Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық экономист (1942 жылы туған)
British economist (born 1942)
Сэр Партха Сарати Дасгупта (17 қараша 1942 жылы туған) – үнді-британдық экономист, Ұлыбританияның Кембридж университетінде экономика ғылымының зейнеткер профессор. Оның PhD жетекшісі – Сэр Джеймс Миррлиз, ол да Апостолдардың мүшесі болған.
Sir Partha Sarathi Dasgupta (born 17 November 1942) is an Indian British economist who is Frank Ramsey Professor Emeritus of Economics at the University of Cambridge, United Kingdom, His PhD supervisor was Sir James Mirrlees, also a member of the Apostles.
Зерттеу
Оның ғылыми-зерттеу қызығушылықтары әл-ауқат және даму экономикасы, технологиялық өзгерістер экономикасы, халық, қоршаған орта және ресурстар экономикасы, әлеуметтік капитал, ойындар теориясы, экологиялық экономика және нашар тамақтану экономикасын қамтиды. Оның жұмысы негізінен теориялық, бірақ көбінесе математикалық сипатта, және көптеген жарияланымдары ынтымақтастықта жасалған. Оның авторларының арасында Кеннет Ароу, Скотт Барретт, Кен Бинмор, Айша Дасгупта, Пол Дэвид, Пол Эрлих, Лоуренс Гоулдер, Санджиев Гоял, Питер Хаммонд, Джеффри Хилл, Саймон Левин, Стивен Марглин, Эрик Маскин, Питер Рейвен, Дебрадж Рэй, Амартия Сен және Джозеф Стиглиц бар. Дасгупта марқұм Карл Горан Малермен ұзақ жылдар бойы ынтымақтасып жұмыс істеді, олар бірге адамның әл-ауқатының өлшемі ретінде «қосымша байлық» тұжырымдамасын әзірледі және 1999 жылдан бері Бангладеш, Бутан, Үндістан, Непал, Пәкістан және Шри-Ланкадағы жас экономистер үшін экологиялық экономика бойынша жыл сайынғы оқыту және зерттеу семинарларын өткізетін Оңтүстік Азия даму және экологиялық экономика желісін (SANDEE) құруға көмектесті. Сонымен қатар, Дасгупта мен Малер Азия, Африка және Латын Америкасының экономистеріне батыс журналдарында түпнұсқа зерттеулерін жариялауға мүмкіндік беру үшін «Экология және даму экономикасы» журналын (Кембридж университетінің баспасы) іске қосуға көмектесті. Дасгупта көптеген салалардағы зерттеу мәселелерімен айналысқанмен, оның басты қызығушылығы экологиялық экономика болды, ол осы тақырыптағы докторлық диссертациясымен басталды, онда ол халық саны мен жинақтау мәселесін экономикалық мүмкіндіктердің моделіне енгізді, онда биосфера экономикалық өсуге шектеулер қойды. 1982 жылғы «Ресурстарды бақылау» атты монографиясы халық саны, тұтыну және табиғи ортаның байланысы саласындағы болашақ зерттеулерге бағыт берді, ол осы мәселені журналдық мақалалар мен кітаптарында қадам сайын зерттеді. 2019 жылы ол Ұлыбритания үкіметі тапсырысымен биологиялық әртүрліліктің экономикасы туралы есеп дайындады, ол 2021 жылдың ақпан айында «Биологиялық әртүрліліктің экономикасы: Дасгупта шолуы» деген атпен жарияланды. Маңызды мақсат – табиғи әлемдегі капиталды есепке алудың жаңа өлшемін әзірлеу (қазіргі экономистер оны «табиғи капитал» деп атайды), оны инвестициялық жобаларды бағалау және экономикалық бағдарламалардың тұрақтылығын бағалау сияқты әртүрлі салаларда қолдануға болады. Алайда, Дасгуптаның сөзбасында жазғандай, бұл шолу – қазіргі заманғы өсу және даму экономикасын, сондай-ақ кедейліктің экономикасын қайта қарастыру арқылы, адам экономикасының табиғаттың ішінде екенін, одан бөлек емес екенін мойындауға негіделген үлкен мәселені зерттеу. Бұл шолуда жаңа перспективаның кең ауқымды салдары зерттеледі.
