Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Халықаралық төрелік лигасы – жұмысшы табының өкілдері басқарған пацифистер қоғамы болды. Ол бастапқыда Нобель сыйлығының иегері сэр Уильям Рэндал Кремер және жақында таратылған Реформа лигасының мүшелерімен бірлесіп, британдық жұмысшылардың бейбітшілік комитеті негізінде құрылған. 1870 жылы ол «Жұмысшылардың бейбітшілік қауымдастығы» деп аталды, бірақ кейін Халықаралық төрелік лигасы болып өзгерді. Ұйымды әскери шығындарды арттыруға немесе континенттік соғыстарға араласуға қарсы болған жұмысшы табының еңбекшілері басқарды. Ол «ұлттардың жоғары соты» құру және халықаралық құқықты дамытуды қолдады. Ұйымның алғашқы жылдарында «Бейбітшілік қоғамы» оны қаржыландырды, ол басты назарда абсолютті пацифизмді іздеген христиандық ұйым болды. Алайда Лига төрелік институтын іздеді, ол оның мүшелеріне таныс болды, себебі бұл тәсіл еңбек дауларында тиімді екені белгілі болған. 1889 жылдан бастап ол абсолютті пацифизмге қарағанда қарусыздануды жақтады. Радикалды реформатор Говард Эванс түрлі уақытта төраға, вице-президент, хатшы және қазынашы қызметтерін атқарды. Ол ұйымның манифестін жазды, ал оның бірінші баптарының бірі «Ұлттардың жоғары сотын» құру болды. Сонымен қатар, ол 1872 жылдан бастап ұйымның «Төреші» журналының редакторы болды. Ұйым Парижге дейін кеңейіп, көп ұзамай Еуропаның көп бөлігін қамтыған агенттер желісін құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Одақтастардың әскерін қорғаныс мақсатында қолдады. Соғыстан кейін ол Ұлттар Лигасын құруға мүкіндік берді. Кейіннен 1958 жылы ұйым Мондцивитан Республикасына (Дүниежүзілік азаматтар Достастығы) қосылды.
The International Arbitration League was a society of pacifists run by working class men. It was initially founded out of the British Workmen's Peace Committee, by the Nobel Peace Prize winner Sir William Randal Cremer and fellows from the recently dissolved Reform League. In 1870 it became known as the Workmen's Peace Association, only later becoming the International Arbitration League. The organisation was run by men from working class labouring backgrounds who were against increases in military spending or intervention in continental wars. It promoted a "high court of nations" and the development of international law. It was funded by the Peace Society for its first years, which was a primarily Christian organisation that sought absolute pacifism. Instead the League sought out arbitration, which was familiar with its membership, as the approach was known to work in labour disputes. From 1889 it promoted disarmament, rather than absolute pacifism. The radical reformer Howard Evans was at various times its chairman, vice chairman, secretary and treasurer. He wrote its manifesto, and its first article was the establishment of “High Court of Nations”. He was also the editor of its journal, The Arbitrator from 1872. It expanded out to Paris and soon had agents covering large parts of Europe. During World War I it supported the use of armies by the Allies as a defensive measure. It was a promoter of the League of Nations after the war's end. The organization was later incorporated into the Mondcivitan Republic( Commonwealth of World Citizens) in 1958.