Теннис соққысы: Артқы соққы – теннис, үстел теннисі сияқты ракетка спортында қолданылатын негізгі техника. Оң жақтан соққыдан өзгеше, допты қабылдау үшін қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теннис соққысы
Tennis shot
Бекхенд – теннис, үстел теннисі және пикбол сияқты көптеген ракеткалық спорт түрлерінде қолданылатын соққы, онда ракетканы қимылға келтіргенде қолдың артқы жағы алақаннан бұрын келеді. «Бекхенд волейі» тіркесінен басқа, бұл термин жерден соққы беруді (доп соққыға тигенше секіргеннен кейін) білдіреді. Бекхенд, алақаннан бұрын қолдың артқы жағымен соғылатын форхендке қарама-қарсы келеді. Бұл термин спорттық дискіні лақтыру сияқты, ұқсас қимылдар қолданылатын басқа спорт түрлерінде де қолданылады. Бекхенд көбінесе негізгі сызықтан немесе жақындау соққысы ретінде орындалады. Оң жақта ойнайтын ойыншы үшін бекхенд денесінің сол жағындағы ракеткамен басталады, допқа тигенде дене арқылы жалғасады және ракетка оң иықтың үстінде денесінің оң жағында аяқталады. Бекхенд бір қолмен немесе екі қолмен орындалуы мүмкін. Ойыншының күшті қолы соққыны «тартатындықтан», бекхенд көбінесе форхендке қарағанда аз күшті және тұрақсыз болады, сондықтан оны меңгеру қиын деп есептеледі. Дегенмен, екі қолмен орындалатын бекхенд соққыға көбірек тұрақтылық пен күш береді және қазіргі заманғы теннисте жиі қолданылады. Жаңадан бастаған және клуб деңгейіндегі ойыншылар көбінесе бекхенд соққысын орындауда қиындыққа тап болады, ал жас ойыншылар жеткілікті күшті болмаса, соққыны дұрыс орындауға күш жетпейді. Көптеген тәжірибелі ойыншылардың форхенді бекхендтен әлдеқайда жақсы, ал теннистегі көптеген стратегиялар осы әлсіздікті пайдалануға бағытталған.
The backhand is a shot used in most racket sports, such as tennis, table tennis and pickleball, where the back of the hand precedes the palm when swinging the racket. Except in the phrase backhand volley, the term refers to a groundstroke (where the ball has bounced before it is struck). It contrasts with the forehand stroke, where the palm precedes the back of the hand. The term is also used in other sports where a similar motion is employed, such as throwing a sport disc. The backhand is usually performed from the baseline or as an approach shot. For a right handed player, a backhand begins with the racquet on the left side of the body, continues across the body as contact is made with the ball, and ends on the right side of the body, with the racquet over the right shoulder. The backhand can be a one handed or two handed stroke. Due to the fact that the player's dominant hand "pulls" into the shot, the backhand generally lacks the power and consistency of the forehand, and is usually considered more difficult to master. However, the two handed backhand provides more stability and power for the shot, and is increasingly used in the modern game. Beginner and club level players often have difficulty hitting a backhand, and junior players may have trouble making the shot if they are not strong enough to hit it. Many advanced players still have a significantly better forehand than backhand, and many strategies in tennis aim to exploit this weakness.
Ұстауыштар
20 ғасырдың көп бөлігінде кері соққы бір қолмен, шығыс немесе континенттік тұтқа қолданып орындалған. Екі қолмен кері соққыны қолданған алғашқы белгілі ойыншылар 1930 жылдардағы австралиялық Вивиан Макграт және Джон Бромвич болды. АҚШ-та екі қолмен кері соққы ойнаған алғашқы ойыншы Майк Белкин болса, 1960 жылдары Крис Эверттен бастап көптеген ойыншылар кері соққыны екі қолмен ұстай бастады. Пит Сампрас және Стефан Эдберг даму кезеңдерінің соңында екі қолды кері соққыдан бір қолды кері соққыға көшті.
For most of the 20th century, the backhand was hit with one hand using either an eastern or continental grip. The first notable players to use a two handed backhand were the 1930s Australians Vivian McGrath and John Bromwich. Beginning with Mike Belkin, who was the first two handed backhand player in the United States, and Chris Evert, in the 1960s many players began to use a two handed grip for the backhand. Pete Sampras and Stefan Edberg notably switched from the two handed to the one handed backhand late in their development.
