Жерамеел шежіресі: көне еврей тарихнамасының зерттелуі
Chronicles of Jerahmeel
Жерамеел шежіресі – Библиялық оқиғалар, сондай-ақ Септуагинтаның кейбір кітаптарының ежелгі еврей және арамей нұсқаларын қамтитын көлемді тарихи шығарма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Ерахмелдің жылнамалары" – Псевдофилонның Киелі кітаптар оқиғаларының ертедегі тарихын негізінен пайдаланған, көлемді еңбек. Жылнамалар ағылшын тілінде "The Chronicles of Jerahmeel Or, the Hebrew Bible Historiale" деген атпен, 1899 жылы Корольдік Азия қоғамы тарапынан Мұса Гастер аудармасында жарияланды. Гастер өзінің кең алғы сөзінде (б. xx) Жылнамалар бірнеше еврей дереккөздерінен құрастырылғанын, олардың кейбіреулері өте көне, ал кейбіреулері жақында жазылғанын айтты. Жылнамалардың түзушісі өзін "Елеазар бен Ашер леуілік" деп таныстырады, Гастердің сөзіне сүйенсек, ол 14 ғасырда Рейн өңірінде өмір сүрген. Жылнамаларда баяндалған соңғы оқиғалар крест жорықтары кезеңімен байланысты, бірақ оның қалған бөлігі біздің заманымыздың 70 жылына дейінгі уақытқа қатысты. Еңбекте келтірілген ең ерте деректердің бірі – I ғасырдың раввині Елиезер бен Гиркан. Гастер "Елазардың жылнамалары" емес, "Ерахмелдің жылнамалары" деп атауды таңдағанын түсіндірді, себебі оның сараптамасы бойынша Елеазар тек құрастырушы болған, ал құпиялы "Ерахмел" – Йосиппоннан кейін сақталған, ең көп көшірілген дереккөз. Бұл "Ерахмел" кейіннен 1150 жылдары Италияда өркендеген Йерахмел бен Соломон деп анықталды. Барлық мәтіндік деректерді жан-жақты талқылағаннан кейін, Гастер оның, Сефер ха-Яшар сияқты, түпкілікті түрде Севильялық Исидорға байланысты дереккөздерге сүйенетінін, әсіресе Нұхтың ұлдары арасындағы "Франктар" мен "Ломбардтар" туралы айтылуында бұл айқын байқалады деген қорытындыға келді.
The Chronicles of Jerahmeel is a voluminous work that draws largely on Pseudo Philo's earlier history of Biblical events and is of special interest because it includes Hebrew and Aramaic versions of certain deuterocanonical books in the Septuagint. The Chronicles were published in English as The Chronicles of Jerahmeel Or, the Hebrew Bible Historiale by the Royal Asiatic Society, translated by Moses Gaster, 1899. Gaster stated in his extensive preface his view (p. xx) that the Chronicles were compiled from several Hebrew sources, some quite ancient and others more recent. The actual compiler of the chronicles identifies himself as "Eleasar ben Asher the Levite" who, according to Gaster, lived in the Rhineland in the 14th century. The most recent events depicted in the Chronicles refer to the time of the Crusades, but the entire rest of it pertains to the period before AD 70. Among the early sources quoted in the work is the 1st century Rabbi Eliezer ben Hyrcanus. Gaster explained that he chose to title it "Chronicles of Jerahmeel" instead of "Chronicles of Eleasar" because of his analysis that Eleasar was merely a compiler, while the enigmatic "Jeraḥmeel" is the source most extensively reproduced, following the Yosippon which is otherwise extant. This 'Jerahmeel' has since been identified as Jerahmeel ben Solomon, thought to have flourished in Italy around 1150. After a thorough discussion of all the textual evidence, Gaster further concluded that, like the closely related Sefer haYashar, it relies on sources ultimately dependent on Isidore of Seville, particularly evident in its mention of "Franks" and "Lombards" among the Sons of Noah.