Кіріспе

Америкалық отаршыл фермер, ұста және сарбаз Джон Паркер (13 шілде 1729 – 17 қыркүйек 1775) – Жаңа Англия отаршыл фермері, ұстасы, сарбазы және отаршыл әскер офицері. Ол 1775 жылдың 19 сәуірінде Лексингтон шайқасында Лексингтон отаршыл жасағына басшылық еткен.

Ерте өмір

Джон Паркер Массачусетс шығанағындағы Лексингтон қаласында Джозиа Паркер мен Анна Стоунның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Рединг қаласын негіздеген Диакон Томас Паркердің ұрпағы еді. Джон Паркер реформатор және аболиционист Теодор Паркердің әкесі болды. Джон Паркердің француз-үнді соғысындағы (Жеті жылдық соғыс) әскери тәжірибесі, Луисбургты қоршау және Квебекті бағындыру кезіндегі оқиғалары, қала тұрғындарының оны жасақ капитаны етіп сайлауына ықпал етті. 1775 жылдың 19 сәуір күні таңертең ол туберкулезден көз жұмды, оған өмір сүруге небары бес ай қалған еді.

Лексингтон шайқасы

1775 жылдың 19 сәуірінде Бостондағы британдық командир Томас Гейдж, көтерілісшілердің жасырын жабдықтары мен қару-жарақтарын іздеу үшін подполковник Фрэнсис Смит басқаруымен шамамен 700 әскери сарбаздан тұратын экспедицияны Конкорд қаласына жіберді. Лексингтон, Смит әскері Конкордқа баратын жолда тікелей орналасқан болатын. Британ күштерінің жақындап келе жатқаны туралы хабар Лексингтонға түнгі уақытта жеткенде, қала мен айналасындағы ер адамдар Коммонға жинала бастады. Паркердің Лексингтон ротасы, кейде айтылғандай, минуттық емес, Массачусетс милициясының негізгі құрамында болды. Паркер бастапқыда не болып жатқанын толық білмеді. Қарсылысқан әңгімелер келіп түсті және британдық сарбаздар қысқы уақыттың көп бөлігін Массачусетс аймағында зиянсыз марш жасаумен өткізгендіктен, олардың нақты ниеті анық емес еді. Смит аймақ қозғырылғанын және қарсылық күтілуі мүмкін екенін білгенде, майор Джон Питкэрн басқаруымен жеңіл жаяу әскер бөлімін негізгі колоннадан бұрын жіберді. Питкэрннің алғы шебі Лексингтонға бірінші болып жетіп, Паркердің сарбаздарына қарсы Коммонға орналасты. Паркер өз сарбаздарына қақтығыстан аулақ болу үшін тарап кетуге бұйрық берді, бірақ олар оны естімеді немесе оның нұсқауларын елемеді. Біршама уақыттан кейін, екі тараптың да оқ атуға тыйым салынған болатын, бірақ атыс басталды. Соңғы шайқаста сегіз милиция сарбазы қаза тауып, он адам жараланды, ал бір британдық сарбаз жараланды. Бұл тең емес шығынға байланысты бастапқыда қырғын туралы хабарлар тарады, бұл оқиғалардың жағдайын одан әрі шиеленістірді. Лексингтон шайқасында не болғаны туралы күмән әлі де бар, және оқиғаның қалай болғаны және кім бірінші оқ атқандығы туралы әртүрлі есептер пайда болды. Смит негізгі әскерлерімен он минуттан кейін келгенде, қала маңындағы далаға қашып бара жатқан милиция сарбаздарын қуған әскерлері арасында тәртіпті қалпына келтіруге қиындық тапты. Смит, соғысқа қарамастан, Конкордқа қарай жорықты жалғастыруға шешім қабылдады. Паркердің ротасының бірі, көп жылдар өткен соң, Паркердің Лексингтон Гриндегі бұйрығын еске алды: "Орындарыңнан қозғалмаңдар. Оқ атуға бұйрық берілмесе, оқ атпаңдар, бірақ егер олар соғыс бастағысы келсе, осы жерден бастасын". Шайқас кезінде Паркер британдық штыкпен шабуыл жасалғанда өзінің туысы Джонас Паркердің қаза тапқанын көрді. Сол күні ол өз сарбаздарын жинап, Бостонға қайтып келе жатқан британдық сарбаздарға "Паркердің кек алуы" деп аталған шабуыл жасады.

Бостон қоршауы және өлім

Паркер және оның әскерлері Бостонды қоршау шайқасына қатысты. Ол маусым айында Бункер-Хилл шайқасында қатыса алмады және 1775 жылдың 17 қыркүйегінде 46 жасында туберкулезден қайтыс болды.

Мұра

Паркер мен оның әйелі Лидия (Мур) Паркердің жеті баласы болды: Лидия, Анна, Джон, Исаак, Рут, Ребекка және Роберт. Паркердің шаруашылығы бұрын Лексингтон қаласындағы Спринг-стрит көшесінде орналасқан. Бір тақташа осы жерді оның немересі Теодор Паркердің туған жері ретінде көрсетеді. Теодор Паркер – унитарий дін қызметкері, трансценденталист және аболиционист болған, сондай-ақ капитан Паркердің екі мылтығын Массачусетс штатына сыйға тартыпты; бірі – ол Квебек пен Лексингтонда алып жүрген жеңіл аң аулау мылтығы, ал екіншісі – ол тұтқынға алған мылтық. Олар 2018 жылғы жөндеу жұстарына дейін Массачусетс штатының Сенатының залында ілініп тұрды. «Лексингтон Минутмені» (1900) мүсіні бастапқыда қарапайым Минутменді бейнелеу үшін жасалған, бірақ қазір Паркерді бейнелейтіндей танылды. Оны Генри Хадсон Китсон жасаған және ол Лексингтон қаласының (Массачусетс штаты) орталық алаңында тұр. Мүсін Паркердің сыртқы келбетіне сәйкес келмейді, өйткені оның қазірге дейін сақталған ешқандай суреті жоқ және мүсінде бейнеленген адам жас және дені сау, ал Паркер сол кезде олай болмаған. Паркердің бір сипаттамасы: «Орта бойлы, ірі денелі, сырт келбетімен атақты немересі Теодор Паркерге ұқсаған, бірақ беті әлдеқайда созылған». Көптеген уақытында жұмыс істейтін қызметкерлерден құралған АҚШ Армиясының Резервтік күштері (USAR) Джон Паркерді «Екі есе азамат» деген ұранының символы ретінде қабылдады. Паркердің суреті болмаса да, «АҚШ Армиясының Резервтік күштерінің жалғыз ресми логотипі» «Джон Паркер» деп аталады.