Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші
American architect
Соломон Уиллард (26 маусым 1783 – 27 ақпан 1861) – Массачусетс штатындағы шебер-оюшы және құрылысшы. Ол ең алдымен АҚШ-та тұрғызылған алғашқы монументалды обелиск – Банкер Хилл монументін жобалаумен және құрылысын қадағалаумен есте қалады.
Solomon Willard (June 26, 1783 – February 27, 1861) was a carver and builder in Massachusetts who is remembered primarily for designing and overseeing the Bunker Hill Monument, the first monumental obelisk erected in the United States.
Өмірбаян
Уилард Массачусетс штатының Питершем қаласында дүниеге келді және әкесімен бірге ағаш шеберлігін үйренді, оның әкесі қыс айларында ағаш жұмыстарын қосымша істейтін шаруа болған. 1804 жылы Бостонға барып, күндіз жұмыс істеп, кешкі уақытта сәулет өнері туралы кітаптар оқып, сурет салды.
Willard was born in Petersham, Massachusetts, and trained as a carpenter with his father, a farmer who did carpentry in the winters. He went to Boston in 1804, working during the day and reading books of architecture and drawing in the evenings.
Мансап
Оның оюшы ретіндегі шеберлігі тез жақсарды және ол Бостондағы көптеген маңызды соңғы федералды және грек тіршілігін жаңарту стиліндегі ғимараттардың сәулеттік бөлшектерін жасау үшін жұмысқа алынды, мысалы, 1810 жылы салынған Парк-стрит шіркеуінің шпилі үшін иондық және коринфтік капителдер. Сол жылы ол жаңа кеден үйінің фронтонына бүркіт мүсінін ойды. 1818 жылы ол Чарльз Булфинч үшін Вашингтондағы Капитолийдің моделін жасады, ол сол кезде Массачусетс штатының Мемлекеттік үйінде жұмыс істеді, кейіннен осы сияқты бірнеше жұмыстар жасады, олардың ішінде Эдвард Эверетт үшін Пантеон мен Парфенонның модельдері болды. Ағаштан ою жасаудан ол тасқа оюға көшті және 1820 жылы Бостондағы грек тіршілігін жаңарту стиліндегі сәулеттің алғашқы үлгісі болған Сент-Пол соборының иондық капителдері мен басқа да тас жұмыстарымен айналысты. 1821 жылға қарай Уиллард өте табысты болды, ол Сент-Полдің жанындағы студиясында сәулет және сурет сабақтарын берді, онда мүсінші Горацио Гринго оқушы болды. 1823 жылдан бастап Уиллард өзінің туындыларына кемелердің мүсіндерін қоса бастады.
His handiness as a carver improved rapidly and he was employed for carved architectural details for many important late Federal and Greek Revival buildings in Boston, such as the Ionic and Corinthian capitals for the steeple of Park Street Church, built in 1810. In the same year he carved the eagle for the pediment of the new Custom House. In 1818 he made a model of the capitol at Washington for Charles Bulfinch, who was then engaged on the Massachusetts State House, and later did several further works of this sort, among which were models of the Pantheon and the Parthenon for Edward Everett. From wood carving he turned to stone carving, and in 1820 was engaged on the Ionic capitals and other stonework of the Cathedral Church of St. Paul, Boston, the first example of Greek Revival architecture in Boston. By 1821 Willard had become so successful that he gave classes in architecture and drawing in his studio near St. Paul's, where the sculptor Horatio Greenough was a pupil. Willard added ship figureheads to his craft, from 1823.
Бункер төбе ескерткіші
1825 жылғы 2 қарашада Уиллард Банкер Хилл монументінің архитекторы және басқарушысы болып тағайындалды, ал оның жобасы келесі жылы құрылыс комитетімен бекітілді. Құрылыс 1827 жылы басталды. Уиллард Куинсиде тас үшін қолайлы гранит кен орындарын тапты және монументке арналған гранит сол жерден алынды. Уиллард сондай-ақ қаладағы маңызды өнеркәсіпке айналған Банкер-Хилл карьері деп аталған тас кесу және өңдеу машиналарын өңдеп шығарды. Кесілген плиталарды Непонсет өзеніндегі кемежайға жеткізу үшін екі жарым мильдік қашықтықта Америка Құрама Штаттарының алғашқы коммерциялық темір жолы – Гранит темір жолы салынды. 1826 жылғы 7 қазанда таңертең Гридли Брайант есімді жас инженердің басшылығымен алғашқы атпен тартылған вагондар осы жолмен өтті. Уиллардтың Банкер Хилл монументіне жасаған еңбегі 1849 жылы Құрылыс комитетінің хатшысы Амос Лоуренс тарапынан қысқаша тіркелді. Ол комитеттің жазбаларының кіріспе бетіне былай деп жазды: «Соломон Уиллард гранит кен орындарын (Хэллоуэлл, Мэн және басқа жерлерді) тексеру үшін үш жүз миль жол жүрді, Монумент қауымдастығына мың доллар сыйлады және қауымдастық үшін жылдар бойы тынымсыз еңбек етті, тек қана қажетті шығындары үшін (ол өте аз болды). Қазір ол Куинсиде жұмыс істеп жатыр» (Тарих, 1926 ж.). Ол осы жұмыста он жеті жыл бойы айналысты, жиі қаржы жетіспеушілігі және жауапты комитет мүшелері арасындағы келіспеушіліктерден жұмысы тоқтап тұрды. Бірақ 1842 жылғы 23 шілдеде монументтің ең жоғарғы тасы орнатылды, ал 1843 жылы шайқастың жылдығында оның аяқталуы АҚШ президенті, оның кабинеті және АҚШ-тың барлық аймақтарынан келген көптеген азаматтардың қатысуымен тойланды. Дедхэмдегі Норфолк округінің соты да оның еңбегі. Сол жылы ол Томас Самнермен бірге Гарвард діни мектебінің Дивинити залының архитекторы болды. Уиллард сонымен қатар грек стиліндегі Фрамингем қалалық әкімшілік ғимаратын жобалады. Бостонның Боудин көшесіндегі Иоанн Евангелист шіркеуі (1831 ж.) де, мүмкін, оның жобасы. Ол американдық ғимаратта алғашқы орталық жылу жүйесін жасағанмен де есімдері таныс. 