Кері қолдың түрлері
Теннистің алғашқы 100 жылында бір қолмен соққы беру – барлық деңгейдегі ойыншылардың дерлік жалғыз таңдауы болды. Осы кезеңде жекелеген ойыншылар екі қолмен соққы беретін, бірақ бұл кеңінен таралған жоқ. Екі қолмен соққы берудің қолданылуы Ашық дәуірдің басталуымен артып, оған ең табысты ойыншылар, атап айтқанда Джимми Коннорс және Бьорн Борг, сондай-ақ әйелдер арасында Крис Эверт жетекшілік етті. Алайда, 1990 жылдардан және одан кейін ғана ол кәсіби элита арасында кеңінен таралған, немесе басым топ-спин соққысы болып, Андре Агасси (ерлер арасында) және Моника Селестің (әйелдер арасында) жетістіктерімен дәлелденді.
For tennis's first 100 years, the one handed backhand was the almost exclusive weapon of choice for players at all levels. Throughout this time, isolated individuals deployed two handed backhand, however this never became widespread. The use of two handed backhand began to increase at the arrival of the Open era, led by some of the most successful elite, notably Jimmy Connors and Bjorn Borg, as well as Chris Evert on the women's side. But it was not until the 1990s and later that it became the more widespread or dominant topspin backhand of choice among professional elites, exemplified by the success of Andre Agassi among men and Monica Seles among women.
Екі қолмен кері қол
Ойыншылар көбінесе қолдарының басымдығына қарай кері соққының түрін таңдайды. Егер ойыншы шала-кемқол болса, екі қолмен соққы беру тиімдірек болуы мүмкін. 1970 жылдардан бері көптеген үздік ойыншылар екі қолмен кері соққыны қолданды және ол кәсіби турнирлерде кең таралды. Екі қолмен соққы берудің бір қолмен соққы беруге қарағанда бірнеше маңызды артықшылықтары бар:
Players often choose their backhand type based on their hand dominance—if the player is somewhat ambidextrous, the two handed backhand might be best. Starting from the 1970s, many of the greatest players used the two handed backhand and it has become more popular on the pro tour. Two handed backhands have some important advantages over one handed backhands:
Олар әдетте жылдамдық, күш және дәлдікті жақсы үйлестіреді, себебі ракетканы екі қолмен ұстау соққыны тұрақтандырады, бұл соққыны жақсырақ бақылауға мүмкіндік береді, әсіресе сервисиге жауап беру кезінде және қорғаныста. Ал бір қолмен соққы беруге көбінесе жоғары дәлдік пен моторикалық дағдылар қажет, және ол ұзақ ойындарда тұрақсыз болуы мүмкін. Екі қолмен соққы берумен жоғары соққыларды оңайрақ соғуға болады. Екі қолмен соққы беру күш пен дәлдік жағынан алдыңғы соққыға жақын, тіпті одан да жоғары болуы мүмкін. Бір қолмен кері соққысы нашар ойыншыларға сол жақ қанатына доп қайтарылып, оларға қиындық тудыруы мүмкін, әсіресе жоғары және кесілген сервисилерде. Екі қолмен соққы беруге болатын ашық тұру, бір қолмен соққы беруде көбінесе жабық тұру қажет, бұл қосымша қимылдарды талап етеді (жоғары деңгейдегі ойында бұл қиындық тудыруы мүмкін). Екі қолмен соққы беруді дамыту әдетте оңай; барлық негізгі соққыларды орындау үшін аса жоғары моторикалық дағдылар қажет емес. 1970 жылдардан бері жасөспірімдерге екі қолмен соққы беруді үйрету көбейіп келеді.
They generally provide a better combination of quick power and accuracy, because having two hands on the racquet makes the contact more stable, allowing for more control of the shot, especially on the return of serve and in defense, while one handed backhands generally require finer motor skills and are less consistent in longer rallies. Two handed backhands can more easily hit higher balls. Two handed backhands have a chance to be consistently closer in power and accuracy to the forehand, possibly even surpassing it. People with a noticeably weaker one handed backhand tend to get balls returned to them on that wing, giving them a disadvantage, especially with high kick serves and lefty slice serves. Two handed backhands can be hit with an open stance, whereas one handers usually have to have a closed stance, which adds further steps (which is a problem at higher levels of play). Two handed backhands are generally easier to develop; performing all the basic shots takes less advanced motor skills. Since the 70s, juniors have been increasingly taught two handed backhands.
