Кіріспе

Жапонияның тарихи конституциясы
Он жеті баптан тұратын Конституция (十七条憲法) – 720 жылғы «Нихон Шоки» еңбегінде айтылуынша, 604 жылы Шотоку ханзадасы жазған құжат. Ол Императрица Суйконың тұсында қабылданды. Құжатта қазіргі заманғы конституциялардан күтілетіндей, мемлекетті басқару үшін негізгі заңдар емес, биліктегі адамдар мен императордың поддандыларынан күтілетін моральдық қағидалар мен ізгіліктерге баса назар аударылған. Бұл құжат – буддалық және конфуциандық идеяларға толы, мемлекеттің тиімді жұмыс істеуін қамтамасыз етуге бағытталған. Император ең жоғары билікке ие деп есептелген. Бұл – тарихтағы ең ерте конституциялардың бірі.

Мазмұны

Бірінші мақала сол кездегі Жапониядағы бейбітшілік жоқтығына жауап ретінде үйлесімділікті (ва) құнды тұтуға шақырады. Екінші бапта буддалық дін император билігінен басымдыққа қойылады.

Қолданылу мерзімі

Құжаттың "конституция" анықтамасына қаншалықты сәйкес келетіні күмәнді. Ол, АҚШ Конституциясы сияқты, қазіргі заманғы конституциялардың кіріспе бөлігіндегідей басқару принциптерін енгізсе де, оған қалыпты жағдайда күтілетін басқа да элементтер жетіспейді. Уильям Теодор де Бари жазғандай, "Шотоку принцінің 'конституциясы' заңдарды егжей-тегжейлі кодификациялау мен оларды іске асырудан гөрі негізгі моральдық және рухани құндылықтарға көбірек баса назар аударды". Конституцияның рас екендігі де Шотоку өмір сүрген кезеңге сәйкес келмейтін тіркестерді пайдаланғандықтан даулы. Консервативті комментатор Касе Хидэаки бұл құжат ешқашан ресми түрде жойылмағандықтан, ол әлі де ішінара қолданыста деп санайды. Он жеті баптан тұратын Конституция ақсүйектердің бірігіп, императордан гөрі көп әкімшілік билікке ие болуына тосқауыл қоймады.