Кіріспе

VI ғасырдағы латын грамматигі Присциан Цезаренци, көбінесе Присциан деп аталатын ( /p//r//ɪ//ʃ//ən/// немесе /p//r//ɪ//ʃ//i//ən///), латын грамматигі және Орта ғасырларда латын тілін оқу үшін негізгі оқулық болған "Грамматика институтының" авторы. Ол сонымен қатар теориялық грамматика саласының дамуына негіз болды.

Өмір

Присцианның өмірі туралы толық мәліметтер көбінесе белгісіз. Присциан Солтүстік Африкадағы Кесария қаласында (қазіргі Чершель, Алжир) туып өскен. Бұл қала Рим провинциясы Мавритания Кесариенсистің астанасы болды, және оның өмірінде бұл аймақ Вандал Корольдығының билігінде болды. Ол, әдетте, грек тегінен шыққан болуы мүмкін. Кассиодордың сөзіне сүйенсек, ол алтыншы ғасырдың басында Константинопольде латын тілін оқытқан. Оның шағын еңбектерінің ішінде 512 жыл шамасында жазылған Анастасийге (491—518) арналған мақтау өлеңі бар, ол оның өмір сүрген кезеңін анықтауға көмектеседі. Сонымен қатар, оның "Институттарының" қолжазбаларында бұл жұмысты императорлық кеңседегі хатшы Флавий Теодор (526, 527) көшіргені туралы жазылған.

Мұра

Институттардың XVII және XVIII кітаптары, оның "Құрылыс туралы" еңбегі XIII ғасырда Париж университетінің негізгі оқу бағдарламасының бір бөлігі болды. Роджер Бэконның дәрістері оның өзінің "Грамматика шолуына" бастау болған болуы мүмкін, ол әмбебап грамматика идеясын алғаш рет баяндаған еңбектердің бірі. Данте Присцианды "Тозақ" поэмасының XV әнінде содомиттердің қатарына қойған. Дантенің замандастары Присцианның содомит болғанына ешқандай тарихи дәлел білмеді. Джованни Боккаччо Присцианның осы жерге грамматика мұғалімдерін білдіру үшін қойылғанын айтты, олардың жас шәкірттерін жыныстық зорлыққа салуға бейім екендігі жөнінде әңгімелер тараған.