Техника
Көптеген әр түрлі нұсқалар мен стильдер болғанына қарамастан, жалпы алғанда, бір қолды кері соққының үш түрлі техникасы бар. Біріншісі – кесінді, бір қолды кері соққының ең көне түрі, оны Кен Розуолл сияқты көптеген классикалық ойыншылар танымал етті және 1980 жылға дейін әйелдер турнирінде де қолданылды. Стеффи Граф сияқты көптеген әйел чемпиондар ең төменгі, ең тиімді кесінді кері соққыны пайдаланды. Кесінді кері соққы ең қарапайым болып саналады және техникалық тұрғыдан үйренуге ең оңай. Дегенмен, оны меңгеру әлдеқайда қиын. Кесіндіні жеке түрде қолданудан айырмашылығы, кесінді кері соққы ойыншының кері соққысында кесіндіні әдеттегі соққы ретінде үнемі пайдалануын білдіреді, әртүрлілік үшін емес. Көптеген кесінді кері соққылар континенттік тұтқамен орындалады, ол кері соққы воллесімен бірдей. Қозғалыс та қарапайым, ол доптың түбінде 45 градус бұрышта кесуді қамтиды. Кесу доптың түбіне жақын болса, доп жоғары және баяу болады, әдетте доптар үшін қолданылады, ал доптың бүйіріне жақын кесу допты жылдам және төмендетеді. Терең, төмен, бірақ жылдам кесінді кері соққыны тұрақты түрде орындау қиын, көп жаттығу мен шеберлік қажет. Мұндай кесінді кері соққылар қарсыластардың допты оңай ұстап алып, жеңімпаз соққысын орындауына кедергі келтіреді. Сондай-ақ, доптың кері айналуына байланысты доптың жылдамдығын баяулатады, бұл ойыншыға соққыларды болжауға және дайындалуға уақыт береді. Мысалы, Стеффи Граф өзінің кесінді кері соққысын қозғалуға уақыт табу үшін және өзінің ерекше соққысы – іштен сыртқа соққыны орындау үшін жиі пайдаланды. Бұл сондай-ақ, қысқа соққыларды немесе тіпті жалған қысқа соққыларды орындау үшін жақсы алдау амалы болып табылады. 1940-1960 жылдары Род Лавер, Дон Бадж, Лью Ход сияқты көптеген ойыншылар бір қолды тегіс кері соққыны танымал етті. Олар бірінші болып жоғары айналыммен бір қолды тегіс кері соққыны қолданды. Сол кезде тегіс немесе жоғары айналымды соққылар сирек болмаса да, олар кең таралған емес және негізінен тек әртүрлілік үшін, әсіресе кері соққы жағында қолданылды. Бұл соққылар әдетте жылдам болды, бірақ оларды үйрену және орындау қиын деп саналды. Тіпті бүгінгі күні де Стан Вавринка және Роджер Федерер сияқты бір қолды тегіс кері соққыны қолданатын көптеген ойыншылар бар, бірақ олар басқа ойыншылардың жоғары айналымын жеңу үшін оған көбірек айналым қосты. Алайда, 1980 жылдары бір қолды тегіс кері соққы көптеген бір қолды кері соққы ойнаушылар үшін қалыпты жағдайға айналды, Джон МакЭнроу, Стефан Эдберг, Борис Беккер, Пит Сампрас, Иван Лендл, Стеффи Граф сияқты танымал ойыншылар оны үлкен тиімділікпен қолданды. Бір қолды тегіс кері соққының артықшылықтары – оның жылдамдығы, тудыратын бұрыштары және тереңдігі. Ол әдетте шығыс немесе жартылай батыс тұтқамен орындалады және ракетканы ойыншының денесі арқылы тартып, кейде сол қолының көмегімен және допты соғуға арналған босату, содан кейін кесіндіге қарағанда әлдеқайда үлкен ілесу және аяқтау қамтиды. Бьёрн Борг екі қолды кері соққы ойнаған деп саналғанмен, ол ракеткасын бір қолмен шығарды және екі қолды кері соққының эволюциясы мен танымалдылығының катализаторы болды, сондай-ақ жоғары айналымды бір қолды кері соққының дамуына ықпал етті. 1980 жылдары, көбірек ойыншылар жоғары айналымды қолданған кезде, бір қолды кері соққы ойнаушылар айналымды бейтараптандыру қиындығына байланысты тегіс кері соққыны орындауды қиындатты. Сондықтан көптеген ойыншылар сол кездегі әдеттегідей бір қолды кері соққына көбірек айналым енгізді. Бүгінгі күнге дейін Ричард Гаске сияқты ең жақсы бір қолды кері соққыға ие деп саналатын көптеген ойыншылар жоғары айналымды кері соққыны қолданады. Оны қолданатын басқа да ойыншылар Николас Алмагро мен Григор Димитров (ол да оны тегіс соқтыруға қабілетті болса да) бар. Бұл бір қолды