Жапон принці Такахито Микаса (1915-2016) – император Тайшоның баласы, Ближней Шығыс зерттеушісі, еврей тарихына қызығушы. Отбасы, білім жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон ханзадасы (1915–2016)
Japanese prince (1915–2016)
Такахито, Микаса ханзадасы (三笠宮崇仁親王) – Жапония ханзадасы, император Тайшо (Йошихито) мен император Теймейдің (Садако) төрт ұлының ең кішісі. Ол олардың соңғы тірі баласы еді. Оның үлкен ағасы император Шова (Хирохито) болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық армиясында кішігірім кавалерия офицері қызметін атқарғаннан кейін, Микаса ханзадасы соғыстан кейін Таяу Шығыс тарихын және семит тілдерін зерткен ғалым және жартылай штаттан тыс лекторы болып жұмыс істеді; ол әсіресе еврей тарихына қызығушылық танытты. Микаса ханзадасы 1941 жылы Юрико Такагиге үйленді, олардың бес баласы болды. Ханзада мен ханшайым Микаса үш ұлынан да көп өмір сүрді. 2004 жылдың 17 желтоқсанында Такамацу ханшайымы Кикуконың қайтыс болуымен Микаса ханзадасы Жапония императорлық үйінің ең қарт мүшесі атанды. Ол 100 жасқа толғанға дейін белсенді қызмет етіп келді. Қайтыс болған кезде Микаса ханзадасы әлемдегі ең қарт патша болып есептелді.
Takahito, Prince Mikasa (三笠宮崇仁親王) was a Japanese prince, the youngest of the four sons of Emperor Taishō (Yoshihito) and Empress Teimei (Sadako). He was their last surviving child. His eldest brother was Emperor Shōwa (Hirohito). After serving as a junior cavalry officer in the Japanese Imperial Army during World War II, Prince Mikasa embarked upon a post war career as a scholar and part time lecturer in Middle Eastern studies and Semitic languages; he was especially interested in Jewish studies. Prince Mikasa married Yuriko Takagi in 1941, and they had five children. Prince and Princess Mikasa outlived all three of their sons. With the death of his sister in law Kikuko, Princess Takamatsu, on 17 December 2004, Prince Mikasa became the oldest living member of the Imperial House of Japan. He remained active until a few months before his death at the age of 100. At the time of his death, Prince Mikasa was the oldest living royal.
Ерте өмір
Принц Такахито 1915 жылдың 2 желтоқсанында Токиодағы Император сарайында Император Тайшо мен Императрица Теймейдің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол ағасы, Мұрагер ханзада Хирохитодан (кейіннен Император Сёва) он төрт жас кіші болған. Бала кезінде Суми-но-мия деп аталды. Принц Такахито 1922 жылдан 1932 жылға дейін Гакушуин (Жақсылар мектебі) ер балаларға арналған бастауыш және орта мектеп бөлімдерінде оқыды. Орта білім алуын бастаған кезде ағасы Хризантема тағына отырған еді, ал келесі екі ағасы, ханзада Чичибу мен ханзада Такамацу, Жапон Императорлық Армиясы мен Жапон Императорлық Флот қатарында қызмет ете бастады. 1932 жылы Такахито Жапон Императорлық Армия Академиясына қабылданды және 1936 жылдың маусым айында кіші лейтенант шенімен 5-ші кавалериялық полкке тағайындалды. Содан кейін ол Армия штабының колледжін бітірді. 1935 жылдың желтоқсанында ересек болғанда Император Сёва оған Микаса-но-мия (Принц Микаса) атағын берді және Императорлық Отбасының жаңа тармағын құруға рұқсат берді.
Prince Takahito was born at the Tokyo Imperial Palace on 2 December 1915 to Emperor Taishō and Empress Teimei. He was fourteen years younger than his eldest brother, Crown Prince Hirohito (the future Emperor Shōwa). His childhood appellation was Sumi no miya. Prince Takahito attended the boys' elementary and secondary departments of the Gakushūin (Peers' School) from 1922 to 1932. By the time he began his secondary schooling, his eldest brother had already ascended the Chrysanthemum Throne and his next two brothers, Prince Chichibu and Prince Takamatsu, had already embarked upon careers in the Japanese Imperial Army and the Japanese Imperial Navy respectively. Takahito enrolled in the Imperial Japanese Army Academy in 1932 and was commissioned as a sub lieutenant and assigned to the Fifth Cavalry Regiment in June 1936. He subsequently graduated from the Army Staff College. Upon attaining the age of majority in December 1935, Emperor Shōwa granted him the title Mikasa no miya (Prince Mikasa) and the authorization to form a new branch of the Imperial Family.