1829 жылы оның шәкірті, дарынды жас архитектор Исайя Роджерс Бостондағы инновациялық Тремонт үйін жобалады. Бұл ішкі су жүйесі бар алғашқы американдық қонақ үй болды және ол заманауи, жоғары деңгейлі американдық қонақ үйдің үлгісіне айналды. Ол сондай-ақ Коннектикут штатындағы Ковентридегі капитан Нейтан Хейл монументінің құрылысын қадағалады, ол 45 футтық обелиск.
On November 2, 1825, Willard was chosen architect and superintendent of Bunker Hill Monument, his design having been accepted by the building committee in the following year. Construction began in 1827. Willard discovered satisfactory granite quarries for the stone at Quincy, and the granite for the monument came from there. Willard also invented the machinery to cut and handle the slabs of stone in what became known as the Bunker Hill Quarry, which evolved into a major industry for the town. To get the cut slabs to a wharf on the Neponset River, a distance of two and three quarters miles, the first commercial railway in the United States was built—the Granite Railway—over which, on the morning of October 7, 1826, the first horse drawn cars passed, under the direction of a young engineer by the name of Gridley Bryant. Willard's work on the Bunker Hill Monument was succinctly recorded in 1849, by Amos Lawrence, secretary of the Building Committee, who wrote in the flyleaf of the committee's records: "Solomon Willard walked three hundred miles to examine granite quarries (Hallowell, Maine, and other places), gave a thousand dollars to the Monument Association, and worked like a dog for the association for years for merely his necessary expenses (which were very small), and is now at work at Quincy" (History 1926). He was engaged in this work for seventeen years, being frequently interrupted by want of funds and by disagreements in the committee in charge, but on July 23, 1842, the top stone of the monument was laid, and on the anniversary of the battle in 1843 its completion was celebrated in the presence of the president of the United States, his cabinet, and a large concourse of citizens from every part of the United States. The Norfolk County Courthouse in Dedham, Massachusetts, is also his work. In the same year he was also architect of Divinity Hall, Harvard Divinity School with Thomas Sumner. Willard also designed the Greek Revival Framingham Town Hall. The Gothic Revival Church of St. John the Evangelist on Bowdoin Street, Boston, dated to 1831, is also probably his design. He is credited with designing some of the first hot air central heating in an American building. In 1829 his recent pupil, the brilliant young architect Isaiah Rogers, designed the innovative Tremont House in Boston. This was the first American hotel to have indoor plumbing and it became the prototype of a modern, first class American hotel. He also supervised construction of the Captain Nathan Hale Monument in Coventry, Connecticut, which is a 45 foot obelisk.
Басқа
Уилард Массачусетс штатының Куинси қаласында қайтыс болды. 1865 жылы Уильям У. Уилдон Соломон Уиллард – сәулетші және Банкер-Хилл монументінің басқарушысы туралы естеліктерді жазды, оны Монументтер қауымдастығы (Бостон) басып шығарды. Бұл оның өмірбаяндары үшін басты дереккөз болып табылады.
Willard died in Quincy, Massachusetts. In 1865, William W. Wheildon wrote a Memoir of Solomon Willard, Architect and Superintendent of the Bunker Hill Monument published by the Monument Association (Boston), which is the primary source for his biographers.
Отбасы
Соломон Уиллард Массачусетс колонисі Саймон Уиллардтың (1605–1676) үшінші шөбересі (6-шы буын ұрпағы) болды. Соломон американдық ғалым Сидни Уиллардтың (1780–1856) бірінші туысы, ол дін қызметкері және 1781 жылдан 1804 жылға дейін Гарвард университетінің президенті болған Джозеф Уиллардтың (1738–1804) ұлы еді.
Solomon Willard was a 3rd great grandson (6th generation descendant) of the Massachusetts colonist Simon Willard (1605–1676). Solomon was also a 1st cousin of the American academician Sidney Willard (1780–1856), a son of Joseph Willard (1738–1804), clergyman and President of Harvard from 1781 through 1804.