кері соққымен ойнауға көмектесті. Жоғарғы спиннің бір қолды кері соққының артықшылықтары – бірізділік, орналасу, оны тудыратын бұрыштар, сондай-ақ биік допты жеңу қабілеті. Бір қолды кері шегудің "фликтері" де жоғары спиннің бір қолды кері шегудің танымал болуына байланысты дамыды. Жалпақ бір қолды кері соққыдан айырмашылығы, жоғары айналымды бір қолды кері соққы әдетте жартылай батыс немесе тіпті батыс тұтқасымен орындалады. Рихард Гаске, ең сәнді және тиімді бір қолды кері соққыға ие деп саналады, оның кері соққыға ұзын, иілгіш әрекеті және сәнді жалғауымен танымал. Ең қиын түрі – бір қолмен кері соққы. Бұл ойыншыны жартылай батыс немесе батыс тұтқасын қолдана отырып, ракетканы денесін айналдырып, ең бастысы, оны доптан төмен түсіруді қамтиды. Содан кейін ол "терезе сыпырушы" әрекетімен қолын жоғары және алдына бұраған кезде допты доптың ортасынан төменіне дейін соғуы керек. Бұл орындауда жиі кездесетін қателік – ракетканы жеткілікті төмен түсірмеу немесе ілесуді орындамау. Көптеген ұлы ойыншылар екі немесе тіпті үш түрлі стилдің комбинациясын қолданады. Мысалы, ең қуатты бір қолды кері соққыға ие деп саналатын Стан Вавринка өте тегіс кері соққыларды орындай алады, бірақ сонымен қатар оларға айналым да қоса алады. Стефан Эдберг және Борис Беккер бұрын, ал Роджер Федерер және Григор Димитров кесінді, тегіс және айналымды кері соққыларды тиімді пайдалана алады. Бұл әртүрлілік қарсыластың қандай соққы ойнайтынын болжауын қиындатады.
Despite there being many different variations and styles, in general there are three different techniques to hit the one handed backhand. The first is the slice, the oldest version of the single handed backhand, which was popularised by many classic players such as Ken Rosewall and was still used up until the 1980s even in the women's tour, with many great women champions such as Steffi Graf having one of the lowest, most effective slice backhands. The slice backhand is considered the most simple and is the easiest to learn technique wise. However, it is much harder to master. Unlike the slice on its own, the slice backhand refers to a player continuously using slice on their backhand as an ordinary shot, instead of for variety. Most slice backhands are executed with a continental grip, identical to that of the backhand volley. The motion is also simple, and involves a cut at about 45 degrees to the bottom of the ball. The slice action closer to the bottom results in a higher and slower ball, typically used for lobs while a cut closer to the side of the ball results in a faster and lower ball. It is considered hard to be able to consistently pull off deep, low yet quick backhand slices and requires much practice and finesse. Such slice backhands often prevent opponents from getting under the ball easily and hitting easy winners. It also slows down the pace of the ball due to the back spin on it, giving time for the player to anticipate and set up shots. For example, Steffi Graf often used her slice backhand to buy time for her to move around and hit inside out forehands, her signature shot. It can also act as a good bluff to hit drop shots or even fake drop shots. From the 1940s to the 1960s, the flat single handed backhand was popularised by many players, most prominently by Rod Laver, Don Budge, Lew Hoad. They were one of the first players to use a flat single handed backhand with a hint of top spin. Although flat or top spin shots were not rare at the time, they were not common shots and were used mainly for variety only, especially on the backhand side. These shots were generally faster paced, but were considered harder to learn and execute. Even today, there are still many players who use the flat single handed backhand, such as Stan Wawrinka