Лимбург провинциясы: Нидерланд Корольдігі мен Бельгия тарихы, 1815-1839 жылдар. Маастрихт астанасы, Бельгия мен Голландияға бөлінуі. Тарихы мен географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланды Біріккен Корольдігінің (1815-1830) және Бельгияның (1830-1839) провинциясы, Нидерланды Біріккен Корольдігінің бұрынғы провинциясы.
Province of the United Kingdom of the Netherlands (1815 30) and of Belgium (1830 39)
a former province in United Kingdom of the Netherlands
Лимбург (Provincie Limburg) Нидерланды Біріккен Корольдігінің және кейін Бельгияның провинцияларының бірі болды. Провинция Біріккен Корольдік бар болған кезеңде, 1815 жылдан 1830 жылға дейін, сондай-ақ Бельгия тәуелсіздік алғаннан кейінгі алғашқы жылдары, 1830 жылдан 1839 жылға дейін өмір сүрді. 1839 жылы Король Вильгельм I Лондон шартына қол қойғанда, провинция бельгиялық бөлікке және голландтық бөлікке бөлінді, соңғысы жаңа Лимбург герцогтығы болды.
Limburg (Provincie Limburg, ) was one of the provinces of the United Kingdom of the Netherlands and later Belgium. The province existed for the duration of the United Kingdom, from 1815 to 1830, and for the first years after Belgian independence, from 1830 to 1839. When King William I signed the Treaty of London in 1839, the province was split into a Belgian part and a Dutch part, the latter being a new Duchy of Limburg.
География
Лимбург провинциясының аумағы қазіргі Нидерланд және Бельгия провинцияларының біріктірілген аумақтарымен саякес келді, бірақ сол кезде Льеж провинциясының құрамында болған Воерен аймағы бұл құрамға кірмеді. Оның астанасы Маастрихт қаласы болды. Құқықтық мәселелер бойынша провинция Маастрихт, Хассельт және Роермонд аймақтарына бөлінді.
The territory of Limburg was the same as the combined territories of the present Dutch and Belgian provinces, with the exception of Voeren, which was a part of Liège Province at the time. Its capital was Maastricht. For legal matters, the province was subdivided into the arrondissements of Maastricht, Hasselt and Roermond.
Демография
1830 жылы осы провинцияда шамамен 338 000 адам тұрды, ал 1846 жылы жаңа, кішірек Бельгиялық Лимбург провинциясында 186 000 адам саналып шықты. Олардың басты діні – Рим католицизмі, және ол әлі де сақталып келеді.
In 1830, some 338,000 people lived in this province and in 1846, about 186,000 people were counted in the new, smaller province of Belgian Limburg. Their main religion was, and still is, Roman Catholicism.
Тарих
Наполеон дәуірінен кейін Ұлыбритания, Пруссия, Австрия империясы, Ресей империясы және Франция 1815 жылы Нидерландының Біріккен Корольдігін құрды. Жаңа провинция бұрынғы француз империясының Мёз-Инферьер департаментінен құрылды, бірақ Нидеркрухтен және Герцогенрат Пруссияға берілді, ал провинция астанасының атымен "Маастрихт" деп аталды. Бірінші король Вильгельм I бұрынғы Лимбург герцогтігінің аты жоғалып кетпеуін қалап, оның атын "Лимбург" деп өзгертуді талап етті. Осылайша, жаңа провинцияның аты 1795 жылға дейін Маастрихт, Льеж және Ахен қалалары арасындағы үшбұрышта болған ескі герцогтіктен шықты.
Following the Napoleonic Era, the great powers, United Kingdom, Prussia, the Austrian Empire, the Russian Empire and France, created a new United Kingdom of the Netherlands in 1815. A new province was formed from the former French Empire département of Meuse Inférieure, excluding Niederkrüchten and Herzogenrath which were assigned to Prussia, and was to receive the name "Maastricht", after its capital. The first king, William I, who did not want the name of the former Duchy of Limburg to be lost, insisted that the name be changed to "Limburg". As such, the name of the new province derived from the old duchy that had existed until 1795 within the triangle of Maastricht, Liège, and Aachen.
Тарату
1830 жылғы Бельгия революциясының басында Маастрихтте орналасқан Лимбург провинциялық қарулы күштерінің қолбасшысы генерал Дейне бельгиялық көтерілісшілердің жағын таңдады. Ол 1830 жылғы 7 қарашада қаладан шығып кетті. 9 қарашада Рермондқа, ал 11 қарашада Венлоға жетті. Екі қала да оны ашық қолдарымен қарсы алып, көтерілісшілерге қосылды. Дегенмен, Маастрихт полковник Диббетс басқаратын адал күштердің бақылауына қайта келді. Провинцияның көп бөлігі, соның ішінде Бельгияның солтүстіктегі ең ірі бекінісі – Венло қаласы, Францияның араласуынан кейін Бельгияның де-факто тәуелсіздігіне қол жеткізгеннен кейін бельгиялықтардың бақылауында болды, бірақ Маастрихт қаласы Голландияда қалды. 1839 жылы король Вильгельм I Лондон шартына қол қойып, Бельгияның тәуелсіздігін мойындады. Шарты бойынша бельгиялықтар Лимбургтің шығыс бөлігін Нидерландқа қайтаруға міндетті болды.
At the start of the Belgian Revolution of 1830, General Daine, the commander of the provincial armed forces of Limburg, situated in Maastricht, chose the side of the Belgian rebels. He left the city on 7 November 1830. He arrived at Roermond on 9 November and at Venlo on 11 November. Both cities welcomed him with open arms and sided with the rebellion. However, Maastricht was back under control by loyalist forces under the command of Colonel Dibbets. Although most of the province, including the fortress city of Venlo, at the time Belgium's northernmost fortress, was under Belgian control following Belgium's de facto independence after French intervention, the city of Maastricht remained in Dutch hands. In 1839, King William I recognised the independence of Belgium by signing the Treaty of London. Under the terms of the treaty, the Belgians had to relinquish the eastern part of Limburg to the Netherlands.