Кіріспе

LNER A4 класындағы 60008 "Дуайт Д. Эйзенхауэр" локомотиві – АҚШ армиясының генералы Дуайт Д. Эйзенхауэрдің құрметіне аталған LNER A4 класындағы локомотив. 1937 жылы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы үшін салынған бұл локомотив бастапқыда 4496 нөмірімен тіркелген және "Golden Shuttle" деп аталған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол "Дуайт Д. Эйзенхауэр" деп қайта аталды және 1946 жылғы 23 қарашада Эдвард Томпсонның LNER 1946 жылғы нөмірлеу схемасы бойынша 8 нөміріне ие болды. 1948 жылы ұлттықтандырылғаннан кейін, Британ темір жолы 1948 жылғы 29 қазанда оны 60008 деп қайта нөмірледі. 1963 жылы қызметтен шығарылып, АҚШ-тың Висконсин штатындағы Грин-Бэй қаласының маңындағы Ашваубенон қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайына жеткізілді, қазіргі таңда онда қойылған. 2012 жылы Англияға Йорктегі Ұлттық теміржол мұражайында көрсету үшін оралды, сол кезде барлық сақталған A4 локомотивтері қайта біріктірілді. 2014 жылы ол қайтадан Грин-Бэйге оралды.

Ливерьдері

А4 класының басқа мүшелері сияқты, Дуайт Д. Эйзенхауэр де өзінің қызмет ету кезеңінде көптеген ливреяларды тартты. 1937 жылдың 4 қыркүйегінде алғаш рет пайдалануға енгізілгенде, 4496 локомотиві "Алтын шаттл" деп аталды және LNER галтер көк түсіне боялды, ал вальянстар мен тендердің негізінде тот баспайтын болаттан жасалған әшекейлер болды. Тендердегі нөмірлер мен LNER әріптері де тот баспайтын болаттан жасалған. Бұл ливрея дизайны елдердің аттарымен аталатын A4 локомотивтерінде де, жылжымалы құраммен үйлесу үшін Коронация сервисінде де қолданылды. 4496 локомотивінің келесі ливреясы 1942 жылдың 30 қаңтарында қолданылған, тендерде "LNER" деп жазылған соғыс уақытындағы қара түс болды. Бұл ливрея 1943 жылдың 12 наурызында қайта боялғанда тендерде тек "NE" деп өзгертілді. 1945 жылдың 25 қыркүйегінде LNER галтер көк түсі қайтадан қолданылды және "Дуайт Д. Эйзенхауэр" деген ат қойылды, бірақ атауы 1946 жылдың ақпанына дейін жабылып тұрды. Келесі ливрея 1950 жылдың 14 маусымында қара және ақ сызықтары бар Британ темір жолының қара көк түсі болды. Соңғы ливрея 1951 жылдың 9 қарашасында қолданылған Британ темір жолының Брансуик жасыл түсі болды. Дуайт Д. Эйзенхауэр шамамен 1958 жылы белгішесінде стандартты емес қызыл фонға ие болды. Грантем локомотивтік депосына бөлінген кезде, депоның атауы буферлік сәулеге штампталды.

Техникалық мәліметтер

Маллардтан бұрынғы барлық ертедегі А4 локомотивтері сияқты, Golden Shuttle бір ғана түтікшемен және дөңгелектерді жабатын бүйірлік валенстермен пайдалануға жіберілді. 1942 жылғы 30 қаңтардағы күрделі жөндеу кезінде техникалық қызмет көрсетуді жеңілдету үшін валенстер алынып тасталды. 1950 жылғы 23 маусымда эксперименталды автоматты пойыз бақылау жабдығы орнатылды. 1958 жылғы 20 тамыздағы жөндеу кезінде өнімділікті арттыру үшін қос түтікше және Kylchap қос жарылыс құбыры орнатылды. 1960 жылғы 30 маусымда Смит Стоун типіндегі жылдамдық көрсеткіші орнатылды. Дуайт Д. Эйзенхауэр өзінің қызмет ету кезеңінде он бір қазандықты пайдаланды: 8959 (жаңадан); 8945 (4482 Golden Eagle-дан), 30 қаңтар 1942; 8906 (қосалқы), 23 қараша 1946 жылдан; 8955 (60026 Miles Beevor-дан), 14 маусым 1950; 29314 (жаңа), 9 қараша 1951; 29303 (60020 Guillemot-тан) 18 маусым 1954; 29296 (60033 Seagull-дан), 8 шілде 1955; 29308 (60030 Golden Fleece-тен), 20 желтоқсан 1956; 29312 (60010 Dominion of Canada-дан), 20 тамыз 1958; 27964 (жаңа), 30 маусым 1960 және соңында 29335 (60019 Bittern-нен), 17 мамыр 1962. Дуайт Д. Эйзенхауэр өзінің мансабында екі тендерді пайдаланды: жаңадан 5651 және 1957 жылғы 1 сәуірден бастап 5671.

