Кіріспе

Панча пати (тамилше: பஞ்ச பதி, "Құдайдың бес мекені") – Аяваджи дінінің бес маңызды қасиетті орталығы. Бұл орындар негізгі Патилер ретінде қарастырылады және Аяваджидегі басты құдайға табыну орындары болып саналады. Бірінші Пати – Свамитопе Пати, ол Аяваджи дінінің бас штабы. Қалған Патилер – Муттапати, Тамараикулам Пати, Амбалапати және Пупапати. Панчапатидің бесеуі де Үндістан құрлығының соңғы нүктесі Каньякумари маңындағы он бес шақырымдық аймақта орналасқан.

Суамитопе пати

Свамитоппе – Айяваджи дінінің рухани орталығы. Бұл Панчапатхилердің арасында ең бастысы саналды. Осы жерде Айяның Ұлы Тавамы өтті. Бұл жердің қасиеттілігі «Акилаттиратту Амманай» кітабында баяндалған: аңыз бойынша, Арджуна саналған Партибан, Пасупаттастирамды алу үшін Шиваға құлшылық еткен. «Махабхарата» эпосын жазған Веда Вьяса да осы жерде дүниеге келген. «Акилам» бойынша, Вайкундар осы жерде демонды жаққан. Бұдан өзге, осы жерде әртүрлі сиқырлық пен жалаң жұмыс жасалды. Айя осы жерде жеті бикешті өзіне біріктірген. Сондай-ақ, Вайкундар Свамитоппеде көптеген кереметтер жасады делінеді. Осы себептерге байланысты бұл орталық басқа барлық патилерден қасиеттірек және діни маңызы жоғары деп есептеледі. Бұл Тамил Надудағы ең маңызды діни орталықтардың бірі және елдің түкпір-түкпірінен көптеген адамдарды тартады. 19 ғасырдағы Лондондық миссионерлік қоғамның есебінде осы пати және оның көптен бері халықты қызықтыруы кеңінен сипатталған.

Мұтта Пати

Мұттапати – Айя Вайкундардың ізбастары оның нұсқауымен Вахайпатиде алты ай бойы Тувайал Тавасуды аяқтағаннан кейін, екінші кезеңдегі Тувайал Тавасуды өткізген жер. Жергілікті халыққа осы таза вегетариандық өмір салты туралы хабар жетті, әсіресе, «төменгі» касталар арасында мұндай өмір салту сирек кездесетін. Көптеген адамдар бауырластардың өмірін көруге келді. Тувайал Тавасуды өткізген кокос ағаштарынан тұратын бақша, ізгі ниетті брахманға тиесілі болған. Ол Тувайал Тавасу туралы естіп, сол жерге барып, оның куәсі болды. Айя Вайкундардың қағидаларына қатты бейімделген ол, бұл жерді Айя Вайкундардың ізбастарына сыйға берді. Қазіргі Мұттапати сол жерде құрылып, Пайян әулетінің тікелей бақылауында болды. Кейін, сот дауларына байланысты, жер аукционға шығарылды. Аукционда жеңіп алғандар күнделікті Паннивидай рәсімін өткізді. Бүгінде олардың ұрпақтары Паннивидайды өткізіп, Патиді басқарады, оның басқаруын Сенім қоры жүзеге асырады. Бұл орталықтың да діни маңызы зор. Айя Вайкундар тұтқындалу алдында және Тавасын аяқтағаннан кейін, осы жерге жақын жердегі Бірінші Мұттапати Винчай үшін Әкесі Вишнумен кездесу үшін теңізге түсті. Сондықтан бұл орталық Вайкундардың дүниеге келуімен тікелей байланысты. Айяважи халқы Мұттапатиде теңізге шомылудың қасиетті екеніне сенеді. Жыл сайын, тамыз айының соңғы жұмасында (Пангуни) көптеген адамдар Свамитоппеден Мұттапатиге қарай шеру тартады. Бұл мереке Пангуни Тиртхам деп аталады. Свамитоппедегі Пайян әулетінің ең үлкендері немесе басқалары сол күні Мұттапатиде Паннивидай және Аннадармамды өткізеді.