Әскери қызмет
Принц Микаса 1937 жылы лейтенант, ал 1939 жылы капитан болып тағайындалды. Әскери қызметінде ол Жапон әскерінің Қытайдағы әрекеттерін қатаң сынға алды. 1994 жылғы сұхбатында ол Императорлық армияның Қытайға басып кіруі мен жасаған қиянаттарын сынады. Ол бір офицердің жаңа сарбаздарды оқытудың ең тиімді жолы – тірі қытайлық тұтқындарды штыкпен жаттығуға пайдалану екенін айтқанда "қатты дүрсілгенін" еске алды. Оған жапондықтардың жасаған зұлымдықтарын көрсететін фильм берілді, бұл кадрлар американдық пропагандалық фильмде, "Қытай шайқасы" фильмінде де қолданылған болуы мүмкін. Ол ағасы, Император Хирохитоға осы фильмін көрсетті. Принц Микасаның естеліктерінде ол 731-ші бөлімнің Қытайдағы штаб-пәтерінде болғанын және қытайлық тұтқындарды "Маңчжурия даласында адамдарға улы газбен тәжірибе жасау үшін алып кеткенін" көрсеткен фильмдерді көргенін жазды. 1994 жылы газетте ханзада Микасаның Токиоға оралғаннан кейін Қытайдағы Жапон императорлық армиясының мінез-құлқына қатысты қатаң айыптау жазғаны жарияланды, онда ханзада жапондықтардың қытай азаматтарына қарсы жасаған зұлымдықтарына куә болған. Императорлық армияның бас штабы бұл құжатты жасырды, бірақ бір данасы сақталып, 1994 жылы жарияланды. Соғыстан кейін ханзада Микасаның офицер болып қызмет еткен кезде Қытайдағы жапондық солдаттардың тәртіпсіздігі мен қатыгездігіне қарсы қатаң ұстаным алғаны хабарланды. "Бұл шын мәнінде қырғын деп аталатын қорқынышты көрініс болды", - деді ол. Соғысты аяқтауға деген үмітімен, ол жапон әскерлерінің қытайларға қарсы агрессиясын айыптайтын сөз жазып, сөйледі. Ол қытай азаматтарының қайта-қайта зорлануы, тонау және өлтірілуі Қытайда жапонға қарсы күшті сезімдерді тудырғанын, ал Маньчжукодағы марионеттік үкімет Жапонияның Қытайға қарсы агрессиялық саясатын жасыруға тырысқанын түсіндірді. Ол сондай-ақ жапондықтардың Қытайға жасаған басып кіруін тексеруге келген Ұлттар Лигасының өкілдеріне холера бактерияларымен зарарланған жемістер ұсынғанын айтты. Олар ауруға шалдықпады. Ол өзінің жазған сөзі туралы ағасы, Император Хирохитомен сөйлеспегенін, бірақ бір рет императорға жапондықтардың жасаған зұлымдықтары туралы қытайлық фильм көрсеткенін мәлімдеді. 1941 жылы майор болып тағайындалған Микаса ханзада 1943 жылдың қаңтарынан 1944 жылдың қаңтарына дейін Қытайдың Нанкин қаласындағы Қытай экспедициялық армиясының штаб-пәтерінде штаб офицері болып қызмет етті. Оның міндеті Ван Цзинвэй режимінің заңдылығын нығайту және жапон армиясының штабымен бейбітшілікке қадам жасау үшін үйлестіру болды, бірақ оның күш-жігері Императорлық бас штабтың бастаған "Ичи Го" операциясымен толығымен күйреп кетті. Принц Микаса 1945 жылдың тамызына дейін Жапонияның бағынуына дейін Токиодағы Императорлық бас штабтың Армия бөлімінде штаб офицері болып қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін ханзада Тайлық кеңес алдында сөз сөйлеп, Хирохитоның соғыс үшін жауапкершілікті өз мойнына алуын талап етті.
