Уильям Генри Вуд Мюррей: Шотландиялық актер, менеджер және театр иесі
William Henry Murray
Уильям Генри Вуд Мюррей (1790-1852) – шотланд актері, театр директоры, Вальтер Скотт досы. Эдинбургтағы театр өмірі, Скотт романдарының сахналық бейімдеулері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд актері, менеджер және театр иесі Уильям Генри Вуд Мюррей (1790–1852), Эдинбургтегі шотланд актері, менеджер және театр иесі, Уолтер Скотттың досы болды және оның «Уэверли» романдарының сахналық қойылымдарымен ерекше көзге түсті.
Scottish actor, manager and theatre owner
William Henry Wood Murray (1790–1852), a Scottish actor, manager and theatre owner in Edinburgh, was a friend of Walter Scott and particularly associated with dramatisations of Scott's Waverley Novels.
Өмір
1790 жылғы 26 тамызда Бат қаласында дүниеге келген ол 1809 жылы Эдинбургке көшіп, онда қырық жылдан астам актер, менеджер және драматург ретінде жұмыс істеді. Ол сол шақтарда (1809 ж.) трагедия актрисасы Мэри Энн Даффтың қарындасы Энн Дайкке үйленді, бірақ оның өмірі үйленуден кейін көп ұзамай аяқталды. Ол актер және драматург Чарльз Мюррейдің ұлы, сонымен қатар якобит ақсұлуы, Браутондық сэр Джон Мюррейдің немересі болды. Куллоден шайқасынан кейін тұтқындалғанда, ол өз ағайынды якобиттерін сатқандықтан өмірін сақтап қалды, бірақ содан кейін Эдинбургте жек көрініп, мазасыз өмір сүрді. Осы оқиға кейіннен Скотттың отбасы тарихына деген қызығушылығына және Уильям Генри Мюрреймен достығына әсер еткен болуы мүмкін. 1818 жылғы 10 маусымда Мюррейдің Уолтер Скотттың «Роб Рой» романының опералық бейімделуі алғаш рет сахнаға шықты. Ол «Роб Рой Макгрегор» деп аталды. 1822 жылы король Георг IV Шотландияға сапар шегетін болғанда, Скотт шараларды ұйымдастыру үшін Мюррейдің тәжірибесіне жүгінді. Мюррей түрлі орындарда декорациялар жасады, «ескі киімдерді қайта жаңғыртты» және «дәстүрлі» шерулерді ұйымдастырды. Ол Джордж көшесіндегі Ассамблея залын «Peers' Grand Ball» үшін керемет сарайға айналдырғаны үшін ерекше мақтауға ие болды. Осы оқиға тау қарақшыларының примитивті киімі саналған тартан килтін бүкіл Шотландияның ұлттық киіміне айналдыруға ықпал етті. Корольдің Эдинбургке келген сапары барысындағы соңғы және ең ресми емес қоғамдық көрінісі – Мюррей бейімдеген және қойған Скотттың «Роб Рой» операсы болды. 1830 жылы ол қарындасы Харриет Сиддонстан Эдинбургтағы «Theatre Royal» театрын жалға алды және 21 жылдық мерзімі аяқталғаннан кейін 1851 жылы Сент-Эндрюске зейнетке шықты. Ол 1852 жылғы 5 мамырда Сент-Эндрюсте қайтыс болды және Сент-Эндрюс соборының шығыс қабырғасына, Шығыс зиратына қарап жерленді.
Born in Bath on 26 August 1790, he moved to Edinburgh in 1809 and worked there for over forty years as an actor, manager and dramatist. Around that time (1809), he married Anne Dyke, the sister of tragedienne Mary Ann Duff, but she died soon after the marriage. He was the son of the actor and dramatist Charles Murray, and grandson of the Jacobite Sir John Murray of Broughton who, when captured after the Battle of Culloden, saved his life by betraying his fellow Jacobites then lived out his life in Edinburgh as a haunted and hated figure. Walter Scott's father as a lawyer had professional dealings with the old man, but on one occasion after his wife brought tea, he afterwards threw the cup out the window saying, "Neither lip of me nor of mine comes after Murray of Broughton's." This incident may have later contributed to Scott's antiquarian interest in the family and friendship with William Henry Murray. 10 June 1818 saw the first performance of Murray's operatic adaption of Walter Scott's novel Rob Roy. It was titled "Rob Roy MacGregor". When Scott was preparing for the visit of King George IV to Scotland in 1822 he was quick to draw on Murray's expertise for the management of events. Murray created the settings at various venues, contrived the "revived ancient dresses" and arranged the "traditional" pageants. He was particularly acclaimed for his success in transforming the Assembly Rooms in George Street into a theatrical palace for the Peers' Grand Ball, an event that was pivotal in making the tartan kilt which had been thought of as the primitive dress of mountain thieves into the national dress of the whole of Scotland. The King's last and least formal public appearance during the visit to Edinburgh was at a theatre performance of Scott's Rob Roy adapted and produced by Murray. In 1830 he began leasing the Theatre Royal, Edinburgh from his sister Harriet Siddons and at the end of his 21 year lease he retired to St Andrews in 1851. He died in St Andrews on 5 May 1852 and is buried against the eastern wall of St Andrew's Cathedral churchyard, backing onto the Eastern Cemetery.