Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Мен Марспортта Хилдасызмын" – американдық жазушы Исаак Азимовтың ғылыми-фантастикалық әңгімесі. Бұл әңгіме алғаш рет 1957 жылғы қараша айында шыққан Venture Science Fiction Magazine журналында жарияланып, 1959 жылы "Nine Tomorrows" жинағында қайта басылды, бірақ цензураланған нұсқада. Толық түпнұсқа нұсқасы 1968 жылы "Азимовтың құпиялары" жинағында жарық көрді. Бұл ғылыми-фантастикалық ортадағы детективтік әңгіме.
"I'm in Marsport Without Hilda" is a science fiction short story by American writer Isaac Asimov. The story first appeared in the November 1957 issue of Venture Science Fiction Magazine, and was reprinted in the collection Nine Tomorrows in 1959, in a bowdlerized version. The complete original version appeared in Asimov's Mysteries (1968). It is a mystery story in a science fiction setting.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Галактикалық қызмет агенті Макс Марспортта әйелі Хилдасыз, көп уақыттан бері алғаш рет. Ол Флора есімді әдемі және қонақжай танысының қосынына барып қайтуды жоспарлап отыр, бірақ күтпеген тапсырма алған соң жоспарлары өзгереді. Оның басшысы өзгертілген Spaceoline-нің жаңа көзі пайда болғанын хабарлайды. Қалыпты Spaceoline көнуге қарсы кең таралған дәрі, бірақ химиялық өзгеріс оны қауіпті есірткіге айналдырады. Қызмет үш VIP-ден тұратын топтың біреуі осы есірткіні таратады деп күдіктенеді. Үшеуі де қалыпты Spaceoline-нің әсерінен туындайтын мас күйде, еркін ойлармен сөйлесіп жатыр, бірақ нағыз қылмыскер өз санасын жоғалтуға батыл болмайтындықтан, ол әрекет етуі керек. Олардың арасындағы қылмыскерді анықтаудың ең оңай жолы – қарапайым тінтіп тексеру. Алайда, Макстің басшысы бұған қатысты қатаң қарсылық білдіреді: үш адамның тек біреуі кінәлі, ал өте жоғары қоғамдық статусы бар екі кінәсіз адамға мұндай қатал амал қолданудың салдары өте жағымсыз болар еді. Макс жағдайға сәйкес әрекет етуге мәжбүр болады. Макс үшеумен әңгімелесіп, әрекетшілді табуға тырысады, бірақ қылмыскер оны анықтаудан қаша алады. Үшеуі де бір-бірімен еркін сөйлесіп, олардың сөздері ақылға қонымды болғанымен, немесе мазақтап айтылғанымен, олардың бәрі де әділ болуы мүмкін. Уақыт таусылып бара жатқанда, қатты уайымдаған Макс Флорамен өткізгісі келетін кешін толыққанды сипаттай бастайды. Екі адал адам мас болғандықтан бұл оларға әсер етпейді, бірақ әрекетшіл терлеп, тынысы ауырлайды, осылайша оның кім екені белгілі болады. Макс қуанған басшысын өзіне көрсеткен қызметі үшін айтарлықтай ақшалай сыйлық беруге көндіреді, ол осы ақшаны Флорамен кездесуді кейінге қалдыруға мәжбүр болған кезде туындаған мәселелерді шешу үшін пайдаланады. Бірақ, Флорамен кездесуге асығып бара жатқанда, әйелі Марспортқа келіп жетеді.
A Galactic Service agent, Max, is in Marsport without his wife, Hilda, for the first time in a long time. He plans to visit a beautiful and accommodating woman of his acquaintance named Flora, but his plans are disrupted when he receives an unexpected assignment. His supervisor informs him that a new source of altered Spaceoline has appeared. While regular Spaceoline is a common anti nausea treatment, a chemical modification can turn it into a dangerous narcotic. The Service suspects that one man in a group of three VIPs is smuggling the drug. All three men appear to be in the inebriated, free association state which regular Spaceoline produces, but since the actual criminal cannot afford to impair his own judgment, he must be faking. The easiest method of determining the criminal among them would be a simple search. However, Max's supervisor firmly rejects this: only one of three men is guilty, and the consequences of performing such a rough operation on two innocent men of very high social standing would be extremely unfortunate. Max is forced to improvise. Max converses with the three men, trying to find the faker, but the criminal is clever enough to avoid detection. All three men take turns free associating among themselves, and all three keep making statements which might be subtle clues or taunts, but could equally well be innocent. Growing ever more desperate as his time runs out, Max starts describing his planned evening with Flora in graphic detail. The two honest men are too inebriated to be affected, but the faker starts sweating and his breath becomes heavier, and that gives him away. Max manages to convince his overjoyed supervisor to give him a substantial monetary bonus in return for his service, which he uses to smooth over the problems between himself and Flora that arose when he had to postpone their date. However, just as he is about to meet Flora, his wife arrives in Marsport.