Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық отаршыл фермер, ұста және сарбаз Джон Паркер (13 шілде 1729 – 17 қыркүйек 1775) – Жаңа Англия отаршыл фермері, ұстасы, сарбазы және отаршыл әскер офицері. Ол 1775 жылдың 19 сәуірінде Лексингтон шайқасында Лексингтон отаршыл жасағына басшылық еткен.
American colonial farmer, smith and soldier
John Parker (July 13, 1729 – September 17, 1775) was a New England colonial farmer, smith, soldier, and colonial militia officer who commanded the Lexington, Patriot, colonial militia at the Battle of Lexington on April 19, 1775.
Ерте өмір
Джон Паркер Массачусетс шығанағындағы Лексингтон қаласында Джозиа Паркер мен Анна Стоунның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Рединг қаласын негіздеген Диакон Томас Паркердің ұрпағы еді. Джон Паркер реформатор және аболиционист Теодор Паркердің әкесі болды. Джон Паркердің француз-үнді соғысындағы (Жеті жылдық соғыс) әскери тәжірибесі, Луисбургты қоршау және Квебекті бағындыру кезіндегі оқиғалары, қала тұрғындарының оны жасақ капитаны етіп сайлауына ықпал етті. 1775 жылдың 19 сәуір күні таңертең ол туберкулезден көз жұмды, оған өмір сүруге небары бес ай қалған еді.
John Parker was born in Lexington, Massachusetts Bay to Josiah Parker and Anna Stone. He was a descendant of Deacon Thomas Parker, founder of Reading, Massachusetts. John Parker was also the grandfather of reformer and abolitionist Theodore Parker. John Parker's experience as a soldier in the French and Indian War (Seven Years' War), at the Siege of Louisbourg and the conquest of Quebec, most likely led to his election as militia captain by the men of the town. He was dying from consumption (tuberculosis), on the morning of April 19, 1775, and had not quite five months left to live.
Лексингтон шайқасы
1775 жылдың 19 сәуірінде Бостондағы британдық командир Томас Гейдж, көтерілісшілердің жасырын жабдықтары мен қару-жарақтарын іздеу үшін подполковник Фрэнсис Смит басқаруымен шамамен 700 әскери сарбаздан тұратын экспедицияны Конкорд қаласына жіберді. Лексингтон, Смит әскері Конкордқа баратын жолда тікелей орналасқан болатын. Британ күштерінің жақындап келе жатқаны туралы хабар Лексингтонға түнгі уақытта жеткенде, қала мен айналасындағы ер адамдар Коммонға жинала бастады. Паркердің Лексингтон ротасы, кейде айтылғандай, минуттық емес, Массачусетс милициясының негізгі құрамында болды. Паркер бастапқыда не болып жатқанын толық білмеді. Қарсылысқан әңгімелер келіп түсті және британдық сарбаздар қысқы уақыттың көп бөлігін Массачусетс аймағында зиянсыз марш жасаумен өткізгендіктен, олардың нақты ниеті анық емес еді. Смит аймақ қозғырылғанын және қарсылық күтілуі мүмкін екенін білгенде, майор Джон Питкэрн басқаруымен жеңіл жаяу әскер бөлімін негізгі колоннадан бұрын жіберді. Питкэрннің алғы шебі Лексингтонға бірінші болып жетіп, Паркердің сарбаздарына қарсы Коммонға орналасты. Паркер өз сарбаздарына қақтығыстан аулақ болу үшін тарап кетуге бұйрық берді, бірақ олар оны естімеді немесе оның нұсқауларын елемеді. Біршама уақыттан кейін, екі тараптың да оқ атуға тыйым салынған болатын, бірақ атыс басталды. Соңғы шайқаста сегіз милиция сарбазы қаза тауып, он адам жараланды, ал бір британдық сарбаз жараланды. Бұл тең емес шығынға байланысты бастапқыда қырғын туралы хабарлар тарады, бұл оқиғалардың жағдайын одан әрі шиеленістірді. Лексингтон шайқасында не болғаны туралы күмән әлі де бар, және оқиғаның қалай болғаны және кім бірінші оқ атқандығы туралы әртүрлі есептер пайда болды. Смит негізгі әскерлерімен он минуттан кейін келгенде, қала маңындағы далаға қашып бара жатқан милиция сарбаздарын қуған әскерлері арасында тәртіпті қалпына келтіруге қиындық тапты. Смит, соғысқа қарамастан, Конкордқа қарай жорықты жалғастыруға шешім қабылдады. Паркердің ротасының бірі, көп жылдар өткен соң, Паркердің Лексингтон Гриндегі бұйрығын еске алды: "Орындарыңнан қозғалмаңдар. Оқ атуға бұйрық берілмесе, оқ атпаңдар, бірақ егер олар соғыс бастағысы келсе, осы жерден бастасын". Шайқас кезінде Паркер британдық штыкпен шабуыл жасалғанда өзінің туысы Джонас Паркердің қаза тапқанын көрді. Сол күні ол өз сарбаздарын жинап, Бостонға қайтып келе жатқан британдық сарбаздарға "Паркердің кек алуы" деп аталған шабуыл жасады.