and Roger Federer, although they have added more top spin to cope with top spin from other players as well. However, by the 1980s, the flat single handed backhand was the norm for most single handed backhand players, with marquee players such as John McEnroe, Stefan Edberg, Boris Becker, Pete Sampras, Ivan Lendl, Steffi Graf, using it to great effectiveness. The advantages of the flat single handed backhand include its speed, the angles it can produce and its depth. It is usually executed with an Eastern or Semi Western grip, and involves a "throw back" in which the racket is pulled across the player's body, sometimes with the help of the left hand, and a release to hit the ball followed by a much larger follow through and finish as compared to the slice backhand. While Björn Borg was considered to have had a two handed backhand, he released his racket with one hand, and was arguably the catalyst for the evolution and popularity of the two handed backhand as well as the top spin single handed backhand. In the 1980s, when more players were using top spin, single handed backhand players found it more difficult to hit flat backhands due to the difficulty of neutralising the spin. Therefore, many players incorporated much more top spin in their single handed backhands, which was uncommon at that time. Up til today, many players who are considered to have some of the best single handed backhands ever, such as Richard Gasquet, use a top spin backhand. Other current players who use it include Nicolás Almagro and Grigor Dimitrov (Although he is also capable of hitting it flat). This helped single handed backhand players cope with high spinning balls. The advantages of the top spin single handed backhand include consistency, placement, the angles it can produce as well as its ability to cope with high balls. Single backhand "flicks" also evolved due to the popularisation of the top spin single handed backhand. Unlike the flat single handed backhand, top spin single handed backhands are almost always performed with the Semi Western or even Western Grip. Richard Gasquet, who is considered to have one of the most elegant and efficient single handed backhands, is known for his long, winding action on his backhand and his elegant follow through. The top spin single handed backhand is probably the hardest to learn. It involves the player employing a Semi Western or Western grip, and winding the racket around his body and, most importantly, bring it lower than the ball. Then, he has to hit the ball at the middle to bottom of the ball while winding his hand upwards and front of him, in a "window wiper" action. A mistake that is often made in this execution is not bringing the racket low enough or not having a follow through. Many great players employ a combination of two or even three different styles. For example, Stan Wawrinka, who is said to have one of the most powerful single handed backhands ever, can hit extremely flat backhands, but can also apply top spin to them. Stefan Edberg and Boris Becker in the past, along with Roger Federer and Grigor Dimitrov are able to apply all three, using the slice, flat and top spin backhands effectively. This variety makes it hard for the opponent to guess what kind of shot they are going to play.
Өте жақсы қолдар
