Лу Ридтің "Берлин" альбомы: Тарих, сын және жаңа өмір беру
Berlin (Lou Reed album)
Lou Reed-тің "Berlin" альбомы: есірткіге тәуелдік пен зорлық-зомбылық туралы қаралы концептуалды жұмыс. Шикі реализм, күрделі тақырыптар, уақыт өте келе бағасы артқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берлин – американдық рок музыканты Лу Ридтің 1973 жылғы қазанда RCA Records лейблымен шығарған үшінші жеке студиялық альбомы. Тұжырымдамалық альбом болып табылатын «Берлин» есірткіге тәуелділік пен зорлық-зомбылықтан зардап шеккен бір жұптың тағдырын баяндайды. Алғашқы сын-пікірлер көбінесе жарым-жартылай болды, бірақ жылдар өте альбомға деген бағалар жақсарды: 1973 жылы Rolling Stone журналы оны «апат» деп атады, ал 2012 жылы ол барлық уақыттағы 500 ең ұлы альбомның тізімінде 344-орынға ие болды. Бұл идея продюсер Боб Эзрин Ридке оның әндеріндегі оқиғалардың басы керемет болғанымен, соңы болмайтынын айтқанда туды. Атап айтқанда, Эзрин Ридтің алғашқы жеке альбомындағы «Берлин» әніндегі сол жұптың не болғанын білгісі келді. «Балалар» әнінде Кэролайнның балалары билік тарапынан алынып кеткені және аналарын сағынып жылаған балалардың дауысы бейнеленген.
Berlin is the third solo studio album by American rock musician Lou Reed, released in October 1973 by RCA Records. A concept album, Berlin tells the story of a couple's struggle with drug addiction and abuse. Initially, critical reception was mixed but appraisals of the album have warmed over the years: in 1973 Rolling Stone declared the album "a disaster", but by 2012 the album was ranked No. 344 on its list of the 500 greatest albums of all time. The concept was created when producer Bob Ezrin mentioned to Reed that although the stories told by Reed's songs had great beginnings, they never really had an ending. Specifically, Ezrin wanted to know what happened to the couple from "Berlin" – a song from Reed's first solo album. "The Kids" tells of Caroline having her children taken from her by the authorities and features the sounds of children crying for their mother.
Тірі орындау
Рид пен продюсер Боб Эзрин альбомның сахналық қойылымын алғашқы шығуымен бірге жоспарлаған, бірақ аралас пікірлер мен нашар сатылымдарға байланысты осы жоспардан бас тарды. 2007 жылы Рид өзінің бастапқы арманына қол жеткізіп, 30 музыканттан тұратын топ, 12 хоршы және Анонимен альбомды гастрольдеп орындады. Режиссер Джулиан Шнабель концертті түсіріп, 2008 жылы «Berlin: Live at St. Ann's Warehouse» фильмін шығарды, ол жағымды пікірлерге ие болды. Осы оқиғаны еске алу үшін альбом цифрлық түрде жаңадан өңделіп, компакт-дискте қайта жарық көрді.
Reed and producer Bob Ezrin planned a stage adaptation of the album upon its initial release but shelved the plans due to mixed reviews and poor sales. In 2007 Reed fulfilled his original hopes by touring the album with a 30 piece band, 12 choristers and Anohni. Director Julian Schnabel filmed the concert and released it in 2008 as Berlin: Live at St. Ann's Warehouse, which opened to strong reviews. The album was digitally re mastered and re released on compact disc to commemorate the event.
