Христиан дініндегі хор киімдері: рухани тұлғалардың, семинаристтердің киімі. Тарихы, ерекшеліктері, материалдары, және протестанттық шіркеулердегі қолданылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресми діни киім
Formal religious clothing
Хорлық киім – христиан шіркеулерінің дін қызметкерлері, семинаристері және діни уақыттағы адамдардың қоғамдық дұға мен қасиетті обрядтарды орындау кезінде киетін дәстүрлі киімі. Ол Евхаристияны тойлау немесе бірлесіп тойлау кезінде киілетін киімдерден өзгешеленеді, әдетте киімдерде қолданылатын қымбат брокаттан айырмашылығы, жүн, мақта немесе жібек сияқты маталардан жасалады. Оны аколиттер мен хорлар сияқты мирян көмекшілер де кие алады. Бұл киім 16 ғасырғы Реформациядан кейін пайда болған протестант шіркеулерінің көпшілігімен қабылданбады. Евхаристиялық киімдер сияқты, хорлық киім де бастапқыда христиандық дәуірдің алғашқы ғасырларындағы Рим империясының ресми киімдерінен шыққан. Әдет өзгергеннен кейін де бұл киім шіркеулерде қолданылып келеді. Хорлық киім "үй киімінен" ерекшеленеді, ол діни обрядтардан тыс жерде (үйде немесе көшеде) киіледі. Үй киімі ресми немесе бейресми болуы мүмкін.
Choir dress is the traditional vesture of the clerics, seminarians and religious of Christian churches worn for public prayer and the administration of the sacraments except when celebrating or concelebrating the Eucharist. It differs from the vestments worn by the celebrants of the Eucharist, being normally made of fabrics such as wool, cotton or silk, as opposed to the fine brocades used in vestments. It may also be worn by lay assistants such as acolytes and choirs. It was abandoned by most of the Protestant churches that developed from the sixteenth century Reformation. Like Eucharistic vestments, choir dress derived originally from the formal secular dress of the Roman Empire in the first centuries of the Christian era. This survived in church usage after fashion had changed. Choir dress differs from "house dress," which is worn outside of a liturgical context (whether in the house or on the street). House dress may be either formal or informal.
Шығыс хор киімдері
Шығыс православие, шығыс православие және шығыс католик шіркеулеріндегі дін қызметкерлерінің хор киімі шамалы ерекшеленеді. Ішкі расон (немесе подрасник) киімінің үстінен көбінесе қара түсті, кең жеңді экзорасон (риасса) жабылады. Ресей православие шіркеуінде үйленген дін қызметкерлері көбінесе сұр түспен, ал монахтар қара түспен киінеді. Пасха маусымында монахтар мен үйленген дін қызметкерлерінің екеуі де ақ расон киюі мүмкін. Кейбір ресейлік митрополиттер қасиетті литургияны тойлау үшін ресми түрде келгенде ақ ішкі және көк сыртқы киім киеді.
The choir dress of clergy in the Eastern Orthodox, Oriental Orthodox and Eastern Catholic churches are relatively similar. Over the inner cassock (rasson or podrasnik), a deep sleeved exorason (riassa), which is often black, is worn. In the Russian Orthodox Church, married clergy often wear grey, while monastic clergy wear black. During the paschal season, both monastic and married clergy will often wear a white inner cassock. Some Russian Metropolitans wear a white inner cassock and a blue outer when formally arriving to celebrate the Divine Liturgy.
