Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс археологы және тарихшысы Уго Винклер (4 шілде 1863 – 19 сәуір 1913) – неміс археологы және тарихшысы, Түркиядағы Боғазкөй қаласында Хетт империясының астанасын (Хаттуса) қазба жұмыстары арқылы тапқан. Ежелгі Таяу Шығыс тілдерін зерттеген ол, ассириялық клинопись және Ескі өсиет туралы көптеген еңбектер жазды, 1891 жылы Вавилон мен Ассирия тарихын жинақтап басылымға шығарды, сондай-ақ Хаммурапи кодексі мен Амарна хаттарын аударды. 1904 жылы Берлин университетінде Шығыс тілдері профессоры қызметіне тағайындалды.
German archaeologist and historian
Hugo Winckler (4 July 1863 – 19 April 1913) was a German archaeologist and historian who uncovered the capital of the Hittite Empire (Hattusa) at Boğazkale, Turkey. A student of the languages of the ancient Middle East, he wrote extensively on Assyrian cuneiform and the Old Testament, compiled a history of Babylonia and Assyria that was published in 1891, and translated both the Code of Hammurabi and the Amarna letters. In 1904, he was appointed professor of Oriental languages at the University of Berlin.
Білім
Винклер Берлин университетінде неміс ассириологиясының негізін қалаушы Эберхард Шредерден дәріс алды. Ол 1886 жылғы 24 маусымда Саргонның клинопись мәтіндері туралы жұмысы үшін докторлық диссертациясын қорғады.
Winckler studied at the University of Berlin with Eberhard Schrader, founder of German Assyriology. He was awarded his doctorate on 24 June 1886, for his work on the cuneiform texts of Sargon.
Оқыту
Уинклер 1891 жылы Берлин университетінде лекция оқыды. 1904 жылы ол шығыс тілдерінен ерекше профессор болып тағайындалды.
Winckler became a lecturer at the University of Berlin in 1891. In 1904, he was appointed Extraordinary Professor of Oriental languages.
Қазба жұмыстары
Винклер 1906 жылы Осман археологы Теодор Макридимен бірге, неміс шығыстану қоғамының қолдауымен Боғазкөледе қазба жұмыстарын бастады. Оның қазбалары мыңдаған қаттыланған саз тақташаларды ашты, олардың көпшілігі бұрын белгісіз хетт тілінде жазылған. Бұл Винклерге хетт тарихының б.з.д. 14 және 13 ғасырлардағы алғашқы жоспасын құруға мүмкіндік берді. Винклер 1912 жылға дейін қазба жұмыстарын жалғастырды, осы кезеңдегі жаңалығы қаланың бір кезде ұлы империяның астанасы болғанын көрсетті. Тақташалардағы тіл, "Боғазкөй мұрағаты" деп белгілі, 1915 жылы чех ғалымы Бедрих Хрозный тарапынан жазылымнан ашылды.
Winckler began excavations at Boğazkale in 1906 with support from the German Orient Society together with Ottoman archeologist Theodore Makridi. His excavations revealed a stockpile of thousands of hardened clay tablets, many written in the hitherto unknown Hittite language, that allowed Winckler to draw a preliminary outline of Hittite history in the 14th and 13th centuries BC. Winckler continued excavations at the site until 1912, during which time his finds proved that the city was once the capital of a great empire. The language on the tablets, known as the Bogazköy Archive was deciphered in 1915 by the Czech scholar Bedřich Hrozný.
Әсері
Отто Ранк, «Өнер және суретші» еңбегінде Винклерді б.з.д. бесінші-алтыншы мыңжылдықтардағы ежелгі Шығыс әлемінің көрінісін қайта ашқан адам деп сипаттайды. Винклердің кең таралған сипаттамасы: «Бүкіл ғалам – ұлы әлем, макрокосм; оның бөліктері өздері шағын ғаламдар, микрокосмдар. Мұндай микрокосм – адам, ол өзі ғаламның бейнесі және толыққанды жаратылыс. Бірақ ұлы ғалам да адам, және ол Құдай болғандықтан, Құдайдың да адам денесі бар. Сондықтан, Құдай адамды Өзінің бейнесінде жаратты. Бұл ортағасырлық медицинаның сенімі болды, біз білетініміздей, олардың (көбінесе қан алу үшін) адам денесін зодиактың он екі белгісіне сәйкес бөлу әдісі болды (бас – қошқар, мойын – бұқа, қол – егіздер және т.б.). Осы «ғылыми» емдеуге пациенттің жағдайы негізделген».
Otto Rank, in Art and Artist, describes Winckler as the "rediscoverer of the ancient Oriental world picture in the fifth to sixth millennium B. C. Winckler's popular description: "The whole universe is the great world, the macrocosm; its parts are small universes in themselves, microcosms. Such a microcosm is man, who is himself an image of the universe and a perfect being. But the great universe is likewise a man, and as it is 'God,' God has human form. In his own image, therefore, was man created. This was still the belief of medieval medicine, which we know to have had (chiefly for the purpose of bleeding) a method of dividing up the human body according to the twelve signs of the zodiac (head, ram; neck, bull; arms, twins; and so on). On this 'scientific' treatment of a patient was based "
Ранк сондай-ақ «Өнер және суретші» еңбегінде макрокосмостық символизмнің маңыздылығы туралы былай деп жазды: «Винклер ежелгі Вавилонның рухани мәдениеті туралы танымал есебіндегі «Миф, аңыз және ойын» тарауында берген осы тұжырымдаманың алғашқы және ең жақсы нұсқасы болып табылады. Бұл мерекелерде және олармен байланысты ойындарда "фестиваль бейнелейтін жұлдыздардағы оқиғалар – мысалы, құдайдың өлімі мен қайта тууы, қараңғылық күштерін жеңу, айдаһар – халық алдында көрсетіліп, ойналады"».
Rank also wrote in Art and Artist, regarding the significance of macroscosmic symbolism, "In the first, and still the best, summary of this sort, which Winckler gives us in the chapter "Myth, Legend, and Play" of his popular account of the intellectual culture of ancient Babylon, the fundamental fact is established that the festivals connected with various games had all a seasonal character, with a definite calendar as their basis. In these festivals and the associated games, "the events in heaven which the festival represents—for example, the death and rebirth of the deity, the victory over the powers of darkness, the dragon—are represented and played before the people."