Сонымен, барлық уақыттағы ең жақсы кері соққысы бар деп есептелген, әуесқой және кәсіби чемпион Дон Бадж, 1930 және 40 жылдары өте күшті бір қолды соққыға ие болды, ол допқа жоғары айналу берді. Ол шығыс тұтқасын қолданды, ал кейбір суреттерде оның үлкен саусағы ракетканың жанында созылған, бұл оған қосымша қолдау көрсетті. Тағы бір әуесқой және кәсіби чемпион Кен Розуолл, бір қолды кері соққысымен танымал болды, ол 1950 және 60 жылдары континенттік тұтқаны қолданып, допты төмен айналдырып, өте дәл кесіп соқты. Ойынды білетін мамандар швед Хенрик Сундстремнің бір қолды кері соққысын техникалық тұрғыдан тамаша және көптеген форхендтердей күшті деп бағалайды, бірақ Сундстремнің мансабы жарақаттан қысқа болды. 1979 жылы жазған автобиографиясында Джек Крамер ең жақсы теннис соққыларына бір бет арнады. Ол былай деп жазады: "Арқадан соққыда Бадж ең жақсы болды, Ковач, Розуолл және Коннорс екінші қатарда (бірақ, мен айтқандай, Коннорс-тің "арқадан соққысы" шын мәнінде екі қолды форхенд). Бір қызығы, ең ерекше соққы Бадж Паттиге тән болды. Бұл әлсіз соққы, сәл кесілген доп. Бірақ кенеттен матч-пойнтте Паттидің мықты кері соққысы болды. Ол керемет матч ойыншысы еді". Содан бері ерлер турнирінде үлкен өзгерістер болды. 1980 және 1990 жылдары Стеффи Граф, Иван Лендл, Джон МакЭнро, Стефан Эдберг, Борис Беккер, Пит Сампрас, Хенрик Сундстрем, Густаво Куэртен сияқты көптеген ұлы ойыншылар бір қолды әмбебап кері соққыларымен көшбасшылық етті. Бірақ Джимми Коннорс, Бьёрн Борг, Матс Виландер және Милослав Мечир сияқты жаңа ойыншылар әлемге екі қолды кері соққының да үлкен артықшылықтары бар екенін көрсетті. Ойыншылар енді екі қолмен қайтару, өткізу және лоб сияқты негізгі қорғаныс соққыларында жылдамдық пен бақылауды арттыра алады. Содан бері көптеген ойыншылар осы үрдіске еліктеді. Олардың арасында Андре Агасси, Евгений Кафельников, Марсело Риос, Марат Сафин, Дэвид Налбандиан (ең жылдам кері соққының рекордын иеленген), Кей Нишикори, Новак Джокович, Энди Мюррей, Рафаэль Надаль бар. Дегенмен, Ричард Гаске, Стэн Вавринка, Доминик Тьем, Филипп Кольшрайбер, Стефанос Циципас, Григор Димитров, Денис Шаповалов, Николас Алмагро, Пабло Куевас, Душан Лайович, Дэн Эванс, Марко Чечинато, Леонардо Майер, Мариус Копил, Дюди Села, Томми Робредо, Фелисиано Лопес, Роджер Федерер әлі де бір қолды кері соққыны тиімді пайдаланады. Әйелдер турнирінде Джастин Эненнің кері соққысы ерлермен тең деп есептелді, Джон МакЭнроу "Джастин Эненнің ерлер мен әйелдер ойынында ең жақсы бір қолды кері соққысы бар. Эненнің кері соққысы спонтанды, дәл және күшті, өлімге әкелетін қару ретінде сипатталған. Ол өзінің қатты кері соққысымен допты төмендете алады". 1980 жылдардың соңында көптеген әртүрлі стильдер пайда болды, соның ішінде Стеффи Графтың ерекше бір қолды кесілген кері соққысы және Моника Селестің екі қолды кері соққысы, оның жылдам орындалуымен ерекшеленеді. Бір қолды кері соққымен ойнаған WTA ойыншылары: Стеффи Граф, Джастин Энен, Маргарет Корт, Эвонн Гуолагонг, Мартина Навратилова, Хана Мандликова, Габриела Сабатини, Кончита Мартинес, Яна Новотна, Елени Данилиду, Амели Мауресмо, Карла Суарес Наварро, Маргарита Гаспарян, Роберта Винчи, Франческа Шиавоне, Наоми Броуди және Дайан Пэрри. Басқа әйел ойыншылар кесілген кері соққыны қолдануларымен танымал. Бұл соққыда шеберлік танытқан әйел ойыншылар: Билли Жан Кинг, Маргарет Корт, Вирджиния Уэйд, Мартина Навратилова, Стеффи Граф, Яна Новотна, Натали Таузиат, Джастин Энен, Амели Мауресмо, Светлана Кузнецова, Саманта Стосур, Франческа Шиавоне, Сара Эррани, Роберта Винчи, Карла Суарес Наварро, Агнешка Радванская, Моника Никулеску, Каролина Гарсия, Анастасия Севастова, Эшли Барти және Бьянка Андрееску. Теннис тарихындағы ең үлкен бәсекелестіктер екі түрлі кері соққы стилімен бейнеленеді. Бұларға 1980 жылдардағы Эверт-Навратилова бәсекелестігі, Мартина Навратилованың бір қолды кесілген кері соққысы мен Крис Эверттің екі қолды кері соққысы, сондай-ақ Бьёрн Боргтың екі қолды кері соққысымен Джон МакЭнроның бір қолды кері соққысы және қазіргі Федерер-Надаль бәсекелестігі, Роджер Федерердің жоғары айналумен немесе төмен айналумен бір қолды кері соққысы мен Рафаэль Надальдың күшті, жазық екі қолды кері соққысы жатады.