Византиялық ырым
Шығыс православиесі мен Византия католиктерінде монахтар қара плащ киеді, мандияны сыртқы рясаның үстінен. Мандия монахтың жағынан иек астына дейін толығымен жауып, еденге дейін жетеді. Грек тәжірибесінде мандияны әдетте белгілі бір діни қызметтерді атқару кезінде киеді; славян тәжірибесінде Ставрофор дәрежесіндегі немесе одан жоғары барлық монахтар мен монахындар мандияны өз монастырінде болғанда әрбір қызметте киеді. Гегуменнің (еббаттың) мандиясы қара жібектен, архимандрит немесе епископтың мандиясы түрлі түсті жібектен (нақты қолданыс юрисдикцияға қарай өзгереді) жасалады және оның төрт шаршы "тақтасы" бар: екеуі мойында және екеуі аяқтарда. Епископтың мандиясында "өзендер" болады: үш көлденең жолақ – алтын (грек тәжірибесі) немесе қызыл және ақ (славян тәжірибесі). Монастырлық дін қызметкерлері үйленген дін қызметкерлерінен өзге бас киім киеді. Үйленген дін қызметкерлері түрлі түсті калимаукион немесе скуфия киеді; монахтар қара калимаукион мен жамылғы киеді (біріктіріп айтқанда, клобук). Монахтар үшін скуфия үй киімі ретінде, ал клобук шіркеуде киіледі. Ресей архиепископтарының клобуктерінің алдына әшекейленген крест бекітіледі; Ресей митрополиттері әшекейленген ақ клобук киеді. Кейбір православие патриархтары кукулион деп аталатын дөңгелек бас киім киеді. Кеуде кресімен марапатталған дін қызметкерлері оны хор киімімен бірге киеді (мұндай кеуде крестері әртүрлі дәрежеде болады: күміс, алтын немесе әшекейлі). Епископтар кеуде кресінің орнына панагия (Құдай ананың иконасы) киеді. Архиепископтар кеуде кресі мен панагияны бірге кие алады. Барлық басшылар мен басшылық дәрежесіндегі кейбір епископтар энкольпионды (Христостың иконасы), кеуде кресін және панагияны кию құқығына ие. Билеуші игумен (өзінің монастырінде болғанда) және епископ шіркеуде жүргенде патериссасын (крозиерін) алып жүруге болады. Алайда патериссаны ешқашан ғибадатхананың ішіне алып кірмеу керек; оның орнына дін қызметкері алтарьға кіргенде, патерисса алтарьға қызмет етушіге тапсырылады немесе Киелі Есіктердің сыртындағы иконостасқа сүйеніп қойылады. Солтүстік Америка мен Ұлыбританияда кейбір православие дін қызметкерлері римдік жағасын (пасторлық көйлек) кие бастады. Бұл тәжірибе дәстүрлі православиеліктердің арасында қолдау таппайды.
In Eastern Orthodoxy and Byzantine Catholicism, monks wear a black cloak, the mandyas over the outer cassock. The mandyas completely covers the monastic below the chin and reaches to the floor. In the Greek usage, the mandyas is usually worn only when performing certain liturgical roles; in the Slavic usage, all monks and nuns of the rank of Stavrophore or above wear the mandyas at every service, so long as they are in their own monastery. The mandyas of an hegumen (abbot) is of black silk, that of an archimandrite or bishop is of colored silk (specific usages will differ by jurisdiction), and has four square "tablets" on it: two at the neck and two at the feet. A bishop's mandyas additionally has "rivers" on it: three horizontal stripes either of gold (Greek practice) or red and white (Slavic practice). Monastic clergy wear different headcoverings than married clergy. Married clergy wear either a colored kalimaukion or skufia; monastic clergy wear a black kalimaukion and veil (together known as the klobuk). For monastics, the skufia is reserved for house dress, and the klobuk is worn in church. Russian archbishops have a jewelled cross attached to the front of their klobuks; Russian Metropolitans wear a white klobuk with jewelled cross. Several Orthodox Patriarchs wear a rounded headcovering called a koukoulion. Priests who have been awarded a pectoral cross wear it with their choir dress (these pectoral crosses are of several degrees: silver, gold, or jewelled). Bishops wear a panagia (icon of the Theotokos) in place of the pectoral cross. Archbishops may wear a pectoral cross and a panagia. All primates and some bishops below primatial rank have the dignity of wearing an enkolpion (icon of Christ), a pectoral cross, and a panagia. A ruling Igumen (so long as he is inside his own monastery) and a bishop may carry his paterissa (crozier) when he is in church. However, the paterissa is never to be carried inside the sanctuary; instead, when the priest goes into the altar, the paterissa is either handed to an altar server or left leaning against the iconostasis outside the Holy Doors. In North America and Great Britain, some Orthodox clergy have begun to wear a Roman collar (clergy shirt). This practice is discouraged among the more traditional Orthodox.