Нәрестелерге қасиетті Евхаристия тағайындау дәстүрі
Infant communion
Нәрестелік қатысу – бұл шүкірлікке (Евхаристия) шағылысқан нан мен шарапты нәрестелерге беру амалы. Шығыс христиандығында кең таралған, Батыста сирек. Діни негіздері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сәбилер мен кішкентай балаларға Евхаристия сыйлау практикасы
Practice of giving infants and young children the Eucharist
Нәрестелердің қауымын Евхаристия сыйлау – бұл көбінесе киеленген нанға араластырылған киеленген шарап түрінде, жас балаларға Евхаристия сыйлау практикасы. Бұл тәжірибе Шығыс христиандығында кең таралған, онда жасына қарамастан, крещениеден және миропомазаниеден өткен барлық шіркеу мүшелеріне Құдай қызметінде сыйлық беріледі. Батыс христиандығының көп бөлігінде нәрестелерге Евхаристия сыйлау жиі кездеспейді.
Infant communion refers to the practice of giving the Eucharist, often in the form of consecrated wine mingled with consecrated bread, to young children. This practice is standard throughout Eastern Christianity, where communion is given at the Divine Liturgy to all baptized and chrismated church members regardless of age. Infant communion is less common in most of Western Christianity.
Теология
Нәрестелердің қатысуына қолдау бірнеше Ізгі хабар аяттарынан, оның ішінде Матай 19:14 және Марқ 10:14 аяттарынан алынған. Шіркеу Әкелерінің арасында Киприан, Августин және Ұлы Лев нақты түрде нәрестелердің қатысуын жақтаған.
Support for infant communion is drawn from several gospel verses, including Matthew 19:14 and Mark 10:14. Among the Church Fathers, Cyprian, Augustine, and Leo the Great explicitly favored infant communion.
Тарих
Ертедегі шіркеуде адалдардың литургиясына келгендердің барлығы қасиетті тағам алуға тиіс деп есептелді; катехумендер мен тәубешілер құрбандыққа қатыспады. Алғашқы шіркеу ата-аналарға өз балаларын қасиетті тағам алу үшін әкелуге рұқсат берді және оны ынталандырды. Апостолдық Конституциялар (IV ғасыр) дін қызметкерлерінің және қасиетті жандардың түрлі дәрежелерінен кейін, ал жалпы жиыннан бұрын балалардың қасиетті тағам алуын бұйырады. Кішкентай балаларға қасиетті тағам беруде ешқандай практикалық қиындықтар немесе діни талас-тартыстар болғандықтан, бұл дәстүр Шығыс Православ шіркеуінде бүгінге дейін сақталып келеді.
In the Early Church, everyone who attended the Liturgy of the Faithful was expected to receive communion; catechumens and penitents were not present for the consecration. The Early Church permitted and encouraged parents to present their children to receive communion. The Apostolic Constitutions (4th century) instruct that children are to receive communion after the various orders of clergy and consecrated laity and before the general congregation. With no practical difficulties or theological qualms with giving communion to young children, this practice continues in the Eastern Orthodox Church to this day.
Шығыс православие
Православие шіркеуінде кез келген жастағы адам шомылдыру және мирасқор болу рәсімдерінен кейін мүмкіндігінше тезірек, әдетте келесі Құдай қызметінде қауымға қатысады. Кішкентай балалар күнәларын біліп, мойындауға жеткілікті жасқа – әдетте сегіз-тоғыз жасқа – дейін ораза ұстауға немесе ішкі өкініш білдіруге міндетті емес. Православие дәстүрінде қасиетті нан мен шарап тостағанға бірге салынады, ал дін қызметкері кішкентай қасықпен қауымды жүргізеді. Сәбилер әдетте Мәсіхтің қасиетті Қанының (шараптың) аз мөлшерін қабылдайды, ол Мәсіхтің Денесімен (наны) араласады; үлкен балалар Мәсіхтің қасиетті Денесін (наны) де алады. Нанды сәбилерден алып қоюдың ешқандай діни (немесе білімтанулық) себебі жоқ; бұл тек қана дайын емес адамдарға қатты тамақ беруден сақтанудың практикалық мәселесі.
In the Orthodox Church, any person of any age receives communion as soon as possible after baptism and chrismation, usually at the next Divine Liturgy. Young children are not usually required to fast or go to confession before communion until they are old enough to be aware of their sins, usually eight to nine years old. In the Orthodox practice, the consecrated bread and wine are placed together in the chalice, and the priest administers communion with a small spoon. Infants typically receive a small amount of consecrated Blood of Christ (wine), which mingles with the Body (bread) of Christ; older children receive the consecrated Body of Christ (bread) as well. There is no theological (or epistemological) reason for withholding the bread from infants; it is merely the practical concern of not giving solid food to those not ready for it.
