Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романшы Бланш МакКарри Бойд (31 тамыз 1945 жылы туған) – американдық автор. Қазіргі уақытта ол Коннектикут колледжінде ағылшын тілінен Роман және Татьяна Веллер профессоры және тұрақты жазушы.
American novelist
Blanche McCrary Boyd (born August 31, 1945) is an American author. She is currently the Roman and Tatiana Weller Professor of English and Writer in Residence at Connecticut College.
Ерте өмір және білім
Бланш МакКрари Бойд Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында Чарльз Фант МакКрари мен Милдред МакДаниел отбасында дүниеге келген. Ол Оңтүстік Каролинада өскен кезінің өзінің "реднек тамырларына" себеп болғанын айтады.
Blanche McCrary Boyd was born in Charleston, South Carolina, to Charles Fant McCrary and Mildred McDaniel. She says that growing up in South Carolina was the source of her "redneck roots."
Мансап
Бойд өзінің алғашқы романын, белгілі бір мағынада, өзінің лесбияндығымен күресу үшін немесе кем дегенде одан қайғылы нәрсе жасау үшін жазды. "Нервтер" 1973 жылы жарық көрді. Ол кітаптың жарыққа шығуы өзінің ішкі гомофобиясын жоймағанын түсінді, сондықтан ол көп ұзамай күйеуінен ажырасты. "Терминалдық жылдамдық", "Кішкентай қыздардың революциясы" романынан кейін жарық көрді, және ол "1970-жылдардың есірткіге тәуелді лесбияндық феминистік контрмәдениеті арқылы шатқақ және түрлі-түсті саяхат" деп сипатталды. Бойд 1993–1994 жылдары Гуггенхайм стипендиясын, 1988 жылы Ұлттық өнер кеңесінің көркем әдебиет стипендиясын, 1982–1983 жылдары Оңтүстік Каролина штатының өнер комиссиясынан шығармашылық жазу стипендиясын және 1967–1968 жылдары Стэнфорд университетінен Уоллес Стегнер атындағы шығармашылық жазу стипендиясын жеңіп алды. Ол сол жылы Ламбда әдеби сыйлығының да иегері атанды. 1997 жылы ол тағы да Лесбияндық көркем әдебиеті бойынша Ламбда сыйлығына үміткер болды. 2018 жылы ол "Кішкентай қыздар революциясы" трилогиясының үшінші бөлімін – "Белгісіз расисттің қабірі" романын жариялады. 2019 жылы ол осы романы үшін ПЕН/Фолкнер сыйлығының финалисі атанды. Бойд қазір Коннектикут колледжінде ағылшын тілінен профессор және жазушы, Роман және Татьяна Веллер атындағы орын иесі болып жұмыс істейді.
Boyd wrote her first novel in hopes of combatting her lesbianism, in a sense, or at least to make something sad out of it. Nerves was published in 1973. Its publication did not cure her internalized homophobia, she realized, so she soon left her husband. Terminal Velocity, the follow up to The Revolution of Little Girls, was published in 1997, and it was called “A rollicking, kaleidoscopic trip through the drug tinged lesbian feminist counter culture of the 1970s”. Boyd won a Guggenheim Fellowship in 1993–1994, a National Endowment for the Arts Fiction Fellowship in 1988, a Creative Writing Fellowship from the South Carolina Arts Commission in 1982–1983 and a Wallace Stegner Fellowship in Creative Writing from Stanford University in 1967–1968. She was also won the Lambda Literary Award that same year. She was nominated for the Lambda Award for Lesbian Fiction again in 1997. In 2018, she published the third installment in the Revolution of Little Girls trilogy, Tomb of the Unknown Racist. In 2019 she was named as a finalist for the PEN/Faulkner Award for Fiction for this novel. Boyd now acts as the Roman and Tatiana Weller Professor of English and Writer in Residence at Connecticut College.
Жеке өмір
Күйеуін тастап кеткеннен кейін Бойд Вьетнам соғысына қарсылық білдіру үшін Вермонтқа көшіп, коммунада тұрды. Ол ішімдік ішіп, есірткі қолданды, соңында тұтқындалды. Бір жарым жыл өткен соң Вермонттан Нью-Йоркке көшіп кетті. Рок-н-ролл сыншысы қызметінен кейін Бойд Оңтүстік Каролинаға қайтып келді, онда 1980 жылға дейін есірткі мен алкогольге тәуелділікпен күресіп, досының өзін-өзі атып өлтіргенін көргенде ақылға келді. Енді оның егіздері бар.
After leaving her husband, Boyd moved to Vermont to protest the Vietnam War and live on a commune. She continued drinking and doing drugs, until eventually she got arrested. She left Vermont a year and a half later, and then moved to New York. After her stint as a rock and roll critic, Boyd moved back to South Carolina, where she continued to struggle with drug and alcohol addition until 1980, when she says she had a moment of clarity when she watched her friend shoot herself. and now have twins.