Қасқыр тісті шегелер: ежелгі Шумерлер мен Месопотамия мәдениеттерінде храмдар мен құрылыстарды қасиетті деп белгілеу үшін пайдаланылған, клинопись жазылған тарихи құжаттар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Б.з.д. үшінші мыңжылдықта шумерлер мен Месопотамияның басқа да мәдениеттері қолданған саз тырнақтары, сондай-ақ бағыштау немесе іргетас тіреуіштері, конустар немесе тырнақтар деп аталатын бұл заттар, саз балшықтан жасалған, клинописьмен жазылған, қуырылған және ғимараттың саз кірпіш қабырғаларына қадалып, ғибадатхананың немесе ғимараттың сол құдайға арналған құдайлық меншік екенін көрсететін дәлел ретінде қызмет еткен. Металдан жасалған нұсқалары да болған, оның ішінде бейнелі суреттері бар құймалар, мысалы, Хури іргетастары (Сирия, шамамен 2300 – 2159 ж.б.д.). Сонымен қатар, шумерлер ғимараттардың қабырғалары мен бағаналарында әсем мозаика үлгілерін жасау үшін түрлі түстермен боялған, жазусыз саз конустарын қолданған, бұл сонымен қатар ауа райынан қорғауға көмектескен. Ежелгі Египеттегі жерлеу конустары конус негізін жазу үшін негізгі бет ретінде пайдаланған.
Used by Sumerians and other Mesopotamian cultures beginning in the third millennium BC, clay nails, also referred to as dedication or foundation pegs, cones, or nails, were cone shaped nails made of clay, inscribed with cuneiform, baked, and stuck into the mudbrick walls to serve as evidence that the temple or building was the divine property of the god to whom it was dedicated. Versions were also made of metal, including castings with figurative designs, such as the Hurrian foundation pegs (Syria, c. 2300 – c. 2159 BCE). Additionally, uninscribed clay cones painted in different colors were used by Sumerians to create decorative mosaic patterns on walls and pillars of buildings, which also offered some protection against weathering. The similar funerary cones of ancient Egypt used the cone base as the major writing surface.
Негізгі тырнақ үлгілері
Тарихтағы ең көне "құжаттардың" бірі ретінде, жұмыстың құрылысын немесе аяқталуын қолдаған демеуші туралы, сондай-ақ ең көне тарихтар мен/немесе сыр-сипаттар жазылған. (Мақтан тұту кейде тарихи қателіктерге немесе фактілерді дұрыс емес көрсетуге алып келген.)
As some of the oldest 'documents' in history, the sponsor, responsible for the construction, or dedication of a work, some of the oldest histories, and/or intrigues are recorded. (Boasting sometimes led to historical inaccuracies, or misstatements of facts.)
Патша Энтемена
Патша Энтеменаның тырнағы – сақталған күйі өте жақсы, әрі толыққанды әңгіме беретін саз тырнақтың көрнекті мысалы. Ол б.з.б. 3-мыңжылдықтың орта кезеңіне қарай Лағаш патшасы болған.
King Entemena's nail is a prime example of a clay nail in excellent condition, as well as a detailed story. He was king of Lagash towards the late middle of the 3rd millennium BC.
Хаммурапи патша
1938 жылы наурыз айында Хаммурапи патшаның бір саз тырнағы антиквардан сатып алынған. Тырнақ толық сақталғанмен, оның дерлік барлық білігі жоқ. Басының диаметрі 187 миллиметрді құрайды. Ал салыстыру үшін, білігінің диаметрі түбінде 110 миллиметр. Басы да, білігі де ақкад тіліндегі клинописьпен жазылған. Тырнақтың басында үш баған мәтін бар; жоғарғы жағындағы бірінші баған ғасырлар бойы тозығып, үшінші бағанның төменгі жартысы сынған. Бұл саз тырнақ Чикаго университетінің археология мұражайындағы Шығыс институтында А 24645 нөмірімен тіркелген. Пенсильвания университетінің мұражайында және Оксфорд мұражайында осы тырнақтың дәл осындай жазуы бар екі көшірмесі сақталуда. Дегенмен, олардың әрқайсысы әртүрлі транслитерацияланып, әртүрлі аударылған. Филадельфиядағы нұсқада мәтіннің бір бөлігі жоқ, бірақ бұл мәселе Чикаго нұсқасының көмегімен шешілді. Сонымен қатар, Оксфордтағы мәтін шумерлік нұсқаны ұсынады. Үш саз тырнақ та өздерінің тиісті орындарында сақталып тұр. Олардың саңырауқұлақ пішіні, кең басы және қысқа білігі сияқты ерекше стильіне байланысты олардың Хаммурапи дәуірінен екендігі анық көрінеді.
One of King Hammurabi's clay nails was acquired in March 1938 from an antique dealer. The nail, although fully preserved, is missing almost the entire shaft. The head has a diameter of 187 millimeters. In comparison, the shaft at the base is 110 millimeters in diameter. Both the head and shaft are inscribed with cuneiform writing in Akkadian. There are three columns of text on the head of the nail; the first column on the upper half having dulled over the course of centuries, and the lower half of the third column broken off. The clay nail bears the number A 24645 at the Oriental Institute, the University of Chicago's archaeology museum. There are two replicas of the clay nail with the same inscription located at the University of Pennsylvania Museum and the Oxford Museum. However, each were transliterated and translated differently. The Philadelphia version is filled with missing text, although the complication was solved with the help of the Chicago version. Simultaneously, the Oxford text gives the Sumerian version. All three clay nails are now preserved in each of their respected locations. They are easily recognized to be from the Hammurabi period due to their distinct style of having a mushroom shape, broad heads, and short shafts.