On April 19, 1775, the British commander in Boston Thomas Gage dispatched an expedition of approximately 700 army regulars under Lieutenant Colonel Francis Smith to search the town of Concord for hidden rebel supplies and weapons caches. Lexington lay directly on the road that Smith's men took to reach Concord. When reports of the approaching British force reached Lexington overnight, men from the town and the surrounding area began to rally on the Common. Parker's Lexington company were not minutemen, as sometimes stated, but from the main body of Massachusetts Militia. Parker was initially uncertain as to exactly what was happening. Conflicting stories arrived and as the British regulars had spent much of the winter engaged in harmless route marches through the Massachusetts countryside their exact intention was far from certain. When Smith became aware that the countryside had been alarmed and that resistance might be encountered, he sent a detachment of light infantry under Major John Pitcairn ahead of the main column. Pitcairn's advance guard reached Lexington first and drew up on the Common opposite Parker's men. Parker ordered his men to disperse to avoid a confrontation, but they either failed to hear him or ignored his instructions. Shortly afterwards firing broke out despite the fact that both sides had orders not to shoot. In the following fight eight militia were killed and ten wounded while one British soldier was wounded. The lopsided casualty list led to initial reports of a massacre, stories of which spread rapidly around the colony further inflaming the situation. There remains considerable doubt as to exactly what occurred during the fight at Lexington, and a variety of different accounts emerged as to what had taken place and who had fired first. By the time Smith arrived with his main body of troops ten minutes later, he had trouble restoring order amongst his troops, who had chased fleeing militiamen into the fields around the town. Smith then decided, in spite of the fighting, to continue the march to Concord. One of Parker's company, many years later, recalled Parker's order at Lexington Green to have been, "Stand your ground. Don't fire unless fired upon, but if they mean to have a war, let it begin here." During the skirmish, Parker witnessed his cousin Jonas Parker killed during a British bayonet charge. Later that day he rallied his men to attack the regulars returning to Boston in an ambush known as "Parker's Revenge".
Бостон қоршауы және өлім
Паркер және оның әскерлері Бостонды қоршау шайқасына қатысты. Ол маусым айында Бункер-Хилл шайқасында қатыса алмады және 1775 жылдың 17 қыркүйегінде 46 жасында туберкулезден қайтыс болды.
Parker and his men participated in the subsequent Siege of Boston. He was unable to serve in the Battle of Bunker Hill in June, and died of tuberculosis on September 17, 1775, aged 46.
Мұра
Паркер мен оның әйелі Лидия (Мур) Паркердің жеті баласы болды: Лидия, Анна, Джон, Исаак, Рут, Ребекка және Роберт. Паркердің шаруашылығы бұрын Лексингтон қаласындағы Спринг-стрит көшесінде орналасқан. Бір тақташа осы жерді оның немересі Теодор Паркердің туған жері ретінде көрсетеді. Теодор Паркер – унитарий дін қызметкері, трансценденталист және аболиционист болған, сондай-ақ капитан Паркердің екі мылтығын Массачусетс штатына сыйға тартыпты; бірі – ол Квебек пен Лексингтонда алып жүрген жеңіл аң аулау мылтығы, ал екіншісі – ол тұтқынға алған мылтық. Олар 2018 жылғы жөндеу жұстарына дейін Массачусетс штатының Сенатының залында ілініп тұрды. «Лексингтон Минутмені» (1900) мүсіні бастапқыда қарапайым Минутменді бейнелеу үшін жасалған, бірақ қазір Паркерді бейнелейтіндей танылды. Оны Генри Хадсон Китсон жасаған және ол Лексингтон қаласының (Массачусетс штаты) орталық алаңында тұр. Мүсін Паркердің сыртқы келбетіне сәйкес келмейді, өйткені оның қазірге дейін сақталған ешқандай суреті жоқ және мүсінде бейнеленген адам жас және дені сау, ал Паркер сол кезде олай болмаған. Паркердің бір сипаттамасы: «Орта бойлы, ірі денелі, сырт келбетімен атақты немересі Теодор Паркерге ұқсаған, бірақ беті әлдеқайда созылған». Көптеген уақытында жұмыс істейтін қызметкерлерден құралған АҚШ Армиясының Резервтік күштері (USAR) Джон Паркерді «Екі есе азамат» деген ұранының символы ретінде қабылдады. Паркердің суреті болмаса да, «АҚШ Армиясының Резервтік күштерінің жалғыз ресми логотипі» «Джон Паркер» деп аталады.
Parker and his wife, Lydia (Moore) Parker had seven children: Lydia, Anna, John, Isaac, Ruth, Rebecca and Robert. The Parker homestead formerly stood on Spring Street in Lexington. A tablet marks the spot as the birthplace of a grandson, Theodore Parker, a Unitarian minister, transcendentalist and abolitionist who also donated two of Captain Parker's muskets to the state of Massachusetts; one the light fowling piece which he carried at Quebec and Lexington and one that he captured. They hung in the Senate Chamber of the Massachusetts State House until a 2018 renovation. The statue known as The Lexington Minuteman (1900) was originally meant to represent the common Minuteman, but has now commonly become accepted as symbolizing Parker. It is by Henry Hudson Kitson and it stands at the town green of Lexington, Massachusetts. It was not based on Parker's appearance, as no known likenesses of him survive today and the figure is of a younger, healthy man which Parker at that point was not. One description of Parker was "a stout, large framed man, of medium height, somewhat like his illustrious grandson, Theodore Parker, in personal appearance, but had a much longer face." The United States Army Reserve (USAR), which consists primarily of part time duty personnel, adopted John Parker as a symbol of their motto, "Twice the Citizen". Though no image of Parker exists, the 'only official logo of the United States Army Reserve" is referred to as "The John Parker".