Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Опатов БЧ ауданының бас штабы автоматтардың жетіспеуіне байланысты Бечовецтің сериялық өндірісін ұйымдастыруға шешім қабылдады. Бұл Островец-Святокшискидегі металлургия зауытында қарудың бөлшектерін жасырын өндірудің арқасында мүмкін болды, және неміс әкімшілігі мүлдем хабарсыз болды. Бұл бөлшектер сол жерде өндіріліп, 1943 жылдың қазан айынан бастап жұмысшылар арқылы жасырын түрде шығарылды. Қарудың соңғы құрастырылуы Стрёпочтың ауылдық ұстаханасында, қарапайым, қолмен жұмыс істейтін құралдармен жүзеге асырылды. Оқтұйықтар Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған винтовкалардан жасалды, бірақ оларды қолмен кесіп, 9 мм калибрге қайта тесіп алу қажет болды. Бечовецтің алғашқы екі жаңа автоматтары 1944 жылдың қаңтарында аяқталды. 1944 жылдың шілдесіне дейін 11 данасы Червона-Гурада, ал тағы екеуі Бронишовицедегі Ян Сваттың шеберханасында дайын болды. Шамамен 20 данасы өндірісте болды, бірақ соғыс барысы өзгергенде, майдан ауылға жақындады. Неміс күштері күшейіп, жасырын қару-жарақ өндірісін тоқтатуға мәжбүр етті. Аяқталмаған қарулар мен бөлшектер жасырылды. Қарулар Chłopskie батальоны мен Ludowa Straż Bezpieczeństwa (Халық қауіпсіздік күзеті) партизандық бөлімшелеріне, негізінен Опатов аймағында таратылды. Қазіргі уақытта тек бір Бечовец 1 ғана сақталған, ол Варшавадағы Польша армиясы мұражайында қойылған. Осы атпен келесі қару Бечовец 2 болды, ол 1944 жылдың сәуірінен бастап Бронишовицедегі Ян Сватпен жобаланып, Sten үлгісімен жасалды.
The headquarters of Opatów BCh district, lacking machine guns, decided to organize a serial production of the Bechowiec. This was possible thanks to the clandestine production of parts for the guns in a metalworks in Ostrowiec Świętokrzyski, without the knowledge of the German administration. These parts were produced there and, from October 1943, smuggled out by workers. Final construction of the guns was done in Strąpoć's village blacksmith shop, with primitive muscle powered tooling. Barrels were made from scrapped World War I vintage rifles, but they had to be hand cut and rebored to 9 mm caliber. The first two new Bechowiec submachine guns were completed in January 1944. By July 1944, 11 were completed in Czerwona Góra, and at least two more in Jan Swat's workshop in Broniszowice. Some 20 were in production, but as the tide of the war turned, the front lines approached the village. The German presence intensified and forced a halt to the secret firearm production. The unfinished weapons and parts were hidden. The weapons were distributed among Bataliony Chłopskie and affiliated Ludowa Straż Bezpieczeństwa (People's Security Guard) partisan units, mostly in the area around Opatów. Only one Bechowiec 1 is still in existence; it is currently exhibited in the Polish Army Museum in Warsaw. The next weapon with this name was the Bechowiec 2, designed and produced from April 1944 by Jan Swat in Broniszowice, and patterned after the Sten gun.
Дизайн
Страпочтың автоматтары жобалаудағы тәжірибесінің жетіспеуі және тікелей үлгілердің болмауы бірнеше ерекше конструкциялық ерекшеліктерге алып келді, олар жартылай автоматты тапаншаларға ұқсас. Сондықтан қару кейде автоматтары тапанша деп аталады, оның өлшемдері мен жалпы орналасуы автоматты тапаншаға жақын болғанымен. Қаруда ұңғыма болмады және өте ықшам өлшемдерге ие болды. Ол стандартты неміс 9 мм Parabellum оқ-дәрісін пайдаланды, оны неміс әскерлерінен сатып алу немесе қарулы шаралар арқылы алуға болады. Соңғы үш-төрт қаруда партизандар арасында танымалдылығы артып келе жатқан 7.62×25 мм совет оқ-дәрісі қолданылды. Қару автоматты тапанша сияқты итергішті пайдаланды және жабық құлпыдан атылды, бұл бір рет ату режиміндегі дәлдігін арттырды. Онда ішкі молот және жартылай ашық құлпымен атуды болдырмайтын ішкі қауіпсіздік тетігі болды. Құлпыны оқпан астындағы итергішке бекітілген тасымалдау белдеуін тартып, артқа жылжытуға болады. Қару үш позициялы сыртқы қауіпсіздік тетігімен және ату режимін таңдағышпен жабдықталған. Қарудың сол жағында "S. H. w.44" (Страпоч Генрих, 1944) және оң жағында "B. H" деген белгілер бар. Зауыттық қарулар қара түске боялған, ал сақталған үлгі кейіннен жылтыратылған.
A lack of experience of Strąpoć in machine guns' designing and lack of direct patterns resulted in several original construction features, similar to semi automatic pistols, and hence the weapon is sometimes referred to as a machine pistol, in spite of a size and general layout closer to a submachine gun. The weapon had no stock and had quite compact dimensions. It used standard German 9mm Parabellum ammunition which could be easily obtained either by purchase from the German soldiers or through armed actions. Three or four last weapons used 7.62×25mm Soviet ammunition, of growing popularity among partisans. The weapon used a slide, much like an automatic pistol and fired from a closed breech, which added to its accuracy in single shot mode. It also had an internal hammer and an internal safety device that prevented shooting with a partially opened breech. A breech could be brought back by pulling a transport belt, fixed to a slide under the barrel. The gun had a three position external safety and firing mode selector. The weapons had a signature "S. H. w.44" on a left side (Strąpoć Henryk, pattern 1944) and "B. H" on a right side. Production guns were painted black, the surviving exhibit weapon was later polished.