Уолтер Стюарт, бірінші Блантэйр лорды: өмір және саяси қызметі

Кіріспе

Шотланд сарайының қызметкері және саясаткері Уолтер Стюарт, 1-ші Блантайр лорды (1555–1617) – шотланд сарайының қызметкері және саясаткері. 1582 жылдан 1596 жылға дейін Шотландияның құпия мөрінің сақтаушысы, ал 1596 жылдан 1599 жылға дейін Шотландияның қазынашысы болды. Стерлинг қамалында Джордж Бьюкенен басшылығымен король Джеймс VI-мен бірге білім алған ол корольдің жеке кеңсесіндегі джентльмен, Кардональд рыцары, Блантайр преоры, 1582 жылдан 1596 жылға дейін Шотландияның құпия мөрінің сақтаушысы, 1593 жылдан бастап Сессияның төтенше лорды, 1596 жылдан Октавиан және 1596 жылдан 1599 жылға дейін Шотландияның қазынашысы болды. 1604 жылы Англиямен бірігу комиссиясының мүшесі болды. Оның немересі – Франсис Стюарт, Ричмонд герцогинясы, "La Belle Stuart" деген атпен танымал.

Өмір

Ол шамамен 1555 жылы Минтоның сэр Джон Стюарт пен Кардональдтың Джеймс Стюарттың қарындасы Маргарет Стюарттың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әулеті Стюарттардың Мinto тармағынан тегін алып, Галлоуэй графы басқаратын Стюарт кланының ең ірі тармағының бірі болды. 1580 жылдың мамыр айында жиырма бес джентльмен "жалдамалы қызметкерлер" ретінде тағайындалды, олар патшаның атқа мінуі мен далаға аттануы кезінде оған әрдайым қызмет етуге міндетті болды. Атты әскерлердің құрамында Стюартпен бірге капитан Джеймс Стюарт, капитан Кроуфорд, Каткарт шебері Роджер Астон, Джон Кармайкл, Джеймс Анструтер, Полварттың Патрик Юм және Болдиннестің Джон Стюарт болды. 1587 мен 1593 жылдар аралығында Уолтер Стюарт жас герцог Леннокс орнына Глазго барониясын басқарды, сондықтан ол Глазгоның магистраттары мен провостын тағайындады. Джеймс VI Джон Кармайкл мен Блантайрды Елизаветаның ирландтық бүлікшісі Брайан О'Руркты тұтқындап, 1591 жылдың 3 сәуірінде Англияға жеткізуге жіберді. Бұл Глазгода наразылық тудырды, себебі тұтқындау ирланд саудасына зиян келтіруі мүмкін деп есептелді, ал Блантайр мен Кармайкл "Елизавета патшасының рыцарлары" деп аталды, ал король Елизаветадан алған "ағылшын періштелерін" – жылдық төлемді немесе субсидияны алғаны үшін қарғыс сөздерін естіді. Кармайкл мен Блантайр Елизавета О'Руркты кешіруі мүмкін деп үміттенеді, сонда Глазго халқы олармен келіседі, бірақ ол өлім жазасына кесілді. 1593 жылдың шілдесінде ол Дания королевасы Аннаның иеліктері мен қаржысын басқару үшін құрылған кеңеске мүше болып тағайындалды. Желтоқсан айында ол канцлер Джон Мэтлендтің корольдік сапарларға жұмсаған ақшасының есебін тексеруге тағайындалды. Бұл қаражат ағылшын субсидиясы мен Дания королевасы Аннаның құдайынан алынған. Кинмонт Вилли оқиғасынан кейін, 1596 жылдың 8 шілдесінде Блантайр Лондондағы шотланд елшісі Дэвид Фулиске Елизаветаның көзқарасы жақсармаса, қайта оралуы керектігін жазды. Ол сондай-ақ жалған монета соққан адам туралы да сөз қоздырды. Блантайр 1596 жылдың тамызынан бастап Сорли Бой Макдоннелдің ұлы, оның әйелі және қызметшілері үшін жауапты болды. Олар Думбартон қамалынан Думбартон қалашығындағы үйге, содан кейін Блантайрдың Кардональд қамалына, содан кейін Глазгоға көшірілді. Блантайр 1597 жылдың ақпанында Эдинбургте аттан құлап, аяғын сындырды, ал ол жазылған кезде лорд Очилтри қазынашы болды. Роджер Астон 1597 жылдың сәуір айында оның денсаулығы нашарлап, оны сиқырлаған деп қорқытты. 1599 жылы ол түрмеге қамалып, корольдің жатын бөлмесіндегі сарайлықтардың ықпалымен Джеймс VI-ға отставкаға кетуге мәжбүр болды. 1602 жылдың шілдесінде Блантайр Хантли маркизі мен Морей графы арасындағы дауды шешу үшін "4 Стюарттан" тұратын комитетке қосылды. Басқа Стюарттар Лорд Охилтри, Гарлистің Александр Стюарт және Розиттің тәрбиешісі болды. Ол 1604 жылы Англиямен одақтасу комиссиясының мүшесі болды. Ол 1606 жылы Шотландия жұртына Лорд Блантайр болып жарияланды.