His research interests have covered welfare and development economics; the economics of technological change; population, environmental, and resource economics; social capital; the theory of games; ecological economics, and the economics of malnutrition. His work has been mainly applied theoretical, but often highly mathematical, and many of his publications have been collaborative, among his co authors being Kenneth Arrow, Scott Barrett, Ken Binmore, Aisha Dasgupta, Paul David, Paul Ehrlich, Lawrence Goulder, Sanjeev Goyal, Peter Hammond, Geoffrey Heal, Simon Levin, Stephen Marglin, Eric Maskin, Peter Raven, Debraj Ray, Amartya Sen, and Joseph Stiglitz. Dasgupta had a long standing collaboration with the late Karl Goran Maler, with whom he developed the concept of 'inclusive wealth' as a measure of human well being and helped to establish (with a grant from the McArthur Foundation, channelled through the Beijer Institute of Ecological Economics, Stockholm) the South Asian Network for Development and Environmental Economics (SANDEE), based in Kathmandu, which since 1999 has conducted annual teaching and research workshops on ecological economics for young economists based in Bangladesh, Bhutan, India, Nepal, Pakistan, and Sri Lanka. Simultaneously, Dasgupta and Maler helped to launch the journal Environmental and Development Economics (Cambridge University Press) so as to enable economists in Asia, Africa, and Latin America to publish original research in a western journal. Although Dasgupta has worked on research problems in a number of fields, his long standing interest has been ecological economics, beginning with his Ph. D. thesis in which he placed he problem of optimum population and saving in a model of economic possibilities in which the biosphere set limits on economic growth. His 1982 monograph, 'The Control of Resources', set an agenda for future research at the nexus of population, consumption, and the natural environment, which he has pursued step by step in a series of journal articles and books. In 2019 he led production of a report on the economics of biodiversity, commissioned by the UK government, and published in February 2021 with the title 'The Economics of Biodiversity: The Dasgupta Review'. An important objective was to develop a new measure to account for the capital inherent in the natural world (economist today call that 'natural capital') that could be used as an ingredient in, among other things, the evaluation of investment projects and assessment of the sustainability of economic programmes. However, as Dasgupta writes in the Preface, the Review is an investigation into a larger concern, in that it reconstructs contemporary growth and development economics and the economics of poverty by recognising that the human economy is embedded in Nature, it is not external to Nature. The Review explores the far reaching implications of the altered perspective.
Сыйлықтар мен марапаттар
Дасгупта 2002 жылғы Volvo Environment Prize сыйлығын (Карл Геран Мэйлермен бірге) және 2004 жылғы Экологиялық экономика халықаралық қоғамының Боулдинг сыйлығын (Мейлермен бірге) алды. Ол Экологиялық және ресурстық экономистер қауымдастығының "Қайратты сапа сыйлығы 2003" сыйлығын Джеффри Хилмен бірге, "Экономикалық теория және сарқынды ресурстар" кітабы үшін алды; Америка ауыл шаруашылығы экономикасы қауымдастығының 2007 жылғы PEN/Джон Кеннет Галбрайт сыйлығының иегері; 2011 жылы Zayed халықаралық экологиялық сыйлығының иегері (II: ғылыми және технологиялық жетістіктер); және 2014 жылы Еуропалық экологиялық және ресурстық экономистер қауымдастығының (EAERE) Еуропалық өмір бойы жетістіктері сыйлығының иегері болды. 2007 жылы Эрик Маскинмен бірге ол Эрик Кемпе сыйлығын, қоршаған орта және ресурстар экономикасы саласындағы Кеме қоры мен Еуропалық экологиялық және ресурстық экономистер қауымдастығының (EAERE) бірлескен сыйлығын алды. 2015 жылы ол қоршаған ортаны зерттеу жөніндегі Blue Planet Prize, 2016 жылы Тайлер сыйлығы және 2021 жылы Кеу Корольдік ботаникалық бағының Кеу халықаралық медалімен марапатталды. 2022 жылы оған Лондон қаласының ерекше шақыруымен "Лондон қаласының құрметті азаматы" атағы берілді. Сол жылы ол ЮНЕП-тің ғылым және инновация саласындағы "Жердің чемпиондары" сыйлығымен марапатталды. 2023 жылы "Экономика, қаржы және басқару" санатында BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award сыйлығын алды. Дасгупта Вагенинген университетінің (Honoris Causa) докторлық дәрежесін 2000 жылы, Ловен Католиктік университетінің 2007 жылы, Факульте Университеті Сент-Луидің 2009 жылы, Болонья университетінің 2010 жылы, Тильбург университетінің 2012 жылы, Гарвард университетінің 2013 жылы және Йорк университетінің 2017 жылы иеленді.
Dasgupta was co recipient (with Karl Göran Mäler) of the 2002 Volvo Environment Prize; and (also with Mäler) of the 2004 Boulding Award of the International Society for Ecological Economics;, co recipient (with Geoffrey Heal) of the Association of Environmental and Resource Economists' "Publication of Enduring Quality Award 2003" for their book, Economic Theory and Exhaustible Resources; recipient of the PEN/John Kenneth Galbraith Award, 2007, of the American Agricultural Economics Association; recipient of the Zayed International Environment Prize (II: scientific and technological achievements) in 2011; and recipient of the European Lifetime Achievement Award (in Environmental and Resource Economics) from the European Association of Environmental and Resource Economists, 2014. In 2007, together with Eric Maskin he was awarded the Erik Kempe Award in Environmental and Resource Economics, a joint prize of the Kempe Foundation and the European Association of Environmental and Resource Economists (EAERE). He was awarded the 2015 Blue Planet Prize for Environmental Research, the 2016 Tyler Prize, and the Kew International Medal, 2021 of the Royal Botanical Garden, Kew. In 2022 he was honoured by Freedom of the City of London by Special Invitation. The same year he was awarded the Champions of the Earth award for Science and Innovation by the UNEP. For 2023 he was awarded the BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award in the category "Economics, Finance and Management". Dasgupta was awarded a Doctorate (Honoris Causa) by Wageningen University, 2000; Catholic University of Louvain, 2007; Faculte Université Saint Louis, 2009; University of Bologna, 2010; Tilburg University, 2012; Harvard University, 2013; University of York, 2017.