Аристидтің «Тәуелі» - II ғасырдағы христиан жазушысының еңбегі. Әулие Иероним мен Евсевийдің еңбектерінен белгілі, император Адрианға тікелей ұсынылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аристидтің «Кешірім сұрауы» ерте христиан жазушысы Аристидтің (шамамен 2-ғасыр) еңбегі. 1878 жылға дейін Аристид туралы мәліметтер Кесариялық Евсевий мен Киелі Иеронимнің еңбектеріндегі бірнеше сілтемелермен ғана шектелген еді. Евсевий оның афиндық философ болғанын және Аристид пен тағы бір жақтаушы, Квадрат, өздерінің «Кешірім сұрауларын» тікелей император Адрианға табыс еткенін айтқан. Аристидке Лұқа 23:43-тегі уағызы да жатқызылады. Христиан дініне өткеннен кейін де ол Афинада философ ретінде қызмет етіп, жұмыс істеген.
The Apology of Aristides was written by the early Christian writer Aristides (fl. 2nd century). Until 1878, knowledge of Aristides was confined to some references in works by Eusebius of Caesarea and Saint Jerome. Eusebius said that he was an Athenian philosopher and that Aristides and another apologist, Quadratus, delivered their Apologies directly to Emperor Hadrian. Aristides is also credited with a sermon on Luke 23:43. He remained a philosopher after his conversion to Christianity working in Athens.
Ақтаудың ашылуы
1878 жылы Венециядағы мехитариттік монастырының армян монахтары өздерінің қорындағы қолжазбадан тапқан алғашқы екі тарауды армян тіліне аударды. Олар осыны латын тіліндегі аудармамен бірге жариялады. Фрагменттің нақтылығына қатысты пікірлер даулы болды, әсіресе Эрнест Ренан оған қарсы күресті. Кейін, 1889 жылы Дж. Рендел Харрис оның толық нұсқасын Мысырдағы Синай тауындағы Святой Екатерины монастырының шығыс православиелік монастырында сирия тілінде тапты. Оның басылымы баспадан өтіп жатқанда, бұл еңбек грек тілінде бұрыннан бар екені анықталды, бірақ сәл қысқартылған түрінде, себебі ол шамамен 1000 жылға жуық жазылған «Варлаам мен Иоасафтың өмірі» атты діни романға сөз ретінде енгізілген еді. Ф.К. Конибеар 11 ғасырға жататын қолжазбадан Ечмиадзин кітапханасында тағы бір армян фрагментін тапты. Бірақ сирия нұсқасының табылуы еңбектің жазылу мерзімі туралы мәселені қайта көтерді. "Үшінші немесе төртінші ғасырға жататын екі өте шағын грек папирусы «Апология» мәтінінің куәсі болып табылады".
In 1878, the Armenian monks of the Mechitarite convent in Venice published the first two chapters, which they had found in a manuscript in their collection in Armenian translation. This they accompanied with a Latin translation. Opinion as to the authenticity of the fragment was disputed, with Ernest Renan particularly vocal in opposition. Later, in 1889, J. Rendel Harris found the whole of it in a Syriac version at the Eastern Orthodox monastery of Saint Catherine's Monastery in Sinai, Egypt. While his edition was passing through the press, it was observed that the work had been extant in Greek the whole time, though in a slightly abbreviated form, since it had been embedded as a speech in a religious novel written around 1000 AD entitled The Life of Barlaam and Ioasaph. A further Armenian fragment was discovered in the library at Echmiadzin by F. C. Conybeare in a manuscript of the 11th century. But the discovery of the Syriac version reopened the question of the date of the work. "Two very fragmentary third or fourth century Greek papyri serve as textual witnesses to the Apology."