Мансап

4496 локомотивінің аты "Спарроу Хоук" болуы тиіс еді, бірақ оның орнына "Алтын Шатл" деп аталды. Кейіннен "Спарроу Хоук" 4463 локомотивіне берілді. 1945 жылдың 25 қыркүйегінде 4496 локомотиві зауыттан шықты, ал келесі күні LNER директорлары оны Мэрилебоне станциясында қарап көрді. Атау тақталары жабылып, одақтас әскерлердің Жоғарғы Бас қолбасшысы ресми ашылу рәсіміне қатысуы жоспарланған еді, бірақ бұл мүмкін болмады. Жаңадан "Алтын Шатл" 1937 жылдың 20-29 қыркүйегі аралығында Донкастер депосына тоғыз күнге бекітілді. 1939 жылдың 4 желтоқсанына дейін Кингс-Кросс Топ Шед депосына ауыстырылды, содан кейін Грантем депосына ауыстырылды. 1950 жылдың 4 маусымында Дуайт Д. Эйзенхауэр қайта Топ Шед депосына жіберілді. 1957 жылдың 7 сәуірінде ол Грантем депосына қайта оралды, содан кейін 1957 жылдың 15 қыркүйегінде "Топ Шед" депосына қайта жіберілді. Оның соңғы депосы – Питерборо қаласындағы Жаңа Англия депосы, 1963 жылдың 16 маусымынан бастап. 1962 жылдың 4 қазанында Дуайт Д. Эйзенхауэр Шығыс Лондондағы Стратфорд станциясынан Йорк қаласына арнайы пойызды тартты, бұл пойыз Кингс-Кросс Топ Шед депосының қызметкерлерімен арнайы тазаланды. 1963 жылдың 20 шілдесінде ол қызметтен алынды. Осы кезде Deltic дизельдік-электрлік локомотивтері басты қызметтерден бу локомотивтерін ығыстырды, сондықтан A4 локомотивтерінің саны қысқартылып, солтүстікке шоғырландырылды. Дуайт Д. Эйзенхауэр Америка Құрама Штаттарына сыйға беріліп, қалпына келтіру үшін Донкастер жұмысына жіберілді.