Музыкалық тақырыптар
Инструментальды тұрғыдан алғанда, Рид акустикалық гитарада ойнайды. Ридтің бұрынғы екі студиялық альбомындағы сияқты, «Берлин» бұрын жазылған бірнеше әндерді жаңадан өңдеді. Атау трегі алғаш рет Ридтің жеке дебюттік альбомында пайда болды, бірақ мұнда ол қарапайымдатылған, тоналығы өзгертіліп, жеке фортепианоға сәйкес қайта құрастырылды. «О, Джим» Velvet Underground тобының «О, Джин» әнінің негізінде жасалған. «Caroline Says II» – бұл VU тобының «Stephanie Says» әнінің жаңа өңделуі (соңғысы 1985 жылға дейін жарық көрмесе де). Velvet Underground «Sad Song» әнінің басқаша демо-жазбасын да жазған, оның бастапқы мәтіні анағұрлым жұмсақ болған. «Men of Good Fortune» әнін Velvet Underground тобы 1966 жылдан бері орындап келген; осы әннің архивтік тікелей жазбасын Пенсильвания штатының Питтсбург қаласындағы Энди Уорхол мұражайында ғана тыңдауға болады.
Instrumentally, Reed plays acoustic guitar. As with Reed's previous two studio albums, Berlin re drafts several songs that had been written and recorded previously. The title track first appeared on Reed's solo debut album, only here it is simplified, the key changed and re arranged for solo piano. "Oh, Jim" makes use of the Velvet Underground outtake "Oh, Gin". "Caroline Says II" is a rewrite of "Stephanie Says" from VU (though the latter was not released until 1985). The Velvet Underground had also recorded an alternative demo of "Sad Song", which had much milder lyrics in its original form. "Men of Good Fortune" had also been played by the Velvet Underground as early as 1966; an archival live recording, which can be heard only at the Andy Warhol Museum in Pittsburgh, Pennsylvania, features the song.
Қаптама
Альбомның обложкасын Pacific Eye & Ear жасады, олар сол жылы Элис Купердің "Muscle of Love" обложкасын да жасаған. "Берлин" әнінің алғашқы шумақтары тұжырымдамалық альбомның кейіпкерлерінен жасалған коллаждың астында көрсетілген.
The album cover was conceived by Pacific Eye & Ear, which also designed Alice Cooper's Muscle of Love the same year. The first lyrical lines of "Berlin" are shown beneath a collage of characters from the concept album.
Сыни қабылдау
Стивен Дэвис 1973 жылдың желтоқсанында Rolling Stone журналында жариялаған шолуында альбомды "апат" деп бағалады; ол тыңдаушыға ұсынған "параноя, шизофрения, моральдық құлдырау, дәрі-дәрмек салдарынан туған зорлық-зомбылық және өзіне-өзі қол жұмсау" атмосферасын, сондай-ақ Ридтің "айқайлап, сөйлеп" орындауын ұнатпады. Роберт Кристагау 1974 жылдың ақпан айында Creem журналындағы шолуында "көрікті, құлқы тартқан Берлинде жоғалып қалған екі есірткіге тәуелді адамның" тарихын "нашар" деп, ал музыканы "жарайтын деңгейде" деп сипаттады. Record World журналы бұл туралы: "Оның Берлин альбомынан шыққан бұл ауыр металл туындысы хит-парадтарды жаулап алуы мүмкін" деп мәлімдеді.
Stephen Davis, in a December 1973 review for Rolling Stone, felt the album was a "disaster"; he disliked the world of "paranoia, schizophrenia, degradation, pill induced violence and suicide" that the album introduced to the listener, as well as Reed's "spoken and shouted" performance. Robert Christgau in a February 1974 review for Creem felt that the story about "two drug addicts who fall into sadie mazie in thrillingly decadent Berlin" was "lousy" and the music was "only competent". Record World said of it that this "heavy metal item from his Berlin lp should blitz the charts."
