Жапонияда қан өнімдерінің ластану салдарынан туған дағдарыс
Contaminated blood scandal in Japan
Жапонияда қан тазалау препараттарындағы инфекция салдарынан гемофилиямен ауырған 1-2 мың пациент ВИЧ жұқтырды. Сотталулар болды. ВИЧ/ЖИТС туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапониядағы ластанған қан өнімдеріне қатысты дау
Contaminated blood product scandal in Japan
1980-ші жылдары Жапонияда гемофилиямен ауыратын бірден екі мыңға дейін науқас ластанған қан өнімдері арқылы ЖИТС (ВИЧ) жұқтырды. Дау инфекцияның таралуын тоқтатуға болатын жылумен өңдеу әдістері әзірленгеннен кейін де жылумен өңделмеген қан өнімдерін пайдалануды жалғастырғандарына байланысты туды. Денсаулық сақтау және әлеуметтік қорғау министрлігінің жоғары лауазымды бірнеше қызметкері, өндіріс компаниясының басшылары және гемофилияны зерттеу саласындағы жетекші дәрігер кінәлі деп танылып, адам өліміне себеп болды деген айып тағылды.
In the 1980s, between one and two thousand haemophilia patients in Japan contracted HIV via contaminated blood products. Controversy centered on the continued use of non heat treated blood products after the development of heat treatments that prevented the spread of infection. Some high ranking officials in the Ministry of Health and Welfare, executives of the manufacturing company and a leading doctor in the field of haemophilia study were charged for involuntary manslaughter.
Өмірбаян
Адамның иммунодефицит вирусы (ВИЧ) туғызатын жұқпалы ауру, яғни иммунодефицит синдромы немесе ЖҚТБ, емделе алмайды. ЖҚТБ-ға ұқсас аурудың пайда болуы алғаш рет 1981 жылы Лос-Анджелесте анықталды. Ал 1985 жылы ғана Жапонияда ЖҚТБ-ға шалдыққан алғашқы жағдайлар ресми түрде тіркелді. Дегенмен, 1983 жылы Жапонияның Денсаулық сақтау және әлеуметтік қорғау министрлігіне Бакстер Травенол Лабораториясы (БТЛ) АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасының (FDA) лицензиясымен жаңа қан өнімдерін өндіріп жатқанын хабарлады, бұл өнімдер ВИЧ-ты өлтіру үшін жылумен өңделген. БТЛ осы жаңа өнімді Жапонияда лицензиялауға мүдделі болды. Жапониядағы қан өнімдерін өндіретін негізгі компания – Грин Крос корпорациясы, "өздері жылумен өңделген препараттар жасауға дайын емес" болғандықтан, бұл бәсекелестіктің теңсіздігін құрайды деп наразылық білдірді. Денсаулық сақтау министрлігі емделмеген қан өнімдерін тексеруге, жылумен өңдеудің клиникалық сынақтарын жүргізуге және қан тапсыру науқанын күшейтуге бұйрық берді. Осы уақытта Грин Крос корпорациясы гемофилиямен ауырған көптеген науқастарға "жылумен өңделмеген қан өнімдерінің қауіпсіздігіне кепілдік беретін" хаттар таратты.
Acquired immune deficiency syndrome, or AIDS, is a communicable disease caused by the human immunodeficiency virus, HIV. AIDS is not curable. The first recognition of the emergence of an AIDS like disease occurred in Los Angeles in 1981. It was not until 1985 that the first cases of AIDS were officially reported in Japan. As early as 1983, however, Japan's Ministry of Health and Welfare was notified by Baxter Travenol Laboratories (BTL) that it was manufacturing a new blood product, licensed by the U. S. Food and Drug Administration (FDA), which was heat treated to kill HIV. BTL was interested in licensing this new product in Japan. The Green Cross Corporation, the main Japanese provider of blood products, protested that this would constitute unfair competition, as it was "not prepared to make heat treated agents itself". The Ministry of Health responded by ordering screening of untreated blood products, clinical trials of heat treatments, and a campaign to increase domestic blood donations. The Green Cross Corporation meanwhile distributed letters of "safety assurance of unheated blood products" to patients, many of whom had haemophilia.
