Фридрих Киль: неміс композиторы, музыка мұғалімі. Камералық музыкасы жоғары бағаланған, бірақ өзінің қарапайымдылығынан танылмаған талант иесі. (1821-1885)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фридрих Киль (8 қазан 1821 – 13 қыркүйек 1885) – неміс композиторы және музыка мұғалімі. Фридрих Кильдің камералық музыкасы туралы жазған ғалым және сыншы Вильгельм Альтманн Кильдің тым қарапайымдылығы оның өзін және оның ерекше туындыларын лайықты назардан айырды деп атап өтті. Йоханнес Брамс және басқаларды еске алғаннан кейін Альтман: "Ол көптеген камералық шығармалар жазды, олар ешқандай салыстырудан қашқан жоқ" деп жазады.
German composer and music teacher
Friedrich Kiel (8 October 182113 September 1885) was a German composer and music teacher. Writing of the chamber music of Friedrich Kiel, the scholar and critic Wilhelm Altmann notes that it was Kiel’s extreme modesty which kept him and his exceptional works from receiving the consideration they deserved. After mentioning Johannes Brahms and others, Altmann writes, “He produced a number of chamber works, which . need fear no comparison.”
Өмірбаян
Киль Бад-Ласфе, Пудербах қаласында дүниеге келген. Ол музыканың негіздерін үйренді және алғашқы фортепиано сабақтарын әкесінен алды, бірақ көбінесе өзіндік білім алды. Ол өте дарынды болғандықтан, алты жасында ешқандай оқытусыз фортепианода ойнады, ал он үш жасында көптеген музыка шығармаларын жазды. Киль ақыры музыканы өте жақсы көретін Альбрехт Сэйн-Витгенштейн-Берлебург князінің назарына ілікті. Князьтың күш-жігерінің арқасында Кильге князьдың көрнекті оркестрінің концертмейстерінен скрипка сабақтарын алуға рұқсат берілді, кейін ол сол оркестрде солист ретінде өнер көрсетті. Кильге сондай-ақ белгілі флейташы Каспар Кумер теориялық сабақтар берді. 1840 жылы он сегіз жастағы Киль сарай дирижері және князьдың балаларына музыкадан сабақ беретін мұғалім болды. Екі жылдан кейін Луи Спор оны естіп, Кильге танымал теоретик және педагог Зигфрид Дехнмен Берлинде оқуға мүмкіндік беретін стипендия ұсынды. Берлинде Киль ақыры ізделіс жолына түскен оқытушыға айналды. 1866 жылы ол беделді Стерн консерваториясында оқытушылық қызметке орналасты, онда композициядан сабақ берді және үш жылдан кейін профессорлық дәрежеге көтерілді. 1870 жылы ол жаңадан ашылған Hochschule für Musik музыка мектебінің құрамына қабылданды, ол көп ұзамай Германиядағы ең жақсы музыка мектептерінің бірі саналды. Оның көптеген шәкірттері үшін Кильдің хоббиі тау шығу болды және 60 жасында ол Швейцария мен Италия шекарасындағы Монте-Роза шыңына, Еуропаның екінші ең биік тауына көтерілді. 1883 жылдың қыркүйегінде ол дилижанспен жол апатына ұшырады. Алған жарақаты салдарынан, 1885 жылдың қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін қызметтен шығуға мәжбүр болды.
Kiel was born in Bad Laasphe, Puderbach. He was taught the rudiments of music and received his first piano lessons from his father, but was in large part self taught. Something of a prodigy, he played the piano almost without instruction at the age of six, and by his thirteenth year he had composed much music. Kiel eventually came to the attention of Prince Albrecht Sayn Wittgenstein Berleburg, a great music lover. Through the Prince's efforts, Kiel was allowed to study violin with the concertmaster of the Prince’s fine orchestra with which he later performed as a soloist. Kiel was also given theory lessons from the renowned flautist Kaspar Kummer. By 1840, the eighteen year old Kiel was court conductor and the music teacher to the prince’s children. Two years later, Louis Spohr heard him and arranged for a scholarship which allowed Kiel to study in Berlin with the renowned theorist and teacher Siegfried Dehn. In Berlin, Kiel eventually became sought after as an instructor. In 1866, he received a teaching position at the prestigious Stern conservatory, where he taught composition and was elevated to a professorship three years later. In 1870 he joined the faculty of the newly founded Hochschule für Musik which was shortly thereafter considered one of the finest music schools in Germany. For his many students
Kiel's hobby was mountaineering and at age 60, he climbed Europe's second highest peak, the Monte Rosa, on the Swiss Italian border. In September 1883 he was involved in a traffic accident with a coach. His injuries eventually forced him to retire shortly before his death in September 1885.
Композициялар
Кильдің жетпістен астам композициясы бар, олардың ішінде фортепиано концерті, мотеттер, ораториялар (соның ішінде «Бейт-Лехем жұлдызы»), сондай-ақ Missa Solemnis және екі Requiem. Камералық музыка Кильдің шығармашылығының маңызды бөлігін құрайды және оның ең маңызды және ең жақсы туындыларының қатарында саналады. Альтман: «Менің ұзақ өмірімде Кильдің камералық музыкасы маған үнемі қуаныш сыйлады», – деп атап өткен. Ол Кильді көрнекті мелодист деп жоғары бағалады және Кильдің екі скрипкалық квартетінің ұмытылып кетуі «аса зұлымдық» екенін айтты. «The Chamber Music Journal» журналында Кильдің екі фортепианолық квинтеті Op. 75 және 76 туралы жазған Р. Х. Р. Сильвертраст: «Бұл екі квинтеттің де барлық музыка әдебиетіндегі кез келген туындыдай сапасы жоғары», – деп мәлімдеді. Оның көптеген камералық шығармалары, фортепиано концерті және бірқатар хор туындылары жазылған.
Kiel's compositions number over seventy, including a piano concerto, motets, oratorios (including the Star of Bethlehem), as well as a Missa Solemnis and two Requiems. Chamber music comprises a considerable part of Kiel's output and must be regarded among his most important and best compositions. (See list below) Altmann noted that, "throughout my long life, I have found Kiel’s chamber music a never failing source of delight.” He praised Kiel highly as a melodist and lamented that it was “scandalously unjust” that Kiel’s two string quartets were as good as forgotten. Writing about Kiel's two Piano Quintets Opp. 75 & 76 in The Chamber Music Journal, R. H. R. Silvertrust remarks, "Both of these quintets are as fine as any in the entire literature." Several of his chamber works, along with the piano concerto and some choral works, have been recorded.