Деннис Левин: Уолл-стриттегі ішкі сауданың алғашқы қылмыскері
Dennis Levine
Деннис Левин – Уолл-стриттегі інсайдерлік саудаға қатысқан алғашқы банкшілердің бірі. 1980-жылдары Drexel Burnham Lambert компаниясында жұмыс істеген. Қаржылық қылмыс туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Денис Б. Левин (5 тамыз 1952 жылы туған) – корпоративтік кеңесші және бұрынғы инвестициялық банкир. 1980-ші жылдары Drexel Burnham Lambert инвестициялық банктік фирмасының басқарушы директоры болды. Левин 1980-ші жылдардың ортасындағы Уолл-стриттегі инсайдерлік сауданы зерттеулердегі бірнеше танымал қылмыстық істердің алғашқы айыпталушыларының бірі болды. Тергеудің және одан кейінгі сот процесінің нәтижесінде Левин өзінің кінәлі екенін мойындады.
Dennis B. Levine (born August 5, 1952) is a corporate consultant and former investment banker. He was a managing director at the investment banking firm Drexel Burnham Lambert in the 1980s. Levine was one of the first of several high profile insider trading defendants in the Wall Street insider trading investigations of the mid 1980s. As a result of the investigation by and subsequent proceedings, Levine pleaded guilty.
Ерте өмір
Левин шығыс Куинстегі Бейсайд қаласында орташа табысты еврей отбасында өсті. Ол CUNY-дің Барух колледжін бітіріп, 1976 жылы сол колледжден MBA дәрежесін алды.
Levine grew up in a middle class Jewish family in Bayside in eastern Queens. He graduated from CUNY's Baruch College, obtaining an MBA from the same college in 1976.
Мансап
1978 жылы Citibank-тегі қызметінен тартылғаннан кейін, ол Smith Barney корпоративтік қаржы департаментіне қосылды және Париждегі кеңсесінде бірігулер мен сатып алулар саласында маманданды. 1981 жылы Lehman Brothers компаниясына ауысты. 1985 жылы Lehman American Express компаниясы сатып алғаннан кейін көп ұзамай Левин Drexel компаниясына басқарушы директор болып өтті. Левин мансабының басым бөлігін бірігулер мен сатып алуларға арнады. Оны Quotron экранына еңкейіп, мүмкін болатын мәмілелердің белгілерін іздеп, ұзақ сымды телефонмен сөйлесіп тұрғанда көру жиі болатын. Ол сондай-ақ университеттер мен ұйымдарда бизнес этикасынан бастап, жаңа технологияларға дейінгі қазіргі заманғы көптеген мәселелер бойынша лекция оқиды.
After being hired away from his career at Citibank in 1978, he joined Smith Barney's corporate finance department and worked in its Paris office specializing in mergers and acquisitions. He moved to Lehman Brothers in 1981. Shortly after Lehman was bought by American Express in 1985, Levine moved to Drexel as a managing director. Levine spent most of his career as a specialist in mergers and acquisitions. It was very common to see him on a telephone with an extra long cord while hunched over a Quotron, checking out signs of possible deals. He also lectures at universities and organizations on a host of contemporary issues from business ethics to emerging technology developments.
