Форбс тігіш фабрикасы: Лос-Гатос тарихындағы алғашқы кәсіпорын

Кіріспе

Форбс Милл – қазіргі уақытта тоқтап тұрған ұн диірмені, ол алғаш рет 1854 жылы Калифорния штатының Лос-Гатос қаласында салынған. 1982 жылы қираудан құтқарылғаннан кейін Лос-Гатос тарих мұражайы ретінде пайдаланылды. Мұражай 2014 жылы жабылды, ал оның жинақтары қазір Лос-Гатостың жаңа мұражайының құрамына кіреді. Қазіргі уақытта ғимарат қала меншігінде. Бұл Лос-Гатос қаласында салынған алғашқы коммерциялық ғимарат. Қазіргі екі қабатты ғимарат – іс жүзінде 1880 жылдың күзінде бастапқы төрт қабатты тас диірмен ғимаратына қосылған қойма. Форбс диірменін 1805 жылы Шотландияда туған Джеймс Александр Форбс Санта-Роза ұн диірмені ретінде салған. Ол шамамен 1831 жылы Калифорнияға келді және Сан-Францискодағы британ үкіметінің вице-консулы қызметін атқарды. Калифорниядағы алтын асығысы Джеймске ұн диірменін салу туралы ой келтірді, себебі сол кезде Калифорнияда ұн болған жоқ, ал ұнның бағасы барреліне 50 долларға жеткен. Ол Лос-Гатос ағысының бойында жеткілікті су қуатын қамтамасыз ететін жер тапты. 1850 жылы ол Лос-Гатос ағысының аймағын сатып алып, диірмен құрылысын бастады. 1853 жылы ол құрылысқа қажетті қаражатты жинады, екі несие берушіден 130 000 доллар қарыз алды (оның ішінде айына 3% пайыздық мөлшерлемесі бар), ал 1854 жылы диірмен салынды. Дегенмен, диірмен машиналарын Нью-Йорктен әкеліп, Хорн мүйісін айналып жөнелту қажет болды. Оны орнату кезінде Форбс қиындықтарға тап болды, бірақ ақыры 1855 жылдың 1 желтоқсанында диірмен ұн тартуды бастады. Форбс Миллдің ашылуы Санта-Клара аңғары тарихындағы маңызды оқиға болды. Мексикалық ранчо орнында салынған диірмен Мексика-Америка соғысынан кейін келген жаңа қоныс аударушыларға жер иелігінің ауысуын білдірді. Сонымен қатар, диірмен жұмыс істеген кезде бәсекелес диірмендер салынды, ал алтын асығысы аяқталып, ұн бағасы барреліне 5 долларға дейін төмендеді. Форбс өзінің өтелмеген қарыздарынан басқа, бидай мен ұнға қатысты спекуляциялардан көп ақша жоғалтып, банкротқа ұшырады. Ақырында ол қарызын өтемеді, ал 1857 жылы диірмен мен жер оның кредиторларының бірі Густав Тучардқа сатылды. Форбс Тучард үшін диірменді жұмыс істетуді жалғастырды, бірақ ақыры 1858 жылы мүліктен шығарылды. Тьюкард диірменді басқаруды басқаларға тапсырды, бірақ олар да сәттілікке жете алмады, бірақ ол жердің учаскелерін аз пайдаға сата алды. 1866 жылы ол диірменді бұрын Детройттегі ұн диірменінде жұмыс істеген және Пласервиллде өзінің Mountain Flourmills (Санта-Розаның бәсекелесі) ашқан Уильям Х. Роджерске сатты. Ол 1860 жылы компаниядағы үлесін сатқан және Placerville пошта шебері және El Dorado округінің шерифі қызметін атқарған, ол қазір "Клифтон Милл" деп аталады. Оның алғашқы әрекеті су көзін 20 метрге көтеру, су дөңгелектерін турбина дөңгелектеріне ауыстыру және машиналарды жаңарту болды. Өзінің тәжірибесімен Роджерс диірменді табысты кәсіпорынға айналдыра алды. 1869 жылы ол серіктестер WS McMurtry және JW McMillen-ді шақырып, компанияны Los Gatos Manufacturing Co. деп атады. Су басқышы 61 метрге дейін арттырылды, ал компания жыл бойы өндіріске мүмкіндік беретін суды сақтауға арналған резервуарлар салды. Осы жақсартулардың арқасында диірмен күніне 100 баррель ұн өндіре алды. 1881 жылы "Лос-Гатос" газетінде: "Басқа қалалар мен қалалар халық санының көптігімен мақтана алады, бірақ әлемнің ең жақсы ұнын өндіруде Лос-Гатос ұн диірмені ең бірінші болып тұрады" деп жазылған. Ол 1887 жылға дейін ұн диірмені ретінде жұмыс істеді, содан кейін Лос-Гатос мұз және электр компаниясының, сыра қайнату және бөтелкелеу компаниясының, Лос-Гатос газ компаниясының және ақырында Лос-Гатосқа арналған PG&E қосалқы станциясының электр станциясына айналды. Алғашқы "Санта-Роза" ұн диірменінің ғимараты 1916 жылы бұзылды. Диірмен екінші дүниежүзілік соғыстан кейінге дейін PG&E қоймасы болып қала берді. Содан кейін ол тасталып, ақыры 1971 жылы Лос-Гатос жастар орталығы ретінде қайта жаңғыртылды. 1950 жылы 10 маусымда Калифорнияның жүз жылдық комиссиясы зауыттың штат тарихына қосқан үлесін еске алып, оны Калифорнияның 458 тарихи ескерткіші деп жариялады. Ол сондай-ақ Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