Сақтау

Висконсин штатының Грин-Бэй қалашығының маңындағы Ашваубенон қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайына арналған локомотив 1963 жылғы 19 шілдеде Донкастер зауытында сыртқы түрі жаңартылды. Келесі көктемде ол АҚШ-қа жіберілді және 1964 жылғы 11 мамырда Нью-Йорк портына жетті. Теміржол арқылы жеткізіліп, сол айдың соңында мұражайға жеткізілді. 1990 жылғы қазан айында Айзенхауэрдің туғанына 100 жыл толуына арналған мерекелік шараларға қатысу үшін Канзас штатының Абилин қаласына көшірілді. Қозғалыс екі бағытта да арнайы пойызбен, баяу жылдамдықпен жасалды, себебі локомотив пен командалық пойыздың екі вагоны британдық вакуумды тежегіш жүйесін қолданды, ол американдық пневматикалық тежегіш жүйелерімен үйлесімсіз болды. Локомотив екі британдық жолаушылар вагонымен бірге қойылды, бұрын олар Эйзенхауэрдің командалық пойзының құрамында болған. Вагонтар Эйзенхауэр қолданған кездегідей жағдайға келтірілді. Локомотивті Ұлыбританияға қайтаруға бірнеше әрекет жасалды, бірақ көбісі сәтсіз аяқталды. Дегенмен, 2012 жылы Ұлттық теміржол мұражайы Канадада сақталған 60010 локомотивімен бірге осы локомотивті қайтару жоспарларын жариялады. Бұл, кластың әлемдік рекордтық жылдамдық – 126 миль/сағат көрсеткеніне 75 жыл толуына орай, сақталған барлық алты A4 локомотивін біріктіру жоспарының бір бөлігі болды. 60008 және 60010 екі жыл бойы Ұлттық теміржол мұражайына берілді және 2014 жылдың басында Солтүстік Америкаға қайтарылды. Йорк қаласында локомотив сыртқы түрі жағынан жөнделді және Грин-Бэйде боялған кезде қолданылған дұрыс емес түсті ауыстыру үшін BR Brunswick Green түсінің жаңа қабаты жағылды. Дуайт Д. Эйзенхауэрдің аты жазылған тақталардың фоны да қызыл түстен қара түске өзгертілді. 2012 жылғы тамыздың ортасында 60008 Грин-Бэй аймағындағы базасынан шығып, Жаңа Шотландияның Галифакс қаласына бағыт алды, онда қыркүйек айының соңында теміржолмен келген 60010 локомотивімен кездесті. 2012 жылғы 3 қазанда 60008 және 60010 Ливерпуль портына жетіп, Ұлыбританияға оралды. 2012 жылғы 4 қазанда 60008 Ұлттық теміржол мұражайының Шилдон бөлімшесіне сапар шекті және сол күні кешке жетті. Локомотив жақын арада Йоркке косметикалық жөндеуге жіберілді. Локомотивтің сыртқы түрінің жөндеу жұмыстары 2013 жылғы ақпан айында аяқталды, содан кейін локомотив Йорктегі Ұлттық теміржол мұражайының Үлкен залында, оның сеңлілі локомотиві 4468 Mallard-тың жанына қойылды. 60008 және 4468 локомотивтері 3 шілдеден бастап Йорк қаласында өткен 2 апталық «Ұлы жиын» шарасында кластың қалған төрт мүшесімен кездесті, бұл Mallard локомотивінің әлемдік жылдамдық рекордын орнатқанына 75 жыл толуына арналған шара болды. 2014 жылғы 8-9 ақпанда 60008 және 60010 локомотивтері Bittern (60019) локомотивімен бірге «Шығыс жағалаудағы алыптар» шарасы аясында Barrow Hill Engine Shed-те болды. 2013 жылғы тамызда Солтүстік Америкадағы екі A4 локомотивін Ұлыбританияға қайтару туралы айтылған эпизод Monster Moves телесериалында көрсетілді. 60008 локомотивінің қалған бес A4 локомотивімен қайта қосылған соңғы шара 2014 жылғы 15-23 ақпанда Шильдондағы Ұлттық теміржол мұражайының Locomotion қосымшасында өткен «Ұлы қоштасу» болды. Осы уақытта Ұлттық теміржол мұражайына белгісіз сатып алушы локомотивті Ұлыбританияда қалдыру үшін 1 миллион АҚШ доллары ұсынды. Мұражай бұл ұсынысты қабылдамады және локомотив 2014 жылғы сәуірдің ортасына дейін Шильдонда қойылды. Локомотив пен 60010 (көрме жоспарының бөлігі ретінде 4489 бастапқы нөміріне қайтару үшін) екі қабатты брезентпен жабылды. Сәуірдің соңында мамырдың басында жабық локомотивтер Ливерпуль портына жіберілді, онда олар Галифаксқа сапар үшін Atlantic Container Line компаниясының Atlantic Concert кемесіне тиелді. Локомотивтер 11 мамырда Галифакс портына түсірілді, содан кейін олар тиісті мұражайларға теміржол арқылы жеткізілді. 60008 2014 жылғы 6 маусымда Ashwaubenon қаласының Green Bay маңындағы Ұлттық теміржол мұражайына жетті және 23 маусымда мұражай локомотивті Ұлыбританияға кеткенге дейін орналасқан ғимаратқа қайтарды. Мұражай 2014 жылғы 2 тамызда локомотивті жаңа Екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбындағы көрме аясында ресми түрде ашты.

Модельдеу

2012 жылы Bachmann 60008 үлгісін Ұлыбританияға қайта оралуын мерекелеу үшін шығарды, ал 2013 жылы Hornby 60008-дің лимиттік нұсқасын және басқа 5 сақталған A4 локомотивтерімен бірге шығарды. 2015 жылы Hornby оны алғашқы «Golden Shuttle» атымен және көк түсті бояуындағы моделін шығарды.