Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рим саясаткері, б.з.д. 117 жылы консул, Цицеронның мұғалімі. Социальдық соғыс (б.з.д. 91–87) кезінде өмір сүрген римдік заңгер, Цицеронның ұстазы және мұғалімі.
Roman politician, consul in 117 BC, Cicero's teacher
a Roman jurist living during the Social War (91–87 BC) who was Cicero's mentor and teacher
Квинт Муций Скевола Огур (шамамен б.з.д. 169 – 88) – Рим Республикасының саясаткері және рим құқығы саласындағы алғашқы сарапшылардың бірі. Ол алғашқыда әкесінен (оның есімін бөліскен) заң, ал Родостың Панаетийінен философия білімін алды. Скевола б.з.д. 128 жылы трибун, 125 жылы эдил, ал 121 жылы претор болып тағайындалды, осы қызметте Азия провинциясының әкімі болды. Келесі жылы Римге оралғаннан кейін, ол Титус Альбуцийден (вероятно, жеке себептерге байланысты) келген қорғау үшін зорлық-зомбылық танытқандығы айыбына тап болды, бірақ өзін сәтті қорғады. 117 жылы консул сайланды. Қартайған шағында Скевола заңға және Рим істеріне деген қызығушылығын сақтап, оны дамытты. Ол сондай-ақ заң туралы білімін Римнің ең танымал шешендеріне, Цицерон мен Аттикке мұғалім ретінде берді. 88 жылы ол Гай Марийді Сулланың оны халық жауы деп жариялау ниетіне қарсы қорғады, Римді құтқарған адамға ешқашан мұндай жаза берілмейтінін айтты. Цицерон өзінің ескі ұстазының бейнесін үш еңбегінде – «De Oratore», «De amicitia» және «De republica» – әңгімелесуші ретінде пайдаланды. Бұл Скеволаны Сципиондық үйірмеге жатқызады.
Quintus Mucius Scaevola Augur (c. 169 – 88 BC) was a politician of the Roman Republic and an early authority on Roman law. He was first educated in law by his father (whose name he shared) and in philosophy by the stoic Panaetius of Rhodes. Scaevola was made tribune in 128 BC, aedile in 125, and praetor in 121, in which capacity he acted as governor of Asia. Upon his return to Rome the following year he faced a charge of extortion brought by Titus Albucius (probably on personal grounds) which he successfully defended. In 117, he was elected consul. In his old age, Scaevola vigorously maintained his interest in the law and in the affairs of Rome. He also passed on his knowledge of law to some of Rome's most celebrated orators, as the teacher of Cicero and Atticus. In 88 BC, he defended Gaius Marius against Sulla's motion to have him named an enemy of the people, saying that he would never agree to have this done to a man who had saved Rome. Cicero used the persona of his old master as an interlocutor in three works, his De Oratore, De amicitia, and De republica. This usage places Scaevola as a member of the Scipionic Circle.
Отбасы
Скевола Сципион Эмилианның жақын досы Гай Лаэлийдің қызы Лаэлияға үйленді және бір ұл мен екі қызы болды. Оның әйелі, қызы және немерелері латын тілінің тазалығымен әйгілі болды. Скеволаның қызы б.з.д. 95 жылы консул болған және өз заманының ең көрнекті шешені Лүций Лициний Крассқа тұрмысқа шықты. Оның туыстарының ішінде консулдар мен Pontifices maximi Публий Лициний Красс Дивес Муциан және Публий Муций Скевола да болды. Соңғысы Гай Гракхтың тағдырынан қаза тапқан әйелі Лицинияның әкесі еді.
Scaevola married Laelia, a daughter of Gaius Laelius, a close friend of Scipio Aemilianus, and had a son and two daughters. His wife, daughter, and granddaughters were all famed for the purity of their Latin. Scaevola's daughter married Lucius Licinius Crassus, consul in 95 BC and the greatest orator of his day. His first cousins included the consuls and Pontifices maximi Publius Licinius Crassus Dives Mucianus and Publius Mucius Scaevola. The former was father of Licinia, wife of the ill fated tribune Gaius Gracchus.