Англикандық
Англикан қауымының және Англикан қауымына мүше емес Англикан шіркеулерінің арасында дәстүрлер кең түрде әртүрлі. Кейбір шіркеулерде ашық қасиетке шақыру (ашық түрде құдай сыйлау) практикасы бар. Қазіргі уақытта Англия шіркеуі адамдар қасиетке шақырылар алдында "дайын және ынталы" болуларын талап етеді. Дегенмен, оның кейбір епархияларында қасиетке шақырудан бұрын тәжірибелік жолдар қолданылып келеді. Англия шіркеуі сондай-ақ, басқа Троицалық шіркеулерде крещение алған және тұрақты қасиетке шақырылатын жандарға CofE шіркеуіне келгенде қасиетке шақыруға рұқсат береді. Осы рұқсат, демек, олардың өз шіркеулерінде қасиетке шақырылатын нәрестелерге де қатысты болуы мүмкін; бірақ әлемдегі көптеген Англикан шіркеулеріндегі шақыру "ересектерге" арналған ерекше сілтемелерді қамтиды.
Practice varies widely throughout the Anglican Communion and among those Anglican churches that are not affiliated with the Anglican Communion. Open communion is practiced in some churches. The Church of England at the moment requires that people be "ready and desirous" of confirmation before receiving communion. However, there have been experiments with communion before confirmation in some of its dioceses. The Church of England also allows baptised regular communicants from other Trinitarian churches to receive communion when visiting a CofE church. This permission would seem, therefore, to extend to infants in the practice of receiving in their own churches; but in many of the world's Anglican churches the invitation so extended includes a specific reference to "adult" visitors.
Басқа атаулар
Көптеген негізгі протестанттар ашық қатысуды (ашық араласуды) қолданады, онда нан мен шарап/шырын жасқа немесе діни ұйымға қарамастан, барлық адамдарға ұсынылады. Мұндай шіркеулерде кішкентай балалар жиі қатысады, бірақ нәрестелерге Евхаристия беру сирек кездеседі. Қатысушы емес адамдарға, олардың жасына қарамастан, Евхаристияны беруден бас тартатын діни ұйымдар да бар. Шіркеулерде мүшелікке жасөспірім шағында ғана рұқсат берілсе (мысалы, Амиштерде), нәрестелердің қатысуы өте сирек. Соңғы жылдары Шығыс шіркеулеріндегі балалардың қатысуы (педокоммунион) Батыста, соның ішінде кейбір консервативті протестанттардың арасында қызығушылық тудырды. Бұл тәжірибені қолдайтын белгілі консервативті протестанттар: Питер Лейтхарт, Роберт С. Рэйберн, Р.С. Спроул кіші, Дуглас Уилсон, Роузас Джон Рашдуни, Джеймс Б. Джордан, Гэри Норт және Стив Уилкинс. Реформаланған шіркеулер федерациясы барлық шіркеулерінде балалардың қатысуын жүзеге асырады, сондай-ақ Реформаланған евангелистік шіркеулер қауымының кейбір шіркеулері де осы тәжірибені қолдайды. Христиандық реформаланған шіркеуі және реформаланған епископалдық шіркеуі, консервативті англикандық діни ұйым, бұл тәжірибені қабылдайды, ал көптеген консервативті пресвитериандар да балалардың қатысуын жақтайды. Америкадағы Пресвитериан шіркеуінде балалардың қатысуын доктриналық тұрғыдан қабылдауға рұқсат беріледі, бірақ оның өзіне рұқсат жоқ.
Many Mainline Protestants practice open communion, in which the bread and wine/juice is offered to the people without discrimination of age or denominational status. In these churches, while the very young often commune, it is unusual for infants to receive the Eucharist. Denominations which practice closed communion generally deny the Eucharist to those not members of their congregation or denomination, regardless of age. In churches where membership is often not permitted until the teenage years (for example, the Amish), infant communion is very rare. In recent years, the Eastern practice of paedocommunion has gained considerable attention in the West, including among some conservative Protestants. Notable conservative Protestants in favor of the practice are Peter Leithart, Robert S. Rayburn, R. C. Sproul, Jr., Douglas Wilson, Rousas John Rushdoony, James B. Jordan, Gary North, and Steve Wilkins. The Federation of Reformed Churches practices paedocommunion in all its churches as do some congregations within the Communion of Reformed Evangelical Churches. The Christian Reformed Church and the Reformed Episcopal Church, a conservative Anglican denomination, also are tolerant of the practice, and many conservative Presbyterians favor paedocommunion as well. In the Presbyterian Church in America, doctrinal acceptance of paedocommunion is tolerated though the practice itself is not allowed.