Prince Mikasa was promoted to lieutenant in 1937 and to captain in 1939, serving in China under the name of "Wakasugi". During his army career, he was harshly critical of the Japanese military's conduct in China. In a 1994 interview, he criticized the Imperial Army's invasion of and atrocities in China, and recalled having been "strongly shocked" when an officer informed him that the best way to train new recruits was to use living Chinese POWs for bayonet practice. He also was given a film of Japanese atrocities, possibly linked to the footage used in the American propaganda film, The Battle of China, and was so moved that he made his brother Emperor Hirohito watch the film. In one of Prince Mikasa's memoirs, he wrote that he toured Unit 731's headquarters in China and was shown films showing Chinese prisoners "made to march on the plains of Manchuria for poison gas experiments on humans." In 1994, a newspaper revealed that after Prince Mikasa's return to Tokyo, he had written a stinging indictment of the conduct of the Imperial Japanese Army in China, where the Prince had witnessed Japanese atrocities against Chinese civilians. The Imperial Army General Staff suppressed the document, but one copy survived and surfaced in 1994. After the war, it was reported that while an officer, Prince Mikasa had taken a strict stance against lax discipline and the cruel actions of Japanese soldiers serving in China. “It was truly a horrible scene that can only be termed a massacre,” he said. Out of a desperate desire to end the war, he wrote and delivered a speech that condemned Japanese troop aggression against the Chinese, elaborating that repeated rape, plunder and killing of civilians created strong anti Japanese feelings in China, and that the puppet government in Manchukuo was an attempt to cover up Japan's policy of aggression in China. He also disclosed that the Japanese served fruit contaminated with cholera germs to a team from the League of Nations that came to investigate Japan's invasion of China. They did not develop the disease. He stated that he did not talk about his written speech with his brother, Emperor Hirohito, but he said he once showed the emperor a Chinese made film of Japanese atrocities. Promoted to major in 1941, Prince Mikasa served as a staff officer in the Headquarters of the China Expeditionary Army at Nanjing, China from January 1943 to January 1944. His role was intended to bolster the legitimacy of the Wang Jingwei regime and to coordinate with Japanese Army staff towards a peace initiative, but his efforts were totally undermined by the Operation Ichi Go campaign launched by the Imperial General Headquarters. Prince Mikasa served as a staff officer in the Army Section of the Imperial General Headquarters in Tokyo until Japan's surrender in August 1945. After the end of the war, the Prince spoke before the Privy Council, urging that Hirohito abdicate to take responsibility for the war.
Неке
1941 жылы 22 қазанда Микаса ханзадасы Юрико Такагиге (4 маусым 1923 жылы туған), виконт Масанари Такагидің екінші қызына үйленді. Принц және принцесса Микасаның бес баласы болды. Жұбайлардың екі қызы күйеуге шыққанда императорлық титулдарынан бас тартып, императорлық отбасынан шығып кетті. Олардың барлық ұлдары олардан бұрын қайтыс болды. Бес баласына қоса, 2022 жылға қарай олардың тоғыз немересі және жеті шөбересі болды.
On 22 October 1941, Prince Mikasa married Yuriko Takagi (born 4 June 1923), the second daughter of Viscount (kazoku, pre war Japan's upper classes) Masanari Takagi. Prince and Princess Mikasa had five children. The couple's two daughters surrendered their imperial titles and left the Imperial Family upon marriage. All of their sons predeceased them. In addition to their five children, they had nine grandchildren and seven great grandchildren as of 2022.
Балалар
Ясуко Коноэ (近衛やす子) (бұрынғы Микаса принцессасы Ясуко (甯子内親王); 1966 жылдың 16 желтоқсанында бұрынғы премьер-министр Морихиро Хосокаваның кіші інісі Тадатеру Коноэге тұрмысқа шықты, сондай-ақ бұрынғы премьер-министр Фумимаро Коноэдің асырап алған немересі (және мұрагері), қазіргі Жапон Қызыл Крест қоғамының президенті; Тадахиро есімді ұлы бар, ол үш баланың әкесі. Микаса ханзадасы Томохито (寬仁親王); мұрагер; 1980 жылдың 7 қарашасында Асо Нобукоға (1955 жылдың 9 сәуірінде туған), Асо цемент компаниясының төрағасы Такакичи Асоның үшінші қызы және оның әйелі, бұрынғы премьер-министр Шигеру Йошиданың қызы Казукоға үйленді; екі қызы болды. Йосихито, Кацура ханзадасы (桂宮宜仁親王); 1988 жылдың 1 қаңтарында Кацура но мия құрылды. Масако Сен (千容子) (бұрынғы Микаса ханшайымы Масако (容子内親王); 1983 жылдың 14 қазанында Сосицу Сенге (1956 жылдың 7 маусымында туған), XV Сосицу Сеннің үлкен ұлы және қазіргі Урасенке жапон шай рәсімдер мектебінің он алтыншы мұрагерлік бас шебері (имото) тұрмысқа шықты; екі ұлы, Акифуми және Такафуми, және қызы Макико бар. Норихито, Такамадо ханзадасы (高円宮憲仁親王); 1984 жылдың 1 желтоқсанында Такамадо но мия құрылды; 1984 жылдың 6 желтоқсанында Франциядағы Mitsui & Co. компаниясының бұрынғы президенті Шигежиро Тотторидің үлкен қызы Хисако Тотториге (1953 жылдың 10 шілдесінде туған) үйленді; және үш қызы болды.
