Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Женевалық құқықтық және саяси теоретик (1694–1748)
Genevan legal and political theorist (1694–1748)
Жан Жак Бурламаки (byʁlamaki; 24 маусым немесе 13 шілде 1694 – 3 сәуір 1748) – басқа ойшылдар ұсынған бірқатар идеяларды кеңінен таратқан Женевалық құқықтық және саяси теоретик.
Jean Jacques Burlamaqui (byʁlamaki; 24 June or 13 July 1694 – 3 April 1748) was a Genevan legal and political theorist who popularised a number of ideas propounded by other thinkers.
Өмір
Женевада, Женева Республикасында, кальвинистік отбасында (республикалық көзқарастары үшін жазаланған 16 ғасырғы итальян саудагері Франческо Бурламакидің ұрпағы) дүниеге келді. Ол құқық тағылымдады және 25 жасында Женева университетінде этика мен табиғат заңдарының құрметті профессоры болып тағайындалды. Тағайындалуға дейін Франция мен Англияны аралап, сол дәуірдің ең белгілі жазушыларымен танысты. Отанына оралғаннан кейін лекция оқуға кірісіп, стильінің қарапайымдылығы мен ой-пікірлерінің нақтылығы үшін тез арада кең танылды. Ол 15 жыл бойы лекция берді, бірақ денсаулығына байланысты қызметтен кетуге мәжбүр болды. Мысалы, оның тежеу және тепе-теңдік туралы түсінігі Монтескьеге қарағанда әлдеқайда күрделі және практикалық болды, өйткені Бурламакидің теориясында сот бақылауының бастамасы бар еді. Ол революцияға дейінгі кезеңдегі саяси уағыздарда жиі цитата келтіріліп немесе қайта айтылды, кейде авторлығы көрсетілмейтін еді. Ол бақытты болуға ұмтылуды табиғи құқық ретінде бірінші болып тұжырымдады, бұл қағиданы Томас Джефферсон кейін Тәуелсіздік жариялаған мәлімдемесінде қайталады. Бурламакидің Еуропа елдерін "мүшелері тәуелсіз, бірақ ортақ мүдделермен байланысқан, тәртіп пен бостандықты сақтау үшін біріккен республика сияқты" деп сипаттауы Мишель Фуконың 1978 жылғы Франция колледжіндегі лекцияларында дипломатия және халықаралық құқық тақырыбындағы талқылау контекстінде келтірілген.
Born in Geneva, Republic of Geneva, into a Calvinist family (descended from the wealthy 16th century Italian merchant Francesco Burlamacchi of Lucca executed for his Republican sentiments) who had taken refuge religionis causa, he studied law and at 25 he was designated honorary professor of ethics and the law of nature at the university of Geneva. Before taking up the appointment, he travelled through France and England, and made the acquaintance of the most eminent writers of the period. On his return he began to lecture and soon gained a wide reputation for the simplicity of his style and the precision of his views. He continued to lecture for 15 years, when he was compelled on ill health to resign. For example, his understanding of checks and balances was much more sophisticated and practical than that of Montesquieu, in part because Burlamaqui's theory contained the seed of judicial review. He was frequently quoted or paraphrased, only sometimes attributed, in political sermons during the pre revolutionary era. He was the first philosopher to articulate the quest for happiness as a natural right, a principle that Thomas Jefferson later restated in the Declaration of Independence. Burlamaqui's description of European countries as forming "a kind of republic the members of which, independent but bound by common interest, come together to maintain order and liberty" is quoted by Michel Foucault in his 1978 lectures at the Collège de France in the context of a discussion of diplomacy and the law of nations.