Кіріспе

Пет банктер – 1833 жылы АҚШ Қаржы министрлігінің артық қаржыны қабылдау үшін таңдаған мемлекеттік банктерді кемсітуші атау. Оларды кейде жабайы банктермен шатастырады. Бұл екі институт бір уақытта пайда болған, бірақ бір-бірінен ерекшеленсе де, кейбір пет банктер жабайы банктер сияқты практикамен айналысқан. Олар президент Эндрю Джексонның АҚШ-тың Екінші банкінің қайта жаңаруын ветолауы кезінде ірі АҚШ банктерінің арасынан таңдалды, бұл қайта жаңару мерзіміне дейін төрт жыл бұрын Генри Клей ұсынған болатын. Клей 1832 жылғы сайлауда банкты қайта жаңару мәселесін пайдалануды жоспарлаған. Николас Биддл басқарған АҚШ-тың Екінші банкінің жарғысы 1816 жылы басталып, жиырма жылға есептелген, бірақ Джексонның ұлттық банк жүйесіне сенімсіздігі (ол оны конституцияға қайшы деп санайтын) Биддлдің мерзімінен бұрын қайта жаңару туралы ұсынысына және Банк соғысының басталуына әкелді. Джексон қайта жаңаруды ветолаудың төрт себебін атады, олардың әрқайсысы АҚШ-тың Екінші банкінің шамадан тыс билігіне ие екенін көрсету арқылы оны кемсітті. Бұл вето себептері Джексонның қарапайым адамның өкілі ретіндегі рөліне сенуімен байланысты болды. Амос Кендалл, 1832 жылғы сайлауда Джексонның жеңісіне ықпал еткен зияткерлік күш және Джексоннің өзі, банк Джексон үшін саяси қауіп төндіреді деп сендірді. Кендалл Джексонға, егер ол АҚШ-тың Екінші банкінен құтылмаса, Джексон кеткеннен кейін Ақ үйге өз кандидаттарын сайлаудың жолын табатынын ескертті. Джексон банкті қарапайым адамға қауіпті және "республикашылдықтың жауы" деп қарады, сондай-ақ ұлттық банк бар болғанша жұмысшы табының үкіметтегі үлесін жоғалту қаупі бар екенін айтты. "Пет банктер" термині кеңінен таралды, өйткені көптеген банктер ақшалай тұрақтылығына емес, Эндрю Джексонның достары мен саяси одақтастарына үкіметтік лауазымдар сыйлаған олжа жүйесіне байланысты таңдалды. 1832 жылы қайта сайланғаннан кейін, АҚШ-тың Екінші банкін жою туралы аргументіне байланысты, Джексон үкіметтік депозиттерді АҚШ-тың Екінші банкінен осы пет банктерге, яғни Джексон әкімшілігіне адал мемлекеттік банктерге, олжа жүйесі арқылы ауыстыруға бұйрық берді. 1833 жылға қарай 23 "пет банк" немесе АҚШ Қаржы министрлігінің қаражаты бар мемлекеттік банктер болды. Бұл пет банктердің құрылуы жердің спекуляциялық саудасының өсуіне әкелді, негізінен басқарушылардың елдің ақшасын тиімді басқара алмауына байланысты. Ұлттық банк капиталы, несиелер және банкнот айналымы пет банктер кезеңінде күрт өсті, бұл жердің спекуляциялық саудасының өсуіне әкелді. Көптеген пет банктер ақшаларын жоғалтып, инвестицияларында сәттілікке жете алмады, себебі 23 пет банк халықтың барлық ақшасын сақтауға жеткіліксіз болды. Пет банктер мен кішкентай "жабайы" банктер елді қағаз ақшаға толы қылып жіберді. Бұл ақшаның сенімсіздігіне байланысты Джексон Specie Circular шығарды, ол барлық мемлекеттік жерлерді алтынмен және/немесе күміспен сатып алуды талап етті. Нәтижесінде, пет банктердің арқасында үкіметтік қаражаттың бүкіл елге таралуы, Specie Circular арқылы құрылған алтын мен күміс резервтерін жұмылдыруды қиын етіп берді. Бұл факторлар 1837 жылғы экономикалық құлдырауға, яғни 1837 жылғы үрейге әкелді.