Forbes Mill is a now defunct flour mill originally built in 1854 located in Los Gatos, California, which served as the History Museum of Los Gatos after having been saved from destruction in 1982. The museum closed in 2014, and its collections are now part of New Museum Los Gatos. The building is currently owned by the city. The mill is the first commercial building to be established in the city of Los Gatos. The existing two story building is actually a storage annex, which was added to the original four story stone mill building in the fall of 1880. Forbes Mill was built as the Santa Rosa Flour Mill by James Alexander Forbes, who was born in Scotland in 1805. He came to California in about 1831 and served as Vice Consul in San Francisco for the British government. The California Gold Rush gave James the idea to put up a flour mill because there were none in California at the time, and the price of flour was running at $50/barrel. He found a location on Los Gatos Creek that he thought would provide sufficient water power. In 1850, he purchased in the area of the Los Gatos Creek and proceeded to build a mill. In 1853, he raised the money for the construction, borrowing $130,000 from two lenders (including one who charged an interest rate of 3% per month), and in 1854, the mill was built. However, the milling machinery had to be shipped from New York around Cape Horn. Once it arrived, Forbes had trouble installing it, but eventually, the mill started grinding flour on December 1, 1855. The opening of Forbes Mill was an auspicious moment in the history of the Santa Clara Valley. Built on the site of a Mexican ranch, the mill represented the shift of land ownership from the Californio Dons to the new settlers arriving after the Mexican–American War. Furthermore, by the time the mill was in operation, competing mills had been constructed, and the Gold Rush was coming to an end, thus driving flour prices down to a mere $5/barrel. Besides his outstanding loans, Forbes had also lost a lot of money speculating on wheat and flour and was forced into bankruptcy. He eventually defaulted on his loans, and the mill and land were sold in 1857 to Gustave Touchard, one of his creditors. Forbes continued to operate the mill for Touchard but ultimately was evicted from the property in 1858. Touchard hired others to run the mill, but they did not have much success with it either, although he was able to sell parcels of the land for a small profit. In 1866, he sold the mill to William H. Rogers, who had previously worked at a flour mill in Detroit and had opened his own Mountain Flourmills (one of Santa Rosa's competitors) in Placerville. He had sold his interest in his company in 1860 and served as postmaster of Placerville and sheriff of El Dorado County until his purchase of now named "Clifton Mill". His first act was to raise the waterhead to 65 feet (20 m), replace the water wheels with turbine wheels, and upgrade the machinery. With his experience, Rogers was able to turn the mill into a profitable operation. In 1869, he brought in partners WS McMurtry and JW McMillen and renamed the company as the Los Gatos Manufacturing Co. The waterhead was increased to 200 feet (61 m), and the company constructed reservoirs to hold enough water to allow for year round production. With these improvements, the mill was able to produce 100 barrels of flour a day. In 1881, the Los Gatos News wrote, "While other cities and towns may boast of a larger population, for the manufacture of the finest grade of flour known to the markets of the civilized world, Los Gatos Flouring Mills stands preeminent." It continued as a flour mill until 1887 when it successively became a power plant for the Los Gatos Ice and Power Company, a brewing and bottling company, the Los Gatos Gas Company, and finally the PG&E substation for Los Gatos. The original "Santa Rosa" Flour Mill building was torn down in 1916. The mill remained a storehouse for PG&E until after World War II. It was then abandoned and finally, in 1971, it was revived as a youth center for Los Gatos with live rock music on Friday and Saturday nights. On June 10, 1950, the California Centennial Commission commemorated the mill's contribution to the State's rich past by designating it as California Historical Landmark number 458. It is also listed on the National Register of Historic Places.