қатынасы шиеленіскен еді, олар оны тым умеренный деп есептеді.
Viljoen is credited by some with having made overtures which helped lead to white South Africans' acceptance of universal suffrage and free elections, such as with his famous speech at the Broederbond annual assembly in Voortrekkerhoogte, saying of the black South Africans in his army, As hulle kan veg vir Suid Afrika, kan hulle stem vir Suid Afrika! (Afrikaans: "If they can fight for South Africa, then they can vote for South Africa!"). In 1993, Viljoen and fellow retired generals formed the Afrikaner Volksfront (Afrikaner People's Front), an umbrella body for conservative Afrikaners. However, Viljoen reportedly had strained relationships with the leaders of other right wing parties, who considered him too moderate.
Бофутасванадағы іс-әрекет және сайлауға қатысу шешімі
1994 жылғы жалпы сайлауға дейін Вильjoenнің 50 000-нан 60 000-ға дейін жаттығудан өткен жауынгерлік персоналдан тұратын күші болды, олар елдің үлкен бөлігін басып алуға қабілетті еді. Бұл күш Африка Ұлттық Конгресінің (АҰК) әскери қанаты – Умхонто ве Сизвемен соғысқа дайындалу мақсатында құрылған, африканер мүдделерін қорғау үшін мүмкін болатын шара ретінде. 1994 жылдың наурыз айында Вильjoen бірнеше мың Volksfront жасақтарын Бофутасванадағы бантустан президенті Лукас Мангопені төңкеріске қарсы қорғауға жетектеді. Радикалды көзқарастары болғандықтан шараға қатыспауға шақырылғандарына қарамастан, Африканер Кеңес қозғалысының жауынгерлері де Бофутасванаға кіріп, қауіпсіздік күштерімен қақтығыс туғызды. Оқиғадан кейін Вильjoen Volksfrontтан бөлініп, заңды сайлау науқанын бастады, «Азаттық фронты» (Vryheidsfront) жаңа саяси партиясын құрды және оның төрағасы болды. Оның сайлауға қатысу шешімі оңшылдардың қарулы қарсыласуына жол бермегеніне сендіреді, ал саясаттан зейнеткерлікке шығқан кезде Оңтүстік Африка үкіметі оны қан төгілудің алдын алғаны үшін мойындады. Вильjoenнің шешіміне, кем дегенде, оның бірдей егіз інісі Авраам Вильjoenнің (Браам) араласуы ықпал етті, ол Вильjoen әскери басшылыққа келгенде, апартеидке қарсы белсенді болды.
Immediately prior to the 1994 general elections Viljoen had a force of between 50,000 and 60,000 trained paramilitary personnel at his command, with the ability to seize large sections of the country. The force was assembled in preparation for war with Umkhonto we Sizwe, the military wing of the African National Congress (ANC), as a potential contingency to protect Afrikaner interests. In March 1994, Viljoen led an effort by several thousand Volksfront militia to protect the bantustan president, Lucas Mangope, in Bophuthatswana against a coup d'état. Despite being requested not to participate in the action because of extremist views, militants of the Afrikaner Weerstandsbeweging also advanced into Bophuthatswana, sparking clashes with the security forces. Immediately after the incident, Viljoen split from the Volksfront and initiated a legitimate election campaign, co founding and becoming leader of the Freedom Front (Vryheidsfront), a new political party representing white conservatives. His decision to take part in the elections is believed to have prevented armed resistance by the far right and on the occasion of his retirement from politics, the South African government recognised him for preventing bloodshed. Viljoen's decision was at least partly influenced by the mediation of his identical twin brother, Abraham Viljoen (Braam), who was an anti apartheid activist while his brother led the military.
Апартеидтен кейінгі Оңтүстік Африка
1994 жылғы жалпы сайлауда Вильюен басқарған "Азаттық фронты" ұлттық дауыс берудің 2,2%-ын және Ұлттық Ассамблеяда тоғыз орын алды. 1993 жылғы Конституция барлық 5%-дан жоғары дауыс алған партиялардың қатысуын талап еткендіктен, "Азаттық фронты" Nelson Mandela-ның Ұлттық Біртінлік Үкіметінен тыс ең күшті партия болды. Вильюен 1996 жылы NP үкіметтен кеткенге дейін Оңтүстік Африкадағы оппозицияның де-факто көшбасшысы болды, бірақ ол бұл лауазымды ресми түрде атқармады. Оның жақтастары үкімет пен ANC-мен келіспесе де, Вильюен 1999 жылы саясаттан кеткен кезде Манделаны жоғары бағалады, тіпті парламенттегі сөзін Манделаның ана тілі – Xhosa тілінде аяқтады: "Еңбегіңнің жемісін жеп, жақсы демалыс ал. Үйіңдегі ағаш көлеңкесінде тынығ." 2001 жылы Вильюен "Азаттық фронтының" басшылығын Питер Малдерге тапсырып, ANC-мен басымдық құратын парламентпен жұмыс істегеніне наразылық білдіре отырып, саясаттан шықты.
In the 1994 general election, the Freedom Front, under the leadership of Viljoen, received 2.2% of the national vote and nine seats in the National Assembly. As the VF became the strongest party outside Nelson Mandela's Government of National Unity, as the provisional 1993 Constitution required the participation of all parties over 5% of the vote, Viljoen became the de facto leader of the opposition in South Africa until the NP's departure from government in 1996, although he did not officially hold the position. Although his supporters were at odds with the government and the ANC, Viljoen praised Mandela on the occasion of his retirement from politics in 1999, even ending his Parliamentary speech speaking in Mandela's native language, Xhosa: Go and have yourself a well earned rest. Go rest in the shadow of a tree at your home. In 2001, Viljoen handed over the leadership of the Freedom Front to Pieter Mulder and retired from politics, citing his frustration working with a parliament dominated by the ANC.
Зейнетақыға шыққаннан кейін
2003 жылы Вильйонның «Боэрмаг» әскери оңшыл тобының мақсаты болғаны анықталды, олар оны африканер халқын жасырын түрде сатқан сатқын деп есептеді. 2008 жылы 74 жастағы Вильйон екі қарақшыға қарсы белсенді түрде қарсылық көрсетті, олар кейіннен ұсталды.
In 2003, it emerged that Viljoen had been a target of the Boeremag paramilitary right wing group, which considered him a traitor who had underhandedly sold out the Afrikaner people. In 2008 Viljoen, aged 74, put up what was described as a spirited fight against two would be muggers, who were subsequently arrested.
Өлім
Қазіргі Freedom Front Plus басшысы Питер Гренвальд 2020 жылдың 3 сәуірінде Вильюеннің Мпумаланга штатының Огригстад қаласындағы шаруа қожалығында қайтыс болғанын хабарлады. Ол 86 жаста болды және оның балалары қасында болды. Вильйон табиғи себептерден қайтыс болды. Оның күйеуі Кристина Сусанна Хекрудт, төрт ұлы және бір қызы бар.
Current Freedom Front Plus leader Pieter Groenewald announced on 3 April 2020 that Viljoen had died on his farm in Ohrigstad, Mpumalanga. He was 86 and was surrounded by his children. Viljoen died of natural causes. He is survived by his wife Christina Susanna Heckroodt, four sons and a daughter.