The player long considered to have had the best backhand of all time, amateur and professional champion Don Budge, had a very powerful one handed stroke in the 1930s and '40s that imparted topspin onto the ball. He used an Eastern grip, and some pictures show his thumb extended along the side of the racquet for greater support. Ken Rosewall, another amateur and professional champion noted for his one handed backhand, also used a continental grip to hit a deadly accurate slice backhand with underspin throughout the 1950s and '60s. Connoisseurs of the game also rate Swede Henrik Sundström's one handed backhand as technically magnificent and as powerful as many forehands, but Sundström's career was cut short by injury. In his 1979 autobiography, Jack Kramer devotes a page to the best tennis strokes he had ever seen. He writes: "BACKHAND—Budge was best, with Kovacs, Rosewall and Connors in the next rank (although, as I've said, Connors' 'backhand' is really a two handed forehand). Just in passing, the strangest competitive stroke was the backhand that belonged to Budge Patty. It was a weak shot, a little chip. But suddenly on match point, Patty had a fine, firm backhand. He was a helluva match player." On the men's pro tour, dramatic changes have occurred since then. In the 1980s and the 1990s, many great players such as Steffi Graf, Ivan Lendl, John McEnroe, Stefan Edberg, Boris Becker, Pete Sampras, Henrik Sundström, Gustavo Kuerten, were leading the charge with their one handed versatile backhands. But a new wave of players, such as Jimmy Connors, Björn Borg, Mats Wilander and Miloslav Mečíř, started to show the world that two handed backhands could also offer major advantages. Players could now increase the speed and control of their two hander in key defensive shots, such as returns, passing shots and lobs. Since then, many players followed this trend. Among the main ones are Andre Agassi, Yevgeny Kafelnikov, Marcelo Ríos, Marat Safin, David Nalbandian (owning the fastest recorded backhand at ), Kei Nishikori, Novak Djokovic, Andy Murray, Rafael Nadal. However, the one handed backhand is still used effectively by a few players like Richard Gasquet, Stan Wawrinka, Dominic Thiem, Philipp Kohlschreiber, Stefanos Tsitsipas, Grigor Dimitrov, Denis Shapovalov, Nicolás Almagro, Pablo Cuevas, Dušan Lajović, Dan Evans, Marco Cecchinato, Leonardo Mayer, Marius Copil, Dudi Sela, Tommy Robredo, Feliciano López, Roger Federer. On the women's tour, Justine Henin's backhand was considered on par with the men's, with John McEnroe saying "Justine Henin has the best single handed backhand in both the men's and women's game. Henin's backhand is described as a deadly weapon which is spontaneous, accurate and powerful. She can hit drop shots with her deadly back hand." Many different styles of backhand arose in the late 1980s, including Steffi Graf's exceptional one handed sliced backhand, and Monica Seles' two handed backhand, characterized by its rapidity of execution. WTA players who possessed one handed backhands include Steffi Graf, Justine Henin, Margaret Court, Evonne Goolagong, Martina Navratilova, Hana Mandlíková, Gabriela Sabatini, Conchita Martínez, Jana Novotná, Eleni Daniilidou, Amélie Mauresmo, Carla Suárez Navarro, Margarita Gasparyan, Roberta Vinci, Francesca Schiavone, Naomi Broady, and Diane Parry. Other female players are known for their use of the slice backhand. Female players known for their proficiency with this shot include Billie Jean King, Margaret Court, Virginia Wade, Martina Navratilova, Steffi Graf, Jana Novotná, Nathalie Tauziat, Justine Henin, Amélie Mauresmo, Svetlana Kuznetsova, Samantha Stosur, Francesca Schiavone, Sara Errani, Roberta Vinci, Carla Suárez Navarro, Agnieszka Radwańska, Monica Niculescu, Caroline Garcia, Anastasija Sevastova, Ashleigh Barty and Bianca Andreescu. Some of the greatest rivalries in tennis history are symbolized by two different backhand styles. These include the Evert–Navratilova rivalry of the 1980s with Martina Navratilova's smooth one handed sliced backhand versus Chris Evert's perfectly controlled two handed backhand, Borg McEnroe rivalry of the same period featuring Björn Borg's two handed backhand against John McEnroe's one handed backhand, and the contemporary Federer Nadal rivalry with Roger Federer's effortless one handed backhand with a lot of topspin or backspin, versus Rafael Nadal's powerful, flatter two handed backhand.