Тамараикулам Пати

Тамараикулампати – Ая Вайкундардың шәкірттерінің бірі, Хари Гопалан Цитардың туған жері. Оны Сахадеван деп те атаған. Акилаттиратту Амманай, Аяважи дінінің қасиетті кітабы, Құдайдың Хари Гопалан Цитарға берген болжамы ретінде айтылады. Сондықтан ол Ая Вайкундардың барлық шәкірттері арасында кеңінен танылды. Бұл ауылдың халқы бір кезде Ая Вайкундарды өз ауылдарына шақырған. Ая Вайкундар сонда барып, жылы күтіп алынды және той жасалды. Ая Вайкундар бір күн сонда қалды да, Свамитоппеге қайтып келді. Бастапқы жылдары Ая Вайкундарды осы ауылға жылына бір рет ваханамен әкеліп, қайтаратын. Бұл күні тамил айы Пангунидің соңғы жексенбісі болатын. Сол кезде халық осы күнді мереке ретінде тойлаған. Бұл дәстүр соңғы елу жылдан бері тоқтатылды. Күнделікті Панивидай осы жерде өткізіледі. Қазір, мерекелер үшін ағаштан жасалған ваханалар бар. Тамараикулам Пати, Свамитоппеден оңтүстікке қарай бір шақырым жерде, Оңтүстік Тамараикуламда орналасқан. Бұл жерге Нагеркоилден немесе Каньякумариден қалалық автобуспен жетуге болады. Нагеркоилден он төрт шақырым қашықтықта.

Амбала Пати

Айя Вайкундар Тавамнан кейін Манакудидің жанындағы Паллам деген жерге барып, екі жыл сол жерде тұрды. Бұл жер Амбалапатхи деп аталады. Айя Вайкундар осы жерде Шива соруб (Шиваның бейнесін алған) болды. Мұнда 96 бағанадан тұратын амбалам салынды, олардың барлығы ортада орнатылған ағаш құмыраға жалғастырылды. Осы амбаламнан Айя Вайкундар уағыз айтты. Шива соруби ретінде Айя Парвати мен Бхагаватидің күштерін қабылдады. Мұруга ретінде ол Валли мен Дхейванаидің күштерін қабылдады. Брахма ретінде ол Мадаикатталдың күштерін де қабылдады. Осы жерден жамағат Айяны атқа мінгізіп, Қадамбанқұлам және Памбанкулам сияқты ауылдарға алып жүрді. Айя осы ауылдарда Нижал Тангалдарды құрды. Екінші жылдың соңында Айя Вайкундар Свамитоппеге қайтып келді. Кейін осы жерде жер иелері Пати салып, күнделікті Панивидай өткізді. Қазір Патиді салғандардың ұрпақтары басқарады. Жыл сайын осы Патиде араба фестивалі өткізіледі. Айя Вайкундарды Пати маңында алып жүретін көптеген Ваханалар бар. Пати Нагеркоилден оңтүстікке қарай он шақырым жерде орналасқан. Нагеркоилден осы Патиге тікелей автобус қатынайды. Айя Вайкундар барлық құдайлық күшті өзіне сіңіріп, осы жерде жоғарылығын көрсеткендіктен, бұл Свамитоппеден кейінгі Аяважи халқының ең маңызды қасиетті орны. Бұл Патиді Паллату Пати және Мулакунда Пати деп те атайды.

Пуа Пати

Айя Вайкундар өзінің соңғы алты жылын Свамитоппеде өткізді. Ол қалыпты адам сияқты өмір сүрді. Ол егістік жерлерін және жеміс ағаштарын күтіп ұстады, сондай-ақ мал өсірді. Бхумадеви (Жер Анасы) Пумадантай түрінде Етаможи маңында тұрды. Кейбір ізбасарлары осы құдайлық жұпты біріктіруді қалады. Бірақ қыздың туыстары оған қатты қарсылық көрсетті. Пумадантай Айя Вайкундарды мақтап, оның ерекше екенін дәлелдеді. Соңынан туыстары Айя Вайкундарды өз ауылдарына шақырып, қызды оған үйлендірді. Пумадантай Айя Вайкундармен бақытты болды. Бұл Пумадантай – Вайкундарға біріккен жеті құдайдың бірі және Амбалапатхиде бірікпеген жалғыз құдай. Айя Вайкундар сол жерде, әдемі лавр ағаштарына толы бақта демалды. Акиламда айтылғандай, ағаштардың бүршіктері інжу-маржанға ұқсас және ол жер өте салқын болған. Кейін ізбасарлары Акиламдағы Вайкундардың нұсқауымен осы жерде пати (ғибадатхана) орнатты, ол Попати деп аталады. Жыл сайын мерекелер өткізіледі, бұл пати ауылға тиесілі және ауылдық комитет тарапынан күтіліп ұсталады. Попати Нагеркоил мен Етаможиден оңтүстікке қарай шамамен он шақырым қашықтықта орналасқан.