Жапонияда СПИД-тің таралуы
Жапонияда ХИВ жұқтырудың алғашқы белгілі жағдайы 1979 жылы тіркелді, ол гемофилиямен ауыратын және дәрігерінен қан өнімдері тағайындалған науқасқа қатысты. Екінші науқас – бірнеше жыл бойы шетелде тұрған жапон суретшісі болды. 1980 жылдардың басында тағы да бірнеше жағдайлар хабарланды, және бұл науқастар гемофилиямен ауырған немесе гомосексуалдық тәжірибесі болған адамдар еді. Әйел адамның гетеросексуалдық қатынас арқылы ХИВ жұқтырғаны туралы кеңінен таралған ақпараттан кейін, бұл ауру Жапонияда жақсы танылды және үкімет қан өнімдерінің қауіпсіздігіне қатысты дауды зерттеуге бұйрық берді.
The first known case of infection with HIV in Japan occurred in 1979, affecting a haemophilia patient who was prescribed blood products by his doctor. A second patient was a Japanese male artist who had lived abroad for some years. Some other cases were also reported in the early 1980s and these patients were haemophilia patients or had homosexual experiences. After the intense media coverage on an HIV positive woman who had contracted the virus through heterosexual intercourse, the disease became well known in Japan and the government ordered a study into the dispute over the safety of blood products.
Сот іс-әрекеттері
1989 жылдың мамыр және қазан айларында Осака мен Токиодағы ЖИТС-ке (ВИЧ) ұқсаған аурумен ауырған гемофилиямен ауыратын адамдар Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру министрлігіне және бес жапондық фармацевтикалық компанияға қарсы сотқа шағымданды. 1994 жылы 1983 жылы Денсаулық сақтау министрлігінің ЖИТС зерттеу тобын басқарған доктор Такеши Абэге қастандық жасауға талпыныс жасады деген айып тағылды; ол 2005 жылы кінәсіз деп танылды. Абэ Тэйкё университетінің вице-президенті лауазымынан кетті. 1996 жылдың қаңтар айында Наото Кан Денсаулық сақтау министрі болып тағайындалды. Ол осы дауды тергеу үшін команда құрды, және бір ай ішінде Денсаулық сақтау министрлігінің мұндай құжаттар жоқ деп мәлімдегеніне қарамастан, дауға қатысты тоғыз құжат табылды. Министр ретінде Кан министрліктің заңдық жауапкершілігін мойындап, талапкерлерден ресми түрде кешірім сұрады. Канның командасының зерттеулері көрсеткендей, ластану мүмкіндігі туралы хабарламадан кейін, жапондық импорттаушы өңделмеген қан өнімдерін кері қайтарып алды. Бірақ импорттаушы Денсаулық сақтау министрлігіне есеп беруге тырысқанда, оған мұндай есептің қажеті жоқ деп айтылды. Министрлік "ЖИТС-ке (ВИЧ) жұғу мен қыздырылмаған қан өнімдерін пайдалану арасындағы байланысты көрсететін дәлелдер жоқ" деп мәлімдеді. Бір шенеунік айтқандай, "біз науқастардың арасында алаңдаушылықты тудыруы мүмкін фактілерді жариялай алмаймыз" [J. E. N.]. Құжаттарға сәйкес, Денсаулық сақтау министрлігі 1983 жылы өңделмеген қан мен қан өнімдерін импорттауға тыйым салуды және жылумен өңделген өнімдерді шұғыл түрде импорттауға рұқсат беруді ұсынған. Бірақ бір аптадан кейін бұл ұсыныс "Жапонияның өңделмеген қан өнімдерін сатушыларына зиян келтіретіндіктен" кері қайтарылды [Updike]. 1983 жылы Жапония өз қан өнімдерін өндіру үшін АҚШ-тан 3,14 миллион литр қан плазмасын, сондай-ақ 46 миллион бірлік дайын қан өнімдерін импорттады. Бұл импортталған қан өнімдері ЖИТС-ке (ВИЧ) жұғу қаупін тудырмайды деп мәлімделді және 1986 жылға дейін Жапонияда қолданылды. Жылумен өңделген өнімдер 1985 жылдан бері сатылуда, бірақ қалған өнімдерді кері қайтарып алу немесе өңделмеген өнімдерді пайдаланудың қауіптері туралы ескерту болған жоқ. Нәтижесінде ауруханаларда және науқастардың үй тоңазытқыштарында сақталған өңделмеген қан препараттары қолданылды; 1985 және 1986 жылдар аралығында гемофилия диагнозы алғаш рет қойылған және емдеуді бастаған адамдардың кейбіреулері ЖИТС-ке (ВИЧ) жұқты, тіпті өңделмеген қан препараттарында ЖИТС-ке (ВИЧ) жұғу мүмкін екені белгілі болған кезде де, және емделген өнімдер қол жетімді болды және қолданылып жатты. 1984 жылдың өзінде бірнеше жапондық гемофилиямен ауыратын адамдарда өңделмеген қан препараттарын пайдалану арқылы ЖИТС-ке (ВИЧ) жұққандығы анықталды; бұл факт жұртшылықтан жасырылды. Науқастарға қан өнімдерінен ЖИТС-ке (ВИЧ) жұғу қаупін азайтатын, олардың қауіпсіздігіне кепілдік беретін және оларды пайдалануға шақыратын "қасақана насихат" жалғасты. Жапониядағы 4500 гемофилиямен ауыратын адамның шамамен 2000-і 1980 жылдары өңделмеген қан препараттарынан ЖИТС-ке (ВИЧ) жұқты [J. E. N.].