He was born c. 1555, the son of Sir John Stewart of Minto and Margaret Stewart, sister of James Stewart of Cardonald. His family descended from the Stewarts of Minto, a senior branch of the Clan Stewart headed by the Earl of Galloway. In May 1580 twenty five gentlemen were appointed as "pensioners to attend the King's Majesty at all times on his riding and passing to the fields". The riding entourage included Stewart with, Captain James Stewart, Captain Crawford, the Master of Cathcart, Roger Aston, John Carmichael, James Anstruther, Patrick Hume of Polwarth, and John Stewart of Baldynneis. Between 1587 and 1593 Walter Stewart held the barony of Glasgow, in place of the young Duke of Lennox, and so he appointed the magistrates and Provost of Glasgow. James VI sent John Carmichael and Blantyre to arrest Elizabeth's Irish rebel Brian O'Rourke and take him to England on 3 April 1591. This caused a riot in Glasgow, because the arrest was thought likely to damage the Irish trade, and Blantyre and Carmichael were cursed as "Queen Elizabeth's knights" and the king for taking "English angels", the annuity or subsidy received from Queen Elizabeth. Carmichael and Blantyre hoped Elizabeth might spare O'Rourke so the inhabitants of Glasgow would be reconciled to them, but he was executed. In July 1593 he was appointed to a council to manage the estates and finances of Anne of Denmark. In December, he was appointed to a committee to audit the account of money spent by the Chancellor, John Maitland of Thirlestane, on the royal voyages. The funds in question came from the English subsidy and the dowry of Anne of Denmark. After the Kinmont Willie affair, on 8 July 1596 Blantyre wrote to David Foulis, the Scottish ambassador in London, that he should return if Elizabeth's attitude did not improve. He also discussed the case of a counterfeit coiner. Blantyre was responsible for the prisoner, a son of Sorley Boy MacDonnell, and his wife and servants from August 1596. They were moved from Dumbarton Castle to a house in Dumbarton town, then to Blantyre's own Cardonald Castle, and then lodged in Glasgow. Blantyre fell off his horse and broke his leg in Edinburgh in February 1597, and while he recovered Lord Ochiltree was treasurer. Roger Aston wrote in April 1597 that his health was weakening and it was feared that he was bewitched. In 1599 he was imprisoned and compelled to resign by James VI, influenced by a group of courtiers in king's bedchamber. In July 1602 Blantyre joined a committee of "4 Stewarts" to arbitrate between the Marquess of Huntly and the Earl of Moray. The other Stewarts were Lord Ochiltree, Alexander Stewart of Garlies, and the Tutor of Rosyth. He was a commissioner for union with England in 1604. He was created Lord Blantyre, in the Peerage of Scotland in 1606.