Кіріспе

Хан әулетінде кеңінен қолданылған қытай жазуы

Кітап жазуы, кейде канцелярия жазуы деп те аталады, – қытай жазуының бір стилі. Ол Соғысқан мемлекеттер кезеңінің соңынан Цин әулетіне дейін дамыды. Хан әулеті кезеңінде толыққанды жетіліп, басымдыққа ие болды және Алты әулет кезеңіне дейін белсенді қолданыста болды. Даму барысында ол бұрынғы жазулардан графикалық құрылымдары (либянь процесі деп аталады) тұрғысынан айқын өзгешеленді және кейінірек пайда болған ресми жазу сияқты түзу сызықтылығымен ерекшеленді. Кейінгі жазу түрлері, оның ішінде ресми жазу оны ығыстырса да, кітап жазуы каллиграфиялық тәжірибе ретінде сақталды. Қытай каллиграфиясында "кітап" термині көбінесе Хан кітабы (t=漢隸) немесе бафен (c=八分) кітабы түріндегі кітап жазуының нақты стиліне сілтеме жасайды. Бұл стиль төмендеген пішінді таңбалармен және қалың, айқын, сәл төмен қарай иілген, бірақ ұштарында жоғары көтерілген құйрықтарының арқасында "толқынды" көрінісімен ерекшеленеді.

Шығу тегі

Тарихи мәліметтер, соның ішінде Хан кітабы (б.з. 111 ж.) және Шуовэнь Цзецзынің (шамамен б.з. 100 ж.) постфасы, клерктік жазуды Цинь әулетінің кеңсе қызметкерлеріне қателікпен жатқызады, олардың ауыр жұмыс жүктемесімен күресу үшін осы жазуды ойлап тапқандарын айтады. Сондай-ақ, Цинь әулетінің түрме қызметкері Чэн Миаоға (c=程邈) клерктік жазуды жасауды жатқызған, Хан әулетіне дейінгі тарихи дәстүрлер де бар, ол Цинь Шихуанның бұйрығымен оны ойлап тапқан делінеді. Дегенмен, археологиялық зерттеулер клерктік жазудың белгілі бір адам немесе адамдардың өнертабысы емес, ертерек жазулардан табиғи түрде дамығанын көрсетті. Сонымен қатар, клерктік жазу мемлекеттік кеңсе қызметкерлерімен құрылғаннан гөрі, бұрыннан халық арасында қолданыста болған және Цинь әулетінің кеңсе қызметкерлерінің оны қолдануы осы тенденцияны көрсетеді деп саналады. Клерктік жазу Соғысқан мемлекеттер кезеңінде Цинь мемлекетіндегі жергілікті жазу түрлерінен дамыды. Бұл жазулар Цинь мемлекетінің жазу жүйесіне (c=秦系文字) жатады және Цинь кіші мөрінің жазуының стандартына негіз болды. Цинь мемлекетінің халықтық жазу түрлері, дәстүрлі жазулармен салыстырғанда, көбінесе тік сызықты пішіндерді, ұзын, ирек сызықтарды аз және оңай бөлінетін штрихтарды қолданды, сондай-ақ стиль және құрылым жағынан кіші мөр жазуына қарағанда кейінгі клерктік жазуға жақын болды. Атап айтқанда, бамбук пен ағаш тілімдерінде табылған кейбір жазулар стильдік тұрғыдан бұрынғы және тіпті сол заманғы Цинь мемлекетінің жазуларынан ерекшеленеді, сондықтан олар көбінесе ерте клерктік жазудың бір түрі ретінде қарастырылады. Мысалдар: Шуйхуди Цинь бамбук мәтіндері және Цинчуань ағаш тілімдері.

Нео-клерикальдыққа көшу

Қытай палеографы Цюй Шигуй "неоклирикалық" деп атаған жаңа түрдегі клирикалық жазу Шығыс Хан әулеті кезінде пайда болды. Бұл жазу, ыңғайлы болу үшін, бафен жазуындағы ауыр құйрықтардан бас тартып, сол замандағы жүйтір жазудан әсер алды. Осы жаңа жазу стилінің ықпалымен жартылай жүйтір жазу пайда болды, ол өз кезегінде тұрақты жазудың дамуына себепкер болды. Неоклирикалық форма, немесе неоклирикалық және жартылай жүйтір формалардың аралық түрі, Алты династия кезеңіне қарай қарапайым халықтың қолданатын жазуына айналды. Солтүстік және Оңтүстік династиялар кезінде тұрақты жазу клирикалық жазудың орнын басып, басты жазу түріне айналды.

Каллиграфиялық практика ретінде

Солтүстік және Оңтүстік династиялардан кейін кеңселік шрифт (діни қызметкерлердің жазуы) енді белсенді қолданылмады, бірақ оның стилі каллиграфияда сақталды. Тан дәуірінде Хан Зему (c=韓擇木), Ши Вэйзе (c=史惟則), Ли Чао (c=李潮) және Цай Юлин (c=蔡有鄰) сияқты каллиграфтар кеңселік каллиграфиясымен танымал болды. Таннан Мин династиясына дейін каллиграфтар кейде кеңселік стильде де жазды. Цинь әулеті кеңселік стильдегі каллиграфияның қайта жандануын көрді, сондай-ақ Цзинь Нонг, Дэн Ширу, И Биньшу (c=伊秉綬) және Чжэн Фу (c=鄭簠) сияқты көрнекті каллиграфтар пайда болды.

Қазіргі заманғы қолданысы

Қазіргі оқырмандарға оңай оқылуының арқасында клерикальді стильдегі каллиграфия әртүрлі қолдану салаларында, мысалы, тақырыптарда, логотиптерде, жарнамалық тақталарда және жарнамаларда көркемдік әсемдік үшін жиі қолданылады. CJK әрптерін клерикальді стильде бейнелейтін бірнеше компьютерлік шрифттер бар.

Аттар

Клерикаль жазудың қытайша атауының этимологиясы (t=隸書) белгісіз. t=隸 сөзі t=徒隸 ("құлдыққа алынған тұтқын") немесе "қылмыскер", "төмен дәрежелі шенеунік" деп түсіндірілген. Кейбіреулер бұл жазудың мұндай тұтқындарға қатысты істерді тіркеу үшін қолданылғанын, ал басқалары оны жазушы ретінде жұмысқа тартылған тұтқындар қолданғанын болжайды. Клерикаль жазу "клирикалық әріптер", "көмекші жазу" (t=佐書), "тарихи жазу" (t=史書) және "ресми жазу" деп те белгілі.

Тарихи номенклатура

Солтүстік және Оңтүстік династиялардан Тан династиясына дейін ресми шрифт кейде t=楷書 емес, t=隸書 деп те аталатын. Хан әулетінің кеңселік жазуынан (діни қызметкерлер жазуынан) ажырату үшін оны "жаңа кеңселік жазу" (t=今隸) деп те атаған. Сәйкесінше, Хан әулетінің кеңселік жазуын "ескі кеңселік жазу" (t=古隸) деп атауға болады, және бұл атау қазір бафенге дейінгі ерте кеңселік жазу түрлеріне де қолданылады.