Мұра
2003 жылы Rolling Stone журналы «Берлин» альбомын барлық уақыттың ең үздік 500 альбомы тізімінде 344-ші орынға қойды, және альбом 2012 жылы жаңартылған тізімде де осы позициясын сақтап тұрды. 2008 жылы альбомның тікелей орындалуының бейнежазбасы жақсы қарсы алынды. Ридтің өзін ақталып сезінгенін сұрағанда, ол: «Не үшін? Мен «Берлин» альбомын әрқашан ұнатып тыңдайтынмын» деді. Албом «1001 Albums You Must Hear Before You Die» кітабына да енгізілді. Шотландтық фолк-рок тобы Waterboys атын «The Kids» әнінен алынған бір шумақтан алды. Мексикалық және испандық әнші Алясканың есімі «Caroline Says II» әнінен шабыттанды.
In 2003 Rolling Stone ranked Berlin at number 344 on its list of the 500 greatest albums of all time, with the album maintaining this position in a 2012 update of the list. In 2008 a filmed live performance of the album was well received. When asked if he felt vindicated, Reed said, "For what? I always liked Berlin." The album was also included in the book 1001 Albums You Must Hear Before You Die. The Scottish folk rock band the Waterboys takes its name from a line in the song "The Kids". The Mexican and Spanish singer Alaska's name was inspired by the song "Caroline Says II".
Мұқабалар
"Caroline Says II" бірнеше әртістермен орындалды, олардың ішінде Soft Boys, Human Drama, Mercury Rev және Marc and the Mambas тобы бар. 1993 жылы Сиукси Сиу Suede музыканттарымен бірге осы әннің кавер-версиясын жасады. 2008 жылы Рик де Лиу Лу Ридтің рұқсатымен әннің голланд тіліне аудармасын жазды.
"Caroline Says II" has been covered by several artists, including the Soft Boys, Human Drama, Mercury Rev and Marc and the Mambas. Siouxsie Sioux did a cover version of the song with the musicians of Suede in 1993. In 2008 Rick de Leeuw recorded a Dutch translation of the song, with the approval of Lou Reed himself.
Жол жоғалды
Альбом 64 минуттық қос LP ретінде жазылды, бірақ RCA компаниясы ешқандай көзге түсетін хиттері жоқ қымбат қос дискіге қатысты ойын өзгертіп, тректер қысқартылған нұсқаларға өңделді. Бір ерекшелік болмаса, бастапқы ұзақ нұсқалардың ешқайсысы жарық көрген жоқ. Berlin альбомының алғашқы 8 тректік таспасы мен кассеталық нұсқасында Аллан Макмиллан орындаған бір минуттық аспаптық фортепиано солосы болды. Ол "Берлин" және "Леди Дей" әндерінің арасында ойнатылды. Бұл соло винилдік немесе CD нұсқаларында, сондай-ақ кейінгі қайта шығарылымдарда ешқашан пайда болған жоқ. Бұл жайтқа ресми түсініктеме берілген жоқ, бірақ бұл уақытты толтыру және 8 тректік нұсқадағы төрт бөлімнің арасында әндердің үзіліссіз тізбесін сақтау үшін қосылған болуы мүмкін. 2006 жылы Рид Нью-Йорктегі St. Ann's Warehouse сахнасында альбомның барлық әндерін орындағанда, бұл соло қайтадан енгізіліп, "Caroline Says II" әнінен бұрын орындалды, бұл әуеннің бастапқыда тректер тізбегінде осы жерде орналасуы жоспарланғанын көрсетеді.
The album was recorded as a 64 minute double LP, but the tracks were edited into shorter versions after RCA got cold feet about an expensive double package with no obvious hits. None of the original long versions have been subsequently released, with one exception. The initial 8 track tape and cassette tape release of Berlin, there was an untitled one minute instrumental piano solo performed by Allan Macmillan. It played between the songs "Berlin" and "Lady Day". It has otherwise never been featured on any vinyl or CD editions, or any subsequent reissue. There has never been any official explanation for this, although it may have been placed there in order to fill time and allow for uninterrupted song sequencing between the four programs on the 8 track version. In 2006, when Reed performed the entire album at St. Ann's Warehouse in New York, this solo was reinstated, performed before "Caroline Says II", arguably suggesting this is where the piece may have been originally intended to appear in the track sequence.