Кіріспе

994 жылдан шамамен 1000 жылға дейін Памплона патшасы және Арагон графы Гарсия Санчес II (баск. Гартзеа II. а Сантчес; шамамен 1000 жылы қайтыс болды), 994 жылдан өмірінің соңына дейін Памплона патшасы және Арагон графы болды. Ол Памплонаның Санчо II және Уррака Фернандестің үлкен ұлы, сонымен қатар Арагон графтығының атағын алған екінші Памплона монархы. Қазіргі тарихшылар оны "Дірілдеген" деп атайды, бірақ бұл лақап алғашқыда оның әкесі Гарсия Санчес I-ге қатысты болған болуы мүмкін.

Өмірбаян

Оның билік құрған кезеңі бойында оның сыртқы саясаты Кастилиямен тығыз байланысты болған сияқты. Оның анасы Кастилия графы Санчо Гарсияның, сондай-ақ Сальданьяның қуатты графы Гарсия Гомес Каррионның қарындасы болды, және ол патшалық пен графтық арасында байланыс құруда белгілі бір рөл атқарған көрінеді. Ол өзінің туысы Санчомен бірге әкесі Кордоваға бағыныштылық ұсынғандықтан бас тартуға тырысты, нәтижесінде ол Алманзормен қақтығысуға мәжбүр болды. 996 жылы ол Кордовамен бейбітшілікке келуге мәжбүр болды. 997 жылы Калатайуд аймалына жасаған жорық кезінде Гарсия губернатордың бауырларын өлтірді. Алманзор 50 христианның басын кесіп, кек алды. 1000 жылғы шілдеде Сервера шайқасында ол Сальданья графы Гарсия Гоместің қатарында Кастилия графы Санчо Гарсия басқарған коалицияға қосылды, бірақ олар Алманзордан жеңіліске ұшырады (Санчо графтың басшылығы Гарсияның әлсіреуін көрсетеді деп есептеледі). Дәстүр бойынша, ол 1002 жылғы Калатаназор шайқасындағы христиан көшбасшыларының бірі болды, нәтижесінде Алманзор қаза тапты және Кордова халифаты дағдарысқа ұшырады, бірақ 1000 жылдан кейін оның замандас жазбалары жоқ, ал оның туысы Санчо Рамирес Вигера 1002 жылы Памплонада билік еткен болуы мүмкін. Гарсия 1004 жылы қайтыс болды, оның ұлы Санчо Гарсес III алғаш рет патша ретінде танылды. Ішкі саясатта ол Арагонды басқару құқығын өзінің ағасы Гонзалоға, анасы Урраканың қамқорлығында берді. Дәстүр бойынша, ол патшалықтағы барлық мұсылман тұтқындарын босатып жіберді.