Yasuko Konoe (近衛やす子) (formerly Princess Yasuko of Mikasa (甯子内親王); married on 16 December 1966 to Tadateru Konoe, younger brother of former Prime Minister Morihiro Hosokawa and adopted grandson (and heir) of former Prime Minister Fumimaro Konoe, currently President of the Japanese Red Cross Society; has a son, Tadahiro, who has three children. Prince Tomohito of Mikasa (寬仁親王); heir apparent; married on 7 November 1980 to Nobuko Asō (born 9 April 1955), third daughter of Takakichi Asō, chairman of Asō Cement Co., and his wife, Kazuko, the daughter of former Prime Minister Shigeru Yoshida; had two daughters. Yoshihito, Prince Katsura (桂宮宜仁親王); created Katsura no miya on 1 January 1988. Masako Sen (千容子) (formerly Princess Masako of Mikasa (容子内親王); married on 14 October 1983 to Sōshitsu Sen (born 7 June 1956), the elder son of Sōshitsu Sen XV, and currently the sixteenth hereditary grand master (iemoto) of the Urasenke Japanese tea ceremony School; and has two sons, Akifumi and Takafumi, and a daughter, Makiko. Norihito, Prince Takamado (高円宮憲仁親王); created Takamado no miya on 1 December 1984; married on 6 December 1984 to Hisako Tottori (born 10 July 1953), eldest daughter of Shigejiro Tottori, former president of Mitsui & Co. in France; and had three daughters.
Соғыстан кейінгі мансап
Екінші дүниежүзілік соғыста Жапония жеңілгеннен кейін императорлық отбасының көптеген мүшелері, мысалы, Чичибу, Такамацу және Хигасикуни ханзадалары, император Хирохитоны тақтан бас тартуға көндіруге тырысты, осылайша ханзадалардың бірі Акихито есейгенге дейін регент ретінде қызмет ете алатын болды. 1946 жылдың 27 ақпанында ханзада Микаса тіпті Сыртқы кеңесте тұрып, императорды Жапонияның жеңілісі үшін жауапкершілікті қабылдап, тақтан түсуге итермеледі. Сол кезде Жапониядағы ең жоғары ранктідегі АҚШ әскери қолбасшысы, армия генералы Дуглас Макартур император Хирохитоның тақты сақтап қалуын қатысты түрде талап етті. Әлеуметтік қамқорлық министрі Ашиданың күнделігінде: "Барлығы Микасаның сөздеріне ойланып жатқандай көрінді. Мен оның сарайлық шапанын ешқашан соншалықты ақ көрген емеспін." Соғыстан кейін ханзада Микаса Токио университетінің әдебиет факультетіне оқуға түсіп, археология, Таяу Шығыс тану және семит тілдері салаларын терең зерттеді. 1954 жылдан 2016 жылы қайтыс болғанға дейін ол Жапон Таяу Шығыс зерттеулер қоғамын басқарды. Сондай-ақ, ол Жапонияның шығыстану қоғамының құрметті президенті болды. Ханзада Жапония мен шетелдегі әртүрлі университеттерде, оның ішінде: Токио ұлттық көркем өнер және музыка университеті, Аояма Гакуин, Токио әйелдер христиан университеті, Лондон университеті, Хоккайдо университеті және Шидзуока университетінде қонақ оқытушы болып жұмыс істеді. Ол радио мен теледидарда көптеген сұхбаттар берді, мәдени тақырыптар туралы айтты және "императорлық ғалым" деп танылды.
After the defeat of Japan in World War II, many members of the imperial family, such as Princes Chichibu, Takamatsu and Higashikuni, pressed Emperor Hirohito to abdicate so that one of the Princes could serve as regent until Crown Prince Akihito came of age. On 27 February 1946, Prince Mikasa even stood up in the Privy Council and indirectly urged the Emperor to step down and accept responsibility for Japan's defeat. General of the Army Douglas MacArthur, the most senior ranking United States military commander in Japan at the time, insisted that Emperor Hirohito retain the throne. According to Minister of Welfare Ashida's diary, "Everyone seemed to ponder Mikasa's words. Never have I seen His Majesty's face so pale." After the war, Prince Mikasa enrolled in the Literature Faculty of the University of Tokyo and pursued advanced studies in archaeology, Middle Eastern studies, and Semitic languages. From 1954 until his death in 2016, he directed the Japanese Society for Middle East Studies. He was honorary president of the Japan Society of Orientology. The Prince held visiting and guest faculty appointments in Middle Eastern studies and archaeology at various universities in Japan and abroad, including: Tokyo National University of Fine Arts and Music, Aoyama Gakuin, Tokyo Woman's Christian University, the University of London, Hokkaido University and Shizuoka University. He made numerous radio and television appearances, speaking on cultural subjects, and was known as "the Imperial scholar" "