Ішкі сауда
Жылдар бойы Левин Уолл-стриттегі әртүрлі фирмаларда кәсіби мамандар желісін құрды. Қатысушылар өз жұмыстарының нәтижесінде алған ақпаратты алмасып, сауда-саттық жасады. Левин өзінің сауда-саттығын Швейцария банктерінің Багамдағы еншілес компанияларында жалған есіммен ашылған шот арқылы жүргізді, қоңырауларының із тартуын болдырмау үшін қоғамдық телефондарды пайдаланды. Pictet & Cie компаниясымен қысқа ғана уақыт жұмыс істегеннен кейін, 1980 жылдың мамырында өзінің бизнесін Bank Leu-ға көшірді және ақырында 10,6 миллион доллар пайда тапты. Кейін Левин ықпалды арбитражер Иван Боэскиді тікелей кінәлады, ал Боэски ісінен алынған ақпарат бірігулер мен сатып алулар саласындағы тағы бір белгілі тұлға, Мартин Сигельді де кінәлады. Боэски мен Сигель екеуі де кейіннен кінәларын мойындады. Осының нәтижесінде федералды судья Джеральд Гётел екі жылға бас бостандығынан айыру және 362 мың доллар айыппұл жазасын жеңілдетті. Алайда, SEC және IRS Левиннің барлық еркін ақшалай активтерін алып тастағандықтан, Гётел айыппұлды "орындамады", яғни ол түрмеден төлеместен шықса, сотқа наразылық білдірмейді. Сотта Гётел Левиннің "Уолл-стриттегі ұлылардың қонысын" ашқанға көмектескенін, және Левиннің өзі де солардың бірі болғанын айтты. Левин тұтқындалғаннан кейін, айыптауға қарсы күресуді ойластырғанын айтты. Ол үкімет Багам заңдарын бұзып, өзіне қарсы көптеген дәлелдерді (өзінің кінәлі екеніне қарамастан), соның ішінде телефон қоңырауларының тіркелмелерін алғанын мәлімдеді. Бірақ, ол қосымша айыптаулардың болу мүмкін екенін, мүмкін тіпті күшті рэкетшіл және жемқор ұйымдарға қатысты заңға сәйкес айыптау қағазында, сондай-ақ отбасына тигізетін әсер туралы алаңдауы оны жеңіле алмайтын шайқасқа барудан тоқтатқанын айтты. Левин өзінің адвокаты Артур Лиманның, егер ол сотқа өтсе, кінәлі деп табылған жағдайда 20 жылға бас бостандығынан айырылып, барлық мүлкінен айырылатынын айтқанын еске алды. SEC және АҚШ прокурорының кеңсесі Левиннің сауда тобынан асып түсетін тергеу жүргізді. Уолл-стриттегі мамандар арасында ақпарат алмасу және басқа да қызметтер, соның ішінде акцияларды сақтау, фирма басшылығына және акция бағасына қысым көрсету үшін акцияларды жинақтау сияқты қарым-қатынастардың толық желісі болғандай көрінді, бұл Левинге қатысы жоқ еді. Көп ұзамай белгілі нарық қатысушылары тергеуге тартылды, олардың ішінде Сигель, Боэски және Goldman Sachs аға серіктесі, арбитражер Роберт Фриман болды. Тергеулер сонымен қатар сол кездегі "қаржылық облигациялар" нарығында үлкен ықпалға ие болған Майкл Милкенге де әкелді. 1991 жылы Левин "Іштен Сыртқа—Уолл-стриттегі құпиялар" атты кітабын жазды.
Over the years, Levine built a network of professionals at various Wall Street firms. Participants exchanged and traded on information that they obtained through their work. Levine placed his trades through an account maintained under an assumed name at Bahamian subsidiaries of Swiss banks, using pay phones to prevent his calls from being traced. After briefly doing business with Pictet & Cie, he moved his business to Bank Leu in May 1980, eventually earning $10.6 million in profits. Subsequently, Levine directly implicated powerful arbitrageur Ivan Boesky, and information from the Boesky case also implicated another prominent player in the mergers and acquisitions circle, Martin Siegel. Both Boesky and Siegel subsequently pleaded guilty. Due in part to this co operation, federal judge Gerald Goettel imposed a lenient sentence of two years in prison and a $362,000 fine. However, since Levine had been stripped of nearly all of his liquid assets by the SEC and IRS, Goettel did not "commit" the fines, meaning that he would not be held in contempt of court if he left prison without paying them. At sentencing, Goettel said that Levine had helped expose "a nest of vipers on Wall Street", of which Levine himself had been a part of. Levine said that after his arrest, he seriously considered fighting the charges. He claimed that the government circumvented Bahamian law in order to obtain most of the evidence against him (even though he was guilty), including records of his phone calls. However, he said, the possibility of additional charges in a superseding indictment—possibly including the powerful Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act — and concern about the effects on his family led him to conclude this was a battle he could not win. Levine recalled that his lawyer, Arthur Liman, told him that if he went to trial, he faced up to 20 years in prison if found guilty and the loss of everything he owned. The SEC and the US Attorney's office conducted investigations that soon extended well beyond Levine's trading group. There seemed to be an entire web of relationships among Wall Street professionals exchanging information and other favors, including the parking of stock, the accumulation of stock to pressure a firm's management and stock price, all unrelated to Levine. Well known market participants were soon caught up in the investigations, including Siegel, Boesky and the Goldman Sachs senior partner and arbitrageur Robert Freeman. The investigations also indirectly led to Michael Milken who was highly influential in the junk bond market at the time. In 1991, Levine wrote the book Inside Out—an Insiders Account of Wall Street.