Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хоакин Ардериус и Санчес Фортун (5 мамыр 1885, Лорка, Мурсия – 20 қаңтар 1969, Мексика қаласы) – испандық тәжірибелік және саяси романдардың авторы. Ардериус Мадридте оқығаннан кейін Льеж университетінде инженерлік курстарға қабылданды. Ол бұл оқудан бас тартып, өзін әдебиет пен солшыл саясатқа арнады және Мигель Примо де Ривераның диктатурасы кезінде революциялық қызметі үшін көп рет түрмеге қамалды. 1927 жылы Ардериус «Oriente» журналын құрды. Ол Антонио Эспина мен Хосе Диас Фернандеспен бірге 1930-1931 жылдары «Nueva España» саяси мерзімді басылымының редакциясын жүргізді, алғашқы таралымы 40 000 дананы құрады. 1929 жылы Испания Коммунистік партиясына қосылды, бірақ 1933 жылдан кейін Республикалық солшылдармен жақындық танытты. Оның романдары: «Mis mendigos» (1915); Ницшелік «Así me fecundó Zaratustra» (1923); эротикалық «Yo y tres mujeres» («Мен және үш әйел») (1924); «La duquesa de Nit» (1926); «La espuela» (1927); «Los príncipes iguales» (1928); Рим католиктігін сатиралайтын «Justo» (1929); «El comedor de la pensión Venecia» (1930); саяси «Campesinos» (1931) және «Crimen» (1934). Хосе Диас Фернандеспен бірлесіп «Vida de Fermín Galán» («Фермин Галанның өмірі») (1931) атты туынды жазды. Испания Азамат соғысы кезінде ол Франсиско Франкоға қарсы республикалық мақсатты қолдаған кәсіби одақтардан, жұмысшылар ұйымдарынан және солшыл саяси партиялардан құралған «Socorro Rojo Internacional» антифашистік ұйымының президенті болды. 1939 жылы Адольф Гитлердің Парижді басып алуынан кейін Ардериус Францияға, содан кейін Мексикаға жер аударылды. Ол Испания Республикасының елшілігінде, кейін Мексиканың Ұлттық білім беру министрлігінде жұмыс істеді. Шет елде жүрген кезінде ол роман жазуды тоқтатты және Дон Хуан де Австрияның өмірбаянын жазды. Ардериус романдары коммерциялық жағынан табысқа жете алмайды деп есептелгенімен, қазір олар Франкоға қарсы модернистер мен постмодернист романшыларға тигізген әсері тұрғысынан қайта қаралып жатыр. Ол 83 жасында Мексика қаласында қайтыс болды.
Joaquín Arderíus y Sánchez Fortún (May 5, 1885, Lorca, in Murcia – January 20, 1969, Mexico City) was a Spanish experimental and political novelist. Arderíus studied in Madrid before taking engineering courses at the University of Liège. He abandoned these studies to dedicate himself to literature and leftist politics, and was jailed many times for his revolutionary activities during the dictatorship of Miguel Primo de Rivera. In 1927, Arderíus founded the very successful periodical Oriente. He was co editor, together with Antonio Espina and José Díaz Fernández, of the political periodical Nueva España from 1930 to 1931, with an initial print run of 40,000 copies. In 1929, he became affiliated with the Communist Party of Spain, but after 1933, he became aligned with the Republican Left. His novels include: Mis mendigos (1915); the Nietzschean Así me fecundó Zaratustra (1923); the erotic Yo y tres mujeres ("I and Three Women") (1924); La duquesa de Nit (1926); La espuela (1927); Los príncipes iguales (1928); Justo (1929), a satire on Roman Catholicism; El comedor de la pensión Venecia (1930); the political Campesinos (1931), and Crimen (1934). With José Díaz Fernández, he wrote Vida de Fermín Galán ("Life of Fermín Galán") (1931). During the Spanish Civil War, he served as president of the Antifascist organization Socorro Rojo Internacional, composed of unions, workers’ organizations, and leftist political parties, which supported the Republican cause against Francisco Franco. Arderíus went into exile in 1939, first to France and then Mexico, after Adolf Hitler's occupation of Paris. He worked for the embassy of the Spanish Republic there, and later in the Mexican Ministry of National Education. During his exile, he abandoned the writing of novels and instead wrote a biography of Don Juan de Austria. Though they were considered too difficult to be commercially successful, Arderíus’ novels are currently being reexamined for their influence on other anti Franco modernists and post modernist novelists. He died in Mexico City at age 83