In May and October 1989, HIV infected haemophiliacs in Osaka and Tokyo filed lawsuits against the Ministry of Health and Welfare and five Japanese drug companies. In 1994 two charges of attempted murder were filed against Dr. Takeshi Abe, who had headed the Health Ministry's AIDS research team in 1983; he was found not guilty in 2005. Abe resigned as vice president of Teikyo University. In January 1996, Naoto Kan was appointed Health Minister. He assembled a team to investigate the scandal, and within a month nine files of documents related to the scandal were uncovered, despite the Ministry of Health's claims that no such documents existed. As Minister, Kan promptly admitted the Ministry's legal responsibility and formally apologised to the plaintiffs. The reports uncovered by Kan's team revealed that, after the report about the possibility of contamination, untreated blood products were recalled by the Japanese importer. However, when the importer tried to present a report to the Ministry of Health, it was told that such a report was unnecessary. The Ministry claimed that there was a "lack of evidence pointing to links between infection with HIV and the use of unheated blood products." According to one official, "we could not make public a fact that could fan anxieties among patients" [J. E. N]. According to the files, the Ministry of Health had recommended, in 1983, that the import of untreated blood and blood products be banned, and that emergency imports of heat treated products be allowed. A week later, however, this recommendation was withdrawn because it would "deal a blow" to Japan's marketers of untreated blood products [Updike]. In 1983, Japan imported 3.14 million litres of blood plasma from the US to produce its own blood products, as well as 46 million units of prepared blood products. These imported blood products were said to pose no risk of HIV infection, and were used in Japan until 1986. Heat treated products had been on sale since 1985, but there was neither a recall of remaining products nor a warning about the risks of using untreated products. As a result, untreated blood preparations stored at hospitals and in patients' home refrigerators were used up; there have been cases reported in which individuals were diagnosed with haemophilia for the first time between 1985 and 1986, began treatment, and were subsequently infected with HIV, even though it was known that HIV could be transmitted in untreated blood preparations, and treated products had become available and were in use at that time. As early as 1984, several Japanese haemophiliacs were discovered to have been infected with HIV through the use of untreated blood preparations; this fact was concealed from the public. The patients themselves continued to receive "intentional propaganda" which downplayed the risks of contracting HIV from blood products, assured their safety, and promoted their use. Of some 4500 haemophiliacs in Japan, an estimated 2000 contracted HIV in the 1980s from untreated blood preparations [J. E. N].
Ақылы төлемдер
Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру министрлігінің Фармацевтикалық істер бюросының бұрынғы басшысы Рендзо Мацушита және оның екі әріптесі кәсіби немқұрайлылық салдарынан адам өліміне себеп болды деп танылды. Мацушита екі жылға бас бостандығынан айырылды. Оған қастандық жасау айыбы да қойылды. Зейнетке шыққаннан кейін Green Cross компаниясының президенті болған Мацушита, 1980 жылдан бері Жапонияның қан индустриясындағы жетекші лауазымдарға зейнеткерлікке шыққан Денсаулық сақтау министрлігінің кем дегенде тоғыз чиновнигінің бірі (ama kudari туралы қараңыз).
Renzō Matsushita, former head of the Ministry of Health and Welfare's Pharmaceutical Affairs Bureau, and two of his colleagues, were found guilty of professional negligence resulting in death. Matsushita was sentenced to two years in jail. A murder charge was also brought against him. Matsushita, who after retirement became president of Green Cross, is one of at least nine former Ministry of Health bureaucrats who have retired to executive positions in Japan's blood industry since the 1980s (see ama kudari).